Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Αλλαγή σκηνικού

Ένα χάος σαν ομίχλη έχει απλωθεί πάνω στις λαϊκές μάζες, παγκόσμια. Το βλέπουμε; Ποιος τρόπος υπάρχει να βγει κανείς απ αυτό; Υπάρχει διέξοδος;

pegasus

Τώρα που ο κουρνιαχτός της «επανάστασης του λαού» αρχίζει να κάθεται, καιρός είναι να σηκώσουμε τα μάτια και να δούμε στο βάθος του ορίζοντα. Να κάνουμε έναν απολογισμό των αποτελεσμάτων, των θετικών και των αρνητικών.

Ίσως κάποιοι αναρωτηθούν για ποια τάχα «επανάσταση» μιλάμε.

Πρόκειται για την «ροζ επανάσταση» του Σύριζα, που το μόνο που κατάφερε να κάνει, ήταν, να εκτονώσει κατά κάποιο τρόπο την (σίγουρα χλιαρή) δυναμική αντίδρασης που είχε αναπτυχθεί στις τάξεις του λαού – όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά στην Ευρώπη γενικά.

Ποιόν ωφέλησε αυτό;

Ποιόν άλλον εκτός απ αυτούς που ενορχήστρωσαν όλο αυτό το τσίρκο… Αυτούς που επιχειρούν να οδηγήσουν τα πράγματα στην τελική ευθεία, που δεν είναι παρά ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ (καλό θα ήταν εδώ να σταματήσουν να μειδιούν πλέον οι διάφοροι σκεπτικιστές, και δήθεν ρεαλιστές, διότι σύντομα θα βρεθούν προ εκπλήξεων). Συνέχεια

14/12/2015 Posted by | Κοινωνικά, Νέα Τάξη | , , , , | Σχολιάστε

Η agenda 2030 του ΟΗΕ και ο ρόλος της θρησκείας – Μέρος Β’

Κάθε θρησκευτικό σχήμα αποτελεί μία οργάνωση, με συγκεκριμένη δομή, ιεραρχία και στόχο

Προτού προχωρήσω στο δεύτερο μέρος αυτής της ανάλυσης θα ήθελα να κάνω πρώτα μια διευκρίνιση, απαντώντας κυρίως σε κάποιους σχολιαστές στο πρώτο μέρος (από την αναδημοσίευση στο http://www.olympia.gr) που δείχνουν να παρερμήνευσαν τα γραφόμενα θεωρώντας τα ως προσβλητικά για τα θρησκευτικά τους πιστεύω. Θα έλεγα πως η αντίδραση αυτή δείχνει μάλλον θρησκευτικό φανατισμό παρά πραγματική πίστη και αυτό αυτόματα παραπέμπει σε περιπτώσεις φονταμενταλισμού, οι οποίες γνωρίζουμε που οδηγούν. Θα σύστηνα λοιπόν μια ποιο προσεκτική ανάγνωση, διότι ο φανατισμός φανερώνει έλλειψη αντικειμενικής γνώσης και προπάντων ΈΛΕΙΨΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, διότι, σύμφωνα με τα λεξικά, ο φανατισμός «αντιμάχεται την ελευθερία της σκέψης». Λίγο περισσότερο μετριοπάθεια λοιπόν δεν βλάπτει.

Και για να μην έχουμε και στη συνέχεια παρόμοιες αντιδράσεις, τονίζω, πως όσα θα γραφτούν δεν αποσκοπούν στην αποδόμηση της πίστης οποιουδήποτε, διότι δεν είναι δογματικά αλλά αποτελούν καρπό συστηματικής έρευνας με ειλικρινή κίνητρα και αγαθές προθέσεις. Τονίζω επίσης, και όσοι παρακολουθούν αυτόν τον ιστότοπο μπορούν να το διαβεβαιώσουν, πως δεν θα επιτρέψω να περάσει τίποτα μέσα από όσα γράφονται χωρίς να έχει «φιλτραριστεί» δεόντως. Συνέχεια

02/10/2015 Posted by | Γεωπολιτικά | , , , , , | Σχολιάστε

Ο αγώνας δρόμου για την παγκόσμια κυριαρχία φτάνει στο αποκορύφωμά του!

Τα γεγονότα έρχονται να ανατρέψουν την εικονική πραγματικότητα.

Όσοι πιστεύουν πως η Γερμανίδα Καγκελάριος καθώς και ο «πολύς» κύριος  Schäuble, εξυπηρετούν καθαρά γερμανικά συμφέροντα, είναι γελασμένοι. Για τα συγκεκριμένα άτομα μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε, πως δεν είναι τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από απλά υποχείρια της ΝΤΠ και πως η «περίεργη» στάση τους είναι προσχεδιασμένη, για να οδηγήσει σε έναν στόχο: την απαξίωση των εθνικών συνόρων και την κατάργηση των εθνών/κρατών. Αυτό πρέπει να γίνει άμεσα και να δεσμευτούν μόνιμα όλα τα κράτη/μέλη της Ε.Ε. προτού εμφανιστούν οι διεκδικητές των δικαιωμάτων του Γερμανικού Ράιχ (βλέπε εδώ), οι οποίοι δρουν προς στιγμή ακόμα παρασκηνιακά.

Η οικονομική κρίση, η οποία έχει αγγίξει μοιραία και τους πειθαρχημένους Γερμανούς -όσο και να προσπαθούν αυτό να το καλύψουν με την φούσκα της δήθεν ανάπτυξης- έχει κάνει τον γερμανικό λαό να «ψάχνεται» και αυτό είναι για την ΝΤΠ πολύ επικίνδυνο, διότι δεν είναι δύσκολο να ανακαλυφτεί η απάτη του εικονικού (και στην ουσία ανύπαρκτου) Γερμανικού κράτους (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία). Μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχει στο μεταξύ ξυπνήσει, πράγμα το οποίο επιβάλει άμεση αντίδραση από αυτούς οι οποίοι θέλουν να τους κρατούν σε «χειμερία νάρκη». Δεν είναι λίγοι αυτοί στη Γερμανία που ζητούν σήμερα έξοδο από το Ευρώ και επιστροφή στο Μάρκο, αυτό προσπαθούν τα ελεγχόμενα ΜΜΕ να το αποσιωπήσουν, αλλά το internet είναι ακόμα ανεξέλεγκτο και κοντεύει να τους χαλάσει την δουλειά, γι αυτό βιάζονται επίσης να περάσουν δια της πλαγίας οδού το περιβόητο ACTA.

Σχετικά τώρα με την Ελλάδα, ο στόχος είναι να λειτουργήσει ως «μοντέλο εθελούσιας παράδοσης της εθνικής κυριαρχίας», για να υπάρξει έτσι ένα προηγούμενο, το οποίο θα εφαρμοστεί έτσι και σε όλα τα υπόλοιπα κράτη/μέλη. Μια ομοσπονδοποίηση δηλαδή, σύμφωνα με το μοντέλο της Ομοσπονδιακής Γερμανίας (βλέπε εδώ).

Αυτό εξηγεί και το πολύ άκομψο παιχνίδι που παίχτηκε από τον άλλο φανατικό νεοταξίτη, τον πρώην πρωθυπουργό ΓΑΠ και την φουτουριστική ομάδα του, που φρόντισαν με τον πλέον άγαρμπο τρόπο να ισοπεδώσουν την χώρα μας και να την οδηγήσουν με συνοπτικές διαδικασίες στην αγκαλιά των αφεντικών τους. Ο μόνος τρόπος για να πετύχουν αυτόν τον στόχο, την εθελούσια παράδοση της εθνικής κυριαρχίας, ήταν μόνο ένας: Η πλήρης οικονομική κατάρρευση. Μια μέθοδος τόσο αποτελεσματική, όσο ήταν σε άλλες εποχές η πολιορκία.

Τι σημαίνει άρα αυτό;

Σημαίνει απλά, ότι βρισκόμαστε σε κατάσταση πολέμου.

Το ερώτημα όμως είναι: Ποιος έχει κηρύξει αυτόν τον Πόλεμο;

Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Το πόλεμο κήρυξαν, αυτοί που επιδιώκουν να διασφαλίσουν τον παγκόσμιο έλεγχο. Οι ενορχηστρωτές της Νέα Τάξης Πραγμάτων.

Τα πράγματα έχουν κάπως περιπλεχθεί όμως, λόγω της Γερμανίας, διότι η προπαγάνδα των τελευταίων χρόνων έχει καταφέρει να περάσει το μήνυμα της δήθεν αναβίωσης ενός 4ου Ράιχ, παρουσιάζοντας την Ομοσπονδιακή Γερμανία, ως τον «κακό» της παρέας. Αυτό αποδεικνύεται όμως ως μέρος του σχεδίου, διότι αυτό που εμφανίζεται σήμερα ως Γερμανία, είναι στην πραγματικότητα ΜΙΑ ΑΠΑΤΉ. Είναι ακριβώς αυτό το οποίο επιδιώκουν να κάνουν με όλη την Ευρώπη: Μια συνομοσπονδία κρατών, με κράτη αποκομμένα από το παρελθόν τους, χωρίς εθνικά  σύνορα, για αυτό εμφανίζουν αυτό το γερμανικό μόρφωμα ως το πλέον ισχυρό, διότι επιδιώκουν να την παρουσιάσουν -παρά τον αρνητικό τρόπο με τον οποίο εμφανίζεται- ως ιδανικό πρότυπο ευημερίας. Αυτό είναι ένα πρώτο σκαλοπάτι προς την τελική Παγκόσμια Διακυβέρνηση.

Ποιόν εξυπηρετεί όμως αυτό;

Εξυπηρετεί πρώτα το Διεθνές Κεφάλαιο (τις Τράπεζες) και αμέσως μετά τους συνοδοιπόρους τους που είναι ο αγγλοαμερικανικός ιμπεριαλιστικός συνασπισμός.

Το άλλο ερώτημα που προκύπτει, είναι: Ποιους φοβούνται;

Φοβούνται την συσπείρωση του εχθρού, που είναι, αυτό που λέω εγώ «συνασπισμό της αρκούδας». Δηλαδή την αναβίωση του Γερμανικού Ράιχ (που δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με το Γ’ Ράιχ ή το Σιωνιστικό μόρφωμα της Ομοσπονδιακής Γερμανίας) , που ετοιμάζεται παρασκηνιακά για την τελική επίθεση και που έχει στο μεταξύ πάρει με το μέρος του την ομάδα κρατών που είναι γνωστά ως BRIC. Αυτός είναι ο εχθρός, και είναι όχι μόνο τρομερός αλλά και ανήλεος. Και το κυριότερο είναι, πως εξαιτίας της ασύστολης κατάχρησης εξουσίας, στην οποία επιδόθηκε η αυτοκρατορία όλα αυτά τα χρόνια που μονοπώλησε την παγκόσμια κυριαρχία μετά την πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος, έχει ο συνασπισμός αυτός τώρα και το ηθικό πλεονέκτημα, γι αυτό πρόκειται σύντομα να εμφανιστεί ως ο «απελευθερωτής των σκλάβων», ως ο νέος Σπάρτακος!

Αυτά είναι κάποια από τα γεγονότα που «παίζονται» στο παρασκήνιο και δεν αποτελούν δικές μου «ανακαλύψεις», αλλά είναι πράγματα γνωστά σε όλους αυτούς που τολμούν να κοιτάξουν την αλήθεια κατάματα.

Συμβαίνει όμως -ακόμα και μέσα στους χώρους του διαδικτύου- να υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι έχουν «κουμπώσει» με τα συμφέροντα κάποιων επιτήδειων, οι οποίοι ελπίζουν να επωφεληθούν από τις εξελίξεις και να καταφέρουν να αρπάξουν κάποιο κομμάτι από την «πίτα» της εξουσίας. Αυτοί είναι οι χειρότεροι στον χώρο της παραπληροφόρησης, διότι έχουν απόλυτη άγνοια σε ότι αφορά τα γεγονότα, και χωρίς να ξέρουν στην πραγματικότητα τι κάνουν, διασπείρουν παραπλανητικές πληροφορίες και είναι και οι ποιο φλογεροί πολέμιοι της αλήθειας. Αυτό κάνει την έρευνα του αντικειμενικού ερευνητή ακόμα ποιο δύσκολη και κρατά τους επιφανειακούς «περιηγητές», που είναι δυστυχώς οι περισσότεροι, στο σκοτάδι.

Έτσι γινόταν πάντα και έτσι γίνεται και σήμερα…

Γι αυτό τα γεγονότα θα έρθουν αιφνιδιαστικά και θα πιάσουν το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου στον …ύπνο.

Το τελικό ερώτημα που εύλογα τίθεται όμως τώρα, είναι: Υπάρχει διέξοδος;

Η απάντηση είναι: Ναι! Πάντα υπάρχει διέξοδος…

Το ζήτημα είναι, όμως, αν είμαστε αρκετά θαρραλέοι και άγρυπνοι ώστε να την εντοπίσουμε και να την ακολουθήσουμε.

***

01/02/2012 Posted by | Γεωπολιτικά | , , , , , , , , , , , , , | 1 σχόλιο

Οι εξελίξεις στην Ε.Ε. και η επιστροφή του Γερμανικού (όχι 4ου) Ράιχ!

Κάποιες αλήθειες για …γερά νεύρα.

Ο γερμανικός λαός πληροφορείται εδώ και καιρό πως η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν αποτελεί ένα κυρίαρχο κράτος, παρά μόνο έναν διαχειριστικό γραφειοκρατικό οργανισμό. Το γερμανικό κυρίαρχο κράτος, με βάση το διεθνές δίκαιο, εξακολουθεί να είναι το Γερμανικό Ράιχ (δεν πρέπει να συγχέεται με  το 3ο Ράιχ), το οποίο εξακολουθεί να βρίσκεται σε πόλεμο με τις Συμμαχικές δυνάμεις. Το Γερμανικό Ράιχ (Deutsches Reich), ως κυρίαρχο κράτος, δεν συνθηκολόγησε ποτέ.

Μετά  την κατάρρευση του ναζιστικού καθεστώτος αυτόματα είχε επανέλθει σε ισχύ η κρατική υπόσταση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης στα προ του πολέμου εδαφικά της όρια (1937), όπως και το νόμιμο αυτής Σύνταγμα. Η παράδοση της ηττημένης χώρας, η οποία έπρεπε κανονικά σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο να γίνει από νόμιμα εκλεγμένο αρχηγό του κράτους και ο οποίος, στο μεταξύ, δεν υπήρχε πλέον, πραγματοποιήθηκε αναγκαστικά από τους αρχηγούς των τριών Σωμάτων: Στρατού, Αεροπορίας και Ναυτικού (Friedburg, Keitel και Strumpf), οι οποίοι είναι αυτοί που υπέγραψαν την άνευ όρων παράδοση του στρατού και όχι του νόμιμα υπάρχοντος κράτους, το οποίο όπως είπαμε είχε επανέλθει σε ισχύ. Στις 8 Μαΐου 1945 διαλύθηκαν και παραδόθηκαν οι στρατιωτικές δυνάμεις. Δεν μπορούσε κατά το Διεθνές Δίκαιο να διαλυθεί ή να παραδοθεί το κράτος της Γερμανίας, του Deutsches Reich δηλαδή, που είναι το νόμιμο κράτος, με ολόκληρη την εδαφική του επικράτεια και μάλιστα αυτή του 1933/37, πάνω στο οποίο έγινε η “μοιρασιά” και το οποίο τέθηκε υπό την κατοχή των συμμαχικών – νικητριών στρατιωτικών Δυνάμεων, με κύρια νικήτρια τις Η.Π.Α. (SHAEF – Gesetz Nr.52, Art.1), (Deutschlandvertrag, BGBL, 1955 II S.301), γεγονός που έχει και επισήμως αναγνωρισθεί από ένα μεγάλο αριθμό κρατών, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Ότι δηλαδή οι Η.Π.Α. είναι η κύρια νικήτρια και κατοχική Δύναμη της Γερμανίας μετά την ήττα της στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Όσο και αν ξαφνιάσει η ανωτέρω δήλωση ορισμένους, αυτή είναι η αλήθεια. Μια αλήθεια όμως, η οποία δεν αφορά μόνο τους Γερμανούς, ως λαό, αλλά όλο τον σύγχρονο κόσμο. Αυτό συμβαίνει, διότι το τέλος του 2ου ΠΠ, δεν έφερε στην πραγματικότητα την ειρήνη, αλλά οδήγησε μάλλον αυτούς που επιδιώκουν την παγκόσμια κυριαρχία, στην ίδρυση ενός οργανισμού, του ΟΗΕ, ο οποίος θα έπρεπε να συγκεντρώσει επάνω του όλες τις μορφές εξουσίας,  αναλαμβάνοντας έτσι τον ρόλο μιας Παγκόσμιας Κυβέρνησης (βλέπε εδώ).

Αυτός ήταν ο μεταπολεμικός στόχος, και η επίτευξη αυτού του στόχου απαιτούσε, όπως είναι φυσικό, μέτρα ασφαλείας. Ένα από τα ποιο σοβαρά μέτρα ασφαλείας ήταν και ο περιορισμός των ανεξέλεγκτων ιμπεριαλιστικών ορέξεων της Γερμανίας. Μιας Γερμανίας, η οποία δυο φορές κατάφερε να ξεφύγει από τον έλεγχο και να προκαλέσει μεγάλες ανατροπές στα σχέδια της αυτοκρατορίας. Αυτή η γερμανική νοοτροπία λοιπόν έπρεπε να τεθεί υπό έλεγχο και γι αυτό ιδρύθηκε ακριβώς αυτός ο οργανισμός, όπως αυτό είναι καταγραμμένο στον καταστατικό χάρτη των ΗΕ (βλέπε εδώ, γερμανικά).

Στο εσωτερικό της Γερμανίας αυτά είναι γνωστά πράγματα, όπως και το γεγονός πως η Ε.Ε. ιδρύθηκε μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει την ματαιοδοξία κάποιων δυναμικών  παραγόντων αυτού του «γερμανικού μορφώματος», της Ομοσπονδιακής Γερμανίας, και με αυτό το «κόκαλο» να κρατήσει υπό έλεγχο την ακόρεστη ορμή του «αρπακτικού».

Όλα δείχνουν όμως σήμερα, πως η αυτοκρατορία δεν πρέπει να τα έχει καταφέρει και τόσο καλά, διότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις πως το Deutsches Reich αναβιώνει παρασκηνιακά, και αυτό φαίνεται να έχει τρομοκρατήσει ορισμένους.

Υπάρχουν επίσης σοβαρές ενδείξεις, που φανερώνουν, πως η χώρα μας παίζει τον ρόλο διελκυστίνδας σε αυτές τις εξελίξεις, πράγμα το οποίο σημαίνει δύσκολες συνθήκες για τον λαό μας.

Στο μέσω αυτών των αντίπαλων δυνάμεων, που έχουν ως στόχο την παγκόσμια κυριαρχία, βρίσκονται οι λεγόμενες «αγορές», οι κερδοσκόποι, οι οποίοι επιχειρούν να ελέγξουν –όπως έκαναν πάντοτε- τις εξελίξεις, και αυτό έχει προκαλέσει αυτήν την διεθνή οικονομική κρίση που όλοι βιώνουμε.

Τα ερωτήματα που περιμένουμε να απαντηθούν σύντομα, είναι:

  • Θα καταφέρει το Deutsches Reich (με συμμάχους τα μέλη του συνασπισμού της BRIC) να ξανασταθεί στα πόδια του ως εθνική οντότητα;
  • Θα οδηγήσει αυτή η αντιπαλότητα σε έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο;
  • Ποιος θα είναι ο ρόλος του ΟΗΕ στις εξελίξεις;
  • Τι σηματοδοτεί η βιασύνη των μεγάλων θρησκευτικών οντοτήτων να ταχθούν υπέρ της διεύρυνσης των εξουσιών του ΟΗΕ;
  • Με ποια πλευρά θα ταχθεί τελικά η χώρα μας; Θα εξακολουθήσει να βρίσκεται στο πλευρό των Συμμαχικών δυνάμεων ή μήπως θα υποκύψει στην πίεση (βλέπε εδώ) και θα αυτομολήσει στο αντίπαλο στρατόπεδο όπως έκανε ο Θεμιστοκλής μετά τον εξοστρακισμό του;

Όποια και αν είναι η εξέλιξη, ένα είναι το γεγονός, κατά την δική μου προσωπική εκτίμηση, πως ζούμε το τέλος -όχι του κόσμου, αλλά- της Ιστορίας!!!

(…συνεχίζεται)

Σχετικό άρθρο:
.
Unsere Nation ist in Gefahr! Deutschland liegt im Sterben! 
(μετ. «Το έθνος μας βρίσκεται σε κίνδυνο! Η Γερμανία πεθαίνει!»)

***

31/01/2012 Posted by | Γεωπολιτικά | , , , , , , , , , , , | 4 Σχόλια

Ας τελειώνουμε με την παραφιλολογία…

…και ας πούμε επιτέλους τα πράγματα με τ’ όνομά τους!

Έχουμε κάπου χαθεί εμείς οι Έλληνες μέσα στον λαβύρινθο της παραπληροφόρησης (βλέπε εδώ) και δίνουμε υπερβολική έμφαση σε στερεότυπα, ενώ η αλήθεια είναι ολοφάνερη μπροστά μας, σε μια πιο γενικευμένη όμως εικόνα. Μας συμβαίνει αυτό που λέμε «βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος». Και ένας αφελής ακόμα θα αναρωτιέται σήμερα, «πως είναι δυνατόν, αφού υποτίθεται πως έχουμε …φουντάρει, οικονομικά, να συνεχίζουν οι ‘εταίροι’ μας να μας δανείζουν;». Δεν είναι φυσικό να τίθεται αυτό το ερώτημα; Δεν είναι από την άλλη αφελές να εξακολουθούμε να πιστεύουμε πως είμαστε το «κέντρο του κόσμου» και πως κάποιες σκοτεινές δυνάμεις συνωμοτούν εναντίον μας;

Γιατί δεν κάνουμε το αυτονόητο, να προχωρήσουμε δηλαδή σε μια αξιολόγηση της κατάστασης εφαρμόζοντας τη μέθοδο του συσχετισμού; Τι είναι αυτό, που κάνει την Ελλάδα του 2% της Ευρωπαϊκής Οικονομίας, να έχει ταράξει τόσο τα νερά, όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και διεθνώς;

Είναι φυσικά γεγονός, πως παίζει κάποιο ρόλο η στρατηγική μας θέση. Η Μεσόγειος, όπου βρισκόμαστε, και ιδιαίτερα η Ανατολική, δεν είναι οποιαδήποτε θάλασσα. Έχει μοναδική, παγκόσμια στρατηγική σημασία. Διακυβεύονται σ’ αυτήν τεράστια διεθνή στρατηγικά συμφέροντα. Τα τελευταία συνδέονται, προφανώς, με τα μεγάλα ενεργειακά αποθέματα στην περιοχή, τη θέση της Ανατολικής Μεσογείου ως σημείου συναντήσεως και επικοινωνίας μεταξύ τριών ηπείρων και τους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς των μεγάλων δυνάμεων. Όχι μόνο στη μεγάλη Μέση Ανατολή, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Ευρασίας. Σημειώνεται επίσης η ειδικότερη σημασία της Ανατολικής Μεσογείου για τις ευρωπαϊκές δυνάμεις και την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Ρωσία και την επικοινωνία της με ανοικτές θάλασσες και για το Ισραήλ, η ασφάλεια του οποίου καθορίζεται ως ένας από τους πρωταρχικούς στόχους της αμερικανικής πολιτικής. Αλλά… Είναι όμως αμιγώς γεωστρατηγικοί οι λόγοι που μας έχουν φέρει αυτή την φορά στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος;

Ίσως θα βοηθούσε λίγο να δώσουμε απάντηση σε αυτό το ερώτημα, αν αναρωτηθούμε, τι ήταν αυτό που οδήγησε στην «εκκαθάριση» του Καντάφι με τόσο «συνοπτικές διαδικασίες». Η απάντηση είναι: Η ανεξέλεγκτη οικονομική δύναμη που σχεδίαζε!

Τι σχέση μπορεί να έχει αυτό με την Ελλάδα;

Θα περιοριστώ σε αυτό το post σε μια απλή επισήμανση:

Η Ελλάδα έγινε στόχος, διότι λόγω των πλουτοπαραγωγικών πώρων που έχουν ανακαλυφτεί (βλέπε εδώ), καθώς και της τεράστιας δημόσιας περιουσίας που βρίσκεται υπό την διαχείριση του κρατικού μηχανισμού, θα μπορούσε να αποτελέσει σοβαρό κίνδυνο στα γεωπολιτικά σχέδια των μεγάλων δυνάμεων. Αν η κυβερνητική εξουσία περνούσε στα χέρια μιας πατριωτικής κυβέρνησης -ένα ενδεχόμενο αρκετά σοβαρό λαμβάνοντας υπόψη την απρόβλεπτη συμπεριφορά του Έλληνα- τότε η κυβέρνηση αυτή θα ήταν από τις πιο ισχυρές, όχι μόνο στην ευρύτερη  Νοτιοανατολική Μεσόγειο αλλά και πανευρωπαϊκά. Η μόνη γρήγορη λύση άρα, ήταν, να αξιοποιηθεί η διεθνής οικονομική κρίση για να τεθεί υπό έλεγχο ο υπάρχων, καθώς και ο μελλοντικός δημόσιος πλούτος της χώρας. Ποιο συμπέρασμα βγαίνει άρα; Βγαίνει το συμπέρασμα, πως ο στόχος δεν ήταν η χώρα, ούτε ο λαός της, αλλά μάλλον η αποδυνάμωση της κυβερνητικής εξουσίας.

Το σενάριο που βρίσκεται σε εξέλιξη, είναι, η διεθνοποίηση και η κατάργηση των Εθνικών Κρατών, και αυτό δεν θα μπορούσε να πετύχει με την Ελλάδα, αν η χώρα δεν έμπαινε σε έναν σφιχτό οικονομικό κλοιό.

Το ερώτημα τώρα είναι: «Πέτυχε το σχέδιο αποδυνάμωσης του κράτους ή μήπως βρίσκεται η ‘επιχείρηση’ ακόμα σε εξέλιξη;»

Προσωπικά βλέπω πως αν δεν υπάρξει άμεσα ανατροπή του σημερινού πολιτικού σκηνικού, τότε αυτό θα οδηγήσει μοιραία σε μια ταπεινωτική «συνθηκολόγηση»…

Επειδή όμως είναι διεθνώς γνωστή η φύση του Έλληνα, πιστεύω, πως είναι πιθανό να ανάψει μελλοντικά από εδώ μια φλόγα, που θα μπορούσε να προκαλέσει κοσμογονικές ανατροπές, παγκόσμια!

***

28/01/2012 Posted by | Γεωπολιτικά | , , , , , , , | 18 Σχόλια

Η «έξοδος από το Ευρώ» δεν είναι μόνο ελληνική υπόθεση

«Λέγεται διαρκώς ότι αν αφήσουμε μια χώρα να φύγει, θα καταρρεύσει όλο το οικοδόμημα. Αλλά αυτό, απλούστατα, δεν είναι αλήθεια». 

Κάτι ασυνήθιστο συνέβη τον περασμένο Οκτώβριο στην Αγγλία, που έχει όμως πιστεύω αξία να το λάβουμε υπόψη μας. Επιχειρηματίας, υποστηρικτής του Βρετανού πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον, ο λόρδος Γούλφσον προκάλεσε δημοσιογραφικό θόρυβο με μια κάπως παράξενη χειρονομία: Προκήρυξε διεθνή διαγωνισμό (βλέπε εδώ) για το καλύτερο σχέδιο «ευθανασίας της Ευρωζώνης», αναζητώντας μελέτες αποτελεσματικής διαχείρισης της κατάστασης που θα δημιουργηθεί αν μία ή περισσότερες χώρες αποχωρήσουν από το ευρώ. Ο νικητής θα έπαιρνε 250.000 λίρες – το μεγαλύτερο ποσό που προορίζεται για οικονομολόγο, ύστερα από το Βραβείο Νομπέλ. 

Στις 31 Ιανουαρίου, οι Times δήλωσαν συμμετοχή με πρόταση του συντάκτη τους Ολιβερ Καμ (βλέπε εδώ) για έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Η ιστορική εφημερίδα εισηγείται μια «νέα δραχμή», συνδεδεμένη τόσο με το ευρώ όσο και με το δολάριο και υποστηρίζει ότι η εξέλιξη αυτή θα είναι προς όφελος τόσο της Ελλάδας όσο και της Ευρωζώνης, ενώ η αγκίστρωση στο ευρώ θα οδηγήσει τη χώρα μας στη χρεοκοπία. 

Δικαιούται να είναι κανείς επιφυλακτικός ως προς τις σκοπιμότητες του ομίλου Μέρντοχ και γενικά των αγγλοσαξωνικών κέντρων που ποντάρουν στη διάλυση του κοινού νομίσματος, αλλά ένα είναι το βέβαιο: αν μέχρι χθες η έξοδος από το ευρώ αντιμετωπιζόταν ως θέμα – ταμπού (στην Αθήνα, συνώνυμη της επιστροφής στη Λίθινη Εποχή και στις Βρυξέλλες οιωνός «φαινόμενου ντόμινο», που θα παρέσυρε ολόκληρη την Ευρωζώνη) σήμερα θεωρείται από πολλούς ως πιθανό, διαχειρίσιμο ενδεχόμενο. 

«Με το ένα πόδι έξω από την Ευρωζώνη στέκεται η Ελλάδα», δήλωσε στο Νταβός ο πολύς Τζορτζ Σόρος, υποστηρίζοντας ότι τα σκληρά μέτρα λιτότητας που επιβάλλει η Γερμανία ωθούν τις περιφερειακές χώρες σε «τριτοκοσμικά» επίπεδα. Σε 80% εκτίμησε την πιθανότητα εξόδου ο Κένεθ Ρογκόφ, καθηγητής του Χάρβαρντ και πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ. Μέσα στους επόμενους 12 μήνες θα φύγει η Ελλάδα και θα ακολουθήσουν, ενδεχομένως, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ισπανία, Κύπρος και Ιταλία, ήταν η νέα προφητεία του διάσημου καθηγητή …καταστροφολογίας και αμφιλεγόμενου, κατά πολλούς, οικονομολόγου Νουριέλ Ρουμπινί, ο οποίος έρχεται στην Ελλάδα για να μας πει και από κοντά πως πρέπει να «κηρύξουμε στάση πληρωμών και να φύγουμε από το ευρώ»! Στις 21 Φεβρουαρίου ο Ρουμπινί, θα βρίσκεται στην Αθήνα για να μιλήσει σε εκδήλωση με θέμα την έξοδο της χώρας μας από το ευρώ. Αλλά η αντιπρόεδρος της Κομισιόν Νέλι Κρους δεν έδειξε να ανησυχεί, καθώς δήλωσε την περασμένη Τρίτη ότι η Ευρωζώνη θα επιβιώσει και χωρίς την Ελλάδα. «Λέγεται διαρκώς ότι αν αφήσουμε μια χώρα να φύγει, θα καταρρεύσει όλο το οικοδόμημα. Αλλά αυτό, απλούστατα, δεν είναι αλήθεια», ήταν τα λόγια της όπως τα μετέφερε η ολλανδική Volksrant. 

Μέχρι πρόσφατα, παρόμοιες θέσεις εξέφραζε μόνο μικρή μερίδα των γερμανικών, ολλανδικών και αυστριακών ελίτ, που ερωτοτροπούν με την ιδέα ενός «βορείου ευρώ» των δημοσιονομικά πειθαρχημένων και οικονομικά ισχυρών. Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα προσχωρούν στη θέση περί εξόδου από το ευρώ πολιτικοί, οικονομολόγοι και δημοσιογράφοι που δεν μπορούν να κατηγορηθούν για εθνικιστική προκατάληψη ή κοινωνική αναλγησία. 

Τον Δεκέμβριο, ο Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν, δήλωσε ότι η Αθήνα οφείλει να εξετάσει το ενδεχόμενο της αποχώρησης, ώστε να κερδίσει σε ανταγωνιστικότητα, καθώς μια εσωτερική υποτίμηση της τάξης του 40%, όπως απαιτείται, «έχει τεράστιο ανθρώπινο, κοινωνικό και πολιτικό κόστος». Υπέρ της στάσης πληρωμών και της εξόδου από την Ευρωζώνη τάχθηκε, λίγες μέρες αργότερα, ο προβεβλημένος Αμερικανός οικονομολόγος Μαρκ Ουάισμπροτ με συνέντευξή του στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται το ενδιαφέρον βιβλίο του Βέλγου οικονομολόγου και δημοσιογράφου Γιόχαν βαν Οβερτβελντ «Το τέλος του ευρώ» (Μεταίχμιο, 2012). 

Ως το λιγότερο κακό 

Κανείς σοβαρός αναλυτής διανοείται, βέβαια, να περιγράψει την προοπτική της αποδέσμευσης ως δρόμο στρωμένο με ροδοπέταλα – λόγος γίνεται, εδώ που έχουμε φτάσει, για το λιγότερο κακό. Το ενδιαφέρον, πάντως, είναι ότι η αμφισβήτηση αρχίζει να εκδηλώνεται όχι μόνο στις περιφερειακές χώρες, αλλά και σε ορισμένες από τις ισχυρότερες, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας. 

«Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη, η έξοδος από το ευρώ», έγραφε πρόσφατα ο Ζακ Νικονόφ, συγγραφέας του βιβλίου «Να φύγουμε από το ευρώ, γρήγορα». «Να φύγουμε από το ευρώ ή να πεθάνουμε σε σιγανή φωτιά» είναι ο εύγλωττος τίτλος ενός άλλου βιβλίου που έκανε αίσθηση, γραμμένο από τον οικονομολόγο Αλέν Κοτά. Από την πλευρά του, ο Ζακ Σαπίρ προτείνει να αξιώσει η Γαλλία από την ΕΚΤ να δανείζει τα κράτη με χαμηλά επιτόκια, της τάξης του 1%, όπως κάνει και με τις τράπεζες, υπό την απειλή ότι αν η αξίωση αυτή δεν γίνει αποδεκτή (από το Βερολίνο), θα επιστρέψει στο φράγκο και θα το υποτιμήσει 20 – 25%. Το περιοδικό Marianne επικαλείται δημοσκοπήσεις που φέρουν το 29% έως 39% των Γάλλων να τάσσονται υπέρ του «διαζυγίου». 

Δεν λείπουν κι εκείνοι που πιθανολογούν να εγκαταλείψει πρώτη το ευρώ η ίδια η… Γερμανία, ώστε να μην επωμίζεται τα βάρη των προγραμμάτων διάσωσης. Ωστόσο, πιο κοντά στην αλήθεια φαίνεται να είναι όσοι πιστεύουν, μαζί με τον Ιταλό πρωθυπουργό Μάριο Μόντι, ότι το Βερολίνο επωφελείται από το ευρώ περισσότερο από όλους. «Η Γερμανία σήμερα ζει σε βάρος των άλλων χωρών της Ευρωζώνης», γράφει ο Τέοντορ Βάιμερ, διοικητής της γερμανικής HypoVereinsbank, ενώ το Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών της Κολωνίας εκτιμά ότι η πτώση των επιτοκίων δανεισμού της Γερμανίας, λόγω της φυγής κεφαλαίων από τις πιο ευάλωτες χώρες, μεταφράζονται σε καθαρά κέρδη 45 δισ. ευρώ. «Είναι πολλά τα λεφτά» για να επιτρέπουν την υποτίμηση των επιπτώσεων μιας ενδεχόμενης διάλυσης της Ευρωζώνης. 

.
Συμπέρασμα: Αν είχαμε αποφασίσει στάση πληρωμών πριν δύο χρόνια και φεύγαμε από το Ευρώ με δική μας πρωτοβουλία, θα είχαμε γίνει για μια ακόμη φορά μπροστάρηδες στην αντίσταση κατά του …Ναζισμού. Ας όψονται όμως οι σύγχρονοι Τσολάκογλου… για τους οποίους όμως ο λαός δεν έχει πει ακόμα την τελευταία του κουβέντα…

***

28/01/2012 Posted by | Politic | , , , , , , , , , , , | 1 σχόλιο

Η «ηθική» αυτών που μας κυβερνούν

«Είναι ιδιαίτερα ψυχροί, υπολογιστές, άσπλαχνοι και, με λίγα λόγια, συνιστούν απειλή».

Το θετικό που προέκυψε από την τελευταία οικονομική κρίση, είναι, το ότι έβγαλε στη φόρα τα άπλυτα των τραπεζιτών, αυτών που κυβερνούν δηλαδή τον σύγχρονο κόσμο. Τα μεγαθήρια που αυτοί διοικούν, όπως η περιβόητη Goldman Sachs, ακολουθούμενη από τις Deutsche Bank, Chase Manhattan,  JPMorgan κλπ., βρίσκονται εδώ και δύο τουλάχιστον χρόνια στις πρώτες στήλες των εφημερίδων και αποτελούν συχνά το πρώτο θέμα των ειδήσεων στα ηλεκτρονικά Μέσα Ενημέρωσης, όχι για τίποτα άλλο, αλλά για τα συνεχή σκάνδαλα που αποκαλύπτονται.

Ποιο είναι το ποιόν αυτών των ανθρώπων, όμως, που έχουν καταφέρει να φορέσουν ζουρλομανδύα σε όλες τις κυβερνήσεις του κόσμου, και που έχουν καταφέρει να φέρουν τα πάνω κάτω στην οικονομία;

Ενδιαφέρον είναι ο τρόπος με τον οποίο τους περιγράφει η Μαρία Δεναξά, στην aixmi.gr:

“Ο Κλάιβ Μπόντι, έως πρόσφατα καθηγητής στο Nottingham Business School του Nottingham Trent University υποστηρίζει ότι υπεύθυνοι για την πιο σοβαρή χρηματοοικονομική κρίση, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, είναι μερικοί ψυχοπαθείς που κατάφεραν να πάρουν τα ηνία του Χρηματοπιστωτικού Συστήματος .

Σε άρθρο του στην Journal of Business Ethics, με τίτλο «Εταιρικοί Ψυχοπαθείς – H θεωρία της ψυχοπάθειας στην παγκόσμια οικονομική κρίση», ο Clive R. Boddy περιγράφει τους ψυχοπαθείς οι οποίοι ανήκουν μόλις στο 1% του πληθυσμού, ως άτομα που εξαιτίας ίσως ανώμαλης δραστηριότητας των νευρώνων του εγκεφάλου έχουν έλλειψη συνείδησης, ελάχιστα συναισθήματα ενώ εμφανίζουν ανικανότητα για συμπάθεια ή αντιπάθεια για άλλους ανθρώπους. Μια χαρά, δηλαδή…αλλά υπάρχει και συνέχεια!

Είναι ιδιαίτερα ψυχροί, υπολογιστές, άσπλαχνοι και, με λίγα λόγια, συνιστούν απειλή για τις εταιρίες στις οποίες κατάφεραν να εργάζονται σε θέσεις «κλειδί» και, βεβαίως, αποτελούν μεγάλη απειλή για την κοινωνία.[…]

O William Cohan, συγγραφέας του βιβλίου «Χρήμα και Ισχύς: Πώς η Goldman Sachs κατάφερε να κυβερνά τον κόσμο», υπογραμμίζει ότι τα βαθύτερα αίτια της κρίσης θα πρέπει να αναζητηθούν στην εποχή που άτομα με τα παραπάνω χαρακτηριστικά αναρριχήθηκαν στα ανώτατα κλιμάκια του Χρηματοπιστωτικού Τομέα .[…]

Πριν από κάποιους μήνες, μια έρευνα Ελβετών που δημοσιεύθηκε στο Der Spiegel, υπογράμμιζε ότι οι traders συμπεριφέρονται με τρόπο πολύ πιο εγωιστικό απ’ ό,τι ένας μεγάλος αριθμός ψυχοπαθών. Μια άλλη έρευνα που δημοσιεύθηκε στην Gardian αναφέρει ότι η επιμονή των ανθρώπων αυτών για προσωπικό πλουτισμό προκάλεσε απώλεια ευγένειας, ισότητας, δικαιοσύνης ή οποιασδήποτε συγκεκριμένης αίσθησης κοινωνικής ευθύνης. Γι’αυτό φαίνονται σαν να κοροϊδεύουν για την καταστροφή που προκαλούν στη ζωή χιλιάδων ανθρώπων.

«Λένε ψέματα με χαμόγελο, αγνοούν την ανάμειξη ή τη συμμετοχή τους σε γεγονότα, επιρρίπτουν τυχόν λάθη τους σε άλλους με τρόπο πολύ πειστικό, και δεν έχουν καμία αμφιβολία για τη δική τους αξία που, φυσικά, δεν έχουν. Από την άλλη με απερίγραπτη ικανοποίηση απομακρύνονται από τον Αρμαγεδώνα που προκάλεσαν και τους απέφερε τεράστια κέρδη έχοντας, όμως, πρώτα βρει έναν καινούργιο ρόλο : του συμβούλου κυβερνήσεων- και όχι μόνο- με αποστολή να σώσουν, να περισώσουν ή να αποφύγουν μια νέα καταστροφή», αναφέρει το Βρετανικό έντυπο.

Οι συγγραφείς, αλλά και οι δημοσιογράφοι του Der Spiegel και Gardian, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι, εκτός από τις περγαμηνές που θα πρέπει να έχουν χρηματιστές, τραπεζίτες και traders που προορίζονται να λάβουν σημαντικές αποφάσεις και να διαχειριστούν τις τύχες χιλιάδων ανθρώπων, θα πρέπει να ελέγχονται και για το κατά πόσο είναι προικισμένοι με συναισθήματα! Για το κατά πόσο νοιάζονται για τον συνάνθρωπό τους !” […]

*

Πιστεύω ότι θα συμφωνήσουν οι αναγνώστες, πως δεν διαφέρει πολύ η πραγματικότητα από την παραπάνω περιγραφή. Το εξοργιστικό όμως βρίσκεται, στο ότι αυτή η «ηθική» έχει περάσει και στα υποχείριά τους, αυτούς δηλαδή, που τους έχουν τοποθετήσει σε ηγετικές θέσεις στα διάφορα κράτη και που τους έχουν βαφτίσει «πολιτικούς». Τα χαρακτηριστικά αυτά ταιριάζουν  απόλυτα και στα δικά μας ξεφτέρια, όπως η προηγούμενη κυβέρνηση «παιδική χαρά», καθώς και η τωρινή «πολύχρωμη».

Η ανωτέρω περιγραφή, που έλεγε: «Λένε ψέματα με χαμόγελο, αγνοούν την ανάμειξη ή τη συμμετοχή τους σε γεγονότα, επιρρίπτουν τυχόν λάθη τους σε άλλους με τρόπο πολύ πειστικό» ταίριαζε γάντι στον Γ. Παπακωνσταντίνου και στον Π. Μπεγλίτη, όπως τους είδαμε χθές να τοποθετούνται για την απόφαση του Εισαγγελέα κ. Γ. Πεπόνη να διαβιβάσει τη δικογραφία, σχετικά με τις καταγγελίες περί τεχνητής διόγκωσης του αναθεωρημένου ελλείμματος του 2009, στη Βουλή. Χαρακτηριστικά είναι τα όσα δήλωσε συγκεκριμένα ο Π. Μπεγλίτης: «Εάν δεν πρόκειται για μια ακόμη επίδειξη επικίνδυνης αφέλειας από τον κ. Πεπόνη, τότε έχουμε να κάνουμε με μια καλά οργανωμένη παρέμβαση στην πολιτική και οικονομική ζωή, που θέτει σε άμεσο κίνδυνο τα εθνικά συμφέροντα». Όσο για τον Γ. Παπακωνσταντίνου, αρκούσε το ειρωνικό του χαμόγελο, που τα έλεγε όλα, όταν ερωτήθηκε σχετικά από δημοσιογράφους. Όσο για τον ΓΑΠ… ε, εκεί έχει αποκλειστικά τον λόγο η…επιστήμη!

Συμπέρασμα: Ο Θεός να φυλάξει την ανθρωπότητα, διότι κάποιοι ψυχοπαθείς έχουν καταλάβει την γέφυρα και οδηγούν το σκάφος απευθείας στα βράχια!

.
__________
(*)Όσοι επιθυμούν να βλέπουν με τα μάτια και να σκέπτονται με το μυαλό και όχι με το …στομάχι (θυμικό), καλό είναι να ρίξουν μια ματιά στο πολύ αποκαλυπτικό άρθρο του Jack Mullen στο GoldSeek.com:  “ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΣ ΚΥΒΕΡΝΑΝΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ”. Ένα άρθρο καταπέλτης!
Και ας προσέξει ο αναγνώστης πως το άρθρο αυτό μπορεί να αναφέρετε στην Αμερική και στους Αμερικανούς, αλλά ταιριάζει μέχρι κεραίας και με την ελληνική πραγματικότητα.
.

***

21/01/2012 Posted by | Politic | , , , , , , , | 8 Σχόλια

Χαμένοι στην αναζήτηση της ουτοπίας!

Μια άποψη, που εξηγεί ίσως το γιατί καταλήγουν όλες οι αναλύσεις σε αδιέξοδο.

Η ουτοπία…

Πανικός έχει πιάσει τους πάντες στην Ελλάδα, και δικαιολογημένα, διότι δεν είναι λίγα αυτά που μας έχουν βρει μετά την επέλαση των …παιδιών της Μαργαρίτας. Και λέω των «παιδιών», διότι δεν νομίζω να υπάρχει σήμερα κάποιος που να μην έχει καταλάβει πως η διακυβέρνηση GAP δεν ήταν προσωπική αλλά οικογενειακή υπόθεση…

Ναι! Η φιλόδοξη Μαργαρίτα κατάφερε να αναλάβει να τελειώσει το έργο που άφησε στα μισά η Φρειδερίκη και να τώρα, που κατάφερε να μας κάνει να βρισκόμαστε, ως λαός, στα πρόθυρα του παραληρήματος και της απόγνωσης.

Τι περιλαμβάνει όμως αυτό το «έργο»; Τι είχαν εναντίον του ελληνικού λαού αυτές οι δύο γυναίκες και τι αντιπροσωπεύουν τέλος πάντων; Διότι ένα είναι σίγουρο, ότι είχαν πίσω τους πολύ ισχυρές πλάτες.

Για να καταλάβουμε ποιο είναι αυτό το «έργο», θα πρέπει να εντοπίσουμε πρώτα το κίνητρο, δηλαδή την υποκινούσα δύναμη. Αν κάποιοι πιστεύουν ότι πρόκειται απλά για τα λεφτά, τότε είναι το λιγότερο αφελείς, διότι πέραν αυτών -που είναι πάντα ένα σοβαρό κίνητρο- εδώ έχουμε και κάτι πολύ περισσότερο και πιο επικίνδυνο, και αυτό είναι η ΟΥΤΟΠΙΑ!!!

Ένα όνειρο κυνηγούσαν αυτές οι γυναίκες, όπως κάνουν και χιλιάδες άλλες όμοιές τους σε όλη τη Γή. Η αλήθεια είναι όμως, πως το κυνήγι αυτού του ονείρου βρίσκεται πίσω από τα μεγαλύτερα έργα που έχουν γίνει στο διάβα της ανθρώπινης Ιστορίας, και η προσπάθεια υλοποίησης αυτών ήταν, που κόστισε εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές και διαμόρφωσε την εξέλιξη του Συστήματος. Οι «Μαργαρίτες» και οι φιλοδοξίες τους, τα ουτοπικά όνειρά τους για έναν διαφορετικό κόσμο, είναι, που ενεργοποίησαν τα αντανακλαστικά των εραστών τους (ή των παιδιών τους) και τους έκαναν να γίνουν έτσι είτε ήρωες είτε να διαπρέψουν στην πολιτική, στις τέχνες ή στις επιστήμες. Τι να πιάσουμε και τι να αφήσουμε από την Ιστορία που το αποδεικνύουν αυτό… Να μιλήσουμε για τον Ναβουχοδονόσωρ και τους κρεμαστούς κήπους της Βαβυλώνας ή για τον έρωτα του Περικλή για την Ασπασία που οδήγησε στον λεγόμενο «Χρυσό Αιώνα»; Να περάσουμε μήπως μετά στην Ολυμπιάδα και τον Αλέξανδρο για να καταλήξουμε στο γαλλικό cherchez la femme (αναζητήστε τη γυναίκα);

Ο καθένας πιστεύω θα μπορέσει να αναλογιστεί περιπτώσεις, ακόμη και σύγχρονες, που φανερώνουν το πόσο μεγάλη επίδραση ασκεί η φιλοδοξία (η επιθυμία) του ατόμου που λατρεύεται… Διότι ναι! Οι γυναίκες αυτές καταφέρνουν να γίνονται αντικείμενο λατρείας, χρησιμοποιώντας ως μέσο, την ανάγκη του υποκειμένου για αναγνώριση. Δεν ισχυρίζομαι πως είναι κακό οπωσδήποτε το όραμα(*), αντίθετα μάλιστα… Αυτό που τονίζω εδώ είναι, η αρρωστημένη φαντασία ορισμένων, που δεν διστάζουν να πατήσουν ακόμη και επί πτωμάτων προκειμένου να την κάνουν πραγματικότητα.

Δεν θα επεκταθώ περισσότερο σε αυτό, διότι αυτή είναι δουλειά των Κοινωνιολόγων και των Ψυχολόγων και πολλά έχουν γραφτεί σχετικά με αυτό το κοινωνικό φαινόμενο. Θα ήθελα μόνο να εστιάσω σε αυτά που μας αφορούν και που έχουν όμως σχέση με αυτό.

Δεν αμφισβητώ το γεγονός πως υπήρξαν και υπάρχουν ακόμη άνδρες με φιλοδοξίες, με όραμα, και με μεγάλη δύναμη θέλησης, που ενεργοποιούνται αυτόβουλα σε ορισμένες υγιείς δράσεις, μέσα από τις οποίες έχουν καταφέρει τελικά να διαπρέψουν. Θα ήταν όμως αστείο, να ισχυριζόταν κάποιος πως υπάρχουν τέτοιοι άνδρες ανάμεσα στους σημερινούς πολιτικούς, δηλαδή άνδρες με υγιές όραμα, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς… Αναμφισβήτητα ο ρόλος αυτός έχει περάσει σήμερα στα χέρια των διάφορων αδίστακτων «Μαργαριτών», οι οποίες, όπως στην περίπτωση της Γερμανίας (Μέρκελ), δεν υποκινούν πλέον απλά, αλλά έχουν πάρει ακόμη και το τιμόνι οι ίδιες στα χέρια τους.

Σε τι μας βοηθάει αυτή η διαπίστωση; Μας βοηθάει να καταλάβουμε, ότι δεν αρκούν οι ευφυείς αναλύσεις, αν δεν καταφέρει κάποιος να διακρίνει τις υποκινούσες δυνάμεις που κρύβονται πίσω από τις εξελίξεις.

«Και τι σχέση έχει τώρα η Μαργαρίτα με αυτές τις υποκινούσες δυνάμεις;», μπορεί να ρωτήσει τώρα κάποιος. Η απάντηση είναι, πως οι φιλοδοξίες της Μαργαρίτας και κατ’ επέκταση των παιδιών της και πολλών άλλων παρατρεχάμενων, καθώς και του «εναλλακτικού» πρωθυπουργού που έχουμε σήμερα, συμπτωματικά συγκλίνουν. Το κοινό τους όραμα είναι: Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ!!!

Αν αυτό το ενδεχόμενο δεν ληφθεί σοβαρά υπόψη και αν δεν καταφέρει κάποιος να δει μέχρι ποιόν βαθμό έχει αυτό εδραιωθεί διεθνώς, αλλά και στον τόπο μας, τότε θα βρίσκετε συνεχώς σε αδιέξοδο με τις σκέψεις και τις αναλύσεις του.

Αν θέλουμε λοιπόν να βγάλουμε σήμερα άκρη, θα πρέπει εκτός από το cherchez la femme να πούμε και Cherchez la rêve, διότι υπάρχει όντως το κυνήγι ενός ονείρου πίσω από αυτά που βλέπουμε να συμβαίνουν γύρω μας και που έχουν στο μεταξύ αγγίξει δραματικά και τη χώρα μας, και το όνειρο αυτό, λέγετε: ΝΕΑ ΤΑΞΗ (NEW ORDER)!!!

 .

…η αναλλοίωτη πραγματικότητα!

.
Σχετικά άρθρα:
.
.
____________
(*) Το πρόβλημα με την ουτοπία, που την κάνει να διαφέρει από το υγιές όραμα, είναι, ότι στηρίζεται επάνω σε εξωπραγματικές βάσεις και επιδιώκει να αλλάξει τα δεδομένα. Όχι να βελτιώσει οπωσδήποτε κάποιες καταστάσεις, αλλά να επιβάλει ένα ριζοσπαστικό μοντέλο λειτουργίας, παρακάμπτοντας τα καθιερωμένα και αγνοώντας τις διάφορες σταθερές αξίες, οι οποίες καθορίζουν όμως την ισορροπία του σύμπαντος. Οι άνθρωποι που τρέχουν πίσω από αυτό το όραμα, επιδιώκουν, να αναλάβουν τον ρόλο του κοσμοκράτορα, δηλαδή του Θεού!
.

***

19/01/2012 Posted by | Νέα Τάξη | , , , , , | 4 Σχόλια