Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Από τις σκηνές του πολέμου στο Ιράκ στη …σκηνή του θεάτρου ΑΛΦΑ

Μια θεατρική παράσταση που σκιαγραφεί την  ανθρώπινη πλευρά της δημοσιογραφίας 

Ζουμ στις ψυχές των δημοσιογράφων, των ρεπόρτερ και των φωτορεπόρτερ κάνει με το έργο του «Στοπ καρέ» (πρωτότυπος τίτλος «Τime Stands Still») ο Ντόναλντ Μάργκιουλις. Με βασική ηρωίδα μια φωτογράφο, τη Σάρα, ο αμερικανός συγγραφέας αναφέρεται στον άνθρωπο ο οποίος, αν και καθορίζεται από την επαγγελματική του ταυτότητα, κρύβει πίσω του έναν ολόκληρο κόσμο γεμάτο ερωτήματα και προβληματισμούς.

Η Νικαίτη Κοντούρη που ανέλαβε να το σκηνοθετήσει κάνει λόγο για ένα σύγχρονο έργο που «αναρωτιέται και προβληματίζεται για όλα αυτά που ζούμε σήμερα, μέσα από τη ματιά των ρεπόρτερ. Μέσα από γεγονότα και στιγμές που ζουν οι ήρωες σε πολέμους και βομβαρδισμούς βλέπουν τις ζωές τους να αλλάζουν, να αλλοιώνονται. Και αναρωτιούνται για το μέλλον της ανθρωπότητας, νιώθουν ενοχή για την αδυναμία τους να προσφέρουν, ενώ την ίδια στιγμή μεταφέρουν με τον τρόπο τους τα νέα σε όλον τον κόσμο».

Περισσότερα στο:

 

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:

Υπάρχουν διαθέσιμες προσκλήσεις για διάφορες παραστάσεις!

.

12/11/2010 Posted by | Κοινωνικά | , , , | Σχολιάστε

«Ύμνος» στην ανεξάρτητη δημοσιογραφία!

«Είμαστε υποτελείς. Όργανα των πλουσίων που βρίσκονται στο παρασκήνιο.»

«Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, σε αυτή τη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας που να αποκαλείται ανεξάρτητος Τύπος. Το γνωρίζετε και το γνωρίζω. Ούτε ένας ανάμεσά σας θα τολμούσε να εκστομίσει μια έντιμη γνώμη. Και αν τολμούσατε να την εκφράσετε γνωρίζετε εκ των προτέρων ότι ποτέ δεν θα εμφανιζόταν τυπωμένη στο χαρτί. Πληρωνόμαστε αρκετά ώστε να κρατάμε την τίμια άποψή μας, έξω από την εφημερίδα για την οποία γράφω. Εσείς επίσης παίρνετε ικανοποιητικούς μισθούς για παρόμοιες υπηρεσίες. Και αν κάποιος τολμούσε ή ήταν τόσο τρελός ώστε να γράψει την τίμια γνώμη του, θα βρισκόταν πολύ σύντομα στο δρόμο….Είναι δουλειά και καθήκον κάθε δημοσιογράφου να καταστρέφει την αλήθεια, να ψεύδεται, να διαστρεβλώνει, να εξυβρίζει, να κολακεύει γονυπετής το Μαμωνά και να πουλάει τη Πατρίδα του για τον άρτο τον επιούσιο….Είμαστε υποτελείς. Όργανα των πλουσίων που βρίσκονται στο παρασκήνιο. Είμαστε καραγκιόζηδες. Αυτοί οι άνθρωποι κινούν τα νήματα και εμείς χορεύουμε στο ρυθμό τους. Ο χρόνος, η ζωής μας, οι ικανότητές μας είναι ιδιοκτησία αυτών των ανθρώπων. Είμαστε διανοούμενες πόρνες.»

Τα λόγια αυτά δεν προέρχονται από το στόμα κάποιου σύγχρονου έλληνα δημοσιογράφου, όπως κάποιοι από τους φίλους αναγνώστες ίσως φαντάστηκαν. Είναι λόγια του διαπρεπούς δημοσιογράφου των Times της Νέας Υορκης, John Swinton, όταν μια νύχτα -γύρω στα 1880- ήταν το τιμώμενο πρόσωπο σε μια δεξίωση, και κάποιος που δεν γνώριζε ούτε τα της δημοσιογραφίας αλλά ούτε τον Swinton, έκανε μια πρόποση για τον ανεξάρτητο Τύπο. Τότε ο Swinton προς αγανάκτηση των συναδέλφων του έκανε αυτήν την ιστορική δήλωση!

Προφανώς τίποτα δεν άλλαξε στα τελευταία 130 χρόνια…

.
(Πηγή: Labor’s Untold Story, by Richard O. Boyer and Herbert M. Morais, published by United Electrical, Radio & Machine Workers of America, NY, 1955/1979.)

.

24/09/2010 Posted by | News | , , , | 4 Σχόλια