Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Αντιμέτωποι με το δίλημμα του συμβιβασμού!

Αυτοί που φοβούνται την αλήθεια είναι μόνο αυτοί που έχουν προωθήσει το ψέμα.

Κάποιοι φίλοι περιμένουν να τοποθετηθώ στις εξελίξεις, κάτι να γράψω, για να δουν και την δική μου άποψη -την «κάπως διαφορετική», όπως έγραψε κάποτε μια αναγνώστρια. Αλλά ομολογώ πως βρίσκομαι σε δίλημμα… Η περίοδος που διερχόμαστε μοιάζει σαν «νηνεμία πριν την επόμενη καταιγίδα». Και η καταιγίδα που έρχεται (γιατί σίγουρα θα έρθει) θα είναι καθοριστική.

Όλα φανερώνουν, πως η περίοδος της ανεμελιάς και τα ψέματα τέλειωσαν. Τώρα μπαίνουμε –κάπως βίαια, αυτό είναι η αλήθεια- στην περίοδο της «ενηλικίωσης». Η περίπτωσή μας μοιάζει σαν το κορίτσι που κανείς δεν το προσέχει, που βρίσκεται κάτω από την προστασία του πατέρα και της μάνας, μέχρι που αρχίζει να σχηματίζεται ως γυναίκα. Τότε τα πράγματα αλλάζουν… Το μέχρι χθες χαριτωμένο κοριτσάκι τώρα αρχίζει να τραβάει περίεργα βλέμματα επάνω του. Άλλα φανερώνουν ζήλια και άλλα είναι λάγνα, επικίνδυνα. Αν σε αυτή την περίοδο οι γονείς ελαττώσουν την επίβλεψη και την προστασία, αντί να την εντείνουν, τότε είναι μοιραίο να βρεθούν ξαφνικά προ οδυνηρών εκπλήξεων.

Αυτό φαίνεται να έχει συμβεί με την Ελλάδα μας.

Από κάποια στιγμή και μετά, στα πρόσφατα χρόνια, κάτι δείχνει να άλλαξε στον τρόπο που μας αντιμετωπίζουν οι επίδοξοι γεωπολιτικοί …lovers. Έπαψαν ξαφνικά να μας βλέπουν σαν μια «χαριτωμένη» χώρα και τα βλέμματά τους έγιναν …λάγνα, και οι κινήσεις τους  άρχισαν να εκλαμβάνονται στο μεταξύ ως …παρενόχληση. Ταυτόχρονα ξεπετάχτηκαν και οι αντίζηλες χώρες (βλέπε Σκόπια, Αλβανία κ.λ.π.), οι οποίες χωρίς δυσκολία παραδόθηκαν στην αγκαλιά των «φλογερών εραστών» τους και δεν βλέπουν με καλό μάτι τα ελληνικά …νάζια. Και όπως συμβαίνει συχνά σε αυτές τις περιπτώσεις, οι πλούσιοι εραστές εξαγοράζουν ή εξουδετερώνουν τους γονείς (κράτος, εκκλησία), και ρίχνουν το κορίτσι στα χέρια των αντίζηλων ή των νταβατζήδων. Η εκπόρνευση είναι τότε πλέον ζήτημα χρόνου. Μια παλιά, δοκιμασμένη, συνταγή.

Αυτή δεν δείχνει να είναι η κατάσταση που επικρατεί στη σημερινή ελληνική πραγματικότητα;

Τι είναι αυτό όμως που φανερώνει μια αλλαγή στη χώρα μας, που την κάνει τώρα πιο «ελκυστική»;

Αυτά που έχει να δώσει. Αυτά που λαχταρούν οι γεωπολιτικοί εραστές: ΕΝΕΡΓΕΙΑ!!!

Ο ορυκτός της πλούτος, που πρόσφατα ανακαλύφτηκε το μέγεθός του.

Αυτή είναι η αλήθεια, και δυστυχώς εμείς όλοι, ο λαός, δεν είμαστε οι προστάτες, αλλά μας βλέπουν δυστυχώς και εμάς ως μέρος αυτού του «πλούτου». Οι προστάτες μας, που θα έπρεπε να είναι κανονικά το Κράτος και η Εκκλησία –καθώς και οι άνθρωποι του πνεύματος βέβαια- έχουν κατά μέρος εξαγοραστεί και κατά μέρος εξουδετερωθεί. Η εξαγορά –διαφθορά- έχει γίνει ευρέως  γνωστή… Πως έχει γίνει όμως η εξουδετέρωση των υπολοίπων; Έγινε μέσω διώξεων, οικονομικών εξαρτήσεων, ακόμα και φόνων.

Τι μέλλει άρα γενέσθαι; Υπάρχει Ελπίς;  Ή μήπως την ψάχνουμε ακόμη, όπως τον καιρό που έγραφε ο αείμνηστος Αντώνης Σαμαράκης;

Πολλοί θέλουν σήμερα να βλέπουν στο πρόσωπο κάποιου άλλου Αντώνη, όχι του Αντώνη Σαμαράκη αλλά, του Αντώνη Σαμαρά, τον σύγχρονο Οδυσσέα, που θα τεντώσει το τόξο του και θα κάνει να περάσει η σαΐτα μέσα από τα δώδεκα τσεκούρια και θα κάνει έτσι τους επίδοξους εραστές να …μουδιάσουν από τον φόβο τους.

Ας είμαστε όμως σοβαροί. Αν μπορούσαν -τουλάχιστον οι μισοί- από τους θεωρούμενους υποστηρικτές του να μιλήσουν ειλικρινά, θα έλεγαν ότι δεν έχουν καμία πραγματική ελπίδα. Κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να πιστεύει πραγματικά πως ο «καλός» Αντώνης μπορεί να παλέψει με θηρία. Ο Αντώνης δεν είναι …Πούτιν!

Δεν ήταν σχήμα λόγου φίλοι μου η επιλογή αυτού του ονόματος. Αν θέλουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, τότε πρέπει να λέμε και …ονόματα. Ας σκεφτούμε για λίγο… Αν υποθέσουμε ότι γινόταν σήμερα δημοσκόπηση και ερωτιόταν ο λαός ποιον θα ήθελαν ως κυβερνήτη της χώρας και τους δίνονταν τα ονόματα: Σαμαράς, Παπαδήμου, Ομπάμα, Μέρκελ και Πούτιν, ποιος πιστεύετε ότι θα έπαιρνε τις περισσότερες ψήφους; Δεν νομίζω να χρειάζεται πολύ σκέψη.

Τι μπορεί να σημαίνει όμως αυτό; Μπορεί να σημαίνει μόνο ένα πράγμα: «Το μη χείρον βέλτιστον». Αυτό θα απαντούσαν σίγουρα πολλοί συμπατριώτες μας σήμερα, αν βρισκόντουσαν μπροστά στο δίλημμα μιας επιλογής, να γίνουμε δηλαδή προτεκτοράτο της Ρωσίας ή της Αμερικής. Και αυτή είναι η επιλογή που βρίσκεται σήμερα μπροστά μας όσο κι αν εθελοτυφλούμε. Η ανατολική Μεσόγειος γίνεται για ακόμη μια φορά το μεταίχμιο ανάμεσα σε αντίπαλες δυνάμεις, και η χώρα μας θα παίξει και πάλι πρωταγωνιστικό ρόλο. Άρα, αυτό που θα χρειαζόταν σήμερα η χώρα μας θα ήταν τουλάχιστον ένας Θεμιστοκλής και σίγουρα όχι ένας «ολίγιστος» Σαμαράς, όπως τον αποκαλεί ο δάσκαλος Χρήστος Γιανναράς. Υπάρχει όμως; Έχει η Ελλάδα σήμερα τα εφόδια για να γίνει μια παγκόσμια δύναμη, όπως τα είχε τότε που στάθηκε ο Θεμιστοκλής αντιμέτωπος με την γιγαντιαία Περσική πολεμική μηχανή; Είναι καιρός πιστεύω να σοβαρευτούμε.

Οι φίλοι μας, οι οποίοι λοξοκοιτούν προς το «ξανθόν γένος» -μια διαχρονική ουτοπία για μεγάλο μέρος του λαού μας- θα πρέπει να προσέξουν, διότι ο πρίγκιπας επάνω στο λευκό άλογο έρχεται μόνο στα παραμύθια. Ίσως θα έπρεπε άρα, συμπληρωματικά στο παραπάνω ρητό του Θουκυδίδη, να λαμβάναμε υπόψη και κάποιο άλλο ρητό, του Πλάτωνα, αναφερόμενο στην απολογία του Σωκράτη, που έλεγε: «οὔτε τότε ᾠήθην δεῖν ἕνεκα τοῦ κινδύνου πρᾶξαι οὐδὲν ἀνελεύθερον», που θέλει να πει: «δεν πρέπει λόγω [επικείμενου] κινδύνου να κάνει κανείς κάτι ανελεύθερο [να υποκύπτει]». Να συμβιβάζεται θα έλεγα εγώ. Ναι! Διότι είμαστε όλοι σήμερα αντιμέτωποι με το δίλημμα του συμβιβασμού.

Αν ο καθένας από εμάς δεν καταφέρει να δει πίσω από τα καραγκιοζιλίκια της ελληνικής πολιτικής σκηνής, να κοιτάξει δηλαδή το διεθνή παρασκήνιο, που είναι η πραγματικότητα, τότε θα εξακολουθήσει να ζει «στα παραμύθια» και θα βρεθεί ξαφνικά στη μέση της σκληρής πραγματικότητας, απροετοίμαστος.

Θα βρεθεί σε μια κατάσταση ανεπίστρεπτη, σαν αυτή που βρέθηκαν οι Σέρβοι πριν λίγα χρόνια, κατόπιν οι Ιρακινοί και πρόσφατα οι Λίβυοι.

Η κατάσταση που διαμορφώνεται σήμερα, σε διεθνή κλίμακα, δεν μπορεί παρά να έχει επίσης διεθνούς σημασίας εξελίξεις. Δεν είναι δυνατόν άρα, να αναλώνεται ο κάθε νοικοκύρης Έλληνας ή ο κάθε νοικοκύρης πολίτης αυτού του Κόσμου, σε στείρες μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις και σε μυωπικές αντιλήψεις.

Η διαμορφούμενη κατάσταση σήμερα απαιτεί ΑΤΟΜΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ και ψηλά φρούρια γύρω από παραδοσιακές αξίες, όπως είναι η φιλία, η οικογένεια, η συνείδηση. Είναι καλό να θυμόμαστε, πως «όσο αγριότερα λυσσομανάει η καταιγίδα, τόσο βαθύτερα απλώνει τις ρίζες του το δέντρο». Η κερκόπορτα σήμερα βρίσκεται μέσα μας. Είναι η ελεύθερη συνείδηση του ανθρώπου. Και αυτή είναι που έχει μπει στο στόχαστρο. Από εκεί μόνο μπορούν να μπουν οι εχθροί στην Πόλη…

Ας την φυλάξουμε λοιπόν, διότι είναι το τελευταίο κάστρο που μας έχει απομείνει!

.

Σχετικό άρθρο: «Κάτι σοβαρό συμβαίνει στο Αιγαίο«
.

***

08/01/2012 Posted by | Κοινωνικά | , , , , , , , , , | 2 Σχόλια

Το δάνειο της Ρωσίας σώζει το καθεστώς των offshore στην Κύπρο

Η Κυπριακή Δημοκρατία προχώρησε σε δάνειο από τη Ρωσία ύψους 2,5 δις. ευρώ, ποσό που ξεπερνά το 10% του ΑΕΠ της χώρας.

Την Τετάρτη το δάνειο εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο της χώρας, από την ΕΕ και την ευρωζώνη. Η πιστωτική γραμμή (credit line) διευθετήθηκε με τη μορφή διακυβερνητικής συμφωνίας και θα ισχύει από τον Ιανουάριο. Οι όροι της συμφωνίας είναι αρκετά ευνοϊκοί – 4,5% ετήσιο επιτόκιο για περίοδο 4,5 χρόνων, με δυνατότητα πρόωρης αποπληρωμής χωρίς επιπρόσθετη επιβάρυνση.

Η οικονομία της Κυπριακής Δημοκρατίας ήταν από τις πρώτες που επηρεάστηκε από τις συνέπειες της κρίσης χρέους της Ελλάδας. Στο μεταξύ, ο υπουργός Οικονομικών της Κυπριακής Δημοκρατίας Κίκης Καζαμίας, επιβεβαιώνει, πως οι κυπριακές αρχές δεν είχαν την πρόθεση να ζητήσουν από την ΕΕ οικονομική βοήθεια.

Πολλοί εμπειρογνώμονες πιστεύουν ότι η Κύπρος προτιμά να πάρει δάνειο ακόμα και ακριβότερο από τη Ρωσία, παρά να προβεί σε συνομιλίες με την ΕΕ για την αλλαγή του υπεράκτιου-διαμετακομιστικού καθεστώτος της (offshore). Το νησί εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ακριβώς στη βάση αυτών των …αρκετά πονηρών όρων. Γι΄αυτό η λήψη δανείου από την ΕΕ θα σήμαινε αμφισβήτηση αυτού του καθεστώτος.

Πρέπει να σημειωθεί ότι εδώ και πολύ καιρό αυτό το καθεστώς το αξιοποιούν πολύ επιτυχώς πολλές ρωσικές εταιρίες. Γι΄αυτό, βοηθώντας την Κύπρο, η Ρωσία θα τους υποστηρίξει και αυτούς [πράγμα το οποίο σημαίνει αμφίδρομο όφελος για τα δυο κράτη]. Σ΄αυτό το γεγονός εφίστησε την προσοχή ο άνθρωπος του Τμήματος Στρατηγικής Ανάλυσης της εταιρίας FBK Ίγκορ Νικολάγιεφ:

«Τα κυπριακά κεφάλαια, τα οποία έρχονται στη Ρωσία, τυπικά είναι κυπριακά. Όμως γενικά είναι ρωσικά κεφάλαια, τα οποία οι Ρώσοι τα είχαν μεταφέρει στην κυπριακή υπεράκτια ζώνη (offshore) και μετά τα μεταφέρουν πίσω στη Ρωσία. Γι΄αυτό για την Κυπριακή Δημοκρατία είναι λογικό να ζητήσει δάνειο ακριβώς από τη Ρωσία. Και εμείς έχουμε βάσιμο λόγο να δώσουμε δάνειο στην Κύπρο

 Υποστηρίζοντας, αναμφίβολα, την κυπριακή οικονομία, η Ρωσία μ΄αυτό τον τρόπο διαμορφώνει συνθήκες, προκειμένου τα ρωσικά κεφάλαια στην Κύπρο να νιώθουν σχετικά άνετα.

Το ζήτημα συνίσταται και στο ότι οι κυπριακές τράπεζες για τις μεγάλες ρωσικές εταιρίες αποτελούν εξαιρετικά σημαντικό στοιχείο ταμειακού μηχανισμού για την εξασφάλιση της λειτουργίας τους. Γι΄αυτό αν κάτι συμβαίνει στις κυπριακές τράπεζες, η ρωσική οικονομία σ΄ αυτό το σημείο πλήττεται αφάνταστα περισσότερο. Η Ρωσία στην Ευρώπη πρέπει να σώσει πρώτ΄ απ΄όλα την Κύπρο, τις τράπεζές της και όχι τις ευρωπαϊκές τράπεζες, που βρίσκονται στην «ομάδα του ρίσκου».

Το ρωσικό δάνειο σε συνδυασμό με τα μέτρα διασφάλισης της σταθερότητας του προϋπολογισμού θα δημιουργήσει ουσιαστικά οφέλη για την Κυπριακή Δημοκρατία. Όπως δήλωσε ο επίσημος εκπρόσωπος της κυπριακής κυβέρνησης Στέφανος Στεφάνου, «το δάνειο θα καλύψει τις χρηματοπιστωτικές ανάγκες της χώρας και θα τονώσει τη ρευστότητα του τραπεζικού συστήματος και θα συμβάλει στην ενίσχυση της οικονομικής σταθερότητας του κράτους

.
Πηγή: «Φωνή της Ρωσίας» – 06/10/11
.
.
Σχόλιο: Ο αιφνιδιασμός τόσο των διεθνών αναλυτών όσο και των κορυφαίων θεσμικών οργάνων της Ε.Ε, όπως λέγεται, ήταν απόλυτος. Ενώ όλοι περίμεναν από την Κύπρο να ζητήσει επίσημα να ενταχθεί στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, διαπίστωσαν με έκπληξη την προσφυγή στον ρωσικό παράγοντα. Αυτό που δεν κατάφεραν οι ελληνικές αρχές το χειμώνα του 2009, το πέτυχαν οι κυπριακές αρχές, χωρίς φανφάρες και τυμπανοκρουσίες. Μια ακόμα επιβεβαίωση του ότι η χώρα μας δεν έχει …ελληνική διακυβέρνηση!

***

06/10/2011 Posted by | Γεωπολιτικά | , , , , , | 1 σχόλιο

Πως είδαν οι Ρώσοι την «δολοφονία» Μπιν Λάντεν

Από τη «Φωνή της Ρωσίας» – 03.05.2011

«Η εξόντωση του Μπιν Λάντεν σημαίνει μεταμόρφωση της παγκόσμιας κατάστασης.»

Αυτό που συνέβηκε στην πακιστανική πόλη Αμποταμπάτ στάθηκε ιδιόμορφο δώρο για τον Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος πριν έναν μήνα είχε δηλώσει πως είναι διατεθειμένος να υποβάλει την υποψηφιότητά του για δεύτερη προεδρική θητεία. Η εξολόθρευση του αρχηγού της Αλ Κάιντα θα ανεβάσει, οπωσδήποτε, το επίπεδο δημοτικότητας του Ομπάμα ανάμεσα στους Αμερικανούς.

Μερικοί εμπειρογνώμονες, αλήθεια, εξακολουθούν να αμφιβάλλουν αν σκοτώθηκε ακριβώς ο Μπιν Λάντεν. «Αν αποδειχτεί ακόμα μια φορά ότι δεν είναι ο Οσάμα Μπιν Λάντεν που σκοτώθηκε, τότε μπορεί να ξεσπάσει μεγάλο σκάνδαλο», παρατήρησε ο Ρώσος επιστήμονας-αμερικανολόγος Αλεξέι Αρμπάτοφ.

 «Ας δώσει ο Θεός να μην γίνει έτσι! Τότε η απογοήτευση θα είναι, βέβαια, τεράστια. Τότε θα ήταν καλύτερα να μην γινόταν αυτή η επιχείρηση γιατί τέτοια είδηση θα σταθεί μεγάλο χτύπημα για όλους. Ελπίζω, ωστόσο ότι δεν θα συμβεί αυτό. Θέλω ώστε να ανεβαστεί το επίπεδο δημοτικότητας του Ομπάμα», πρόσθεσε ο Αλεξέι Αρμπάτοφ.

Εν τω μεταξύ, διαδίδεται ακόμα μια άλλη εκδοχή, ότι ορισμένοι κύκλοι στις ΗΠΑ χρησιμοποιούν το ριζοσπαστικό Ισλάμ για την επίτευξη των σκοπών τους και ότι ο Ομπάμα είναι μόνο φορέας των ιδεών τους. Σε σχέση με αυτό ο στρατηγός Βλαντίμιρ Οβτσίνσκι, πρώην διευθυντής της Ρωσικής Εθνικής Υπηρεσίας της Ιντερπόλ, είπε:  «Η εξόντωση του Μπιν Λάντεν σημαίνει μεταμόρφωση της παγκόσμιας κατάστασης.»

«Προηγούμενα είχε θέση ο πόλεμος των πολιτισμών και εφαρμοζόταν ακριβώς τέτοια αντίληψη των ΗΠΑ, ενώ τώρα η αντίληψη αυτή έχει αφαιρεθεί. Ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας έχει τελειώσει πια. Ακόμα και στον λόγο του στο Κάιρο ο Ομπάμα είπε ότι από τώρα δεν διεξάγουν πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Από τώρα βοηθούν τα εθνικο-απελευθερωτικά κινήματα, που ανατρέπουν τους τυράννους. Αυτό εκδηλώθηκε ανάγλυφα στις λεγόμενες αραβικές επαναστάσεις και η εξόντωση του Μπιν Λάντεν τους χρειαζόταν για να οδηγήσουν αυτή την αντίληψη ως το τέλος και να στρίψουν την ενέργεια του ριζοσπαστικού ισλάμ προς την χρειαζούμενη για την Αμερική κατεύθυνση. Ο Μπιν Λάντεν τους εμπόδιζε να το κάνουν αυτό», παρατήρησε ο Βλαντίμιρ Οβτσίνσκι.

Ό,τι κι αν ήταν όμως, η εξολόθρευση του Μπιν Λάντεν είναι σημαδιακό γεγονός. Το κύριο τώρα είναι να κατευθυνθούν οι προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας προς την συνέχιση του αγώνα κατά της Αλ Κάιντα και των άλλων τρομοκρατικών δικτύων γιατί η εξόντωση του αρχηγού δεν δίνει ακόμα αφορμή για ευφορία,- θεωρεί ο Γκεόργκι Μίρσκι.

– «Όσον αφορά την πρακτική πλευρά της υπόθεσης, η Αλ Κάιντα δεν είναι κάποια συγκεντροποιημένη οργάνωση. Οι ξεχωριστοί πυρήνες της επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω του ΄Ιντερνετ. Είναι αυτόνομοι και δεν έπαιρναν οποιεσδήποτε εντολές από τον Μπιν Λάντεν. Ο Μπιν Λάντεν για αυτούς ήταν μόνο εμπνευστής. Υπάρχουν εξάλλου, και οργανώσεις που δεν είχαν καμιά σχέση με τον Μπιν Λάντεν»,- είπε ο Γκεόργκι Μίρσκι.

Η διεθνής τρομοκρατία είναι κακό που διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο και η καταπολέμηση της τρομοκρατίας είναι κοινό έργο όλων των κρατών. Μάλλον για αυτό τον λόγο ακριβώς η είδηση για την εξολόθρευση του Μπιν Λάντεν έγινε δεκτή με ανακούφιση σε όλες τις πολιτισμένες χώρες του κόσμου.

.

03/05/2011 Posted by | Politic | , , , , , , , , | 9 Σχόλια

Ο ρόλος της BRIC+1 διευρύνεται – Λόγος διεθνούς ευφορίας ή ανησυχίας;

H ομάδα ζητά τη δημιουργία ενός νέου διεθνούς συναλλαγματικού συστήματος με φανερό απώτερο στόχο την απεξάρτηση από το δολάριο.

Οι αναδυόμενες μεγάλες δυνάμεις που απαρτίζουν την ομάδα BRICS — η Βραζιλία, η Ρωσία, η Ινδία, η Κίνα και πρόσφατα η Νότια Αφρική — ζήτησαν αυτή την εβδομάδα μια ριζική μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών, περιλαμβανομένου του Συμβουλίου Ασφαλείας, ώστε να αποκτήσουν ισχυρότερη φωνή οι αναπτυσσόμενες χώρες. «Η Κίνα και η Ρωσία επαναλαμβάνουν τη σημασία που αποδίδουν στο καθεστώς της Ινδίας, της Βραζιλίας και της Νότιας Αφρικής στις διεθνείς υποθέσεις και κατανοούν και στηρίζουν την επιδίωξή τους να διαδραματίσουν μεγαλύτερο ρόλο στα Ηνωμένα Έθνη», αναφέρεται σε ανακοίνωση που εκδόθηκε μετά το τέλος της συνόδου κορυφής των BRICS στο νησί Χαϊνάν της Κίνας.

Όπως τόνισε η πρόεδρος της Βραζιλίας Ντίλμα Ρουσέφ, «δεν είναι δυνατόν να παραμένει ο κόσμος προσκολλημένος στις συμφωνίες που υπεγράφησαν μετά τον πόλεμο».

Η στήριξη του Πεκίνου και της Μόσχας στις επιδιώξεις των τριών άλλων χωρών έχει μεγάλη σημασία, καθώς αντανακλά την προσπάθεια αλλαγής της παγκόσμιας γεωπολιτικής ισορροπίας. Τόσο η Βραζιλία όσο και η Ινδία θέλουν μια μόνιμη έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Η Μόσχα συμφωνεί. Το Πεκίνο, που οι σχέσεις του με το Νέο Δελχί δεν είναι πάντα αρμονικές, δεν το έχει κάνει ακόμη. Στις BRICS ζει το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού και το συνολικό ΑΕΠ τους ξεπέρασε πέρυσι το 18%  του παγκοσμίου.

Οι πιέσεις για να αλλάξει η δομή του ΟΗΕ αυξάνονται. Η Γερμανία και η Ιαπωνία επιδιώκουν κι αυτές μια μόνιμη έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας, ενώ οι αφρικανικές χώρες θεωρούν ότι θα έπρεπε να έχουν τουλάχιστον δύο έδρες. Μεγαλύτερη εκπροσώπηση θέλουν επίσης οι κυβερνήσεις του αραβικού κόσμου και της Λατινικής Αμερικής.

Το κοινό ανακοινωθέν των BRICS ζητεί επίσης τον τερματισμό της διεθνούς ένοπλης επέμβασης στη Λιβύη. «Η χρήση ισχύος πρέπει να αποφεύγεται», τονίζεται. Η Νότια Αφρική ήταν η μόνη χώρα αυτής της ομάδας που υπερψήφισε το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας για την επιβολή ζώνης απαγόρευσης των πτήσεων πάνω από τη Λιβύη. Ωστόσο, όπως διευκρίνισε η ίδια πηγή αυτής της πληροφορίας, η οποία ζήτησε να μην κατονομαστεί, στη συνάντηση των ηγετών της BRICS επικριτική απέναντι στη δυτική Συμμαχία εμφανίστηκε και η Νότιος Αφρική. Το Πεκίνο και η Μόσχα, που θα μπορούσαν να ασκήσουν βέτο, προτίμησαν να απόσχουν. Το ίδιο έπραξαν η Ινδία και η Βραζιλία.

Όπως επισημαίνουν οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, η κυριαρχία της Κίνας στην BRICS είναι εμφανής. Εκπρόσωπος της χώρας αυτής δήλωσε μετά τη σύνοδο στο Χαϊνάν ότι «ο 21ος αιώνας πρέπει να είναι ένας αιώνας ειρήνης, αρμονίας, συνεργασίας και επιστημονικής ανάπτυξης». Μόνο που οι λέξεις «αρμονία» και «επιστημονική ανάπτυξη» είναι τα βασικά πολιτικά συνθήματα που χρησιμοποιεί το Κομουνιστικό Κόμμα της Κίνας. Η ανακοίνωση αυτή δίνει έτσι την εντύπωση στους Κινέζους ότι η χώρα τους αρχίζει να εξαπλώνει την επιρροή της στο εξωτερικό.

Από όλα τα ανωτέρω, αυτό που θα ήθελα εδώ να εξάρω είναι, πως ενώ τα κράτη μέλη αυτής της νέας  παγκόσμιας δύναμης έχουν πολλές διαφορές μεταξύ τους, έχουν εντούτοις ένα κοινό στόχο: Την απεξάρτηση από το Δολάριο.

Τι σημαίνει πρακτικά αυτό;

Σημαίνει, ότι η νέα αυτή υπερδύναμη επιδιώκει να αναλάβει αν όχι ρόλο παγκόσμιας κυριαρχίας, σίγουρα πάντως τον ρόλο του δεύτερου πόλου, περιορίζοντας έτσι την παντοδυναμία της Δύσης όπου ηγέτιδα δύναμη είναι οι ΗΠΑ.

Αυτό που προσωπικά περιμένω σύντομα να δω, είναι, ποια κατάληξη θα έχει το διπλό παιχνίδι της Γερμανίας (με τους δορυφόρους της: Τουρκία και Ιράν) και πότε θα μεταπηδήσει στον τελικό της στόχο . Όταν όμως το κάνει αυτό, τότε θα μιλάμε πλέον για την …τελική ευθεία.

.

Σχετικά άρθρα:
.
Ο πραγματικός λόγος για την επέμβαση στη Λιβύη
Το μυστικό σχέδιο για την έκδοση του παγκόσμιου νομίσματος

.

16/04/2011 Posted by | Νέα Τάξη | , , , , , , , , | 6 Σχόλια

Ο Αόρατος Εχθρός (Μέρος Δ’): Η πολιτική Νταβούτογλου «Νεοοθωμανική» ή μήπως «Νεοβυζαντινή»;

Τα προηγούμενα

Μερικές σκόρπιες σκέψεις για μια άλλη εκδοχή, που ερμηνεύει όμως καλύτερα τον αναβαθμισμένο ρόλο της Τουρκίας.

Πολύ συζήτηση έχει γίνει, και αναλύσεις επί αναλύσεων, για την «Μεγάλη Ιδέα» και τον κρυφό πόθο των Ελλήνων εθνικιστών (και όχι μόνο), που αφορά την ελληνικότητα του Βυζαντίου. Το ερώτημα που τίθεται όμως είναι: Τι σχέση έχει αντικειμενικά το σύγχρονο Ελληνικό Κράτος με το Βυζάντιο; Δεν είναι οι Τούρκοι αυτοί που έχουν τον έλεγχο της «Βασιλεύουσας» και δεν ήταν και οι εκάστοτε Πατριάρχες, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν την θρησκευτική υπόσταση του Βυζαντίου, Τούρκοι υπήκοοι; Δεν ανήκει το Πατριαρχείο εξάλλου στην Τουρκική δικαιοδοσία; Γιατί κόπτονται άρα οι Έλληνες για την αναβίωση του Βυζαντίου αφού εδώ βλέπουμε να υφίσταται μια αναμφισβήτητη διάδοχη κατάσταση; (Κάποιες λεπτομέρειες σχετικά με την νόμιμη διάδοχη κατάσταση, βλέπε σχόλια) Βυζαντινό δεν είναι μήπως και το σύμβολο στη σημαία της Τουρκιας;

Μήπως άρα θα πρέπει να αναθεωρήσει το σύγχρονο Ελληνικό Κράτος τις επιδιώξεις του και να κάνει ρεαλιστικές προσαρμογές, μέσα στα πλαίσια της ιστορικής πραγματικότητας; Μήπως τις έχει κάνει μάλιστα αυτές τις προσαρμογές ήδη και εμείς, ο λαός, δεν έχουμε πάρει τίποτα χαμπάρι; Διότι ποιος έχει διορίσει την Ελλάδα προστάτη του Οικουμενικού Πατριαρχείου –όρος ο οποίος αμφισβητείται από πολλούς-  και αρμόδιο να διεκδικεί τα όσα δικαιωματικά του ανήκουν; Διότι μόνο εάν το Πατριαρχείο είχε νομικά κατοχυρωθεί στην δικαιοδοσία του Ελληνικού Κράτους, τότε μόνο θα είχε η Ελλάδα κάποιον λόγο να κόπτεται για το Βυζάντιο… Εγώ όμως πουθενά δεν έχω δει οποιαδήποτε νόμιμη καταχώρηση του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Ελλάδα.

Σε πόσους Νεοέλληνες είναι γνωστός ο όρκος υποταγής των πατριαρχών στο σουλτάνο; Αρχίζει κάπως έτσι: «Ομολογώ πίστιν και εύνοιαν εις τον Κραταιόν Βασιλέα, την Βασίλισσαν και τα Βασιλίδια» (περισσότερα εδώ).

Τα περί της Σχολής της Χάλκης και τα σχετικά, τα οποία τα παρουσιάζουν μάλιστα οι Τούρκοι ως δήθεν «παραχωρήσεις» προς την Ελλάδα και ζητούν μάλιστα γι αυτό και βαριά «ανταλλάγματα», προσωπικά τα θεωρώ ΕΜΠΑΙΓΜΟ!

Τι σχέση έχει το Ελληνικό Κράτος με την σχολή της Χάλκης; Δεν είναι το θέμα αυτό –βλέποντάς το καθαρά διακρατικά- ένα εσωτερικό ζήτημα, που αφορά αποκλειστικά Τούρκους υπηκόους και τούρκικες επίσης δικαιοδοσίες;

Στο επίσημο site του Πατριαρχείου (βλέπε εδώ) διαβάζουμε, σχετικά με την συγκεκριμένη σχολή: «Ἡ Ἱερὰ Θεολογικὴ Σχολὴς τῆς Χάλκης ἱδρύθηκε γιὰ νὰ καλύψῃ τὶς ἐκπαιδευτικὲς ἀνάγκες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας γενικότερα.»

Αν θεωρείται λοιπόν αυτό ως μια κίνηση σεβασμού προς την επίσημη θρησκεία του Ελληνικού Κράτους, με την ίδια λογική θα έπρεπε να ζητηθούν και από την Σερβία, την Βουλγαρία και τη Ρωσία κ.λ.π. ανάλογα ανταλλάγματα, μιας και η Ορθόδοξη θρησκεία, είναι και εκεί επίσης η επίσημη κρατική θρησκεία. Πιστεύει μήπως κάποιος ότι έχει χάσει ο Μεντβέντεφ ή ο Πούτιν τον ύπνο τους, εξαιτίας μιας Ιερατικής Σχολής στην Τουρκία; Η μήπως είναι οι Ρώσοι ή οι Βούλγαροι λιγότερο …Χριστιανοί;

Ποια είναι η επίσημη τουρκική θέση σχετικά με το Πατριαρχείο; Ας αφήσουμε τον αντιπρόεδρο της τουρκικής κυβέρνησης, κ. Μπουλέντ Αρίντς,  να μας το πει (βλέπε εδώ): «Ο θεσμός που εκπροσωπείται από τον ελληνορθόδοξο Πατριάρχη Βαρθολομαίο, δεν έχει νομική προσωπικότητα στο ισχύον σήμερα νομικό καθεστώς της Τουρκίας. δεν έχει νομική προσωπικότητα, αλλά υπάρχει.» 

Έχω αρχίσει να διαβλέπω στον ορίζοντα να αντιμετωπίζεται ο ελληνικός πληθυσμός, διεθνώς, ως να αιθεροβατεί, ζώντας εκτός πραγματικότητας, και ότι κάποιοι – στο εξωτερικό αλλά και στο εσωτερικό- δρομολογούν καταστάσεις εις βάρος της χώρας μας και του λαού της και ότι σκοπίμως επιτρέπουν να διαιωνίζονται κάποιες «μεγάλες ιδέες», για να κρατούν απλά τον λαό σε πολιτική ύπνωση. Κάτι δηλαδή σαν τις καταστάσεις που επικρατούν στα Σκόπια ή την Αλβανία, με τις αλυτρωτικές τους φαντασιώσεις…

Δεν είναι άρα καιρός να εξετάσουμε το ενδεχόμενο να αποτελεί η Τουρκία σήμερα, βλέποντας το από πλευράς Διεθνούς Δικαίου, τη διάδοχη κατάσταση του Βυζαντίου –Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία- και ότι αυτό που επιδιώκεται δεν είναι ο Νεοοθωμανισμός αλλά να έχουν παραχωρηθεί μάλλον στην Τουρκία τα όποια δικαιώματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μέσα σε ένα οικουμενικό πλαίσιο μιας Διεθνούς Ειρήνης(sic), υπό την γενική εποπτεία της επερχόμενης Παγκόσμιας Κυβέρνησης;

Μήπως είναι επιτέλους καιρός να …ενηλικιωθούμε;

Και κάποιες φαινομενικά άσχετες ερωτήσεις:

Σε πια γεωγραφική περιοχή ανήκει η λίμνη Βιστωνίδα; Δεν είναι γνωστή ως το «στολίδι της Θράκης; Μήπως άρα το «σκάνδαλο» του Βατοπεδίου δεν ήταν οικονομικό, αλλά αποτελούσε μάλλον έξυπνο στρατηγικό ελιγμό της τότε κυβέρνησης, ο οποίος όμως παρεμποδίστηκε από το «δημοσιογραφικό δαιμόνιο» του -τότε γερμανικών συμφερόντων- τηλεοπτικού σταθμού ALPHA; Λέω μήπως…

(…η συνέχεια στα σχόλια)

.

23/03/2011 Posted by | Σειρά | , , , , , , , , , , , , , | 11 Σχόλια

Ο Καντάφι ως καταλύτης για την αποκάλυψη των δυο πόλων της Νέας Τάξης

Οι αντιδράσεις στην απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ φανερώνουν, τις δυο αντιμαχόμενες παρατάξεις για τη διεθνή κυριαρχία.

Η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, σε ότι αφορά την επέμβαση στην Λιβύη, έδωσε την αφορμή να αποκαλυφτούν τα κομμάτια του παζλ, που συνθέτουν την εικόνα του σημερινού διεθνούς γεωπολιτικού σκηνικού.

Ο τυχοδιώκτης Καντάφι, εκμεταλλευόμενος την συγκυρία του Ψυχρού Πολέμου, πριν σαράντα χρόνια, κατάφερε να ακροβατήσει για σειρά ετών ανάμεσα στις αντίπαλες δυνάμεις και να ανοικοδομήσει την «αυτοκρατορία» του. Με το τείχος του Βερολίνου όμως, πριν είκοσι δύο χρόνια, έπεσαν και τα τείχη κάποιων παράδοξων συμμαχιών και ήταν πλέον θέμα χρόνου να προσαρμοστεί το διεθνές γεωπολιτικό τοπίο στα νέα δεδομένα.

Στην αρχή ήταν το Ιράκ και το Αφγανιστάν, μετά ήρθαν τα Βαλκάνια, και τώρα σειρά είχε η Βόρεια Αφρική και κάποια άλλα δορυφορικά κράτη, που είχαν παίξει παλαιότερα διπλό  ρόλο.

Στη περίπτωση της Τυνησίας και της Αιγύπτου τα πράγματα ήταν εύκολα, αλλά δεν ήταν το ίδιο και με τον σκληροτράχηλο κελεμπιοφόρο «επαναστάτη», που πριν από λίγους μήνες έκανε «παρέλαση» στη Ρώμη, προσκαλεσμένος του «Λατίνου εραστή» Μπερλουσκόνι.

Οι διεθνής συνθήκες άλλαξαν και οι κλόουν του «τσίρκου» της χθεσινής διεθνούς πολιτικής πρέπει να αποσυρθούν στα καμαρίνια τους. Στη σκηνή, αρχίζουν τώρα να εμφανίζονται ένας ένας, οι πρωταγωνιστές του θριαμβευτικού φινάλε της ανθρώπινης κυριαρχίας!

Σε προσεχή άρθρα θα ασχοληθούμε λεπτομερειακά με τα επί μέρους κομμάτια του πάζλ.

Στο μεταξύ, σαν κουίζ, προτρέπω τους αναγνώστες να εξετάσουν ποιοι συμφώνησαν με την απόφαση του ΣΑ του ΟΗΕ και ποιοι κράτησαν αποστάσεις, και ας γίνει μια προσπάθεια να γίνει κατανοητό, ποια είναι τα χαρακτηριστικά, που κάνουν αυτές τις δύο ομάδες να διαφέρουν στους στόχους και τις επιδιώξεις.

Η υπόθεση αυτή, καθώς  και η κατανόηση των διαφορών αυτών των δυο ομάδων, θα μας βοηθήσει πιστεύω, να ξεκαθαρίσουμε και την αλλοπρόσαλλη πολιτική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας.

Ας κρατήσουμε και ας συνυπολογίσουμε στην έρευνά μας και το τηλεφώνημα που έκανε σήμερα η ΓΓ του ΚΚΕ στον πρωθυπουργό, προτρέποντάς τον «να μην συμμετέχει και να μην εμπλακεί με κανένα τρόπο η χώρα μας στην ιμπεριαλιστική στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη».

.

19/03/2011 Posted by | Νέα Τάξη | , , , , , , , , , , , | 27 Σχόλια

Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά…

Οι βόρειοι γείτονες, και το πιθανό σχέδιο Β’ για την προτεκτοροποίηση της Ελλάδας.

Σε κανένα σημείο  του πλανήτη δεν προέκυψε ποτέ ξαφνική ανάφλεξη. Όπου υπήρξαν εξεγέρσεις, επαναστάσεις, ανατροπή καθεστώτων, ακόμη και πόλεμοι, πάντα υπήρχε εκεί μια φωτιά που σιγόκαιγε… Αυτό το είδαμε στις εξεγέρσεις της Λατινικής Αμερικής, της Μέσης Ανατολής, καθώς και ποιο πρόσφατα, στη γειτονιά μας, στην πρώην Γιουγκοσλαβία, στην Ουκρανία, στη Γεωργία κ.λ.π. και τώρα στην Βόρεια Αφρική. Πάντα υπήρχε ο «καπνός».

Με λίγη προσοχή, θα παρατηρήσουμε, πως έντεχνα επιχειρήθηκε επί ΚΚ Β’, να χαρακτηριστεί η Ελλάδα χώρα εξτρεμιστική, που καταπιέζει τις μειονότητες, και πως αποτελεί ένα αστυνομοκρατούμενο κράτος, που θανατώνει εν ψυχρώ έφηβους. Αυτή η προσπάθεια ήταν όμως πολύ ερασιτεχνική και πολύ βιαστική, και ακολούθησε την απροσδόκητη αντίδραση μεγάλης μερίδας των Ελλήνων, με το σχέδιο Ανάν και με αποκορύφωμα το Βέτο στο Βουκουρέστι. Αυτές οι αντιδράσεις φάνηκε να ήταν εκτός σχεδιασμού και οι εξελίξεις που ακολούθησαν έδειξαν, πως οι γεωπολιτικοί σχεδιαστές μάλλον αιφνιδιάστηκαν.

Το «κόλπο» με την «Μακεδονία» (FYROM), και τους «μακεδόνες του Αιγαίου» έπεσε επίσης στο κενό και ακολούθησε μετά το «κόλπο» με τους Μουσουλμάνους της Θράκης. Αυτές έδειχναν να είναι οι «βουκέντρες» με τις οποίες ασκούνταν πίεση στην τότε ελληνική κυβέρνηση -συν τα χτυπήματα με τα απανωτά «σκάνδαλα» κάποια από τα οποία ήταν ακόμα και κάτω από την μέση- μέχρι που κατάφεραν να φέρουν στην εξουσία τους δικούς τους ανθρώπους (βλέπε εδώ).

 Τα όσα επακολούθησαν, με τις άνευ προηγουμένου προσπάθειες απαξίωσης της χώρας και των πολιτών της, απέναντι στη διεθνή κοινότητα, από τον ίδιο τον πρωθυπουργό της χώρας και τον δικό του άνθρωπο, τον Γ. Παπακωνσταντίνου –«δικός του άνθρωπος» διότι είναι προσωπική επιλογή του πρωθυπουργού ως βουλευτής επικρατείας- οδήγησαν την χώρα σε ένα αδιέξοδο. Το «σωτήριο» μνημόνιο της τρόικας των επιδρομέων που επιβλήθηκε στον ελληνικό λαό, με τα σκληρά και απάνθρωπα μέτρα εναντίον των πολιτών, αρχίζει να «μπάζει» από παντού, και όλα δείχνουν ότι θα πρέπει να προχωρήσουν οι «μνηστήρες» στο σχέδιο Β’, που ήταν όμως αρχικά το σχέδιο Α’, το οποίο όμως δεν είχαν καταφέρει να εφαρμόσουν. Ποιο είναι αυτό; Είναι μάλλον η ανάφλεξη στον Βορρά!

Τα εργαλεία που έχουν στην διάθεσή τους είναι οι Τσάμηδες (UCC) και οι αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου (UCK), καθώς και ο μεγαλοϊδεατισμός κάποιων Τούρκων, τύπου «Νταβούτογλου». Τα Σκόπια καθώς και η Θράκη δεν είναι παρά το …δόλωμα.

Αυτοί που φανερώνουν την στροφή που θα δούμε σε λίγο να γίνεται από πλευράς Αμερικανών, είναι οι Ρώσοι, οι οποίοι τελείως ξαφνικά άρχισαν να ενδιαφέρονται για την FYROM, και τονίζουν, σε ένα άρθρο πρόκληση της PRAVDA, πως τα Σκόπια μπορεί να είναι το επόμενο θερμό σημείο του πλανήτη. Και πως το αιτιολογούν αυτό; Ως σημείο τριβής βλέπουν το ότι το 25% του πληθυσμού είναι Αλβανοί καθώς και τη διαμάχη με την Ελλάδα, σχετικά με το όνομα. Παραθέτει μάλιστα την δήλωση ενός γνωστού Ιστορικού, του Vladimir Putyatin(*), που λέει χαρακτηριστικά: «Η Μακεδονική κρατική υπόσταση απειλείται σοβαρά. Πολλοί Μακεδόνες έχουν βουλγαρικά διαβατήρια, και είναι πιθανό ότι στο μέλλον το έδαφος της ΠΓΔΜ θα κατανεμηθεί μεταξύ της Βουλγαρίας και του Κοσσυφοπεδίου, και οι Μακεδόνες θα αποτελούν μειοψηφία και στις δύο χώρες.»

Το άρθρο αυτό, σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο για την ευρύτερη περιοχή, έχει στοιχεία προβοκάτσιας και φανερώνει την ετοιμότητα για νέες κινήσεις στην γεωπολιτική σκακιέρα, που θα συνοδευτούν φυσικά από δραστικές αλλαγές στις πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό της χώρας μας!

.
Βλέπε επίσης:
.
__________

(*) Ένα βιβλίο του εν λόγω ιστορικού προκάλεσε πρόσφατα οξύτατες αντιδράσεις, διότι βρέθηκε να περιέχει εκφράσεις και δηλώσεις απροκάλυπτου αντισημιτισμού, και θεωρήθηκε πως ενεθάρρυνε την ξενοφοβία και το μίσος μεταξύ εθνοτήτων (βλέπε εδώ).

*

02/03/2011 Posted by | Politic | , , , , , , , , , , | 6 Σχόλια

O προστατευτισμός της BRIC απειλή την ανάκαμψη της Ε.Ε.

Οι ρωσικοί περιορισμοί στις εισαγωγές και ανάλογες κινήσεις από μέρους της Κίνας, της Βραζιλίας και της Αργεντινής, απειλούν με ανάσχεση την οικονομική ανάκαμψη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, όπως αποκαλύπτει έκθεση της Κομισιόν, που δημοσιεύθηκε χθες.

Η Ευρώπη, όμως, δεν σχεδιάζει να μείνει με σταυρωμένα χέρια. Οι μεγαλύτεροι εμπορικοί εταίροι της Ευρώπης επέβαλαν μετά το ξέσπασμα της κρίσης το 2008 ή σχεδιάζουν την επιβολή 332 νέων εμπορικών περιορισμών, από υψηλότερους δασμούς και πλαφόν στις ξένες επενδύσεις μέχρι κρατικές επιδοτήσεις τομέων. Περισσότερα από 60 τέτοια μέτρα εφαρμόσθηκαν μέσα στους τελευταίους έξι μήνες, παρά τις επανειλημμένες δεσμεύσεις περί του αντιθέτου από τα κράτη του G20. Η ΕΕ σχεδιάζει τώρα να παρουσιάσει σχέδια τον ερχόμενο μήνα, με στόχο την αντιμετώπιση των εμπορικών περιορισμών που θέτουν οι εταίροι της. «Οι σημαντικότερες οικονομίες του κόσμου πρέπει να άρουν τα περιοριστικά μέτρα στο εμπόριο, που αποτελούν τροχοπέδη της ανάπτυξης», είπε ο Επίτροπος Εμπορίου της ΕΕ, Κάρελ Ντε Γκουχτ. Ο επικεφαλής του ΠΟΥ Πασκάλ Λαμί είχε προειδοποιήσει και αυτός για τους κινδύνους των μέτρων αυτών στις ελπίδες οικονομικής ανάκαμψης.

Οι δασμοί και κάθε είδους εμπόδιο στη διακίνηση προϊόντων επηρεάζουν την ΕΕ περισσότερο από κάθε άλλη εμπορική ζώνη στον κόσμο, καθώς πλήττουν το 1,7% των ευρωπαϊκών εξαγωγών. «Η επίδραση στη ροή αγαθών από την ΕΕ θα είναι μακροπρόθεσμη, ακόμη και μετά την κρίση», αναφέρει η έκθεση της Κομισιόν, που εντοπίζει τα μεγαλύτερα προβλήματα στους τομείς της αγροτικής παραγωγής, της αυτοκινητοβιομηχανίας, της υφαντουργίας, του ρουχισμού και των υπηρεσιών.

Τα κύρια σημεία της έκθεσης:

– Η Ρωσία έχει επιβάλει τους πιο περιοριστικούς κανόνες από την αρχή της κρίσης, με πολλά μέτρα περιορισμού των εισαγωγών και των ξένων επενδύσεων.

– Η Κίνα μείωσε πρόσφατα τις ποσοστώσεις εξαγωγών σπάνιων γαιών, που χρησιμοποιούνται στα προϊόντα υψηλής τεχνολογίας.

– Το καθεστώς αδειοδότησης εισαγωγών στην Αργεντινή παραμένει «ανησυχητικό», σύμφωνα με την έκθεση.

– Η Νότιος Αφρική επέβαλε δασμούς στις εισαγωγές με στόχο την ανάπτυξη του βιομηχανικού της τομέα.

– Η Βραζιλία ακολούθησε το παράδειγμα άλλων κρατών περιορίζοντας τη δυνατότητα ξένων εταιριών να επενδύουν σε κρατικά έργα.

.

kathimerini.gr/Reuters – 26/10/10
.
.
Σχετικό άρθρο: Ένα φάντασμα από το παρελθόν
.

27/10/2010 Posted by | Γεωπολιτικά | , , , , , , , , , | Σχολιάστε