Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Μήπως η επίθεση στο Ευρώ έχει στόχο τον «άξονα» Βερολίνου-Μόσχας-Τεχεράνης?

Γράφει ο Observer

Η πολιτική σκακιέρα έχει στηθεί και όλα δείχνουν πως το νέο γεωπολιτικό «παιχνίδι» βρίσκεται δυναμικά σε εξέλιξη.

Αυτές οι …νέες κατευθύνσεις παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον και οι εξελίξεις τρέχουν πολύ γρήγορα.

Το Ιράν αποκτά οσονούπω το «χρυσό κουφέτο» και απ’ ότι φαίνεται δύσκολα θα το αποτρέψουν. Προσπάθησαν επανειλημμένως, με την εσωτερική επανάσταση, να ανατρέψουν το καθεστώς, που απ’ ότι όμως φαίνεται καλά κρατεί. Η εσωτερική επανάσταση είναι ο μοναδικός τρόπος για αλλαγή στο Ιράν. Στρατιωτική επέμβαση απλά θα άνοιγε την πόρτα του τρελοκομείου.

Ο χρόνος τρέχει γρήγορα για τους Αμερικανούς και πιέζει για λύσεις

Η πρόσφατη απόφαση για εγκατάσταση συστοιχιών Πατριοτ στις όμορες χώρες, συνηγορεί, ότι το σενάριο των επεμβάσεων ξεθωριάζει, και αναζητούν άλλους αποτρεπτικούς, αμυντικούς συνδυασμούς. Παρ’ όλα αυτά αν το Ιράν γίνει πυρηνική χώρα, ο κόσμος δεν θα είναι πια ο ίδιος.

Η Καθημερινή ανατολή του Ήλιου δεν θα είναι πια δεδομένη για το Ισραήλ και τους πολίτες του.

Έχουν λοιπόν πρόβλημα. Μεγάλο πρόβλημα, που πρέπει να λυθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα. Χώρια ότι μπορούν να κάνουν εξαγωγή τεχνογνωσίας και σε άλλες χώρες του …Αλλάχ.

Στην ίδια λογική εντάσσεται και η δολοφονία του στελέχους της Χαμάς στο Ντουμπάι. Πυραύλους αναζητούσε, ιρανικούς πυραύλους, να εγκατασταθούν εκτός του Ιράν.

Το Ισραήλ αισθάνεται την πίεση της αναβαθμισμένης Χαμάς και προσπαθεί να την εντοπίσει με καθημερινές πτήσεις μαχητικών πάνω από τον Λίβανο, πτήσεις που ανάγκασαν τον Πρωθυπουργό της χώρας να κάνει δήλωση για φόβο ανάφλεξης.

Οι σχέσεις Δαμασκού-Τελ Αβίβ στο Ναδίρ με εκατέρωθεν απειλές και εκβιασμούς.

Ο χρόνος τρέχει και φαίνεται και από το γεγονός της προσπάθειας εξομάλυνσης των σχέσεων Ουάσιγκτον-Δαμασκού, που σκοπό έχει να απομονώσει το Ιράν. Το ιρανικό πρόβλημα είναι μέγιστο, το παιχνίδι έχει στηθεί, οι παίχτες έκαναν τις επιλογές τους και παίρνουν τις θέσεις τους (Βλ. Τουρκία).

Η επιδείνωση των σχέσεων Άγκυρας Τελ Αβίβ θεωρώ ότι είναι ουσιαστική, και όχι για το θεαθήναι. Ο μεγαλοϊδεατισμός της φίλης και συμμάχου, συνεπικουρούμενος από την έγκριση και αποδοχή της Ουάσιγκτον, σαν περιφερειακή δύναμη, έχει εγκαταλείψει το καμαρίνι και οδεύει προς την σκηνή.

Κάπου εδώ παίρνει η μπάλα και εμάς, αν η Άγκυρα ζητήσει, για τις υπηρεσίες της, ανταλλάγματα. Στατιστικά είναι βέβαιο ότι θα το κάνει. Οι τούρκοι λειτουργούν σχεδόν πάντα εκ του ασφαλούς. Θα τολμήσουν το οτιδήποτε όταν είναι σίγουροι ότι θα το πάρουν με το λιγότερο κόστος.

Εδώ δένει το γλυκό με τον petit george, την παρέα του, και την σημερινή οικονομική, κοινωνική και πολιτική κατάσταση της Πατρίδας.

Προφανώς οι Γερμανοί [ως ηγέτιδα δύναμη της ζώνης του Ευρώ] έχουν κάνει τις επιλογές τους

.

19/02/2010 Posted by | Politic | , , , , , , , , | 12 Σχόλια

«Απειλή για τη δημοκρατία τα blogs», δηλώνει ο Ομπάμα.

“Πρέπει να ενισχύσουμε τις εφημερίδες, αλλιώς τα blogs θα καταλάβουν τον κόσμο”.

cilenceΟ Μπαράκ Ομπάμα εξέφρασε χθες την ανησυχία του για τη δυσάρεστη θέση της βιομηχανίας της ενημέρωσης δηλώνοντας πως θα εξετάσει την ενίσχυση των εφημερίδων. Αλλιώς, συνέχισε ο Ομπάμα, τα blogs θα καταλάβουν τον κόσμο, κάτι που θα αποτελούσε απειλή για τη δημοκρατία, αναφέρει η ιστοσελίδα Hill.

«Εκφράζω την ανησυχία μου διότι αν η κατεύθυνση της ενημέρωσης είναι μόνο η μπλογκόσφαιρα, μόνο απόψεις χωρίς σοβαρή διασταύρωση γεγονότων και χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον να τοποθετηθούν οι ιστορίες σε πλαίσιο, τότε θα καταλήξουμε να έχουμε ανθρώπους που φωνάζουν ο ένας στον άλλον στο κενό χωρίς αμοιβαία κατανόηση», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ομπάμα.

Δήλωσε μάλιστα ότι θα ήταν πρόθυμος να ενσκήψει σε νομοσχέδιο το οποίο θα έδινε φοροελαφρύνσεις σε εφημερίδες, ώστε να αναδομηθούν όπως 50 εκπαιδευτικά ιδρύματα. Ένα από τα νομοσχέδια είναι αυτό του γερουσιαστή Ben Cardin, που είχε εισάγει την «Νομοθεσία περί Ανανέωσης των Εφημερίδων».

Σχολιάζοντας τις εξελίξεις αυτές, το Business Insider χαρακτηρίζει τα σχόλια του προέδρου των ΗΠΑ ως τη χειρότερη μορφή προστασίας που θα μπορούσε να επιτευχθεί. «Οι εφημερίδες κερδίζουν χρήματα για 100 και πλέον χρόνια και αν η αγορά βάζει τώρα τέλος σ’ αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε αντίσταση δεν είναι, πιθανόν, η καλύτερη ιδέα», αναφέρουν χαρακτηριστικά οι Υeal Bizouati και John Carney.

Οι δύο αρθρογράφοι είχαν ήδη από τον περασμένο Μάιο καταλήξει σε δέκα σύντομα σημεία «γιατί μια τέτοια οικονομική ενίσχυση είναι κακή ιδέα». Τα σημεία αυτά είναι τα ακόλουθα:

-Είναι λάθος να ανταμείβεις παρωχημένες επιχειρήσεις που βασίζονται σε ξεπερασμένη τεχνολογία.

-Τα φορτηγά διανομής εφημερίδων δεν λειτουργούν με νερό.

-Ως παραδοσιακά και «εγωϊστικά» μονοπώλια, οι εφημερίδες δεν γνωρίζουν πώς να καινοτομούν.

-Το γεγονός ότι οι εφημερίδες αποσύρονται δε σημαίνει το ίδιο και για τις «πηγές».

-Απασχολούν μόνο το 0,2% του εργατικού δυναμικού τη χώρας.

-66% των ανθρώπων ενημερώνονται από την τηλεόραση.

-Οι ιδιοκτήτες των εφημερίδων πιστεύουν ότι η Google είναι παράσιτο.

-Ρωτήστε τους ανθρώπους πότε αγόρασαν για τελευταία φορά εφημερίδα, πολύ περισσότερο πότε πλήρωσαν συνδρομή.

-Μια εφημερίδα «free press» χρηματοδοτούμενη από την κυβέρνηση, δεν είναι καθόλου «free press».

-Καθώς οι εφημερίδες αποσύρονται, η μειούμενη προσφορά διαφημιστικών καταχωρίσεων θα οδηγήσει σε υψηλές τιμές, ανταμείβοντας έτσι τα καινοτόμα, νέα media.

Σχόλιο:

Αν η ύπαρξη και ανάπτυξη των μπλοκ θέτει σε κίνδυνο την δημοκρατία, όπως δηλώνει ο πρόεδρος των ΗΠΑ, τότε υπάρχει σοβαρό πρόβλημα αναφορικά με την ερμηνεία του όρου. Αν η καταπληκτική ευκαιρία που έχει δώσει η τεχνολογία  στους πολίτες όλου του κόσμου να εκφραστούν ελεύθερα  δεν μπορεί να κατανοηθεί από τον κορυφαίο πολιτικό του πλανήτη σαν επίτευγμα της δημοκρατίας, τότε φαίνεται πως ο όρος «Δημοκρατία» αποτελεί πλέον το προκάλυμμα μιας νέας μορφής  Φασισμού. Αν η δημόσια έκφραση έχει ανάγκη από επιτήρηση, τότε είναι μάταιοι οι αγώνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, και πρέπει να γραφτεί στη «μαύρη λίστα» και ο Βολταίρος, ο οποίος είχε πει την περίφημη φράση (σύμφωνα με την Evelyn Beatrice Hall η οποία κατέγραψε αυτή τη δήλωση στη βιογραφία του 1906 “ The friends of Voltaire”): «Δε συμφωνώ με αυτά που λες, αλλά θα έδινα και τη ζωή μου για να μπορείς να τα λες».

Μήπως βρισκόμαστε τελικά μπροστά στην αναβίωση του Μεσαίωνα; Τότε θα πρόκειται όμως για έναν Μεσαίωνα που δύσκολα θα καταφέρει να οδηγήσει σε μια νέα Αναγέννηση και ένα νέο Διαφωτισμό. Έχω την αίσθηση, πως βρισκόμαστε μάλλον στην εποχή όπου τα «φώτα» τείνουν να σβήσουν…

Ποια θα είναι όμως η επόμενη ημέρα;

.

23/09/2009 Posted by | Politic | , , , , , | 9 Σχόλια

Πως η Wall Street σώθηκε μετά από …ελληνική παρέμβαση

Τραπεζίτης τρίτης γενιάς, ο Τζέιμι Ντάιμον, έμαθε τα μυστικά των χρηματοοικονομικών δίπλα στον μετανάστη παππού του και τον πατέρα του στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης.

DimonΗ δουλειά του ρέει μαζί με το αίμα του. Την έχει στα γονίδιά του αφού την κληρονόμησε από τον πατέρα του και τον Σμυρνιό παππού του, ο οποίος μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να γίνει ένας εξαιρετικά πετυχημένος χρηματιστής. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που ο Τζέιμι Ντάιμον -Παπαδημητρίου ήταν το επώνυμο του παππού του, αλλά το έκοψε χάριν συντομίας- όχι μόνο κατάφερε να φθάσει στην κορυφή και να γίνει ίσως ο σημαντικότερος τραπεζίτης των ΗΠΑ αλλά και να γίνει ο άνθρωπος που έσωσε τη Wall Street, όταν οι τράπεζες κατέρρεαν η μία μετά την άλλη.

Το πρωί της 18ης Σεπτεμβρίου του 2008, το τηλέφωνο του προέδρου και διευθύνοντα συμβούλου της J.P. Morgan, Τζέιμι Ντάιμον, χτύπησε. Στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ήταν ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Μπους, ο Χανκ Πόλσον, ο οποίος πρότεινε στον δαιμόνιο τραπεζίτη να εξαγοράσει τη Morgan Stanley σχεδόν τσάμπα, για να τη σώσει από τη χρεοκοπία. Αλλοι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί, όπως η Lehman Brothers, είχαν καταρρεύσει, άλλοι, όπως η Merrill Lynch, είχαν συγχωνευτεί, και άλλοι, όπως η AIG, προσπαθούσαν να επιβιώσουν με μεγάλα κρατικά δάνεια. Η κυβέρνηση Μπους αναζητούσε επειγόντως σανίδα σωτηρίας, για να μην καταρρεύσει πλήρως η Wall Street…

Ο Ντάιμον είχε βοηθήσει ξανά την κυβέρνηση εξαγοράζοντας τον όμιλο Bear Stearns λίγους μήνες νωρίτερα. Ο μεγαλοτραπεζίτης πλέον ήταν επιφυλακτικός. Υποσχέθηκε στον υπουργό ότι θα φέρει το θέμα προς συζήτηση στο συμβούλιο της τράπεζας, ωστόσο ξεκαθάρισε πως δεν θα εισηγηθεί θετικά. Άλλωστε, είχε στα σκαριά μία άλλη εξαγορά.

Η συμφωνία δεν έκλεισε, πάντως η πορεία απέδειξε ότι ο δαιμόνιος τραπεζίτης με το σμυρναίικο αίμα που τρέχει στις φλέβες του είχε προετοιμαστεί για την κρίση. Έναν χρόνο πριν, η τράπεζά του είχε αρχίσει να μειώνει τη συμμετοχή της σε υποθήκες και δάνεια, την ίδια στιγμή που οι αντίπαλοί της συνέχιζαν να επενδύουν στα τοξικά ομόλογα. Ετσι, η J.P. Morgan κατάφερε να συγκρατήσει την κατρακύλα της Wall Street, και αυτό τώρα που η κρίση έχει αρχίσει να περνά έχει θετικό αντίκτυπο. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ντάιμον και το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα που διοικεί αποτελούν επιλογή σταθερότητας όχι μόνο για την κυβέρνηση Ομπάμα αλλά και για τους καταθέτες και τους επενδυτές. Η μετοχή της ανεβαίνει συνεχώς στο χρηματιστήριο και η αξία της τράπεζας αποτιμάται στα 160 δισεκατομμύρια δολάρια, πολύ μπροστά από οποιαδήποτε άλλη. Οσο για τον Τζέιμι, δεν είναι τυχαίο που ο Γουόρεν Μπάφετ τον χαρακτηρίζει «τραπεζίτη από την κορυφή ως τα νύχια».

Η επιτυχία του ως τραπεζίτης γρήγορα έγινε αφορμή για να ξεκινήσουν φήμες στον Τύπο και τα blogs πως το αφεντικό της J.P. Morgan μπορεί να μεταπηδήσει στην πολιτική. Ο ίδιος δεν έχει πει κουβέντα, σίγουρα όμως ξέρει πως ανάλογες κινήσεις από συναδέλφους του στο παρελθόν δεν είχαν τα καλύτερα αποτελέσματα, αφού ο ρόλος τους στην πολιτική περιορίστηκε σε τεχνοκρατικές θέσεις και όχι σε πολιτικές. Ωστόσο, πολιτικό ρόλο παίζει, όπως γράφουν οι αμερικανικές εφημερίδες, μιας και είναι ανάμεσα σε εκείνους με τους οποίους ο Μπαράκ Ομπάμα συνομιλεί συχνά για θέματα οικονομικής πολιτικής. Λέγεται πως ο ένοικος του Λευκού Οίκου σέβεται πάρα πολύ τη γνώμη του Τζέιμι, ο οποίος δεν έχει περάσει λίγες φορές μέχρι σήμερα την πόρτα της προεδρικής κατοικίας.

Ο Τζέιμι Ντάιμον είναι μια ακόμα απόδειξη πως οι Έλληνες μπορούν να διαπρέψουν μόνο …εκτός Ελλάδας.

(Εδώ το πλήρες αφιέρωμα στον Τζέιμι Ντάιμον)

.

21/09/2009 Posted by | Πρόσωπα | , , , , , | 4 Σχόλια

ΗΠΑ: Γιατί δεν αγγίζει ο Ομπάμα τις τράπεζες;

“Υπερβολικά μεγάλες για να καταρρεύσουν”

fat-capitalistΟι ΗΠΑ απέτυχαν να διορθώσουν τα προβλήματα στο τραπεζικό σύστημα μετά την πιστωτική κρίση και την κατάρρευση της Leheman Brothers σύμφωνα με τον βραβευμένο με Νόμπελ οικονομολόγο Τζόζεφ Στίγκλιτζ.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε χθες στο Bloomberg, ο κ. Στίγκλιτζ τόνισε ότι «στις ΗΠΑ και σε πολλές άλλες χώρες, οι “υπερβολικά μεγάλες για να καταρρεύσουν” τράπεζες έχουν γίνει ακόμα μεγαλύτερες». «Τα προβλήματα επιδεινώθηκαν σε σχέση με το 2007, πριν ξεσπάσει η κρίση», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον δρα Στίγκλιτζ, η αμερικανική κυβέρνηση εμφανίζεται διστακτική να προκαλέσει τη χρηματοοικονομική βιομηχανία γιατί αυτό είναι δύσκολο από πολιτικής άποψης. Ο Αμερικανός οικονομολόγος εξέφρασε, μάλιστα, την ελπίδα του ότι τα μέλη του G20, τα οποία συνεδριάζουν στις 23 του μηνός στο Πίτσμπουργκ, θα καταφέρουν να πείσουν τις ΗΠΑ να λάβουν δραστικότερα μέτρα.

Οι απόψεις του Τζόζεφ Στίγκλιτζ απηχούν εκείνες του πρώην προέδρου της Φέντεραλ Ριζέρβ, Πολ Βόλκερ, ο οποίος συμβούλεψε τον Μπαράκ Ομπάμα να μειώσει το μέγεθος των τραπεζών, αλλά και του διοικητή της Τράπεζας του Ισραήλ, Στάνλεϊ Φίσερ, ο οποίος πρότεινε στις κυβερνήσεις να αποθαρρύνουν τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα από την υπερβολική ανάπτυξη.

Ενδεικτικό είναι ότι ένα χρόνο μετά την κατάρρευση της Lehman και τη διοχέτευση δισεκατομμυρίων δολαρίων για τη στήριξη του χρηματοοικονομικού συστήματος, τα στοιχεία ενεργητικού της Bank of America έχουν αυξηθεί, ενώ η Citygroup έχει μείνει ανέπαφη.

Πηγή

Σχόλιο:

Για να γίνει κατανοητή η αδυναμία του διεθνούς πολιτικού συστήματος να επιβληθεί στο τραπεζικό τερατούργημα, που είναι ο κύριος υπεύθυνος της σημερινής οικονομικής κρίσης, θα πρέπει να ανατρέξουμε σε όσα είχαν γραφτεί τον Απρίλιο μετά την τελευταία συνάντηση των G20 στο Λονδίνο. Στο άρθρο, το οποίο θα βρείτε ολόκληρο εδώ,  είχε καταγραφεί μεταξύ άλλων και το σχόλιο του γνωστού αμερικανού οικονομικού αναλυτή και δημοσιογράφου Edward Jay Epstein, ο οποίος, σε άρθρο του περιοδικού Harper το 1983 με τίτλο «Κυριαρχώντας στον Κόσμο του Χρήματος«, έγραψε, ότι οι πραγματικές επιχειρηματικές μπίζνες γίνονται σε «ένα είδος εσωτερικού-κλαμπ που αποτελείται από τη μισή δωδεκάδα περίπου ισχυρούς κεντρικούς τραπεζίτες, που βρίσκονται περισσότερο ή λιγότερο στο ίδιο μονεταριστικό καράβι » -αυτών που προέρχονται από τη Γερμανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ελβετία, την Ιταλία, την Ιαπωνία και την Αγγλία. Ο Epstein δήλωνε επίσης:

«Η κύρια αξία, η οποία φαίνεται να διαχωρίζει το εσωτερικό του συλλόγου από τα υπόλοιπα μέλη της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS), είναι η εταιρική πίστη πως οι κεντρικές τράπεζες θα πρέπει να ενεργούν ανεξάρτητα από τις κυβερνήσεις τους. . . . Μία δεύτερη -και στενά συνδεδεμένη με τον εσωτερικό κύκλο της λέσχης- πίστη, είναι, ότι οι πολιτικοί δεν θα πρέπει να τυγχάνουν εμπιστοσύνης σε αποφάσεις που αφορούν την τύχη του διεθνούς νομισματικού συστήματος .

.

15/09/2009 Posted by | Οικονομία | , , , , , | 8 Σχόλια