Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Ερμηνεύοντας την Τουρκική επιθετικότητα

Όταν οι πεινασμένοι λύκοι αλυχτούν…

Επαναφέρω σήμερα εδώ ένα παλαιότερο άρθρο, και το κάνω αυτό για δεύτερη φορά, για να δώσω έτσι την ευκαιρία στην …αναδυόμενη γενιά να διακρίνει, ίσως, την υποκρισία της πολιτικής. Το κάνω αυτό γιατί έχω φτάσει να πιστεύω πως οι νέοι άνθρωποι σήμερα είναι πολύ ποιο σοβαροί και πολύ ποιο υπεύθυνοι από την δική μας γενιά που ζήσαμε ως νέοι την πολυτάραχη εποχή του /60 και του /70. Το κάνω για να βοηθήσω του νέους ανθρώπους που πρόσφατα έχουν αρχίσει να προβληματίζονται για αυτά που συμβαίνουν έξω από την μέχρι πρότινος καθημερινότητά τους, να διακρίνουν, πως οι παραδοξότητες του σήμερα δεν αποτελούν καινοτομία αλλά είναι συνέχεια του χθες.

Το άρθρο για το οποίο γίνεται λόγος είχε γραφτεί στις αρχές του 2009, δηλαδή πριν 10 περίπου χρόνια -πολύ πριν αρχίσει να εμφανίζεται το λεγόμενο «καθεστώς Ερντογάν»- και εξακολουθεί να είναι όμως και σήμερα επίκαιρο. Στην αναδημοσίευση, δύο χρόνια μετά,  έγραφα:

«Σαν να μην έχει περάσει ούτε μια μέρα… Τότε, στα πράγματα ήταν «η άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος»: η Νέα Δημοκρατία… Το άλλο μέλος του διπολικού μηχανισμού που λυμαίνεται τη χώρα μας τα τελευταία 30-40 χρόνια, δηλαδή ο δικομματισμός. Τι έχει αλλάξει με το ΠΑΣΟΚ; Βελτιώθηκε η θέση της Ελλάδας γεωπολιτικά; Μειώθηκε η επιθετικότητα της «γείτονος»;  Σήμερα αναδημοσιεύω αυτό το άρθρο διότι είχα προσπαθήσει τότε να βοηθήσω ώστε να δούμε το ζήτημα από μια διαφορετική σκοπιά. Μέσα από αυτό το άρθρο βγαίνουν κάποιες προτάσεις, που αν είχαν από τότε εισακουστεί θα μιλούσαμε σήμερα από μια τελείως διαφορετική θέση. Έτσι τουλάχιστον πιστεύω εγώ… Διαβάστε το άρθρο και κρίνετε μόνοι σας:

Συνέχεια

03/09/2019 Posted by | Γεωπολιτικά, Politic | , , , | Σχολιάστε

Τα πράγματα είναι σοβαρά!

Δεν είναι δυνατόν να φανταζόμαστε πως η τουρκική ηγεσία έχει αποφασίσει ξαφνικά να …αυτοκτονήσει.

Τα όσα βλέπουμε να διαδραματίζονται αυτές τις ημέρες στο Αιγαίο μας φανερώνουν πως οι προβλέψεις αρχίζουν να γίνονται σιγά-σιγά πραγματικότητα. Όσα διαβλέπαμε στον ορίζοντα να πλησιάζουν (βλέπε εδώ) αρχίζουμε να τα νιώθουμε τώρα στη ραχοκοκαλιά μας…

Το ερώτημα όμως που εύλογα ανακύπτει είναι, αν έχουμε να κάνουμε με εξελίξεις βάσει σχεδίου ή μήπως πρόκειται για …έκτατα περιστατικά. Διότι η ιστορία δεν έχει γραφτεί βάσει σχεδιασμών επί χάρτου αλλά μάλλον από κάποιους καθοριστικούς ελιγμούς της τελευταίας στιγμής.

Άλλο είναι όμως να διαβάζεις ιστορία και άλλο να την ζεις, διότι όλα δείχνουν πως στις ημέρες αυτές γράφονται νέες, πολύ σημαντικές, σελίδες στην παγκόσμια ιστορία.

Το άλλο παράδοξο επίσης είναι, πως οι μεγάλες ιστορικές στιγμές δεν είχαν δώσει τον χρόνο και την ευκαιρία να γίνουν οι επιλογές των πρωταγωνιστών. Πολλές φορές μάλιστα, αυτοί που «κατόπιν εορτής» χαρακτηρίστηκαν ήρωες ή Εφιάλτες ίσως να μην είχαν καν επιλεγεί για οποιεσδήποτε θέσεις ευθύνης ή να είχαν κεντρίσει ιδιαίτερα την προσοχή, αλλά οι περιστάσεις και οι στιγμές τελικά τους ανέδειξαν..

Οι τελευταίες διεθνείς εξελίξεις καθώς τα όσα είδαμε να δρομολογούνται αναφορικά με τη χώρα μας, τα τελευταία τουλάχιστον τρία χρόνια, δείχνουν, πως βρισκόμαστε για μια ακόμη φορά στο επίκεντρο. Δεν γνωρίζω αν αυτό είναι τυχαίο ή αν υπάρχει κάποιος άλλος συγκεκριμένος λόγος, αλλά γεγονός είναι πως καλούμαστε για μια ακόμη φορά να ανέβουμε στη διεθνή σκηνή και μάλιστα με πρωταγωνιστικό ρόλο.

Το ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει αναλάβει τα καθήκοντά της με συγκεκριμένη αποστολή αυτό έχει γίνει πλέον πασιφανές, χάρη στον ερασιτεχνισμό και τα χονδροειδή λάθη των συμμετεχόντων στην «αποστολή». Έχω λόγους όμως να πιστεύω πως έχουν προκύψει τροποποιήσεις στον αρχικό σχεδιασμό της «αποστολής», κι αυτό λόγω του ότι υπάρχουν –όπως πάντα υπήρχαν- και ορισμένοι οι οποίοι κινούνται εκτός σχεδιασμού και προέρχονται μάλιστα όχι από το εχθρικό στρατόπεδο, αλλά από τους θεωρούμενους «συμμάχους». Εδώ αναφέρομαι για μια ακόμη φορά στους Γερμανούς, οι οποίοι έχουν θέσει ως φαίνεται σε δράση ένα σχέδιο Β, μέσω του οποίου επιχειρούν να ανατρέψουν τα δεδομένα και να επωφεληθούν από την κρίση.

Ίσως κάποιοι να θεωρήσουν τους ισχυρισμούς αυτούς υπερβολικούς και άτοπους, αλλά επισημαίνω, πως και ο Καίσαρας αιφνιδιάστηκε όταν είδε ανάμεσα στους συνωμότες τον …Βρούτο.

Η Τουρκία, η οποία έχει αποδείξει ότι κινείται πολύ μεθοδικά και έχει δώσει αποδείξεις άριστης εξωτερικής πολιτικής, είναι βέβαιο ότι έχει εξασφαλισμένα τα νότα της. Δεν είναι δυνατόν να φανταζόμαστε πως η τουρκική ηγεσία έχει αποφασίσει ξαφνικά να …αυτοκτονήσει. Δεν είναι δυνατόν να φανταζόμαστε ότι είναι δυνατόν να θέσει σε τόσο μεγάλο κίνδυνο τα όσα με τόσο κόπο κατάφερε να πετύχει τα τελευταία δέκα χρόνια. Εξάλλου, οι τελευταίες κινήσεις τους δεν αποτελούν κάτι παράδοξο. Είναι απλά η συνέχεια μιας πολιτικής που ακολουθείται εδώ και χρόνια.

Αυτό που πυροδότησε τις τελευταίες ακραίες κινήσεις, είναι ο στρατηγικός ελιγμός του Ισραήλ, δηλαδή η συμμαχία με Κύπρο και Ελλάδα και η απόφαση συνεκμετάλλευσης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην ανατολική Μεσόγειο.

Η Τουρκία είχε δώσει το στίγμα της εδώ και καιρό. Άρα δεν έχει αιφνιδιάσει κανέναν. Το μόνο σημάδι αιφνιδιασμού είναι Η ΤΟΛΜΗ ΤΗΣ.

Έχω την εντύπωση πως κάποιοι είχαν αμφιβολίες για το αν θα τολμήσει τελικά να κάνει αυτό που έδειχνε ότι επιδιώκει. Τι είναι όμως αυτό που επέτρεψε στην Τουρκία να προχωρήσει χωρίς δισταγμό; Πως είναι δυνατόν να τα βάζει με όλους και με όλα, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων της τις διεθνείς συμβάσεις, το ΝΑΤΟ και τον ΟΗΕ;

Χωρίς πολλές περιστροφές, χωρίς περίτεχνες αναλύσεις και χωρίς δισταγμό, έρχομαι να κρούσω για μια ακόμη φορά τον κώδωνα του κινδύνου, και να δείξω τον σύγχρονο ΒΡΟΥΤΟ που είναι η Γερμανία.

Υπάρχουν αποδείξεις που δείχνουν, πως η Γερμανία είναι η πλάτη της Τουρκίας όπως είναι και του Ιράν. Δεν προκαλεί εντύπωση η ξαφνική ηρεμία του νευρωτικού Αχμαντινεζάντ;

Άρα, θα ήταν πιστεύω συνετό να είμαστε άγρυπνοι, ώστε να μη φτάσουμε να πούμε και εμείς σε κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον: «Κι εσύ τέκνον Βρούτε»;

***

16/09/2011 Posted by | Γεωπολιτικά | , , , , , , , , | 9 Σχόλια

Βρέθηκε αυθεντικό video για την καταστροφή της Σμύρνης!

Ένα σπάνιο video ιστορικό ντοκουμέντο από την καταστροφή της Σμύρνης το 1922, με εικόνες που θα κάνουν πολλά μάτια να μουσκέψουν.

Το video αυτό τραβήχτηκε από τον George Magarian και είδε το φως της δημοσιότητας από τον εγγονό του Robert Davidian, ο οποίος το ανακάλυψε στο σπίτι της γιαγιάς του στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ, όπου βρισκόταν ξεχασμένο για πολλές δεκαετίες.

Στο σπάνιο αυτό βίντεο ντοκουμέντο έχουμε την ευκαιρία να δούμε εικόνες από την ευτυχισμένη Σμύρνη πριν την καταστροφή, εικόνες από την καμένη γη που άφησε πίσω της η θηριωδία των Τούρκων, αλλά και πολλές εικόνες από τη φυγή των κυνηγημένων, τους καταυλισμούς και την προσπάθεια επιβίωσής τους στις νέες πατρίδες. Προς το τέλος μάλιστα του 10λεπτου βίντεο διακρίνονται τα πρώτα σπίτια που χτίζουν οι πρόσφυγες στην Αθήνα πιθανόν στην περιοχή του Νέου Κόσμου.

(Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το video, βλέπε εδώ)

.

02/06/2011 Posted by | Ιστορικά, Video | , , , , | Σχολιάστε

To «Κίνημα των Γιασεμιών» φτάνει στην Κύπρο

Νέα επεισόδια ξέσπασαν ανάμεσα σε διαδηλωτές που φώναζαν συνθήματα κατά της «κατοχικής Τουρκίας».

Ήταν θέμα χρόνου να ξεσηκωθούν και οι μουσουλμάνοι της Κύπρου, μετά το ντόμινο των εξελίξεων στη Βόρειο Αφρική και στην ευρύτερη περιοχή του αραβικού κόσμου. Οι συνθήκες τις οποίες βιώνουν οι Τουρκοκύπριοι, σε σύγκριση με τους Ελληνοκύπριους, είναι τραγικές και όσο και να προσπαθεί το καθεστώς να προωθεί τον θρησκευτικό ίσως και εθνικιστικό φανατισμό, αυτό δεν αλλάζει και πολύ τα δεδομένα. Ο τυφλός φανατισμός δεν μπορεί να αποκρύψει την δυσμενή θέση στην οποία έχει περιέλθει ο ντόπιος πληθυσμός.

Οι σχέσεις της Άγκυρας με τους γηγενείς Τουρκοκυπρίους περνούν μία πρωτόγνωρη πολιτική κρίση, με τους τελευταίους, που είναι στραγγαλισμένοι οικονομικά και κοινωνικά από τις δυνάμεις κατοχής και τους εποίκους, να επιχειρούν να αποτινάξουν τα δεσμά από τη «μητέρα πατρίδα», επικεντρώνοντας στο αίτημα της άμεσης αποχώρησης των εποίκων από το νησί.

Κυρίαρχο αίτημα στο «Κίνημα των Γιασεμιών», το οποίο εξελίσσεται στα Κατεχόμενα (βλέπε εδώ), προκαλώντας την οργή αλλά και τον προβληματισμό στην Τουρκία, είναι η διενέργεια άμεσης απογραφής του πληθυσμού, ώστε να καταγραφεί ο ακριβής αριθμός εποίκων που ζουν στο νησί και έχουν λάβει την τουρκοκυπριακή υπηκοότητα.

Τα τουρκοκυπριακά συνδικάτα, που δεν έπαψαν ποτέ να διατηρούν σχέσεις με τον κύριο πολιτικό φορέα που τα ίδρυσε, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κύπρου (ΑΚΕΛ), το οποίο και ηγείται της σημερινής κυβέρνησης στη Λευκωσία, πρωτοστατούν σε αυτό το Κίνημα.

Στόχο τους αποτελεί η οικονομική απαγκίστρωση των Κατεχομένων από την Άγκυρα, η επανένταξη της οικονομικής δραστηριότητας σε ένα συνολικό κυπριακό πλαίσιο και η πολιτική επίλυση του Κυπριακού εντός μιας ενιαίας Κύπρου διζωνικού και δικοινοτικού χαρακτήρα, όπως καθορίζουν, άλλωστε, και οι διακοινοτικές συνομιλίες, οι οποίες αυτόν τον καιρό βρίσκονται σε εξέλιξη.

Στην ερώτηση: Ποια είναι τα κύρια αιτήματα των Τουρκοκυπρίων; Ο γνωστός Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος και ακτιβιστής Σενέρ Λεβέντ, δήλωσε (βλέπε εδώ):

«Οι ηγέτες των «συντεχνιών» και των κομμάτων που λαμβάνουν μέρος στα συλλαλητήρια υποστηρίζουν ότι τα αιτήματα μας είναι οικονομικά και δεν στρέφονται κατά της Τουρκίας. Είμαι σίγουρος ότι η πλειονότητα των Τουρκοκυπρίων αντιλαμβάνεται και συμμετέχει στις κινητοποιήσεις αυτές, όχι με βάση το περιεχόμενο, που δίδουν σε αυτές οι ηγεσίες, αλλά διαμαρτύρονται εναντίον της ολοένα και μεγαλύτερης εξάρτησης του βορείου τμήματος της Κύπρου από την Τουρκία. Το γεγονός ότι τίθενται ζητήματα για την αυξανόμενη εισροή εποίκων από την Τουρκία, το γεγονός ότι διατυπώθηκαν συνθήματα για αυτοκυβέρνηση, αυτά είναι ζητήματα πολιτικά. Μετά το ’74 οι Ελληνοκύπριοι χάσανε τη γη τους. Οι Τουρκοκύπριοι όμως χάσαμε τα πάντα! Προπάντων την ταυτότητα μας. Η Τουρκία μας εξαφανίζει.»

Η προσωπική μου αντίληψη είναι, παίρνοντας υπόψη τα όσα βλέπουμε να διαδραματίζονται τελευταία με όλα αυτά τα σκηνοθετημένα «κινήματα» των …ζαρζαβατικών, ότι το Κυπριακό πρόβλημα προχωράει σε μια λύση, η οποία θα μοιάζει σαν τις λύσεις που επιχειρούνται στις χώρες της Βόρειας Αφρικής: Η λύση, της απαλλαγής από δεσποτικά ανεξέλεγκτα κυβερνητικά σχήματα!

.

08/04/2011 Posted by | Γεωπολιτικά | , , , , , , | Σχολιάστε

Όταν οι πεινασμένοι λύκοι αλυχτούν…

Αναδημοσίευση από το «περιφραγμένο» alkimosarchive.blogspot.com / 12.01.09

Μια διαφορετική προσέγγιση στο ζήτημα που αφορά την επιθετικότητα της Τουρκίας.

Διάβασα σήμερα ένα άρθρο στο antinews, που μου θύμισε ένα παλαιότερο άρθρο που είχα γράψει στο αρχικό blog, πριν από δυο περίπου χρόνια, το οποίο εξακολουθεί να είναι όμως επίκαιρο. Σαν να μην έχει περάσει ούτε μια μέρα… Τότε, στα πράγματα ήταν «η άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος»: η Νέα Δημοκρατία… Το άλλο μέλος του διπολικού μηχανισμού που λυμαίνεται τη χώρα μας τα τελευταία 30-40 χρόνια, δηλαδή ο δικομματισμός. Τι έχει αλλάξει με το ΠΑΣΟΚ; Βελτιώθηκε η θέση της Ελλάδας γεωπολιτικά; Μειώθηκε η επιθετικότητα της «γείτονος»;  Σήμερα αναδημοσιεύω αυτό το άρθρο διότι είχα προσπαθήσει τότε να βοηθήσω ώστε να δούμε το ζήτημα από μια διαφορετική σκοπιά. Μέσα από αυτό το άρθρο βγαίνουν κάποιες προτάσεις, που αν είχαν από τότε εισακουστεί θα μιλούσαμε σήμερα από μια τελείως διαφορετική θέση. Έτσι τουλάχιστον πιστεύω εγώ… Διαβάστε το άρθρο και κρίνετε μόνοι σας:

***

alk.arch./12.01.09 – Η πολιτική που εφαρμόζει η Τουρκία είναι εμφανώς επιθετική. Εδώ και καιρό έχει αρχίσει να …ακονίζει τα δόντια, και παραμερίζοντας τις επιφανειακές φιλειρηνικές διαβουλεύσεις, έχει ξεκινήσει μια φρενήρη αναζήτηση «δρόμων», που θα της διασφαλίσει τα αμφιλεγόμενα (από Έλληνες, Κούρδους, κ.λ.π.) κυριαρχικά της «δικαιώματα» στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου, της Ευρασίας και της Μέσης Ανατολής. Η Τουρκία -όσο και αν φαίνεται αυτό παράξενο- φοβάται! Και τώρα που το μονοπώλιο της Αμερικής στην παγκόσμια κυριαρχία κλονίστηκε, έχει έναν λόγο περισσότερο να φοβάται, διότι έχει βασίσει όλη της την άμυνα στην επιθετικότητα, που είχε ως αντίβαρο την υποστήριξη των υπερατλαντικών ιμπεριαλιστικών της συμμάχων.

Αν αφήσουμε όμως για λίγο στην άκρη το φυσικό ένστικτο αυτοσυντήρησης και προσπαθήσουμε να αναλύσουμε ψύχραιμα την κατάσταση που αρχίζει να διαμορφώνεται στην ευρύτερη περιοχή, τότε θα διακρίνουμε κάποια χαρακτηριστικά, τα οποία είναι κοινά στον κόσμο της άγριας φύσης. Όταν εκεί οι ισορροπίες κλονίζονται, έρχεται στην επιφάνεια η αγριότητα… Kαι τότε αρχίζει η μάχη… Αυτό γίνεται για την εξασφάλιση του απαραίτητου ζωτικού χώρου, την κυριαρχία, ή την τροφή. Όταν αυτά διασφαλιστούν -μετά την αναπόφευκτη αιματοχυσία- τότε επανέρχεται η ομαλότητα -για όσα απ αυτά απομείνουν. Ας σημειωθεί, όμως, πως ένα άλλο στοιχείο που κάνει να εκδηλωθεί η αγριότητα στην άγρια φύση είναι, ο φόβος.

Μολονότι αυτά είναι χαρακτηριστικά του ζωικού βασιλείου, βλέπουμε εντούτοις να κάνουν την εμφάνισή τους και ανάμεσα στους λεγόμενους «πολιτισμένους» λαούς, όταν προκύψουν παρόμοιες συνθήκες. Συνθήκες, οι οποίες σηματοδοτούν εσωτερική ή περιφερειακή κρίση, και η κρίση εδώ όντως υπάρχει. Τόσο στο εσωτερικό της Τουρκίας όσο και σε ευρύτερη γεωπολιτική κλίμακα.

Η αντιμετώπιση της αγριότητας μπορεί να γίνει με δύο βασικές μεθόδους: την παραδοσιακή, δηλαδή τη μέθοδο της αντεπίθεσης (νόμος της ζούγκλας) ή με την μέθοδο του πολιτισμού, την οποία υποτίθεται ότι προάγουν και διασφαλίζουν οι Διεθνής Συμβάσεις και ο ΟΗΕ.

Τι έχει συμβεί όμως στη πράξη; Δεν έγραψαν μήπως οι Αμερικανοί στα παλαιότερα των υποδημάτων τους το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και τις Διεθνής Συμβάσεις, στην περίπτωση του πολέμου στην Γιουγκοσλαβία και στο Ιράκ;

Το ίδιο δεν συνέβη με το Ισραήλ στην τελευταία επίθεση κατά του Λιβάνου και τώρα στην Γάζα;

Τι μπορούμε άρα να περιμένουμε όταν βλέπουμε την κατάσταση που επικρατεί στο εσωτερικό της Τουρκίας σε συνδυασμό με την παγκόσμια οικονομική κρίση και τον κλονισμό των γεωπολιτικών ισορροπιών; Μια λαϊκή παροιμία λέει: «Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται» και εδώ βλέπουμε τους «λύκους» των Τουρκικών στρατευμάτων -με τον χαρακτηριστικό μουσουλμανικό φανατισμό- να είναι έτοιμοι να ορμήσουν στην όποια «λεία», είτε αυτή λέγεται Ελλάδα είτε λέγονται Κούρδοι, είτε οποιοσδήποτε άλλος «στόχος» τους δοθεί από το εκάστοτε «αρχηγείο» τους. Ο «πολιτισμός», η «καλή γειτονία» και οι «Διεθνής Συμβάσεις» πάνε τότε περίπατο! Σ’ αυτές τις περιπτώσεις ισχύει μόνο ένας νόμος κι αυτός είναι ο «νόμος του ισχυρότερου»…

Τα εύλογα ερωτήματα που εγείρονται τώρα, ενόψει των επιθετικών διαθέσεων των γειτόνων μας, είναι:

– Ποια είναι η επίσημη θέση της Ελλάδας;

– Γιατί κρατά η κυβέρνηση τον λαό σε άγνοια σχετικά με την πολιτική που προτίθεται να ακολουθήσει;

– Μήπως πρέπει να πιστέψουμε ότι βρισκόμαστε σε περίοδο ακυβερνησίας, εξαιτίας κατευθυνόμενης προβοκάτσιας και κλίματος αποσταθεροποίησης;

– Μήπως βρισκόμαστε σε περίοδο μιας νέας μορφής πολέμου, ο οποίος ξεκινά μ’ αυτές τις μεθόδους;

Το άρθρο του εκδότη της «Ε» και της «Κ.Ε.» Θανάση Τεγόπουλου «Η γκρίζα παγίδα«, είναι αφυπνιστικό και ταυτόχρονα ανησυχητικό. Μεταξύ άλλων, αναφέρει κάτι με το οποίο συμφωνώ απόλυτα και το προσυπογράφω:

«ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΣΕΙ στην παγίδα. Συζητάμε και διαφωνούμε μεταξύ μας, ερμηνεύουμε τις γεωπολιτικές φαντασιώσεις της Τουρκίας, περιγράφουμε τις πετρελαϊκές (για την υφαλοκρηπίδα δηλαδή) φιλοδοξίες της, αναλύουμε την εσωτερική της κατάσταση, τη δημοκρατία ή τη στρατοκρατία της, διαπιστώνουμε την «αλητεία» ή τον «τσαμπουκά» της. Και δεν καταγγέλλουμε τη συμπεριφορά της, που συνιστά διεθνή αδικοπραξία, όπως εκδηλώθηκε και πρόσφατα. Πού να την καταγγείλουμε; Παντού. Στο ΝΑΤΟ, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κυρίως, που είναι δικαιοκρατικό σύστημα. Ώστε να αντληθούν οι πρόδηλες νομικές, διπλωματικές και οικονομικές συνέπειες για ένα κράτος-μέλος ή υποψήφιο μέλος που παραβιάζει απροκάλυπτα τις διεθνείς συνθήκες

Κλείνω το άρθρο αυτό με κάποια λόγια της πληθωρικής Λιάνας (Γαρυφαλλιά) Κανέλλη (εδώ), η οποία, παρά τις ιδιομορφίες της, είναι πάντα πολύ καλά ενημερωμένη και έχει -συχνά- μια υγιή άποψη:

«Όταν οι πεινασμένοι λύκοι αλυχτούν, οι άνθρωποι σκιάζονται κι ανατριχιάζουν και αναζητούν σημάδια να μαρκάρουν τους φόβους τους. Άμα όμως την ώρα των λύκων της νεοταξίτικης νύχτας, που αρχίζει να σκεπάζει το φως του κόσμου, ορθώσουν νου και καρδιά και μυαλό και δουλιά [και όχι δουλειά] οι άνθρωποι τότε, η κραυγή μας, έναρθρη και σαφής, κοφτερή σαν απόφαση, θα παγώσει τα δάχτυλα στη σκανδάλη. Θα ξεραστεί το ψέμα σαν απόβλητο στις επεξεργασμένες πληροφορίες. Θα τρομοκρατηθούν οι μεγάλοι τρομοκράτες των λαών. Κι η ώρα των λύκων θα ξεψυχήσει, καθώς θ’ ανατέλλει η ώρα των ανθρώπων, η ώρα των λαών, το τέλος των νεοναζιστών και σ’ αυτόν τον αιώνα.»

***

 .
Σχόλιο:
.
Τους πεινασμένους λύκους δεν τους αντιμετωπίζει κάποιος φορώντας προβιά προβάτων, ούτε βάζοντάς το στα πόδια (ούτε ντυμένοι κοκκινοσκουφίτσα, όπως γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης). Αυτό που κάνει ο έμπειρος κυνηγός είναι η κατάλληλη προετοιμασία. Δεν είναι η εξόντωση των λύκων το ζητούμενο… Ας θυμόμαστε πως οι λύκοι φοβούνται τον νοικοκύρη που είναι καλά οργανωμένος, και μπορούν να συνυπάρξουν μαζί του!
Και μια πρόσθετη καίρια ερώτηση σε αυτές που τίθενται στο ανωτέρω άρθρο: Ποια συμφέροντα και ποιες δεσμεύσεις εμποδίζουν την ελληνική κυβέρνηση να ασκήσει ελεύθερα τα συνταγματικά της καθήκοντα υπέρ των συμφερόντων του Έθνους; Ο λαός πρέπει να απαιτήσει μια άμεση και ξεκάθαρη απάντηση σ’αυτό, προτού είναι πολύ αργά!
.

29/03/2011 Posted by | Γεωπολιτικά | , , , , , , | 6 Σχόλια

Ο Αόρατος Εχθρός (Μέρος Δ’): Η πολιτική Νταβούτογλου «Νεοοθωμανική» ή μήπως «Νεοβυζαντινή»;

Τα προηγούμενα

Μερικές σκόρπιες σκέψεις για μια άλλη εκδοχή, που ερμηνεύει όμως καλύτερα τον αναβαθμισμένο ρόλο της Τουρκίας.

Πολύ συζήτηση έχει γίνει, και αναλύσεις επί αναλύσεων, για την «Μεγάλη Ιδέα» και τον κρυφό πόθο των Ελλήνων εθνικιστών (και όχι μόνο), που αφορά την ελληνικότητα του Βυζαντίου. Το ερώτημα που τίθεται όμως είναι: Τι σχέση έχει αντικειμενικά το σύγχρονο Ελληνικό Κράτος με το Βυζάντιο; Δεν είναι οι Τούρκοι αυτοί που έχουν τον έλεγχο της «Βασιλεύουσας» και δεν ήταν και οι εκάστοτε Πατριάρχες, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν την θρησκευτική υπόσταση του Βυζαντίου, Τούρκοι υπήκοοι; Δεν ανήκει το Πατριαρχείο εξάλλου στην Τουρκική δικαιοδοσία; Γιατί κόπτονται άρα οι Έλληνες για την αναβίωση του Βυζαντίου αφού εδώ βλέπουμε να υφίσταται μια αναμφισβήτητη διάδοχη κατάσταση; (Κάποιες λεπτομέρειες σχετικά με την νόμιμη διάδοχη κατάσταση, βλέπε σχόλια) Βυζαντινό δεν είναι μήπως και το σύμβολο στη σημαία της Τουρκιας;

Μήπως άρα θα πρέπει να αναθεωρήσει το σύγχρονο Ελληνικό Κράτος τις επιδιώξεις του και να κάνει ρεαλιστικές προσαρμογές, μέσα στα πλαίσια της ιστορικής πραγματικότητας; Μήπως τις έχει κάνει μάλιστα αυτές τις προσαρμογές ήδη και εμείς, ο λαός, δεν έχουμε πάρει τίποτα χαμπάρι; Διότι ποιος έχει διορίσει την Ελλάδα προστάτη του Οικουμενικού Πατριαρχείου –όρος ο οποίος αμφισβητείται από πολλούς-  και αρμόδιο να διεκδικεί τα όσα δικαιωματικά του ανήκουν; Διότι μόνο εάν το Πατριαρχείο είχε νομικά κατοχυρωθεί στην δικαιοδοσία του Ελληνικού Κράτους, τότε μόνο θα είχε η Ελλάδα κάποιον λόγο να κόπτεται για το Βυζάντιο… Εγώ όμως πουθενά δεν έχω δει οποιαδήποτε νόμιμη καταχώρηση του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Ελλάδα.

Σε πόσους Νεοέλληνες είναι γνωστός ο όρκος υποταγής των πατριαρχών στο σουλτάνο; Αρχίζει κάπως έτσι: «Ομολογώ πίστιν και εύνοιαν εις τον Κραταιόν Βασιλέα, την Βασίλισσαν και τα Βασιλίδια» (περισσότερα εδώ).

Τα περί της Σχολής της Χάλκης και τα σχετικά, τα οποία τα παρουσιάζουν μάλιστα οι Τούρκοι ως δήθεν «παραχωρήσεις» προς την Ελλάδα και ζητούν μάλιστα γι αυτό και βαριά «ανταλλάγματα», προσωπικά τα θεωρώ ΕΜΠΑΙΓΜΟ!

Τι σχέση έχει το Ελληνικό Κράτος με την σχολή της Χάλκης; Δεν είναι το θέμα αυτό –βλέποντάς το καθαρά διακρατικά- ένα εσωτερικό ζήτημα, που αφορά αποκλειστικά Τούρκους υπηκόους και τούρκικες επίσης δικαιοδοσίες;

Στο επίσημο site του Πατριαρχείου (βλέπε εδώ) διαβάζουμε, σχετικά με την συγκεκριμένη σχολή: «Ἡ Ἱερὰ Θεολογικὴ Σχολὴς τῆς Χάλκης ἱδρύθηκε γιὰ νὰ καλύψῃ τὶς ἐκπαιδευτικὲς ἀνάγκες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας γενικότερα.»

Αν θεωρείται λοιπόν αυτό ως μια κίνηση σεβασμού προς την επίσημη θρησκεία του Ελληνικού Κράτους, με την ίδια λογική θα έπρεπε να ζητηθούν και από την Σερβία, την Βουλγαρία και τη Ρωσία κ.λ.π. ανάλογα ανταλλάγματα, μιας και η Ορθόδοξη θρησκεία, είναι και εκεί επίσης η επίσημη κρατική θρησκεία. Πιστεύει μήπως κάποιος ότι έχει χάσει ο Μεντβέντεφ ή ο Πούτιν τον ύπνο τους, εξαιτίας μιας Ιερατικής Σχολής στην Τουρκία; Η μήπως είναι οι Ρώσοι ή οι Βούλγαροι λιγότερο …Χριστιανοί;

Ποια είναι η επίσημη τουρκική θέση σχετικά με το Πατριαρχείο; Ας αφήσουμε τον αντιπρόεδρο της τουρκικής κυβέρνησης, κ. Μπουλέντ Αρίντς,  να μας το πει (βλέπε εδώ): «Ο θεσμός που εκπροσωπείται από τον ελληνορθόδοξο Πατριάρχη Βαρθολομαίο, δεν έχει νομική προσωπικότητα στο ισχύον σήμερα νομικό καθεστώς της Τουρκίας. δεν έχει νομική προσωπικότητα, αλλά υπάρχει.» 

Έχω αρχίσει να διαβλέπω στον ορίζοντα να αντιμετωπίζεται ο ελληνικός πληθυσμός, διεθνώς, ως να αιθεροβατεί, ζώντας εκτός πραγματικότητας, και ότι κάποιοι – στο εξωτερικό αλλά και στο εσωτερικό- δρομολογούν καταστάσεις εις βάρος της χώρας μας και του λαού της και ότι σκοπίμως επιτρέπουν να διαιωνίζονται κάποιες «μεγάλες ιδέες», για να κρατούν απλά τον λαό σε πολιτική ύπνωση. Κάτι δηλαδή σαν τις καταστάσεις που επικρατούν στα Σκόπια ή την Αλβανία, με τις αλυτρωτικές τους φαντασιώσεις…

Δεν είναι άρα καιρός να εξετάσουμε το ενδεχόμενο να αποτελεί η Τουρκία σήμερα, βλέποντας το από πλευράς Διεθνούς Δικαίου, τη διάδοχη κατάσταση του Βυζαντίου –Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία- και ότι αυτό που επιδιώκεται δεν είναι ο Νεοοθωμανισμός αλλά να έχουν παραχωρηθεί μάλλον στην Τουρκία τα όποια δικαιώματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μέσα σε ένα οικουμενικό πλαίσιο μιας Διεθνούς Ειρήνης(sic), υπό την γενική εποπτεία της επερχόμενης Παγκόσμιας Κυβέρνησης;

Μήπως είναι επιτέλους καιρός να …ενηλικιωθούμε;

Και κάποιες φαινομενικά άσχετες ερωτήσεις:

Σε πια γεωγραφική περιοχή ανήκει η λίμνη Βιστωνίδα; Δεν είναι γνωστή ως το «στολίδι της Θράκης; Μήπως άρα το «σκάνδαλο» του Βατοπεδίου δεν ήταν οικονομικό, αλλά αποτελούσε μάλλον έξυπνο στρατηγικό ελιγμό της τότε κυβέρνησης, ο οποίος όμως παρεμποδίστηκε από το «δημοσιογραφικό δαιμόνιο» του -τότε γερμανικών συμφερόντων- τηλεοπτικού σταθμού ALPHA; Λέω μήπως…

(…η συνέχεια στα σχόλια)

.

23/03/2011 Posted by | Σειρά | , , , , , , , , , , , , , | 11 Σχόλια

Ο Καντάφι ως καταλύτης για την αποκάλυψη των δυο πόλων της Νέας Τάξης

Οι αντιδράσεις στην απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ φανερώνουν, τις δυο αντιμαχόμενες παρατάξεις για τη διεθνή κυριαρχία.

Η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, σε ότι αφορά την επέμβαση στην Λιβύη, έδωσε την αφορμή να αποκαλυφτούν τα κομμάτια του παζλ, που συνθέτουν την εικόνα του σημερινού διεθνούς γεωπολιτικού σκηνικού.

Ο τυχοδιώκτης Καντάφι, εκμεταλλευόμενος την συγκυρία του Ψυχρού Πολέμου, πριν σαράντα χρόνια, κατάφερε να ακροβατήσει για σειρά ετών ανάμεσα στις αντίπαλες δυνάμεις και να ανοικοδομήσει την «αυτοκρατορία» του. Με το τείχος του Βερολίνου όμως, πριν είκοσι δύο χρόνια, έπεσαν και τα τείχη κάποιων παράδοξων συμμαχιών και ήταν πλέον θέμα χρόνου να προσαρμοστεί το διεθνές γεωπολιτικό τοπίο στα νέα δεδομένα.

Στην αρχή ήταν το Ιράκ και το Αφγανιστάν, μετά ήρθαν τα Βαλκάνια, και τώρα σειρά είχε η Βόρεια Αφρική και κάποια άλλα δορυφορικά κράτη, που είχαν παίξει παλαιότερα διπλό  ρόλο.

Στη περίπτωση της Τυνησίας και της Αιγύπτου τα πράγματα ήταν εύκολα, αλλά δεν ήταν το ίδιο και με τον σκληροτράχηλο κελεμπιοφόρο «επαναστάτη», που πριν από λίγους μήνες έκανε «παρέλαση» στη Ρώμη, προσκαλεσμένος του «Λατίνου εραστή» Μπερλουσκόνι.

Οι διεθνής συνθήκες άλλαξαν και οι κλόουν του «τσίρκου» της χθεσινής διεθνούς πολιτικής πρέπει να αποσυρθούν στα καμαρίνια τους. Στη σκηνή, αρχίζουν τώρα να εμφανίζονται ένας ένας, οι πρωταγωνιστές του θριαμβευτικού φινάλε της ανθρώπινης κυριαρχίας!

Σε προσεχή άρθρα θα ασχοληθούμε λεπτομερειακά με τα επί μέρους κομμάτια του πάζλ.

Στο μεταξύ, σαν κουίζ, προτρέπω τους αναγνώστες να εξετάσουν ποιοι συμφώνησαν με την απόφαση του ΣΑ του ΟΗΕ και ποιοι κράτησαν αποστάσεις, και ας γίνει μια προσπάθεια να γίνει κατανοητό, ποια είναι τα χαρακτηριστικά, που κάνουν αυτές τις δύο ομάδες να διαφέρουν στους στόχους και τις επιδιώξεις.

Η υπόθεση αυτή, καθώς  και η κατανόηση των διαφορών αυτών των δυο ομάδων, θα μας βοηθήσει πιστεύω, να ξεκαθαρίσουμε και την αλλοπρόσαλλη πολιτική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας.

Ας κρατήσουμε και ας συνυπολογίσουμε στην έρευνά μας και το τηλεφώνημα που έκανε σήμερα η ΓΓ του ΚΚΕ στον πρωθυπουργό, προτρέποντάς τον «να μην συμμετέχει και να μην εμπλακεί με κανένα τρόπο η χώρα μας στην ιμπεριαλιστική στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη».

.

19/03/2011 Posted by | Νέα Τάξη | , , , , , , , , , , , | 27 Σχόλια

Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά…

Οι βόρειοι γείτονες, και το πιθανό σχέδιο Β’ για την προτεκτοροποίηση της Ελλάδας.

Σε κανένα σημείο  του πλανήτη δεν προέκυψε ποτέ ξαφνική ανάφλεξη. Όπου υπήρξαν εξεγέρσεις, επαναστάσεις, ανατροπή καθεστώτων, ακόμη και πόλεμοι, πάντα υπήρχε εκεί μια φωτιά που σιγόκαιγε… Αυτό το είδαμε στις εξεγέρσεις της Λατινικής Αμερικής, της Μέσης Ανατολής, καθώς και ποιο πρόσφατα, στη γειτονιά μας, στην πρώην Γιουγκοσλαβία, στην Ουκρανία, στη Γεωργία κ.λ.π. και τώρα στην Βόρεια Αφρική. Πάντα υπήρχε ο «καπνός».

Με λίγη προσοχή, θα παρατηρήσουμε, πως έντεχνα επιχειρήθηκε επί ΚΚ Β’, να χαρακτηριστεί η Ελλάδα χώρα εξτρεμιστική, που καταπιέζει τις μειονότητες, και πως αποτελεί ένα αστυνομοκρατούμενο κράτος, που θανατώνει εν ψυχρώ έφηβους. Αυτή η προσπάθεια ήταν όμως πολύ ερασιτεχνική και πολύ βιαστική, και ακολούθησε την απροσδόκητη αντίδραση μεγάλης μερίδας των Ελλήνων, με το σχέδιο Ανάν και με αποκορύφωμα το Βέτο στο Βουκουρέστι. Αυτές οι αντιδράσεις φάνηκε να ήταν εκτός σχεδιασμού και οι εξελίξεις που ακολούθησαν έδειξαν, πως οι γεωπολιτικοί σχεδιαστές μάλλον αιφνιδιάστηκαν.

Το «κόλπο» με την «Μακεδονία» (FYROM), και τους «μακεδόνες του Αιγαίου» έπεσε επίσης στο κενό και ακολούθησε μετά το «κόλπο» με τους Μουσουλμάνους της Θράκης. Αυτές έδειχναν να είναι οι «βουκέντρες» με τις οποίες ασκούνταν πίεση στην τότε ελληνική κυβέρνηση -συν τα χτυπήματα με τα απανωτά «σκάνδαλα» κάποια από τα οποία ήταν ακόμα και κάτω από την μέση- μέχρι που κατάφεραν να φέρουν στην εξουσία τους δικούς τους ανθρώπους (βλέπε εδώ).

 Τα όσα επακολούθησαν, με τις άνευ προηγουμένου προσπάθειες απαξίωσης της χώρας και των πολιτών της, απέναντι στη διεθνή κοινότητα, από τον ίδιο τον πρωθυπουργό της χώρας και τον δικό του άνθρωπο, τον Γ. Παπακωνσταντίνου –«δικός του άνθρωπος» διότι είναι προσωπική επιλογή του πρωθυπουργού ως βουλευτής επικρατείας- οδήγησαν την χώρα σε ένα αδιέξοδο. Το «σωτήριο» μνημόνιο της τρόικας των επιδρομέων που επιβλήθηκε στον ελληνικό λαό, με τα σκληρά και απάνθρωπα μέτρα εναντίον των πολιτών, αρχίζει να «μπάζει» από παντού, και όλα δείχνουν ότι θα πρέπει να προχωρήσουν οι «μνηστήρες» στο σχέδιο Β’, που ήταν όμως αρχικά το σχέδιο Α’, το οποίο όμως δεν είχαν καταφέρει να εφαρμόσουν. Ποιο είναι αυτό; Είναι μάλλον η ανάφλεξη στον Βορρά!

Τα εργαλεία που έχουν στην διάθεσή τους είναι οι Τσάμηδες (UCC) και οι αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου (UCK), καθώς και ο μεγαλοϊδεατισμός κάποιων Τούρκων, τύπου «Νταβούτογλου». Τα Σκόπια καθώς και η Θράκη δεν είναι παρά το …δόλωμα.

Αυτοί που φανερώνουν την στροφή που θα δούμε σε λίγο να γίνεται από πλευράς Αμερικανών, είναι οι Ρώσοι, οι οποίοι τελείως ξαφνικά άρχισαν να ενδιαφέρονται για την FYROM, και τονίζουν, σε ένα άρθρο πρόκληση της PRAVDA, πως τα Σκόπια μπορεί να είναι το επόμενο θερμό σημείο του πλανήτη. Και πως το αιτιολογούν αυτό; Ως σημείο τριβής βλέπουν το ότι το 25% του πληθυσμού είναι Αλβανοί καθώς και τη διαμάχη με την Ελλάδα, σχετικά με το όνομα. Παραθέτει μάλιστα την δήλωση ενός γνωστού Ιστορικού, του Vladimir Putyatin(*), που λέει χαρακτηριστικά: «Η Μακεδονική κρατική υπόσταση απειλείται σοβαρά. Πολλοί Μακεδόνες έχουν βουλγαρικά διαβατήρια, και είναι πιθανό ότι στο μέλλον το έδαφος της ΠΓΔΜ θα κατανεμηθεί μεταξύ της Βουλγαρίας και του Κοσσυφοπεδίου, και οι Μακεδόνες θα αποτελούν μειοψηφία και στις δύο χώρες.»

Το άρθρο αυτό, σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο για την ευρύτερη περιοχή, έχει στοιχεία προβοκάτσιας και φανερώνει την ετοιμότητα για νέες κινήσεις στην γεωπολιτική σκακιέρα, που θα συνοδευτούν φυσικά από δραστικές αλλαγές στις πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό της χώρας μας!

.
Βλέπε επίσης:
.
__________

(*) Ένα βιβλίο του εν λόγω ιστορικού προκάλεσε πρόσφατα οξύτατες αντιδράσεις, διότι βρέθηκε να περιέχει εκφράσεις και δηλώσεις απροκάλυπτου αντισημιτισμού, και θεωρήθηκε πως ενεθάρρυνε την ξενοφοβία και το μίσος μεταξύ εθνοτήτων (βλέπε εδώ).

*

02/03/2011 Posted by | Politic | , , , , , , , , , , | 6 Σχόλια