Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Η «έξοδος από το Ευρώ» δεν είναι μόνο ελληνική υπόθεση

«Λέγεται διαρκώς ότι αν αφήσουμε μια χώρα να φύγει, θα καταρρεύσει όλο το οικοδόμημα. Αλλά αυτό, απλούστατα, δεν είναι αλήθεια». 

Κάτι ασυνήθιστο συνέβη τον περασμένο Οκτώβριο στην Αγγλία, που έχει όμως πιστεύω αξία να το λάβουμε υπόψη μας. Επιχειρηματίας, υποστηρικτής του Βρετανού πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον, ο λόρδος Γούλφσον προκάλεσε δημοσιογραφικό θόρυβο με μια κάπως παράξενη χειρονομία: Προκήρυξε διεθνή διαγωνισμό (βλέπε εδώ) για το καλύτερο σχέδιο «ευθανασίας της Ευρωζώνης», αναζητώντας μελέτες αποτελεσματικής διαχείρισης της κατάστασης που θα δημιουργηθεί αν μία ή περισσότερες χώρες αποχωρήσουν από το ευρώ. Ο νικητής θα έπαιρνε 250.000 λίρες – το μεγαλύτερο ποσό που προορίζεται για οικονομολόγο, ύστερα από το Βραβείο Νομπέλ. 

Στις 31 Ιανουαρίου, οι Times δήλωσαν συμμετοχή με πρόταση του συντάκτη τους Ολιβερ Καμ (βλέπε εδώ) για έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Η ιστορική εφημερίδα εισηγείται μια «νέα δραχμή», συνδεδεμένη τόσο με το ευρώ όσο και με το δολάριο και υποστηρίζει ότι η εξέλιξη αυτή θα είναι προς όφελος τόσο της Ελλάδας όσο και της Ευρωζώνης, ενώ η αγκίστρωση στο ευρώ θα οδηγήσει τη χώρα μας στη χρεοκοπία. 

Δικαιούται να είναι κανείς επιφυλακτικός ως προς τις σκοπιμότητες του ομίλου Μέρντοχ και γενικά των αγγλοσαξωνικών κέντρων που ποντάρουν στη διάλυση του κοινού νομίσματος, αλλά ένα είναι το βέβαιο: αν μέχρι χθες η έξοδος από το ευρώ αντιμετωπιζόταν ως θέμα – ταμπού (στην Αθήνα, συνώνυμη της επιστροφής στη Λίθινη Εποχή και στις Βρυξέλλες οιωνός «φαινόμενου ντόμινο», που θα παρέσυρε ολόκληρη την Ευρωζώνη) σήμερα θεωρείται από πολλούς ως πιθανό, διαχειρίσιμο ενδεχόμενο. 

«Με το ένα πόδι έξω από την Ευρωζώνη στέκεται η Ελλάδα», δήλωσε στο Νταβός ο πολύς Τζορτζ Σόρος, υποστηρίζοντας ότι τα σκληρά μέτρα λιτότητας που επιβάλλει η Γερμανία ωθούν τις περιφερειακές χώρες σε «τριτοκοσμικά» επίπεδα. Σε 80% εκτίμησε την πιθανότητα εξόδου ο Κένεθ Ρογκόφ, καθηγητής του Χάρβαρντ και πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ. Μέσα στους επόμενους 12 μήνες θα φύγει η Ελλάδα και θα ακολουθήσουν, ενδεχομένως, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ισπανία, Κύπρος και Ιταλία, ήταν η νέα προφητεία του διάσημου καθηγητή …καταστροφολογίας και αμφιλεγόμενου, κατά πολλούς, οικονομολόγου Νουριέλ Ρουμπινί, ο οποίος έρχεται στην Ελλάδα για να μας πει και από κοντά πως πρέπει να «κηρύξουμε στάση πληρωμών και να φύγουμε από το ευρώ»! Στις 21 Φεβρουαρίου ο Ρουμπινί, θα βρίσκεται στην Αθήνα για να μιλήσει σε εκδήλωση με θέμα την έξοδο της χώρας μας από το ευρώ. Αλλά η αντιπρόεδρος της Κομισιόν Νέλι Κρους δεν έδειξε να ανησυχεί, καθώς δήλωσε την περασμένη Τρίτη ότι η Ευρωζώνη θα επιβιώσει και χωρίς την Ελλάδα. «Λέγεται διαρκώς ότι αν αφήσουμε μια χώρα να φύγει, θα καταρρεύσει όλο το οικοδόμημα. Αλλά αυτό, απλούστατα, δεν είναι αλήθεια», ήταν τα λόγια της όπως τα μετέφερε η ολλανδική Volksrant. 

Μέχρι πρόσφατα, παρόμοιες θέσεις εξέφραζε μόνο μικρή μερίδα των γερμανικών, ολλανδικών και αυστριακών ελίτ, που ερωτοτροπούν με την ιδέα ενός «βορείου ευρώ» των δημοσιονομικά πειθαρχημένων και οικονομικά ισχυρών. Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα προσχωρούν στη θέση περί εξόδου από το ευρώ πολιτικοί, οικονομολόγοι και δημοσιογράφοι που δεν μπορούν να κατηγορηθούν για εθνικιστική προκατάληψη ή κοινωνική αναλγησία. 

Τον Δεκέμβριο, ο Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν, δήλωσε ότι η Αθήνα οφείλει να εξετάσει το ενδεχόμενο της αποχώρησης, ώστε να κερδίσει σε ανταγωνιστικότητα, καθώς μια εσωτερική υποτίμηση της τάξης του 40%, όπως απαιτείται, «έχει τεράστιο ανθρώπινο, κοινωνικό και πολιτικό κόστος». Υπέρ της στάσης πληρωμών και της εξόδου από την Ευρωζώνη τάχθηκε, λίγες μέρες αργότερα, ο προβεβλημένος Αμερικανός οικονομολόγος Μαρκ Ουάισμπροτ με συνέντευξή του στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται το ενδιαφέρον βιβλίο του Βέλγου οικονομολόγου και δημοσιογράφου Γιόχαν βαν Οβερτβελντ «Το τέλος του ευρώ» (Μεταίχμιο, 2012). 

Ως το λιγότερο κακό 

Κανείς σοβαρός αναλυτής διανοείται, βέβαια, να περιγράψει την προοπτική της αποδέσμευσης ως δρόμο στρωμένο με ροδοπέταλα – λόγος γίνεται, εδώ που έχουμε φτάσει, για το λιγότερο κακό. Το ενδιαφέρον, πάντως, είναι ότι η αμφισβήτηση αρχίζει να εκδηλώνεται όχι μόνο στις περιφερειακές χώρες, αλλά και σε ορισμένες από τις ισχυρότερες, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας. 

«Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη, η έξοδος από το ευρώ», έγραφε πρόσφατα ο Ζακ Νικονόφ, συγγραφέας του βιβλίου «Να φύγουμε από το ευρώ, γρήγορα». «Να φύγουμε από το ευρώ ή να πεθάνουμε σε σιγανή φωτιά» είναι ο εύγλωττος τίτλος ενός άλλου βιβλίου που έκανε αίσθηση, γραμμένο από τον οικονομολόγο Αλέν Κοτά. Από την πλευρά του, ο Ζακ Σαπίρ προτείνει να αξιώσει η Γαλλία από την ΕΚΤ να δανείζει τα κράτη με χαμηλά επιτόκια, της τάξης του 1%, όπως κάνει και με τις τράπεζες, υπό την απειλή ότι αν η αξίωση αυτή δεν γίνει αποδεκτή (από το Βερολίνο), θα επιστρέψει στο φράγκο και θα το υποτιμήσει 20 – 25%. Το περιοδικό Marianne επικαλείται δημοσκοπήσεις που φέρουν το 29% έως 39% των Γάλλων να τάσσονται υπέρ του «διαζυγίου». 

Δεν λείπουν κι εκείνοι που πιθανολογούν να εγκαταλείψει πρώτη το ευρώ η ίδια η… Γερμανία, ώστε να μην επωμίζεται τα βάρη των προγραμμάτων διάσωσης. Ωστόσο, πιο κοντά στην αλήθεια φαίνεται να είναι όσοι πιστεύουν, μαζί με τον Ιταλό πρωθυπουργό Μάριο Μόντι, ότι το Βερολίνο επωφελείται από το ευρώ περισσότερο από όλους. «Η Γερμανία σήμερα ζει σε βάρος των άλλων χωρών της Ευρωζώνης», γράφει ο Τέοντορ Βάιμερ, διοικητής της γερμανικής HypoVereinsbank, ενώ το Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών της Κολωνίας εκτιμά ότι η πτώση των επιτοκίων δανεισμού της Γερμανίας, λόγω της φυγής κεφαλαίων από τις πιο ευάλωτες χώρες, μεταφράζονται σε καθαρά κέρδη 45 δισ. ευρώ. «Είναι πολλά τα λεφτά» για να επιτρέπουν την υποτίμηση των επιπτώσεων μιας ενδεχόμενης διάλυσης της Ευρωζώνης. 

.
Συμπέρασμα: Αν είχαμε αποφασίσει στάση πληρωμών πριν δύο χρόνια και φεύγαμε από το Ευρώ με δική μας πρωτοβουλία, θα είχαμε γίνει για μια ακόμη φορά μπροστάρηδες στην αντίσταση κατά του …Ναζισμού. Ας όψονται όμως οι σύγχρονοι Τσολάκογλου… για τους οποίους όμως ο λαός δεν έχει πει ακόμα την τελευταία του κουβέντα…

***

28/01/2012 Posted by | Politic | , , , , , , , , , , , | 1 σχόλιο

Κάλπικα κέρματα made in Germany

Γερμανοκινεζική συμμαχία στην απάτη. Όταν η «ποιότητα» συναντάει την «φτήνια».

Κόλπο είκοσι εκατομμυρίων ευρώ οργάνωσε γερμανική εταιρεία που διοχέτευε στην αγορά κέρματα μαϊμού. Συνελήφθησαν έξι από τα 25 εμπλεκόμενα άτομα. Ενδέχεται να συμμετείχαν στο κύκλωμα και εργαζόμενοι της Bundesbank.

Μία καλοστημένη απάτη οργάνωσε γερμανική εταιρεία που αγόραζε ως «παλιοσίδερα» στραπατσαρισμένα νομίσματα από την κεντρική τράπεζα Bundesbank και τα έστελνε στην Κίνα να τα επαναφέρουν στην ορθή τους μορφή.

Εν συνεχεία, φρόντιζε τον «επαναπατρισμό» τους με τη βοήθεια αεροσυνοδών της Lufthansa και τα διοχέτευε στη γερμανική αγορά.

Στο σκάνδαλο ύψους είκοσι εκατομμυρίων ευρώ εμπλέκονται 25 σίγουρα άτομα, ενώ δεν αποκλείεται να ήταν στο κόλπο και εργαζόμενοι της Bundesbank.

Το κύκλωμα βασίστηκε και εκμεταλλεύτηκε την αμφιλεγόμενη πρακτική της Bundesbank να μην αποσύρει τα πολυχρησιμοποιημένα-αλλοιωμένα κέρματα, αλλά να τα πουλάει ως παλιοσίδερα.

Η δράση της συμμορίας ξεσκεπάστηκε από τις αρμόδιες Αρχές και η Γερμανική Αστυνομία συνέλαβε σε πρώτη φάση 6 άτομα από τους συνολικά 25 υπόπτους που φέρονται πως συμμετείχαν ενεργά στο κύκλωμα.

Η δράση του κυκλώματος ήρθε στο φως πέρυσι, όταν μία Γερμανίδα αεροσυνοδός της Lufthansa εθεάθη στο αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης να προσπαθεί να σηκώσει μια βαριά βαλίτσα. Η αποσκευή δεν ήταν ιδιαίτερα μεγάλη και έτσι κίνησε τις υποψίες των τελωνειακών υπαλλήλων.

Όταν άνοιξαν τη βαλίτσα διαπίστωσαν ότι μέσα υπήρχαν χιλιάδες κέρματα του ενός και των δύο ευρώ. Το περιστατικό αναφέρθηκε στη γερμανική αστυνομία και τον τελευταίο χρόνο οι Αρχές παρακολουθούσαν τη δράση των ατόμων αυτών.

.
Πηγή: sueddeutsche.de
.

01/04/2011 Posted by | News | , , , , , , | Σχολιάστε

Ο Καντάφι ως καταλύτης για την αποκάλυψη των δυο πόλων της Νέας Τάξης

Οι αντιδράσεις στην απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ φανερώνουν, τις δυο αντιμαχόμενες παρατάξεις για τη διεθνή κυριαρχία.

Η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, σε ότι αφορά την επέμβαση στην Λιβύη, έδωσε την αφορμή να αποκαλυφτούν τα κομμάτια του παζλ, που συνθέτουν την εικόνα του σημερινού διεθνούς γεωπολιτικού σκηνικού.

Ο τυχοδιώκτης Καντάφι, εκμεταλλευόμενος την συγκυρία του Ψυχρού Πολέμου, πριν σαράντα χρόνια, κατάφερε να ακροβατήσει για σειρά ετών ανάμεσα στις αντίπαλες δυνάμεις και να ανοικοδομήσει την «αυτοκρατορία» του. Με το τείχος του Βερολίνου όμως, πριν είκοσι δύο χρόνια, έπεσαν και τα τείχη κάποιων παράδοξων συμμαχιών και ήταν πλέον θέμα χρόνου να προσαρμοστεί το διεθνές γεωπολιτικό τοπίο στα νέα δεδομένα.

Στην αρχή ήταν το Ιράκ και το Αφγανιστάν, μετά ήρθαν τα Βαλκάνια, και τώρα σειρά είχε η Βόρεια Αφρική και κάποια άλλα δορυφορικά κράτη, που είχαν παίξει παλαιότερα διπλό  ρόλο.

Στη περίπτωση της Τυνησίας και της Αιγύπτου τα πράγματα ήταν εύκολα, αλλά δεν ήταν το ίδιο και με τον σκληροτράχηλο κελεμπιοφόρο «επαναστάτη», που πριν από λίγους μήνες έκανε «παρέλαση» στη Ρώμη, προσκαλεσμένος του «Λατίνου εραστή» Μπερλουσκόνι.

Οι διεθνής συνθήκες άλλαξαν και οι κλόουν του «τσίρκου» της χθεσινής διεθνούς πολιτικής πρέπει να αποσυρθούν στα καμαρίνια τους. Στη σκηνή, αρχίζουν τώρα να εμφανίζονται ένας ένας, οι πρωταγωνιστές του θριαμβευτικού φινάλε της ανθρώπινης κυριαρχίας!

Σε προσεχή άρθρα θα ασχοληθούμε λεπτομερειακά με τα επί μέρους κομμάτια του πάζλ.

Στο μεταξύ, σαν κουίζ, προτρέπω τους αναγνώστες να εξετάσουν ποιοι συμφώνησαν με την απόφαση του ΣΑ του ΟΗΕ και ποιοι κράτησαν αποστάσεις, και ας γίνει μια προσπάθεια να γίνει κατανοητό, ποια είναι τα χαρακτηριστικά, που κάνουν αυτές τις δύο ομάδες να διαφέρουν στους στόχους και τις επιδιώξεις.

Η υπόθεση αυτή, καθώς  και η κατανόηση των διαφορών αυτών των δυο ομάδων, θα μας βοηθήσει πιστεύω, να ξεκαθαρίσουμε και την αλλοπρόσαλλη πολιτική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας.

Ας κρατήσουμε και ας συνυπολογίσουμε στην έρευνά μας και το τηλεφώνημα που έκανε σήμερα η ΓΓ του ΚΚΕ στον πρωθυπουργό, προτρέποντάς τον «να μην συμμετέχει και να μην εμπλακεί με κανένα τρόπο η χώρα μας στην ιμπεριαλιστική στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη».

.

19/03/2011 Posted by | Νέα Τάξη | , , , , , , , , , , , | 27 Σχόλια

Η «διεθνής διακυβέρνηση» το στοίχημα της G20 για το 2011

Η σύνοδος κορυφής της G20 στη σκιά ενός επικείμενου νομισματικού πολέμου.

«Η σύνοδος της G20, των είκοσι ισχυρότερων οικονομιών του Κόσμου, που θα διεξαχθεί αυτή την εβδομάδα στη Σεούλ της Ν. Κορέας (Πέμπτη 11/11), πρέπει να εργαστεί για μια μεταρρύθμιση στο διεθνές χρηματοοικονομικό σύστημα με αυστηρότερη επιτήρηση των αγορών», δήλωσε ο πρόεδρος της Κίνας Χου Ζιντάο σε συνέντευξη του που δημοσιοποιήθηκε σήμερα.

Ο Χου ζητά επίσης την κατάργηση όλων των μορφών προστατευτισμού και πρόσθεσε ότι η Κίνα θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να βρεθεί μια κοινά αποδεκτή λύση στη σύνοδο κορυφής.

Στο μεταξύ ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, σε επιστολή του προς τους ηγέτες των χωρών της G-20, λέει, μεταξύ άλλων: «Μία ισχυρή οικονομία είναι η σημαντικότερη συνεισφορά που μπορούν να κάνουν οι ΗΠΑ για την ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας» και κάλεσε  τους ομολόγους του να «πράξουν αυτό που τους αναλογεί», ώστε να μειώσουν τις ανισότητες ανάμεσα στις εξαγωγικές δυνάμεις και τις «βαριά» χρεωμένες χώρες που κάνουν εισαγωγές.  Πρόσθεσε επίσης: «Καμία χώρα δεν μπορεί να πετύχει από μόνη της τον κοινό μας στόχο για μια ισχυρή βιώσιμη και ισορροπημένη ανάκαμψη».(*)

Οι αρχηγοί κρατών των 20 πιο ανεπτυγμένων και αναδυομένων οικονομιών, που εκπροσωπούν το 90% της παγκόσμιας οικονομίας, συναντώνται στη Σεούλ, σε μία συγκυρία κατά την οποία οι φόβοι για έναν νομισματικό «πόλεμο» είναι εντονότεροι από ποτέ.

Εν τω μεταξύ, την εκτίμηση ότι ο «πόλεμος των νομισμάτων» δεν πρόκειται να λυθεί στο πλαίσιο της Συνόδου, εξέφρασε η Γαλλίδα υπουργός Οικονομικών Κριστίν Λαγκάρντ, καθώς θεωρεί ότι πρόκειται για «ένα ζήτημα υπερβολικά περίπλοκο» για να επιλυθεί στη διάρκεια μίας και μόνης Συνόδου.

Μιλώντας στο γαλλικό ραδιοφωνικό σταθμό Radio Classique, η υπουργός υπενθύμισε ότι η μεταρρύθμιση του διεθνούς νομισματικού συστήματος αποτελεί μία από τις προτεραιότητες της Γαλλίας, η οποία αναλαμβάνει το Σάββατο την προεδρία της G-20 για ένα χρόνο.

Η Κρ. Λαγκάρντ τόνισε επίσης ότι ένας από τους στόχους της γαλλικής προεδρίας είναι το ζήτημα της διεθνούς διακυβέρνησης: «Αυτό θα είναι το στοίχημα για το 2011, να αποδείξουμε ότι η G-20 είναι αξιόπιστη και αποτελεσματική, ότι έχει διάρκεια».

.
.
Σχετικό άρθρο: Οι G20 προετοιμάζονται για τις προκλήσεις τους μέλλοντος
.
.
————
(*) (Δείτε εδώ την καυστική απάντηση της Άγκελα Μέρκελ, στην έκκληση Ομπάμα)

.

10/11/2010 Posted by | Οικονομία | , , , , , , , , , , , , | 1 σχόλιο

Η FED κρούει τα τύμπανα του (νομισματικού) πολέμου

Η Γερμανία και η Κίνα αντιδρούν έντονα στην απόφαση της FED να διοχετεύσει 600 δισεκατομμύρια δολάρια στην αμερικανική οικονομία.

Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα λύσουν τα προβλήματά τους αλλά θα δημιουργήσουν «επιπλέον προβλήματα στον κόσμο».

Κάποιες χώρες εκτιμούν ότι η κίνηση της αμερικανικής ομοσπονδιακής τράπεζας θα μπορούσε να πλήξει τις εξαγωγές τους, καθιστώντας τα νομίσματά τους πιο ισχυρά σε σχέση με το δολάριο. Με τη διάθεση 600 δισ. δολαρίων για την αγορά κρατικών ομολόγων, η Fed ελπίζει να αναζωογονήσει την οικονομία της χώρας. Ωστόσο, με αυτόν τον τρόπο, αποδυναμώνεται το δολάριο, ενισχύονται οι αμερικανικές εξαγωγές ενώ οι εισαγωγές γίνονται πιο ακριβές.

Από την πλευρά του ο κεντρικός τραπεζίτης της Κίνας Ζου Χσιάοτσουαν ζήτησε να γίνουν μεταρρυθμίσεις στο διεθνές νομισματικό σύστημα, ωστόσο δεν προχώρησε σε διευκρινίσεις. Ο υφυπουργός Εξωτερικών της Κίνας Κουί Τιανκάι δήλωσε ότι η Fed είχε το δικαίωμα να κάνει βήματα, χωρίς να μιλήσει με άλλες χώρες, αλλά πρόσθεσε: «Μας χρωστούν μια εξήγηση».

Είναι τυχαία η ταυτόχρονη αρνητική αντίδραση Κίνας και Γερμανίας στην κίνηση ματ της Αμερικής ή μήπως ήταν αυτοί οι αποδέκτες του στρατηγικού μηνύματος;

Και πια είναι η άποψη της Ρωσίας;

Έχουμε λόγους να πιστεύουμε πως η κίνηση αυτή της Αμερικής είχε προβλεφτεί. Ο Διευθυντής του Τμήματος αναλυτικών πληροφοριών του Πρακτορείου «RBK» Αλεξάντρ Γιάκοβλεφ, δήλωνε πριν ένα περίπου μήνα:

«Οποιοιδήποτε παρεμβατισμοί στις συναλλαγματικές αγορές από μέρους των Κεντρικών Τραπεζών οδηγούν σε τελική ανάλυση στην εκτύπωση χρημάτων και στην αύξηση της πίεσης των τιμών και του πληθωρισμού. Οι προσπάθειες αύξησης της ανταγωνιστικότητας των εμπορευμάτων στις παγκόσμιες εμπορικές αγορές μέσω της υποτίμησης, η οποία προκαλείται από τις ενέργειες της Κεντρικής Τράπεζας μιάς χώρας, έχουν ως συνέπεια απώλειες καί στην οικονομία αυτής της χώρας, καί στην παγκόσμια οικονομία γενικά».

Ενδιαφέρον πάντως παρουσιάζει, πως μια ακόμη έντονη αντίδραση για την εφνιδιαστική κίνηση της FED, έρχεται και από μια άλλη γερμανόφωνη περιοχή, την Αυστρία:

Η μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα της χώρας «Der Standard», εστιάζει μόνο στην αμερικανική κεντρική τράπεζα και το «ριψοκίνδυνο παιχνίδι της», γράφει: «Τα 600 δισεκατομμύρια δολάρια που θα επενδύσει η Fed σε κρατικά ομόλογα των ΗΠΑ δεν πρόκειται να φέρουν την ανάκαμψη. Διότι η αμερικανική οικονομία πάσχει όχι από τα υψηλά επιτόκια, αλλά από το υψηλό δημόσιο χρέος. Με φθηνά καταναλωτικά δάνεια δεν μπορούν οι τραπεζίτες της Fed να ‘αγοράσουν’ την οικονομική ανάπτυξη. Στην ουσία ο Μπεν Μπερνάνκε, ο επικεφαλής της Fed, στηρίζει με την πολιτική του φθηνού χρήματος λιγότερο την εθνική οικονομία της χώρας του και περισσότερο τις παγκόσμιες χρηματαγορές.

Η συνέπεια αυτής της πολιτικής; Χώρες όπως η Αυστραλία και η Βραζιλία θα γεμίσουν φρέσκο χρήμα και οι τιμές των πρώτων υλών θα εκτιναχθούν στα ύψη.

Στον παγκοσμιοποιημένο μας κόσμο δεν μπορεί η κεντρική τράπεζα μιας χώρας να δρομολογήσει οικονομική ανάκαμψη από το μηδέν, πόσο μάλλον όταν κατακλύζει τις άλλες χώρες με φθηνό χρήμα.»

Γιατί άραγε άρχισαν ξαφνικά οι γερμανόφωνοι να ενδιαφέρονται τόσο πολύ για την εθνική οικονομία της Αμερικής;

Ίσως ο λόγος βρίσκεται στο ότι η κίνηση αυτή ανακάμπτει την κερδοφόρα πορεία, στην οποία κινούταν η Γερμανία του τελευταίους μήνες, εξαιτίας της πτώσης του Ευρώ.

Όλα δείχνουν ότι τα στρατόπεδα είναι παρατεταγμένα, και δεν θα αργήσουμε μάλλον να δούμε να υψώνονται τα λάβαρα!

 

Σχετικά άρθρα:
.
Στα πρόθυρα παγκόσμιου νομισματικού πολέμου;
Ένα φάντασμα από το παρελθόν
.

05/11/2010 Posted by | Politic | , , , , , , , , , , , | 3 Σχόλια

O προστατευτισμός της BRIC απειλή την ανάκαμψη της Ε.Ε.

Οι ρωσικοί περιορισμοί στις εισαγωγές και ανάλογες κινήσεις από μέρους της Κίνας, της Βραζιλίας και της Αργεντινής, απειλούν με ανάσχεση την οικονομική ανάκαμψη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, όπως αποκαλύπτει έκθεση της Κομισιόν, που δημοσιεύθηκε χθες.

Η Ευρώπη, όμως, δεν σχεδιάζει να μείνει με σταυρωμένα χέρια. Οι μεγαλύτεροι εμπορικοί εταίροι της Ευρώπης επέβαλαν μετά το ξέσπασμα της κρίσης το 2008 ή σχεδιάζουν την επιβολή 332 νέων εμπορικών περιορισμών, από υψηλότερους δασμούς και πλαφόν στις ξένες επενδύσεις μέχρι κρατικές επιδοτήσεις τομέων. Περισσότερα από 60 τέτοια μέτρα εφαρμόσθηκαν μέσα στους τελευταίους έξι μήνες, παρά τις επανειλημμένες δεσμεύσεις περί του αντιθέτου από τα κράτη του G20. Η ΕΕ σχεδιάζει τώρα να παρουσιάσει σχέδια τον ερχόμενο μήνα, με στόχο την αντιμετώπιση των εμπορικών περιορισμών που θέτουν οι εταίροι της. «Οι σημαντικότερες οικονομίες του κόσμου πρέπει να άρουν τα περιοριστικά μέτρα στο εμπόριο, που αποτελούν τροχοπέδη της ανάπτυξης», είπε ο Επίτροπος Εμπορίου της ΕΕ, Κάρελ Ντε Γκουχτ. Ο επικεφαλής του ΠΟΥ Πασκάλ Λαμί είχε προειδοποιήσει και αυτός για τους κινδύνους των μέτρων αυτών στις ελπίδες οικονομικής ανάκαμψης.

Οι δασμοί και κάθε είδους εμπόδιο στη διακίνηση προϊόντων επηρεάζουν την ΕΕ περισσότερο από κάθε άλλη εμπορική ζώνη στον κόσμο, καθώς πλήττουν το 1,7% των ευρωπαϊκών εξαγωγών. «Η επίδραση στη ροή αγαθών από την ΕΕ θα είναι μακροπρόθεσμη, ακόμη και μετά την κρίση», αναφέρει η έκθεση της Κομισιόν, που εντοπίζει τα μεγαλύτερα προβλήματα στους τομείς της αγροτικής παραγωγής, της αυτοκινητοβιομηχανίας, της υφαντουργίας, του ρουχισμού και των υπηρεσιών.

Τα κύρια σημεία της έκθεσης:

– Η Ρωσία έχει επιβάλει τους πιο περιοριστικούς κανόνες από την αρχή της κρίσης, με πολλά μέτρα περιορισμού των εισαγωγών και των ξένων επενδύσεων.

– Η Κίνα μείωσε πρόσφατα τις ποσοστώσεις εξαγωγών σπάνιων γαιών, που χρησιμοποιούνται στα προϊόντα υψηλής τεχνολογίας.

– Το καθεστώς αδειοδότησης εισαγωγών στην Αργεντινή παραμένει «ανησυχητικό», σύμφωνα με την έκθεση.

– Η Νότιος Αφρική επέβαλε δασμούς στις εισαγωγές με στόχο την ανάπτυξη του βιομηχανικού της τομέα.

– Η Βραζιλία ακολούθησε το παράδειγμα άλλων κρατών περιορίζοντας τη δυνατότητα ξένων εταιριών να επενδύουν σε κρατικά έργα.

.

kathimerini.gr/Reuters – 26/10/10
.
.
Σχετικό άρθρο: Ένα φάντασμα από το παρελθόν
.

27/10/2010 Posted by | Γεωπολιτικά | , , , , , , , , , | Σχολιάστε

Ένα φάντασμα από το παρελθόν

G20 – Λονδίνο 2009: «Μια παγκόσμια κρίση απαιτεί μια παγκόσμια λύση»

Πολλά έχουν ακουστεί τις τελευταίες ημέρες και ιδίως μετά την τελευταία συνεδρίασης του ΔΝΤ στην Ουάσιγκτον, για το ενδεχόμενο ενός παγκόσμιου νομισματικού πολέμου. Λαμβάνοντας όμως υπόψη το γεγονός πως αυτοί που υποτίθεται πως μπορεί να εμπλακούν είναι όλοι μέλη του G20, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια «λέσχη κοινών συμφερόντων και στόχων», τότε αρχίζω να ανησυχώ, διότι μου δίνει όλη αυτή η παραφιλολογία την αίσθηση …μπλόφας!

Από το στόμα ενός αξιωματούχου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του κ. Γιούργκεν Σταρκ, ακούστηκε για μια ακόμη φορά μια έκφραση η οποία παραπέμπει σε άλλες εποχές και θα πρέπει να μας βάλει λογικά σε σκέψεις. Ο εν λόγω κύριος προειδοποίησε συγκεκριμένα, πως οι συναλλαγματικές διαφορές μεταξύ των χωρών δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να εξελιχθούν σε έναν νομισματικό πόλεμο, υποστηρίζοντας πως χρειάζεται καλύτερος συντονισμός για την εξομάλυνσή τους και ανέφερε:

 «Θα ήταν μοιραίο να μπούμε σε έναν πόλεμο υποτίμησης, που στο τέλος θα προκαλέσει περισσότερο προστατευτισμό. Ο προστατευτισμός είναι αυτό που οδήγησε στην παγκόσμια οικονομική κρίση στην δεκαετία του ’30», δήλωσε ο Σταρκ στη γερμανική εφημερίδα Handelsblatt.

Ας δούμε τώρα τι ανέφεραν οι Financial Times πριν από ενάμιση περίπου χρόνο, λίγο μετά την περίφημη συνάντηση των G20 στο ExCel center του Λονδίνου:

«Οι ηγέτες των σημαντικότερων 20 οικονομιών στο Λονδίνο την Πέμπτη λένε ότι μια “παγκόσμια κρίση απαιτεί μια παγκόσμια λύση«. Και υπόσχονται:

«Είμαστε αποφασισμένοι να αποκαταστήσουμε την ανάπτυξη τώρα, να αντισταθούμε στον προστατευτισμό και τη μεταρρύθμιση των αγορών και τους θεσμούς μας για το μέλλον… Είμαστε αποφασισμένοι να διασφαλίσουμε ότι αυτή η κρίση δεν θα επαναληφθεί». «Δεν θα υποχωρήσει στο χρηματοπιστωτικό προστατευτισμό», λένε.

Δηλώνουν την πεποίθησή τους σε «μια ανοικτή παγκόσμια οικονομία που θα βασίζεται στις αρχές της αγοράς, σε αποτελεσματική ρύθμιση, και σε ισχυρά παγκόσμια θεσμικά όργανα που θα εξασφαλίσουν μια βιώσιμη παγκοσμιοποίηση με την αυξανόμενη ευημερία για όλους”.»

Και λίγες μέρες μετά, στην Καθημερινή, δημοσιεύτηκε ένα άρθρο που περιείχε πληροφορίες πάλι από τους Financial Times και έγραφε:

Απαραίτητη η αποφυγή του προστατευτισμού για την αντιμετώπιση της κρίσης

Σε έναν κόσμο που αγωνίζεται να γλιτώσει από τη μέγγενη της οικονομικής κρίσης και οι ηγέτες όλου του κόσμου προσπαθούν να βρουν λύσεις, ένα φάντασμα από το παρελθόν πλανάται πάνω από το οικοδόμημα της διεθνούς οικονομίας: ο λόγος για τον προστατευτισμό.

Ως η τάση που χαρακτήρισε τη στάση των περισσοτέρων κυβερνήσεων κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του 1930, ήταν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα προς αποφυγήν για τους ιδρυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άλλωστε αποτέλεσε παράγωγο του εθνικισμού (ενός από τους πυλώνες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου).[…]

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι; Σύμφωνα με τους αναλυτές, ένα εξαιρετικά πιθανό ενδεχόμενο εάν επικρατήσει ο προστατευτισμός είναι η έναρξη οικονομικών «πολέμων». Όπως αναφέρθηκε σε άρθρο του καθηγητή Τζαγκβίς Μπαγκβάτι του πανεπιστημίου της Κολούμπια που δημοσιεύτηκε στους Financial Times: «αν οι ΗΠΑ περάσουν στον Οργανισμό Διεθνούς Εμπορίου μέτρα που αποκλείουν την Κίνα και την Ινδία από τη λίστα των χωρών που θα λάβουν αμερικανική βοήθεια…τίποτε δεν πρόκειται να εμποδίσει τις χώρες αυτές από το να προβούν σε αντίποινα, όπως για παράδειγμα να αρχίσουν τις αγορές αεροσκαφών από την Airbus αντί της Boeing και πυρηνικών αντιδραστήρων από τη Γαλλία αντί τις ΗΠΑ. Και φυσικά οι Αμερικανοί θα απαντήσουν ανάλογα».

Μια επιπλέον επίπτωση του προστατευτισμού θα ήταν η αναπόφευκτη επιβάρυνση των πιο λιγότερο ισχυρών οικονομικά χωρών. Έχει υπολογιστεί πως οι χώρες της ανατολικής Ευρώπης θα χρειαστούν το ποσό των 200 δισεκατομμυρίων δολαρίων μέσα στο 2009 για να μειώσουν τα χρέη τους, όπως και 150 δισεκατομμύρια για να αναπληρώσουν τις αναμενόμενες απώλειες λόγω της κρίσης των τραπεζών. Τα μέτρα προστατευτισμού που προωθούνται από τις ισχυρές οικονομίες της Ε.Ε. ενθαρρύνουν τον επαναπατρισμό των κεφαλαίων, στερώντας από τους «μικρούς» την οικονομική συνδρομή που είναι απαραίτητη για να βγουν από τη «θύελλα».

Η τελική κατάληξη, σύμφωνα με το Βόλφγκανγκ Μουνχάου, οικονομικό αναλυτή των Financial Times, μπορεί να είναι εξαιρετικά άσχημη: «ως αποτέλεσμα των λανθασμένων αντιλήψεων των Ευρωπαίων ηγετών, αναμένονται σοβαρές ζημιές σε όλες τις αγορές. Όσον αφορά την ευρωζώνη, πάντα θεωρούσα πως η διάλυσή της είναι ένα ενδεχόμενο πρακτικά απίθανο. Πλέον δεν είμαι τόσο σίγουρος».

Αυτά είχαν γραφτεί πέρσι και έχουμε  στο μεταξύ νοιώσει «στο πετσί μας» κάποια από αυτά να πραγματοποιούνται…  

Τι εννοούσαν όμως πέρσι οι G20 όταν μιλούσαν για “παγκόσμια λύση στην παγκόσμια κρίση”; Δεν ακούγεται αυτό σαν κάτι με «Παγκόσμια Οικονομική Διακυβέρνηση;»

Και δεν είναι φανερό, πως η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί πλέον ένα «βαρίδι» σ’ αυτά τα σχέδια;

Συμπέρασμα: Στόχος τους διεθνούς τραπεζικού συνασπισμού φαίνεται να είναι η διάλυση της ΕΕ. Για τον σκοπό αυτό έχουν επιστρατευτεί όλα τα διεθνή μέσα (ΔΝΤ, ΠΟΥ, ΠΟΕ κ.λ.π.), στα οποία συμπεριλαμβάνεται και ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, κύριος Γεώργιος Α. Παπανδρέου, ο οποίος είναι αδιαμφισβήτητα ένα πειθήνιο όργανο της επικείμενης Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Η νέα αυτή κατάσταση δεν αποτελεί απλά μια πολιτική ιδεολογία αλλά μάλλον, μια ΝΕΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ. Την θρησκεία που έχει ονομαστεί NEW AGE και στην οποία φαίνεται να είναι ενταγμένη όλη η διεθνής ελίτ καθώς και η «παρέα του νέου ΠΑΣΟΚ».

Μόνο αυτό το συμπέρασμα μπορεί κάποιος να εξάγει από τα όσα βλέπουμε να διαδραματίζονται διεθνώς και τα όσα τραγελαφικά έχουν συμβεί στη χώρα μας τους τελευταίους 11 μήνες.

Το κύριο χαρακτηριστικό αυτής της διεθνούς εκστρατείας είναι, η ΒΙΑΣΥΝΗ.

Ναι! Παραδόξως βιάζονται… Γιατί όμως;

Πιστεύω πως δεν θα αργήσουμε να ανακαλύψουμε την αιτία, επειδή όλες οι κινήσεις είναι σπασμωδικές, ειδικά του οργάνου αυτής της εκστρατείας που δρα στην χώρα μας, του γνωστού και μη εξαιρετέου, πολυταξιδεμένου, GAP!

.

16/10/2010 Posted by | Νέα Τάξη | , , , , , , , , , , , , , , , | 13 Σχόλια

Στα πρόθυρα παγκόσμιου νομισματικού πολέμου;

Οι συναλλαγματικές ισοτιμίες δείχνουν να αποτελούν το σύγχρονο πεδίο μάχης μιας επικείμενης παγκόσμιας σύρραξης.

Λύσσαξαν οι Αγγλογάλλοι που ο Κινέζος πρωθυπουργός παρουσίασε στις Βρυξέλλες ως θετική κίνηση προς την ΕΕ εκ μέρους του Πεκίνου την αγορά ελληνικών κρατικών ομολόγων. «Οικονομολόγοι έλεγαν ότι η κινεζική αγορά ελληνικών ομολόγων θα ωθήσει προς τα πάνω το ευρώ σε σχέση με το ρενμινμπί» έγραφαν με κάθε σοβαρότητα  στην πρώτη σελίδα τους οι «Financial Times», υπονοώντας έτσι ότι κάτι τέτοιο θα αποτελούσε… εχθρική προς την Ευρώπη ενέργεια!

Βρίσκω ενδιαφέρουσες τις σκέψεις που καταθέτει ο έμπειρος πολιτικός αναλυτής Γιώργος Δελαστίκ, στο ΕΘΝΟΣ (08/10):

«Όσο η οικονομική παγκοσμιοποίηση λειτουργούσε υπέρ των ΗΠΑ και των ευρωπαϊκών μεγάλων χωρών, καθώς οι επιχειρήσεις τους εγκαθίσταντο σε τριτοκοσμικές χώρες με πάμφθηνα μεροκάματα και πουλούσαν τα προϊόντα τους στην Αμερική και την Ευρώπη αυξάνοντας τα περιθώρια κέρδους τους θεαματικά, όλα ήταν καλά κι ωραία, παρά τις μαχητικές διαμαρτυρίες των Ευρωπαίων και Αμερικανών εργατών που έχαναν τις δουλειές τους.

Τώρα όμως που κινέζικες, βραζιλιάνικες, βιετναμέζικες, ινδικές και λοιπές τριτοκοσμικές επιχειρήσεις παράγουν οι ίδιες προϊόντα με τα οποία πλημμυρίζουν τις αγορές της Δύσης σε τιμές εκτός οποιασδήποτε δυνατότητας ανταγωνισμού, ΗΠΑ και ΕΕ άρχισαν την γκρίνια και τις απειλές, ξεχνώντας όλους τους όρκους τους στο «ελεύθερο εμπόριο».

Οι γερμανικές και οι γαλλικές εφημερίδες απειλούν πλέον με την επιβολή δασμών στα κινεζικά και άλλα τριτοκοσμικά προϊόντα, αν η Κίνα δεν επιτρέψει την ισχυρή ανατίμηση του «ρενμινμπί «. (Ρεν Μιν Μπι [RMB] είναι το νόμιμο νόμισμα της Κίνας)

Οι Αμερικανοί βουλευτές κινούνται ήδη για να προωθήσουν στο Κογκρέσο μέτρα επιβολής δασμών και άλλων περιορισμών στη διακίνηση κινεζικών προϊόντων στις ΗΠΑ.

Η απάντηση ήρθε προχθές από τον Κινέζο πρωθυπουργό Γουέν Ζιαμπάο, ο οποίος βρισκόταν στις Βρυξέλλες, όπου συναντήθηκε με τον πρόεδρο της ευρω-ομάδας Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ, τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ και τον επίτροπο Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της Κομισιόν Ολι Ρεν.

«Μην εργάζεστε για να μας πιέσετε γύρω από την ισοτιμία του ρενμινμπί», δήλωσε ο Κινέζος πρωθυπουργός, τονίζοντας ότι οι εξαγωγικές επιχειρήσεις της χώρας του έχουν μικρά περιθώρια κέρδους και δεν μπορούν να αντέξουν την επιβολή δασμών σαν αυτούς που προωθούν οι Αμερικανοί στο Κογκρέσο. «Πολλές από τις εξαγωγικές επιχειρήσεις μας θα κλείσουν σε μια τέτοια περίπτωση. Οι εσωτερικοί μετανάστες που εργάζονται σε αυτές θα πρέπει να γυρίσουν στα χωριά τους. Αν η Κίνα αντιμετωπίσει κοινωνική και οικονομική αναταραχή, αυτό θα ήταν καταστροφή για ολόκληρο τον κόσμο», ισχυρίστηκε ο Γουέν Ζιαμπάο.

«Είναι καθαρό ότι αρχίζει να κυκλοφορεί η ιδέα πως τα νομίσματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πολιτικό όπλο», παραδέχθηκε ο πρόεδρος του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος-Καν.»

Τα όσα είπε ο κινέζος πρωθυπουργός και αυτά που τόνισε ακολούθως ο πρόεδρος του ΔΝΤ, δείχνουν, πως ο «κόκκινος γίγαντας» δεν απειλεί την Δύση μόνο με την επέλασή του, αλλά τώρα βλέπουμε να την απειλεί ακόμα ποιο έντονα και με μια πιθανή πτώση του.

Ας μη ξεχνάμε πάντως πως το ζήτημα της χειραγώγησης των συναλλαγματικών ισοτιμιών ήταν ακριβώς στο επίκεντρο των συνομιλιών του G20 αυτές τις ημέρες στην Ουάσινγκτον. Από την άλλη, έχουμε τον γνωστό κερδοσκόπο Τζορτζ  Σόρος να δηλώνει σε άρθρο του στους Financial Times τα εξής: «Η Κίνα έχει αναδειχθεί στον ηγέτη του κόσμου. Αν αποτύχει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του ηγετικού της ρόλου όλο το οικονομικό σύστημα ενδέχεται να καταρρεύσει.»

Ένας πραγματικά φαύλος κύκλος, που δεν μπορεί να αφήσει κανέναν αδιάφορο…

.
Σχετικά άρθρα:
.
ΔΝΤ: Μη χρησιμοποιείτε τις ισοτιμίες ως όπλο για ενίσχυση των εξαγωγών
Οι συναλλαγματικές ισοτιμίες στο επίκεντρο του G20

.

10/10/2010 Posted by | Politic | , , , , , , , , , , | 13 Σχόλια