Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Αντιμέτωποι με το δίλημμα του συμβιβασμού!

Αυτοί που φοβούνται την αλήθεια είναι μόνο αυτοί που έχουν προωθήσει το ψέμα.

Κάποιοι φίλοι περιμένουν να τοποθετηθώ στις εξελίξεις, κάτι να γράψω, για να δουν και την δική μου άποψη -την «κάπως διαφορετική», όπως έγραψε κάποτε μια αναγνώστρια. Αλλά ομολογώ πως βρίσκομαι σε δίλημμα… Η περίοδος που διερχόμαστε μοιάζει σαν «νηνεμία πριν την επόμενη καταιγίδα». Και η καταιγίδα που έρχεται (γιατί σίγουρα θα έρθει) θα είναι καθοριστική.

Όλα φανερώνουν, πως η περίοδος της ανεμελιάς και τα ψέματα τέλειωσαν. Τώρα μπαίνουμε –κάπως βίαια, αυτό είναι η αλήθεια- στην περίοδο της «ενηλικίωσης». Η περίπτωσή μας μοιάζει σαν το κορίτσι που κανείς δεν το προσέχει, που βρίσκεται κάτω από την προστασία του πατέρα και της μάνας, μέχρι που αρχίζει να σχηματίζεται ως γυναίκα. Τότε τα πράγματα αλλάζουν… Το μέχρι χθες χαριτωμένο κοριτσάκι τώρα αρχίζει να τραβάει περίεργα βλέμματα επάνω του. Άλλα φανερώνουν ζήλια και άλλα είναι λάγνα, επικίνδυνα. Αν σε αυτή την περίοδο οι γονείς ελαττώσουν την επίβλεψη και την προστασία, αντί να την εντείνουν, τότε είναι μοιραίο να βρεθούν ξαφνικά προ οδυνηρών εκπλήξεων.

Αυτό φαίνεται να έχει συμβεί με την Ελλάδα μας.

Από κάποια στιγμή και μετά, στα πρόσφατα χρόνια, κάτι δείχνει να άλλαξε στον τρόπο που μας αντιμετωπίζουν οι επίδοξοι γεωπολιτικοί …lovers. Έπαψαν ξαφνικά να μας βλέπουν σαν μια «χαριτωμένη» χώρα και τα βλέμματά τους έγιναν …λάγνα, και οι κινήσεις τους  άρχισαν να εκλαμβάνονται στο μεταξύ ως …παρενόχληση. Ταυτόχρονα ξεπετάχτηκαν και οι αντίζηλες χώρες (βλέπε Σκόπια, Αλβανία κ.λ.π.), οι οποίες χωρίς δυσκολία παραδόθηκαν στην αγκαλιά των «φλογερών εραστών» τους και δεν βλέπουν με καλό μάτι τα ελληνικά …νάζια. Και όπως συμβαίνει συχνά σε αυτές τις περιπτώσεις, οι πλούσιοι εραστές εξαγοράζουν ή εξουδετερώνουν τους γονείς (κράτος, εκκλησία), και ρίχνουν το κορίτσι στα χέρια των αντίζηλων ή των νταβατζήδων. Η εκπόρνευση είναι τότε πλέον ζήτημα χρόνου. Μια παλιά, δοκιμασμένη, συνταγή.

Αυτή δεν δείχνει να είναι η κατάσταση που επικρατεί στη σημερινή ελληνική πραγματικότητα;

Τι είναι αυτό όμως που φανερώνει μια αλλαγή στη χώρα μας, που την κάνει τώρα πιο «ελκυστική»;

Αυτά που έχει να δώσει. Αυτά που λαχταρούν οι γεωπολιτικοί εραστές: ΕΝΕΡΓΕΙΑ!!!

Ο ορυκτός της πλούτος, που πρόσφατα ανακαλύφτηκε το μέγεθός του.

Αυτή είναι η αλήθεια, και δυστυχώς εμείς όλοι, ο λαός, δεν είμαστε οι προστάτες, αλλά μας βλέπουν δυστυχώς και εμάς ως μέρος αυτού του «πλούτου». Οι προστάτες μας, που θα έπρεπε να είναι κανονικά το Κράτος και η Εκκλησία –καθώς και οι άνθρωποι του πνεύματος βέβαια- έχουν κατά μέρος εξαγοραστεί και κατά μέρος εξουδετερωθεί. Η εξαγορά –διαφθορά- έχει γίνει ευρέως  γνωστή… Πως έχει γίνει όμως η εξουδετέρωση των υπολοίπων; Έγινε μέσω διώξεων, οικονομικών εξαρτήσεων, ακόμα και φόνων.

Τι μέλλει άρα γενέσθαι; Υπάρχει Ελπίς;  Ή μήπως την ψάχνουμε ακόμη, όπως τον καιρό που έγραφε ο αείμνηστος Αντώνης Σαμαράκης;

Πολλοί θέλουν σήμερα να βλέπουν στο πρόσωπο κάποιου άλλου Αντώνη, όχι του Αντώνη Σαμαράκη αλλά, του Αντώνη Σαμαρά, τον σύγχρονο Οδυσσέα, που θα τεντώσει το τόξο του και θα κάνει να περάσει η σαΐτα μέσα από τα δώδεκα τσεκούρια και θα κάνει έτσι τους επίδοξους εραστές να …μουδιάσουν από τον φόβο τους.

Ας είμαστε όμως σοβαροί. Αν μπορούσαν -τουλάχιστον οι μισοί- από τους θεωρούμενους υποστηρικτές του να μιλήσουν ειλικρινά, θα έλεγαν ότι δεν έχουν καμία πραγματική ελπίδα. Κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να πιστεύει πραγματικά πως ο «καλός» Αντώνης μπορεί να παλέψει με θηρία. Ο Αντώνης δεν είναι …Πούτιν!

Δεν ήταν σχήμα λόγου φίλοι μου η επιλογή αυτού του ονόματος. Αν θέλουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, τότε πρέπει να λέμε και …ονόματα. Ας σκεφτούμε για λίγο… Αν υποθέσουμε ότι γινόταν σήμερα δημοσκόπηση και ερωτιόταν ο λαός ποιον θα ήθελαν ως κυβερνήτη της χώρας και τους δίνονταν τα ονόματα: Σαμαράς, Παπαδήμου, Ομπάμα, Μέρκελ και Πούτιν, ποιος πιστεύετε ότι θα έπαιρνε τις περισσότερες ψήφους; Δεν νομίζω να χρειάζεται πολύ σκέψη.

Τι μπορεί να σημαίνει όμως αυτό; Μπορεί να σημαίνει μόνο ένα πράγμα: «Το μη χείρον βέλτιστον». Αυτό θα απαντούσαν σίγουρα πολλοί συμπατριώτες μας σήμερα, αν βρισκόντουσαν μπροστά στο δίλημμα μιας επιλογής, να γίνουμε δηλαδή προτεκτοράτο της Ρωσίας ή της Αμερικής. Και αυτή είναι η επιλογή που βρίσκεται σήμερα μπροστά μας όσο κι αν εθελοτυφλούμε. Η ανατολική Μεσόγειος γίνεται για ακόμη μια φορά το μεταίχμιο ανάμεσα σε αντίπαλες δυνάμεις, και η χώρα μας θα παίξει και πάλι πρωταγωνιστικό ρόλο. Άρα, αυτό που θα χρειαζόταν σήμερα η χώρα μας θα ήταν τουλάχιστον ένας Θεμιστοκλής και σίγουρα όχι ένας «ολίγιστος» Σαμαράς, όπως τον αποκαλεί ο δάσκαλος Χρήστος Γιανναράς. Υπάρχει όμως; Έχει η Ελλάδα σήμερα τα εφόδια για να γίνει μια παγκόσμια δύναμη, όπως τα είχε τότε που στάθηκε ο Θεμιστοκλής αντιμέτωπος με την γιγαντιαία Περσική πολεμική μηχανή; Είναι καιρός πιστεύω να σοβαρευτούμε.

Οι φίλοι μας, οι οποίοι λοξοκοιτούν προς το «ξανθόν γένος» -μια διαχρονική ουτοπία για μεγάλο μέρος του λαού μας- θα πρέπει να προσέξουν, διότι ο πρίγκιπας επάνω στο λευκό άλογο έρχεται μόνο στα παραμύθια. Ίσως θα έπρεπε άρα, συμπληρωματικά στο παραπάνω ρητό του Θουκυδίδη, να λαμβάναμε υπόψη και κάποιο άλλο ρητό, του Πλάτωνα, αναφερόμενο στην απολογία του Σωκράτη, που έλεγε: «οὔτε τότε ᾠήθην δεῖν ἕνεκα τοῦ κινδύνου πρᾶξαι οὐδὲν ἀνελεύθερον», που θέλει να πει: «δεν πρέπει λόγω [επικείμενου] κινδύνου να κάνει κανείς κάτι ανελεύθερο [να υποκύπτει]». Να συμβιβάζεται θα έλεγα εγώ. Ναι! Διότι είμαστε όλοι σήμερα αντιμέτωποι με το δίλημμα του συμβιβασμού.

Αν ο καθένας από εμάς δεν καταφέρει να δει πίσω από τα καραγκιοζιλίκια της ελληνικής πολιτικής σκηνής, να κοιτάξει δηλαδή το διεθνή παρασκήνιο, που είναι η πραγματικότητα, τότε θα εξακολουθήσει να ζει «στα παραμύθια» και θα βρεθεί ξαφνικά στη μέση της σκληρής πραγματικότητας, απροετοίμαστος.

Θα βρεθεί σε μια κατάσταση ανεπίστρεπτη, σαν αυτή που βρέθηκαν οι Σέρβοι πριν λίγα χρόνια, κατόπιν οι Ιρακινοί και πρόσφατα οι Λίβυοι.

Η κατάσταση που διαμορφώνεται σήμερα, σε διεθνή κλίμακα, δεν μπορεί παρά να έχει επίσης διεθνούς σημασίας εξελίξεις. Δεν είναι δυνατόν άρα, να αναλώνεται ο κάθε νοικοκύρης Έλληνας ή ο κάθε νοικοκύρης πολίτης αυτού του Κόσμου, σε στείρες μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις και σε μυωπικές αντιλήψεις.

Η διαμορφούμενη κατάσταση σήμερα απαιτεί ΑΤΟΜΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ και ψηλά φρούρια γύρω από παραδοσιακές αξίες, όπως είναι η φιλία, η οικογένεια, η συνείδηση. Είναι καλό να θυμόμαστε, πως «όσο αγριότερα λυσσομανάει η καταιγίδα, τόσο βαθύτερα απλώνει τις ρίζες του το δέντρο». Η κερκόπορτα σήμερα βρίσκεται μέσα μας. Είναι η ελεύθερη συνείδηση του ανθρώπου. Και αυτή είναι που έχει μπει στο στόχαστρο. Από εκεί μόνο μπορούν να μπουν οι εχθροί στην Πόλη…

Ας την φυλάξουμε λοιπόν, διότι είναι το τελευταίο κάστρο που μας έχει απομείνει!

.

Σχετικό άρθρο: «Κάτι σοβαρό συμβαίνει στο Αιγαίο«
.

***

Advertisements

08/01/2012 Posted by | Κοινωνικά | , , , , , , , , , | 2 Σχόλια

Το ριφιφί παραμένει…

Μέχρι την τελευταία στιγμή οι αδερφοί Ντάλτον (Παπανδρέου) χρησιμοποίησαν ανερυθρίαστα την χώρα μας για τα κερδοσκοπικά τους παιχνίδια, κάτω από την κατεύθυνση της μαμάς και του «μάγου των αγορών» George Soros.

Ας όψονται όλοι αυτοί που τους «έκαναν πλάτες», αυτοί που είχαν προσδεθεί στο άρμα του «Σοσιαλιστικού Κινήματος» ακολουθώντας πιστά το όραμα της «αλλαγής». Της αλλαγής από την πραγματικότητα στην «εκσυγχρονιστική» ουτοπία, που έφτασε το λαό στο όριο της εξαθλίωσης και τη χώρα στο χείλος του γκρεμού.

Τα αγόρια της μαμάς έκαναν την πλάκα τους, κυβέρνησαν, τα οικονόμησαν, και ετοιμάζονται τώρα να κλείσουν κερδοφόρα αυτό το κεφάλαιο, εξακολουθώντας να παίζουν παιχνίδια εις βάρος ενός ολόκληρου λαού.

Ένα επικίνδυνο παιχνίδι όμως, που ποτέ δεν βγήκε σε καλό γι’ αυτούς που το έπαιξαν. Το παράδειγμα της οικογένειας του «σοσιαλιστή» Καντάφι είναι ακόμη φρέσκο…

Έστω κι αν αύριο «αλλάξει ο Μανωλιός και βάλει τα ρούχα του αλλιώς», το ριφιφί παραμένει, και αργά ή γρήγορα οι ένοχοι θα πιαστούν και θα κληθούν να δώσουν λόγο.

***

10/11/2011 Posted by | Πρόσωπα | , , , , , , , | Σχολιάστε

Η πραγματικότητα είναι μάλλον διαφορετική

Του Πάνου Παναγιώτου (*)

Αυτό ίσως είναι το μεγαλύτερο μυστικό της “ελληνικής κρίσης”.

Παρά το γεγονός πως στην Ελλάδα επικρατεί ακόμη πολιτικό χάος η κατεύθυνση προς την οποία θα κινηθούν τα πράγματα όσον αφορά στο οικονομικό μέλλον της χώρας φαίνεται πως έχει καθοριστεί: Κυβέρνηση και αντιπολίτευση θα στηρίξουν την υπογραφή της νέας συμφωνίας της 27ης Οκτωβρίου ‘ως έχει’, ώστε να αποφευχθεί η πτώχευση και η έξοδος της χώρας από το ευρώ, καθώς τα ταμειακά της διαθέσιμα τελειώνουν περί τα μέσα Δεκεμβρίου.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της γερμανικής τηλεόρασης ARD, ωστόσο, το οποίο προβλήθηκε στις 27 Οκτωβρίου αλλά και σύμφωνα με ρεπορτάζ της Wall Street Journal το οποίο δημοσιεύτηκε το πρωί της 4ης Νοεμβρίου, προκειμένου οι τράπεζες να αποδεχτούν το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων που κατέχουν κατά 50%, η Ελλάδα συμφώνησε στη μετατροπή του δικαίου που διέπει τα ομόλογα αυτά από το ελληνικό στο αγγλικό.

Με βάση την ισχύουσα μέχρι στιγμής νομοθεσία και όσο το δίκαιο των ελληνικών ομολόγων παραμένει το ελληνικό, αν η Ελλάδα δεν αποφύγει την πτώχευση μπορεί να αποπληρώσει το χρέος που βρίσκεται στα χέρια ιδιωτών και όχι θεσμικών δανειστών (ΔΝΤ – ΕΕ) σε δραχμές, χωρίς να έχει καμία νομική κύρωση. Οι δανειστές σε αυτήν την περίπτωση υποχρεούνται να αποδεχτούν την αποπληρωμή στο ελληνικό νόμισμα. Έτσι η Ελλάδα μπορεί πολύ απλά να τυπώσει τόσες δραχμές όσο είναι το χρέος της στους ιδιώτες και να το ξεπληρώσει.

Αντίθετα, αν το δίκαιο αλλάξει στο αγγλικό όπως προβλέπεται στη συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου με βάση τα δύο προαναφερθέντα ρεπορτάζ, σε περίπτωση πτώχευσης η Ελλάδα θα πρέπει να αποπληρώσει το σύνολο του χρέους της σε ευρώ, παρά το γεγονός ότι η ισοτιμία δραχμής – ευρώ θα κυλήσει πιθανόν κάτω από το 700/1. Κάτι τέτοιο θα σημαίνει την οριστική παράδοση της χώρας στους δανειστές της, οι οποίοι θα μπορούν να διεκδικήσουν και να επιβάλλουν νομικά στην Ελλάδα είτε την αποπληρωμή του χρέους στο ακέραιο μέσω της επιβολής επαχθών φόρων στους πολίτες είτε την κατάσχεση δημόσιας περιουσίας είτε και τα δύο ταυτόχρονα.

Η ιστορία με το δίκαιο των ελληνικών ομολόγων είναι, ίσως, το μεγαλύτερο μυστικό της ελληνικής κρίσης. Μελέτη των νομικών τμημάτων των πανεπιστημίων της Νέας Υόρκης, του Σικάγου και του Duke που καταρτίστηκε το Φεβρουάριο του 2011 αναφέρει σχετικά τα εξής: “Αν επρόκειτο για μία σειρά πτωχεύσεων κρατών της Λατινικής Αμερικής, όπως για παράδειγμα της Αργεντινής, τότε το χρέος θα ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου σε ξένο νόμισμα και διεπόμενο από ξένο δίκαιο, κατά κανόνα της Νέας Υόρκης ή Αγγλικό. Αλλά στην περίπτωση της Ελλάδας η συντριπτική πλειοψηφία των ομολόγων διέπεται από το ελληνικό δίκαιο και έτσι η Ελλάδα είχε ένα πραγματικό πλεονέκτημα καθώς μπορούσε να αλλάξει το δίκαιο με αποτέλεσμα να τροποποιηθούν οι όροι των συμβολαίων των ομολόγων και έτσι να προωθήσει τις όποιες αλλαγές την εξυπηρετούσαν.”

Σήμερα περίπου 220 με 280 δις ευρώ ελληνικού χρέους διέπονται από το ελληνικό δίκαιο (αναλόγως του δικαίου που διέπει τα ομόλογα που αγόρασε η ΕΚΤ). Όπως και να έχει το ύψος του διεπόμενου από ελληνικό δίκαιο χρέους είναι εξαιρετικά μεγάλο.

Η Ελλάδα μπορεί να αλλάξει το δίκαιο έτσι ώστε αν το 51% των κατόχων χρέους συμφωνεί να είναι υποχρεωτική για όλους μία αναδιάρθρωση κατά 50%, 60%, 70% ή και περισσότερο (όσο λιγότερο τόσο πιο πιθανή η αναδιάρθρωση να αντέξει νομικά σε οποιαδήποτε δικαστική αμφισβήτηση της). Αφήνοντας εκτός τα ομόλογα και το χρέος που κατέχονται από θεσμικούς δανειστές και τα οποία κατά πάσα πιθανότητα θα αποπληρωθούν σε ευρώ, απομένουν περίπου 220 δις ευρώ.

Από αυτά, ωστόσο, περισσότερα από 100 δις κατέχονται από ελληνικές και κυπριακές τράπεζες και φορείς που σημαίνει πως η Ελλάδα μπορεί να προχωρήσει μόνη της σε συμφωνία για αναδιάρθρωση με το 51% των ιδιωτών κατόχων ελληνικών ομολόγων, δηλαδή σε ένα PSI, απλά και μόνο με τη συμμετοχή ελληνικών και κυπριακών τραπεζών και φορέων. Το PSI αυτό θα είναι υποχρεωτικό για όλες τις τράπεζες και το κέρδος για την Ελλάδα θα είναι ανάλογο του μεγέθους της αναδιάρθρωσης. Αν αυτό είχε συμβεί εξ αρχής, τότε η Ελλάδα θα μπορούσε να μειώσει το χρέος της κατά 147 δις ευρώ στις αρχές του 2010, μειώνοντας το χρέος της ως ποσοστό του ΑΕΠ στο 72% μέσα σε λίγους μήνες.

Αν αυτό γίνει σήμερα τότε το ελληνικό χρέος θα μειωθεί από 110 μέχρι 154 δις ευρώ ανάλογα με το ποσοστό κουρέματος που θα επιλεγεί, δηλαδή από 50% μέχρι 70%. Στο σενάριο της μείωσης κατά 70% το ελληνικό χρέος θα μειωθεί στο 87% του ΑΕΠ άμεσα.

Όλα τα παραπάνω που αφορούν αποκλειστικά και μόνο στην Ελλάδα αποτελούν ένα μικρό τμήμα του μεγαλύτερου, ίσως, μυστικού της ευρωπαϊκής κρίσης.

Αυτό, γιατί με βάση την έκθεση των τριών πανεπιστημίων που προανέφερα, το ίδιο νομικό πλεονέκτημα με αυτό της Ελλάδας έχουν, σε διαφορετικό βαθμό και η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και η Ισπανία. Οι λεγόμενες δηλαδή PIGS, υποτιμητικά από τις αγορές (γουρούνια από τα αρχικά Portugal, Ireland, Greece, Spain), κρατούν στα χέρια τους από το ξέσπασμα της κρίσης το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα και όχι μόνο καθώς μπορούν να προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση του χρέους τους αυτόνομα προκαλώντας τεράστιες ζημιές στους κατόχους χρέους ενώ μία τέτοια κίνηση τους θα ενεργοποιήσει την πληρωμή των ασφαλίστρων των ομολόγων τους τινάζοντας στον αέρα τράπεζες όπως οι Goldman Sachs, JP Morgan κλπ αλλά και θα προκαλέσει, πιθανόν, την κατάρρευση της ευρωζώνης, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζουμε σήμερα,

Ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδας που υπάρχει τόσο μεγάλη κατοχή ελληνικού χρέους από ελληνικές και κυπριακές τράπεζες και φορείς, η προώθηση ενός PSI γρήγορα είναι ιδιαίτερα εύκολη νομικά.

Αλλά ας υποθέσουμε πως η Ελλάδα δε θέλει να κινηθεί εκτός συστήματος ούτε να εκμεταλλευτεί το τεράστιο πλεονέκτημα που έχει στα χέρια της. Ας θεωρήσουμε ως δεδομένο ότι προκειμένου να μην απειληθεί το διεθνές και ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα και το κυριότερο το ευρώ η Ελλάδα θα συνεχίζει να προσπαθεί να υπομείνει όσες θυσίες της ζητηθούν προκειμένου να εξασφαλίσει το κοινό καλό και να μην επιδιώξει μία γρήγορη, σχετικά, διέξοδο από τη δραματική θέση στην οποία έχει βρεθεί. Γιατί θα πρέπει, επιπλέον, να απολέσει το δικαίωμα να σκεφτεί και το δικό της συμφέρον αν για τον οποιοδήποτε λόγο αποδειχτεί πως οι εταίροι της είτε έκαναν λάθος στο πρόγραμμα που της επέβαλλαν και έτσι τελικά οδηγηθεί στην πτώχευση είτε τελικά αφού οι ίδιοι έχουν εξασφαλιστεί την εγκαταλείψουν στη μοίρα της;

Για ποιο λόγο η Ελλάδα αποδέχτηκε στη συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου να παραδώσει το μεγαλύτερο διαπραγματευτικό της χαρτί για το μέλλον της και αυτό, ίσως, που ανάγκασε τους Ευρωπαίους να τη ‘στηρίξουν’ μέχρι στιγμής; Και γιατί οι υπόλοιπες χώρες δεν έχουν δεχτεί παρόμοια συμφωνία και συνεχίζουν να έχουν αυτό το πλεονέκτημα στα χέρια τους;

Μόλις πριν λίγες ημέρες ο γνωστός οικονομολόγος Ρουμπινί παρέδωσε στην οικία του ένα μίνι σεμινάριο σε πελάτες του όπου μίλησε για τρία θέματα, με το ένα από αυτά να είναι η κρίση στην Ευρωζώνη (το θέμα δημοσιεύτηκε στην Ελλάδα από το XrimaNews.gr). Στην παρουσίαση του είπε πως το σχέδιο του ΔΝΤ και της Γερμανίας για την Ελλάδα είναι να στηριχθεί για τόσο χρονικό διάστημα όσο να είναι έτοιμος ένας μηχανισμός διάσωσης της Ιταλίας και της Ισπανίας και μέχρι τότε, όταν πια θα είναι προφανές πως τα μέτρα λιτότητας δεν πετυχαίνουν, η Ελλάδα να αφεθεί να πτωχεύσει. Ο Ρουμπινί προσδιόρισε τη χρονική στιγμή σε ένα χρόνο περίπου από σήμερα. Υποστήριξε πως η ελπίδα του ΔΝΤ και της Γερμανίας είναι πως μέχρι την πτώχευση της Ελλάδας, η Ιταλία και η Ισπανία θα αντέξουν και δε θα καταρρεύσουν υπό το βάρος των δικών τους προβλημάτων.

Ας ξεκινήσουμε από το δεδομένο πως δε δεχόμαστε την παραπάνω άποψη του Ρουμπινί ως σωστή αλλά αποδεχόμαστε την πιθανότητα να μην είναι λάθος. Λαμβάνοντας επιπλέον υπόψη μας πως μέχρι σήμερα η Τρόικα απέτυχε δραματικά σε όλες τις προβλέψεις της για την Ελλάδα ενώ καμία από τις προβλέψεις της κυβέρνησης για την πορεία της οικονομίας δεν έχει επιβεβαιωθεί γεννιέται το ερώτημα τί θα συμβεί αν Τρόικα και κυβέρνηση κάνουν και τώρα λάθος και η συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου δε σώσει τελικά την Ελλάδα και δεν αποτρέψει την πτώχευση της;

Για τη προστασία της Ελλάδας, δεν είναι σωστότερο αν προχωρήσουμε σε αυτήν, αφού αυτό κρίνεται ως αναπόφευκτο από κυβέρνηση και αντιπολίτευση, να κρατήσουμε τουλάχιστον ακέραιο αυτό το εξαιρετικής σημασίας για την επιβίωση της χώρας νομικό μας πλεονέκτημα;

Το καλοκαίρι του 2010 στο άρθρο ‘Το κρυφό διαπραγματευτικό χαρτί της Ελλάδας΄ (περιλαμβάνεται στο βιβλίο “Υπόθεση Ελληνική Κρίση – Περίεργες Συμπτώσεις” Εκδόσεις Λιβάνη) παρέθεσα μεταφρασμένο ένα σημαντικό τμήμα της μελέτης του πανεπιστημίου Duke σχετικά με το ελληνικό χρέος και το πώς αυτό μπορεί να αναδιαρθρωθεί από την Ελλάδα αλλά και τη μετάφραση ενός τμήματος μελέτης του πανεπιστημίου Harvard για το πώς πρέπει να γίνει με τον πιο ανώδυνο δυνατό τρόπο μία αναδιάρθρωση χρέους.

Στον απόηχο της συνάντησης των ηγετών της ΕΕ στις 27 Οκτωβρίου και μόλις η γερμανική τηλεόραση δημοσίευσε την πληροφορία πως η Μέρκελ έπεισε τις τράπεζες να αποδεχτούν το κούρεμα με αντάλλαγμα τη μετατροπή του δικαίου των ελληνικών ομολόγων από ελληνικό σε αγγλικό, δημοσίευσα το άρθρο με τίτλο “Ελληνικό το δώρο της Μέρκελ στις τράπεζες για το κούρεμα” όπου παρέθεσα τα στοιχεία όπως αναφέρονται στη μελέτη των τριών πανεπιστημίων που προανέφερα.

Σήμερα, γράφω αυτό το κείμενο αφού πρώτα προώθησα τις μελέτες και το άρθρο της WSJ που αναφέρονται σε αυτό σε Έλληνες δημοσιογράφους, ζητώντας την παρέμβαση τους ώστε το θέμα να φτάσει ως ερώτημα στην Ελληνική Βουλή. Έγινε, πράγματι, συμφωνία μετατροπής του δικαίου που διέπει τα ελληνικά ομόλογα από ελληνικό σε αγγλικό, όπως ανέφερε το γερμανικό κανάλι ARD στις 27 Οκτωβρίου και όπως αναφέρει δημοσίευμα της WSJ σήμερα, 04 Νοεμβρίου και αν ναι γιατί;

Ελπίζω και τα δύο παραπάνω ρεπορτάζ να είναι ανακριβή ή λανθασμένα αλλά φοβάμαι για το τί σημαίνει για τη χώρα αν ισχύει το αντίθετο.

.
(*) Επικεφαλής χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής,
XrimaNews.gr

***

05/11/2011 Posted by | Οικονομία | , , , , , , , , , , , | Σχολιάστε

Μια σύντομη αποτίμηση της κατάστασης και μια πιθανή λύση στο πρόβλημα

Οι απλές λύσεις είναι λύσεις που ανταποκρίνονται καλύτερα στην πολυπλοκότητα των αντίστοιχων προβλημάτων.

Άκουσα και διάβασα διάφορα πριν καταλήξω στα δικά μου συμπεράσματα και ομολογώ πως δεν είναι όντως εύκολο να είναι κάποιος βέβαιος για όποια συμπεράσματα και αν βγάλει, όσο αντικειμενικός και να θέλει να είναι.

Προσωπικά πιστεύω πως το πρόβλημά στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι τα άθλια δημοσιονομικά ή η οικονομική κρίση. Το πρόβλημα έχει όνομα και επίθετο και λέγεται Γεώργιος Α. Παπανδρέου. Για να καταλήξω λοιπόν σε μια λύση σχετικά με αυτό το πρόβλημα, έλαβα υπόψη την συμβουλή:

«Μη περιπλέκεις τα πράγματα !… Φαντάσου τις απλούστερες λύσεις…»

Και αυτό ακριβώς έκανα…

Έλαβα λοιπόν υπόψη  όλα όσα είναι γνωστά για το συγκεκριμένο πρόσωπο, τις οικογενειακές του καταβολές, τις συνήθειές του και τις πολιτικές του πράξεις όλα αυτά τα χρόνια που είναι στα πράγματα. Χωρίς να έχω εξειδικευμένες γνώσεις στον τομέα της ψυχανάλυσης, με απλή ανθρώπινη αξιολόγηση, κατέληξα στο συμπέρασμα, πως ο συγκεκριμένος άνθρωπος, είναι ένα τραγικό άβουλο πλάσμα. Το μοντέλο του ανθρώπου που επιδιώκει να κατασκευάσει η Νέα Τάξη Πραγμάτων.

Αυτά είναι τα «προσόντα» που του επέτρεψαν να κατέχει την θέση του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς επί σειρά ετών και αυτά είναι επίσης που τον έκαναν να γίνει το …πρόσωπο της ημέρας, για μια ακόμη φορά, μετά την τελευταία εξαγγελία, περί δημοψηφίσματος.

Το να προσπαθεί κάποιος να βρει συμβατικές λύσεις στο πρόβλημα «ΓΑΠ»,  μοιάζει σαν το ακόλουθο παράδειγμα:

 Όταν η NASA άρχισε να στέλνει αστροναύτες στο διάστημα, ανακάλυψαν πως οι στιλογράφοι δεν δουλεύανε με βαρύτητα μηδέν, αφού η μελάνη δεν κατέβαινε για να γράψει.

Μετά 6 χρόνια ερευνών και με έξοδα που ανέρχονταν στα 12 εκατ. δολάρια, έφτιαξαν τελικά ένα στιλογράφο που δούλευε κάτω από μηδέν βαρύτητα, ανάποδα, μέσα στο νερό, σε οποιαδήποτε επιφάνεια και με θερμοκρασίες που κυμαίνονται από πολλούς βαθμούς υπό του μηδενός μέχρι τους 300 βαθμούς Κελσίου. Ένα αληθινά εντυπωσιακό επίτευγμα.

Αν είναι όμως να μπούμε και εμείς στη διαδικασία να λύσουμε το δικό μας –και όχι μόνο- πρόβλημα με αυτές τις μεθόδους, υπάρχει ο κίνδυνος να έχουμε γίνει στο μεταξύ …Ουγκάντα.

Ποια είναι όμως η λύση που έδωσαν οι Ρώσοι στο ανωτέρω διαστημικό πρόβλημα;

Αυτοί ακολούθησαν την ανωτέρω συμβουλή, αναζήτησαν δηλαδή μια απλούστερη λύση: Χρησιμοποίησαν μολύβια!

Ποια είναι άρα η λύση στην οποία θα πρέπει να ανατρέξει ο ελληνικός λαός, για να σώσει την χώρα αλλά και την ανθρωπότητα;

Είναι πολύ απλό:

Να ζητήσει να γίνει ένα τεστ νοημοσύνης στον πρωθυπουργό της χώρας!

Χωρίς πλάκα…

Έχουμε το δικαίωμα να αμφισβητήσουμε την νοητική ικανότητα του ανθρώπου αυτού να διαχειριστεί τα πράγματα που αφορούν την διακυβέρνηση της χώρας.

Μπορεί να αποτελέσει αυτό μια διεθνή πρωτοτυπία, αλλά θα είναι μια νέα πράξη ηρωισμού από πλευράς των Ελλήνων, διότι θα δείξει ότι δεν τρώμε κουτόχορτο και δεν είναι δυνατόν να δεχτούμε να μας κυβερνούν αχυράνθρωποι της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Αν οι Έλληνες τολμήσουν να προβούν μαζικά σε μια τέτοιου είδους πράξη, δηλαδή την αμφισβήτηση της ικανότητας του συγκεκριμένου ανθρώπου να κατέχει μια τέτοια θέση ευθύνης, τότε αυτό θα μπορούσε να ανατρέψει ό,τι μέχρι τώρα έχει υπογραφεί από αυτόν τον άνθρωπο και θα μπορέσει ίσως να οδηγήσει στην φυλακή και όλους αυτούς που τον χρησιμοποίησαν. Εντός και εκτός συνόρων.

Όσο έχουμε ακόμη καιρό, θα πρέπει να αποδείξουμε, πως δεν είναι ο ελληνικός λαός  ανίκανος να διαχειρίζεται τα του οίκου του, αλλά ότι βρισκόμαστε υπό την ομηρία μιας συμμορίας, η οποία χρησιμοποιεί ένα άβουλο άτομο, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί η χώρα ως όχημα απόκτησης αθέμιτου κέρδους.  Είναι προτιμότερο να  οδηγήσουμε ένα άτομο σε «ανάκληση αυτοδιάθεσης» (Entmündigung, στα γερμανικά) παρά να χάσει μια ολόκληρη χώρα τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Αυτό είναι λοιπόν το δικό μου συμπέρασμα, και το βάζω εδώ ως δίλημμα προς τους νηφάλιους αναγνώστες.

Ας έχουμε πάντως υπόψη, πως οι Γερμανοί καραδοκούν και τρίβουν τα χέρια τους, οι υπόλοιποι λαοί μας παρακολουθούν έκπληκτοι, ενώ Βρετανοί και Αμερικάνοι γελούν εις βάρος μας!

Η τύχη μας είναι τώρα στα χέρια μας.

***

02/11/2011 Posted by | Politic | , , , , , , , , , , , , , , , | 9 Σχόλια

Συμπεράσματα για το ελληνικό πρόβλημα

Αναζητώντας μια εξήγηση με αντικειμενικά κριτήρια χωρίς προκαταλήψεις και δογματικές αγκυλώσεις.

Πολλοί σοβαροί άνθρωποι έχουν πέσει στην μελέτη και στις αναλύσεις, προκειμένου να κατανοήσουν σε βάθος το ελληνικό πρόβλημα ή αλλιώς, το πρόβλημα που αρχίζει και διογκώνεται με αφετηρία την Ελλάδα. Η εύκολη αρχική διάγνωση της υποτιθέμενης ελληνικής αφερεγγυότητας και της διαφθοράς αρχίζει να αποδεικνύεται κάπως βιαστική και ίσως ακόμη και επιπόλαιη, διότι αντίστοιχες συνθήκες επικρατούν και σε άλλες χώρες. Η υπόθεση της Ελλάδας και οι αλυσιδωτές αρνητικές εξελίξεις εντός της Ευρωζώνης αλλά και διεθνώς, έχουν αναγκάσει διακεκριμένες προσωπικότητες να πάρουν θέση. Ποιο είναι το τελικό συμπέρασμα το οποίο αντικειμενικά εξάγεται;

Ας δούμε πρώτα επιγραμματικά τι γράφει ο διεθνής τύπος:

Financial Times: «Ελληνική διάσωση: Μια προσπάθεια σε κίνδυνο».

Wall Street Journal: «Οι προσπάθειες της Ελλάδας να καθησυχάσει αποτυγχάνουν»

Los AngelesTimes: «Η Ευρώπη φοβάται ότι η Ελλάδα οδηγείται σταθερά στη χρεοκοπία»

Reuters: «Η φορολόγηση ελληνικών ακινήτων είναι επίδεσμος και όχι μακροπρόθεσμη θεραπεία»

Bild: «Συζήτηση για την ελληνική χρεοκοπία . Η καγκελάριος επέπληξε τον Ρέτσλερ: Ο καθένας πρέπει να ζυγίζει τα λόγια του»

Spiegel on line: «Ελληνική κρίση: Κίνδυνος 350 δισ. ευρώ απειλεί να τινάξει την ευρωζώνη».

Irish Times: «Οι Ευρωπαίοι ηγέτες προσπαθούν να υποβαθμίσουν την απειλή της ελληνικής χρεοκοπίας».

Daily Mail: «Σε χάος οι αγορές καθώς η Ελλάδα παραπαίει κοντά στην άβυσσο».

Ακολουθούν κάποιες δηλώσεις προσωπικοτήτων:

Κ. Μίχαλος, πρόεδρος του ΕΒΕΑ: «Δυστυχώς η Ελλάδα ταλαιπωρείται από την ανεπάρκεια των πολιτικών που την κυβερνούν. Σύρεται με μια θηλιά στο λαιμό ένας ολόκληρος λαός και οδηγείται στα όρια της χρεοκοπίας… Ας καταλάβει επιτέλους η κυβέρνηση ότι απαιτείται η υιοθέτηση και προώθηση μιας διαφορετικής πολιτικής που θα στοχεύει στην ανάπτυξη σε περιόδους οικονομικής κρίσης η πολιτικές σκληρής λιτότητας οδηγούν σε ύφεση.»

Δ.Τσαμπούλας, καθηγητής του ΕΜΠ στον Τομέα Μεταφορών και Συγκοινωνιακής Υποδομής: «Τα μέτρα αυτά δεν οδηγούν πουθενά δεν έχουν αγγίξει, γυρίζουμε γύρω γύρω αλλά δεν έχουμε αγγίξει το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ότι όσες θυσίες και να υποστούμε, εμείς οι έλληνες θα βρεθούμε στην ίδια κατάσταση…. Η έκκληση μου ως ακαδημαϊκός είναι ότι θα πρέπει όλες οι δυνάμεις της χώρας να συσπειρωθούν, μυαλά η Ελλάδα έχει αλλά δεν τα χρησιμοποιεί».

Στρός Κάν, πρώην πρόεδρος του ΔΝΤ: «Πρέπει να γίνει σημαντικό “κούρεμα” στο χρέος της Ελλάδος, το οποίο δεν είναι πλέον βιώσιμο και δεν υπάρχει άλλη λύση».

Άξελ Βέμπερ, πρώην μέλος του ΔΣ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και πρώην επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας (Bundesbank): «30 χρόνια θα απαιτηθούν για να λυθεί το ελληνικό πρόβλημα χρέους…Η απάντηση της Ευρώπης στην ελληνική κρίση έχει μέχρι σήμερα εστιασθεί στις άμεσες ανάγκες χρηματοδότησης και δεν προσφέρει στη χώρα μια αξιόπιστη, μακροχρόνια λύση αντιμετώπισης του αυξανόμενου χρέους».

Μπαράκ Ομπάμα, Αμερικανός πρόεδρος: «Η Ελλάδα είναι προφανώς το μεγάλο άμεσο πρόβλημα. Οι Ευρωπαίοι κάνουν κάποια βήματα για να επιβραδύνουν την κρίση, αλλά όχι για να άρουν την κρίση. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι τι θα συμβεί με την Ισπανία και την Ιταλία εάν οι αγορές συνεχίσουν να ασκούν πιέσεις σε αυτές τις πολύ μεγάλες χώρες».

Με αυτά τα λίγα και ίσως με πολύ περισσότερα από αυτά που έχουν πέσει στην αντίληψη του καθενός που ασχολείται με τα δρώμενα, μπορεί κανείς να βγάλει το εξής συμπέρασμα:

Η Ελλάδα δεν είναι μια μοναδική περίπτωση από πλευράς διαφθοράς ή από πλευράς μη παραγωγικότητας. Εξάλλου και οι χώρες με πολύ υψηλό «λούστρο» -όπως η Ιρλανδία- ή φουτουριστικές περιοχές άγριας ανάπτυξης, όπως το Ντουμπάι, βρέθηκαν σε σημείο κατάρρευσης.

Υπό την έννοια άρα μιας συγκριτικής παρουσίασης, μπορούμε να στραφούμε στον εαυτό μας από κάθε άποψη. Δεν είμαστε μοναδικοί στην αυτοπροδοτικότητα, στην διαφθορά και στην αλληλοεξόντωση στο εσωτερικό μας. Δεν έχουμε ακριβώς ιδιαίτερα …προνόμια. Αυτό που μας φέρνει στην επιφάνεια μέσα από την κρίση, είναι ότι δεν έχουμε εφεδρείες για να μπορέσουμε να σηκώσουμε την πίεση αυτών των δύσκολων καιρών. Σε αυτήν την εποχή που είναι πια ανταγωνιστικές οι αγορές των κρατικών ομολόγων, που ακριβαίνει το χρήμα, που μεγαλώνουν τα επιτόκια, σε μας εύλογα εμφανίστηκαν πιο έντονα τα προβλήματά μας.

Θα ήταν βέβαια λάθος να υπερβάλλουμε στην αυτοκριτική μας καθώς και το να χάσουμε την αυτοκριτική μας και να προβάλουμε «εικόνες εχθρού» την ώρα που μερικά πράγματα έχουν μια φυσιολογική εξήγηση έστω και αν μια φυσιολογική εξήγηση αποκαλύπτει μια παραπλάνηση ενός λαού ή άλλων παραγόντων.

Σίγουρα ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος δημιουργείται από την ίδια την διεθνή οικονομική κερδοσκοπική διαφθορά και το αντίστοιχο των στρατηγικών της, όπου βέβαια για μερικούς η Ελλάδα είναι απλώς ένα επεισόδιο σε ένα ευρύτερο πόλεμο συμφερόντων.

Από την άλλη, θα πρέπει να είμαστε αντικειμενικά ενήμεροι για την απόλυτη ανεπάρκεια του πολιτικού προσωπικού της χώρας. Όταν ο Υπουργός μας των Οικονομικών, ο οποίος είναι ταυτόχρονα καθηγητής συνταγματικού δικαίου, που υποδεικνύει λογικά μια συγκροτημένη προσωπικότητα, τολμά να δηλώσει ενώπιον της Βουλής πως «αν δεν υπήρχε η τρόικα θα είχαμε και πάλι εξοκείλει δημοσιονομικά», αυτό φανερώνει ΑΚΥΒΕΡΝΗΣΙΑ.

Όσο και να ακούγεται αυτό ακραίο, εντούτοις όλα δείχνουν πως αυτή είναι η θλιβερή πραγματικότητα: Η ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ που να διαχειρίζεται τα πράγματα με γνώμονα τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Τα όσα είδαμε να συμβαίνουν τα τελευταία τουλάχιστον δύο χρόνια, έχουν αποκαλύψει, πως οι άνθρωποι που αποτελούν την κυβέρνηση δεν είναι παρά απλοί μάνατζερ, που διαχειρίζονται ξένα χαρτοφυλάκια.

Αυτό δεν είναι ένα συνομοσιωλογικό σενάριο, είναι μάλλον το γενικό συμπέρασμα που εξάγεται μέσα από όλα αυτά που έχουν στο μεταξύ αποκαλυφτεί.

Πως είναι όμως δυνατόν να συνεχίζει να βρίσκεται το πηδάλιο της χώρας σε τέτοια χέρια; Θα ρωτήσει κάποιος εύλογα.

Η απάντηση είναι αρκετά δυσάρεστη:

Αυτό συμβαίνει διότι δεν φαίνεται στον ορίζοντα κάποια εναλλακτική λύση!

Τελικό συμπέρασμα: Η χώρα είναι παραδομένη στη διαχείριση ξένων συμφερόντων και αποτελεί πεδίο ξέφρενων ανταγωνισμών. Το μόνο που μας συγκρατεί ακόμα από την απόλυτη κατάρρευση είναι τα προσδοκώμενα οφέλη γι αυτά τα συγκρουόμενα συμφέροντα!

***

22/09/2011 Posted by | Οικονομία | , , , , , , , | 2 Σχόλια

Η πολιτική επιστράτευση των ανθρωπίνων οργάνων

Του Σπύρου Παπαγιάννη(*)

«Άνεργοι όλου του κόσμου καιρός είναι να κάνετε τα νεφρά και τα συκώτια σας μετοχές ἤ υποθήκες δανείων.»

Η εκσυγχρονιστική λογική αντέστρεψε τους ρόλους!

Ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος πρότεινε και το υπουργικό συμβούλιο απεδέχθη, να γίνουν τα μέλη του δωρητές οργάνων. Μετά την πολιτική επιστράτευση των μισθών και συντάξεων και την πολιτική αποστράτευση του συντάγματος, των νόμων και των θεσμών, έχουμε την πολιτική επιστράτευση των οργάνων του σώματός μας, τα οποία μόνο αν τα θωρακίσουμε, υποτίθεται νομικά, θα ακολουθήσουν την μοίρα μας στον τάφο, άλλως αποδεσμεύονται από μας και μεταβάλλονται σε πλουτοπαραγωγικό αγαθό της αγοραίας πατρίδας.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες διαγράφεται ελπιδοφόρο μέλλον για εταιρίες ευθανασίας τύπου Παπαδόπουλου και πρόωρος αποδημία πολλών, από τον μάταιο κόσμο μας, για την καλύτερη …σταδιοδρομία των οργάνων τους. Όταν λοιπόν θα μαζικοποιηθούν οι μεταμοσχεύσεις και αποτιμηθούν πλήρως οι αξίες των εσωτερικών σωματικών οργάνων, τότε οι άνθρωποι, σαν τα αυτοκίνητα, θα διαπιστώσουν πόσο πιο πολύτιμοι είναι σαν ανταλλακτικά της βιολογικής ανθρώπινης μηχανής, παρά σαν οντότητες. Κι όταν ο άνθρωπος δει τον άνθρωπο ως χρήμα και μάλιστα χρήμα θαμμένο κάτω από λεπτή στρώση δέρματος, τότε οι πειρασμοί εξόρυξης θ’ αυξηθούν.

Μετά την νομική απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, τι άραγε μας επιφυλάσσει η νομική απώλεια της σωματικής μας κυριαρχίας; Και αν εμπίπτει κάποιος από μας στο σωματότυπο κάποιου πλανητάρχη, πόσο θα σεβασθεί αυτός το δικαίωμα της παρουσίας μας στον κόσμο του, όταν η αποχώρησή μας απ’ αυτόν μπορεί να διαιωνίσει την δική του; Αν δε, όπως ανακαλύψαμε πρόσφατα, τους μισθούς, τις συντάξεις μας και τα προς το ζην, τα χρωστούμε στους ξένους και μόνο στο βαθμό που μας επιτρέπουν αυτοί, δικαιούμεθα να συνεχίσουμε να τρώμε και να υπάρχουμε, κι αν κι η πατρίδα μας το ίδιο υποθηκεύεται αναγκαστικά ως εχέγγυον της αποπληρωμής τους, γιατί να μην υποθηκευτούν και τα σωματικά μας όργανα;

Ήδη ακούστηκε από γερμανικά χείλη πως θα πρέπει να υποθηκευθεί και η περιουσία των Ελλήνων ιδιωτών για την αποπληρωμή του Ελληνικού χρέους. Γιατί άραγε να μην υποθηκευθεί και η βιολογική περιουσία τους; Τρώγοντας εξάλλου έρχεται η όρεξη. Η νεοφιλελεύθερη λογική επιδιώκει να διασπάσει τα έθνη σε μειονότητες και την κοινωνία σε άτομα, γιατί λοιπόν όχι και τα άτομα σε όργανα και τα όργανα σε κύτταρα; Όλα θυσία λοιπόν για την πατρίδα από την μια και τον ανθρωπισμό από την άλλη.

Άνεργοι όλου του κόσμου καιρός είναι να κάνετε τα νεφρά και τα συκώτια σας μετοχές ἤ υποθήκες δανείων αν χρειάζεστε χρήματα. Το κράτος δεν έχει ταμπού. Όταν πλέον δεν μετράει η προσωπική ελευθερία σας μπροστά στην πατριδοκαπηλική αναγκαιότητα των αγορών, γιατί να μετρήσει η προθανάτια βούληση σας, ἤ η έγγραφη δήλωσή σας πως δεν θέλετε να γίνετε δωρητής μετά θάνατον; Ποιος θα σεβαστεί την παράλογη ιδιοτροπία σας και ποιος θ’ αγωνισθεί γι αυτήν, όταν δεν θα ζείτε σεις ο ενδιαφερόμενος, ἤ άθελά του θυσιαζόμενος;

Κατακαημένη Ιφιγένεια! Σε σένα, η πατρίδα είχε υπερισχύσει του ανθρωπισμού. Σύντομα ο ανθρωπισμός και ο εξανδραποδισμός των αγορών θα αφανίσει όλες τις πατρίδες. Βέβαια οι φύλακες αγρυπνούν. Εκείνοι που δεν προστάτευσαν την πατρίδα μας, θα δώσουν και πάλι πρώτοι το παράδειγμα της έλλειψης αυτοσυντήρησης, βέβαιοι πως οι ίδιοι δεν κινδυνεύουν από όποια δήλωση, καθώς είναι πολίτες ΑΑΑ Αντιθέτως μάλιστα, μπορεί και να ωφεληθούν από την φιλελευθεροποίηση στην μετακίνηση οργάνων από το σώμα του ενός, στου άλλου, όπως ωφελήθηκαν ήδη τόσοι μεγάλοι και ισχυροί από την μετακίνηση αλλοδαπών εγχρώμων και μουσουλμάνων στην εγχώρια, μα και την πανευρωπαϊκή αγορά εργασίας.

Εμπρός λοιπόν πολίτες των πολλών ταχυτήτων. Δείτε το καλό παράδειγμα των πάλαι ποτέ λαοπρόβλητων τυράννων σας που από λαοπρόβλητοι, έγιναν το κύριο πρόβλημα του λαού. Τι κι αν είστε πτωχοί και κείνοι πλούσιοι. Δείτε πόσο φιλάνθρωποι είναι αυτοί, αν και πλούσιοι, που δεν έχουν κανένα λόγο να πουλήσουν το όργανά τους, μπορούν όμως να αγοράσουν τα δικά σας μισοτιμής. Δεν είναι πράγματι άδικο να πεθαίνει κάποιος πλούσιος και να μη βρίσκει όργανο για μεταμόσχευση, μόνο και μόνο γιατί αυτοί οι πτωχοί και άνεργοι, οι απολυμένοι στα 50 χωρίς περιθώριο ανεύρεσης εργασίας, οι ανάπηροι, οι άστεγοι, οι ορφανοί και απόκληροι επιμένουν να θέλουν να πάρουν μαζί τους τα όργανά τους με το δέρμα τους στον τάφο, προσδοκώντας την 2η παρουσία, ἤ από πίκα και μόνο, για τους πλούσιους που τους άφησαν όλη τους τη ζωή άνεργους και στερημένους;

Βέβαια θα επωφεληθούν και κάποιοι πτωχοί που θ’ ανοίξει γι’ αυτούς λογαριασμός εράνου από κάποια σωματεία σε κάποιες τράπεζες. Μα αυτοί θα είναι το άλλοθι, όπως αυτοί που πιάνουν τον πρώτο αριθμό του λαχείου, για την μεγάλη μάζα των ευνοημένων του άδικου κόσμου μας που θέλουν να κρατηθούν σ’ αυτόν όσο γίνεται περισσότερο, γιατί είναι ευνοημένοι και γιατί έχουν χρήματα να πληρώσουν μοσχεύματα, γιατρούς και χειρουργεία. Ας γίνει δωρεάν η υγεία για όλους, ας κρατικοποιηθούν οι κλινικές και οι πολλών χιλιάδων ευρώ μεγαλοχειρουργοί, ας τερματισθούν τα φακελάκια και ας μας κατάσχουν μετά και τα όργανα. Νωρίτερα όμως, όσο τα πάντα τα ρυθμίζει ο νόμος της αγοράς, κανείς δεν έχει δικαίωμα ν’ απλώσει νομικό χέρι πάνω μας…

Άκουσες κ. Λοβέρδο, κι είσαι και συνταγματολόγος, σαν κάποιους που έγραψαν το σύνταγμα στα παλιά τους υποδήματα, φιλοδοξούν όμως να σταδιοδρομήσουν σαν ανθρωπιστές, άπαξ και πείσθηκαν πως ο άνθρωπος για να ζήσει χρειάζεται μόνο όργανα και όχι τροφή, παιδεία, εργασία ασφάλεια, αγάπη, ομορφιά και δικαιοσύνη. Σοσιαλισμός λοιπόν σοσιαλιστή μου πρώτα στην ενεργό ζωή και στην οικονομία και μετά στα όργανα. Πολεμείστε πρώτα την βαρβαρότητα των αγορών που αφήσατε να αλωνίζει ελεύθερα στην χώρα και μετά αγωνισθείτε για την παράταση της εκβαρβαρισμένης ζωής μας.

.

(*) filotimia.blogspot.com
.
.
Σχόλιο:
.
Η ασυνειδησία, που έχει το άλλοθι του ορθολογισμού και του δήθεν ανθρωπισμού, έχει διεισδύσει πολύ βαθιά σε αυτόν τον τόπο και είναι πια ζήτημα χρόνου να δούμε και τη νομιμοποίηση του …κανιβαλισμού. Αν το παν είναι η βιολογική επιβίωση, τότε γιατί να μην εξετάσουμε και αυτό το ενδεχόμενο; Σε τι διαφέρει η δια νόμου επιβολή «δωρεάς» οργάνων, από την βρώση ανθρώπινης σάρκας, αφού η ηθική πλευρά του ζητήματος είναι μικρής σημασίας;  Μήπως αυτή η «νέα αγορά» εξηγεί και την περίεργη κυβερνητική ανοχή στη μαζική είσοδο λαθρομεταναστών, αφού θα πρόκειται για εν δυνάμει «δωρητές» ανθρωπίνων οργάνων;  
.
Ζούμε πια στον καιρό όπου ο «εκσυγχρονισμός» έχει πιάσει κορυφή ή μήπως θα έπρεπε μάλλον να πούμε ο εκφυλισμός;
.
Όσοι εξακολουθούν να διατηρούν ψήγματα αληθινής ανθρωπιάς και συνείδησης, θα έχουν -με όλα αυτά που ακούγονται- κυριολεκτικά φρίξει!
.

01/09/2011 Posted by | Κοινωνικά | , , , | 13 Σχόλια

Τα σκοτεινά παιχνίδια της Deutsche Bank

Η Deutsche Bank ως ο ενορχηστρωτής της ριψοκίνδυνης γερμανικής πολιτικής.

Η Ιταλία έχει βρεθεί τον τελευταίο καιρό στο πλευρό της Ελλάδας, όχι βέβαια από πνεύμα αλτρουισμού και αλληλεγγύης αλλά λόγω των κοινών προβλημάτων που αντιμετωπίζει. Χαρακτηριστικό είναι το μένος με το οποίο αντιμετωπίζουν την γερμανική αδιαλλαξία. Σε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε για παράδειγμα εδώ, παρατίθενται μερικά πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία όσον αφορά τον ρόλο που διαδραματίζει η Deutsche Bank στην κατάρρευση των επονομαζομένων PIIGS.

Στο άρθρο αυτό διαβάζουμε ότι:

«Πριν από τρεις σχεδόν εβδομάδες η πολυεθνική Deutsche Bank ξεφορτώνονταν 7δις ευρώ σε τίτλους του ιταλικού δημοσίου πυροδοτώντας έναν διεθνές σπιράλ πωλήσεων. Σήμερα η σταθερότητα του ιταλικού χρέους εξαρτάται από τις αγορές των ιταλικών τίτλων από την ΕΚΤ, η οποία και κρατάει ήδη 22δις. Σε ανάλογη κατάσταση βρίσκονται και άλλες χώρες όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ελλάδα και η Ιρλανδία, οι οποίες γονάτισαν εξαιτίας των πωλήσεων των χρεωγράφων τους από την Deutsche Bank, και τώρα βρίσκονται υπό την προστασία (όχι χωρίς όρους) της ΕΚΤ.»

Και συνεχίζει:

«Το δημόσιο χρέος είναι μία βρετανική επινόηση μερικών αιώνων πριν, η οποία έλαβε χώρα επίσημα υπό την αιτιολογία να μπορεί το κράτος να προμηθεύεται με δάνεια και όχι μέσω φόρων τα χρήματα που είχε ανάγκη. Στην πραγματικότητα το δημόσιο χρέος δημιουργήθηκε διότι εξυπηρετούσε τις τράπεζες ώστε να είναι σε θέση να επενδύουν ένα σημαντικό μέρος της ρευστότητάς τους σε κρατικούς τίτλους. Τίτλους που επέτρεπαν στις τράπεζες από την μία να αποσπούν σίγουρα επιτόκια, και από την άλλη να λειτουργούν ως εγγυήσεις σε περίπτωση ανάγκης. Τα τελευταία χρόνια το δημόσιο χρέος των κρατών φούσκωσε πολύ καθώς οι κυβερνήσεις είχαν ανάγκη πόρων για την σωτηρία των τραπεζών που βρέθηκαν σε κρίση εξαιτίας της φούσκας των παραγώγων. Οι τράπεζες σήμερα χωρίς ίχνος ευγνωμοσύνης, μπορούν να εκβιάζουν τις κυβερνήσεις που χρεώθηκαν εξαιτίας τους και έχουν αδράξει την ευκαιρία προκειμένου να αντικαταστήσουν τα τοξικά χαρτιά με δημόσια περιουσία. Σήμερα στην Ευρώπη, η χώρα που χρεώθηκε πιο πολύ για να σώσει τις τράπεζές της είναι η Γερμανία, η οποία οσονούπω θα βρεθεί και αυτή σε μπελάδες. Όμως οι πολυεθνικές όπως η Deutsche Bank έχουν βάλει στο στόχαστρο τις πιο αδύναμες χώρες χρησιμοποιώντας την γερμανική κυβέρνηση ως βούρδουλα.

Ορίστε γιατί επιμένουν τόσο στην ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας και στην «απελευθέρωση» των δημοσίων υπηρεσιών, δεδομένου του ότι κάθε δημόσια επιχείρηση διαθέτει σημαντική περιουσία σε κτήρια και γη. Η ουσία των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών που επιβάλλεται από το δίδυμο Σαρκοζί-Μέρκελ συνίσταται σε πρακτικό επίπεδο στην εξώθηση των κρατών στην παραχώρηση της δημόσιας περιουσίας και άλλων κερδοφόρων πολυεθνικών

Το πιο ωραίο όμως έρχεται στην συνέχεια:

«Δημοσιογραφικές έρευνες του δημοσίου γερμανικού καναλιού ARD TV τεκμηρίωσαν ότι η κυβέρνηση Μέρκελ παίρνει εντολές απευθείας από την Deutsche Bank. Απεκαλύφθη ότι ο Υπ. Οικονομικών, Schaeuble, διαχειρίστηκε την ελληνική κρίση στην βάση εγγράφων-ντιρεκτίβας επεξεργασμένων στα γραφεία της Deutsche Bank, και αυτό την στιγμή που η συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ και των επισήμων σχολιαστών δήλωνε ότι η Μέρκελ καθοδηγείται από τον φόβο των εκλογικών αποτελεσμάτων στa ομοσπονδιακά κρατίδια Hessen και Westfalia.

Η δουλικότητα και το κλαψούρισμα της καγκελαρίου Μέρκελ προς την Deutsche Bank έλαβαν όμως εμφατικές διαστάσεις. Η ARD TV απεκάλυψε ότι το 2008, με την ευκαιρία των εβδομηντακοστών γενεθλίων του διοικητή της Deutsche Bank, Josef Ackermann, διοργανώθηκε μία γιορτή στην καγκελαρία με έξοδα της ίδιας της καγκελαρίας, δηλ. των Γερμανών φορολογουμένων. Στην Γερμανία έγιναν τα προβλέψιμα αγανακτισμένα σχόλια για τα έξοδα (πιθανότατα τοποθετημένα ως «δημοσία δαπάνη»), όμως είναι γνωστό ότι οι πλούσιοι δεν κλέβουν εξ ανάγκης αλλά από πάθος.

Ένας πρώην οικονομολόγος του ΔΝΤ, ο Simon Johnson, χαρακτήρισε σε μία συνέντευξή του τον Ackermann ως «τον πιο επικίνδυνο τραπεζίτη παγκοσμίως«, καθώς ο ισχυρισμός του να επιτύχει απόδοση τουλάχιστον 25% είναι εξαιρετικά επικίνδυνος και μπορεί να στηριχθεί μονάχα σε έξοδα των φορολογουμένων στην περίπτωση που κάτι πήγαινε στραβά. Όμως αυτό δείχνει ότι ο Ackermann έχει καταλάβει πως λειτουργεί στην πραγματικότητα ο καπιταλισμός: είναι ο φορολογούμενος η αληθινή κότα που κάνει τα χρυσά αυγά, και είναι πάντα οι φτωχοί που οφείλουν να καταθέτουν την ελεημοσύνη στους πλουσίους

Το άρθρο αναφέρει ότι το τείχος του Βερολίνου αγοράστηκε από την Deutsche Bank με συμφωνία μεταξύ του τότε διοικητή της, Alfred Herrhausen, και του Γκορμπατσόφ. Ο πρώτος δολοφονήθηκε το 1989, τρεις εβδομάδες μετά την πτώση του τοίχους και η Deutsche Bank δεν πλήρωσε ποτέ το τοίχος που παρόλα αυτά περιήλθε στην ιδιοκτησία της[!]. Με απλά λόγια η τράπεζα κατάφερε να εξαπατήσει ακόμη και τον Γκορμπατσόφ.

Το άρθρο αναφέρει κλείνοντας:

«Σήμερα είναι δύσκολο να βρούμε περιπτώσεις διαφθοράς στις οποίες να μην εμπλέκεται με κάποιο τρόπο η Deutsche Bank. Ακόμη και από το υγειονομικό σκάνδαλο στο Abruzzo που παρέσυρε τον κυβερνήτη Ottaviano Del Turco δεν μπορούσε να λείπει η Deutsche Bank. Οφείλουμε σε μία πτήση στο Λονδίνο του Ottaviano del Turco, το 2006, για να συναντήσει τους επικεφαλείς της Deutsche Bank, το γεγονός ότι οι αποφάσεις της ίδιας της Deutsche Bank δεν λαμβάνονται καν στην Γερμανία αλλά στο Λονδίνο.

Σε ένα πράγμα έχει δίκιο ο πρωθυπουργός David Cameron: Το Λονδίνο βρίθει από εγκληματίες. Όμως αντί να στείλει την αστυνομία να τους ξετρυπώσει από το City, την στέλνει στα προάστια για να δείρει τον κόσμο. Τίποτα το παράξενο καθώς τον περασμένο χρόνο ο Cameron ήταν ο υποψήφιος που χρηματοδοτήθηκε επισήμως από την Deutsche Bank με όρους σχεδόν ντροπιαστικούς για αυτή την υποστήριξη.»

Πηγή

.
Σχετικά άρθρα:
.
«Η πολιτική διακήρυξη του Δ’ Ράιχ»
Ποιος ο ρόλος της Deutsche Bank στις τελευταίες δραματικές εξελίξεις; (12.05.2010)
Το «χριστουγεννιάτικο δέντρο» του συστήματος κλυδωνίζεται
.
.
_______
(*) Η επιλογή της εικόνας σε αυτό το άρθρο δεν είναι τυχαία, διότι έχει σχέση με το όνομα Ackerman. Είναι ίσως μια από αυτές τις διαβολικές συμπτώσεις της ζωής (ή μήπως δεν είναι σύμπτωση;) καθώς ο πρώτος παραγωγός που ανέβασε την θρυλική ιστορία του Αλ Καπόνε στον κινηματογράφο, το 1959, λεγόταν: Leonard Joseph Ackerman!
Ενδιαφέρον είναι επίσης, πως τον επώνυμο ρόλο στην εν λόγω ταινία ερμήνευσε ο γερμανικής καταγωγής Rod Steiger.
.

19/08/2011 Posted by | Politic | , , , , , , , , , , , , | 6 Σχόλια

Η αλήθεια θα φανεί!

Η αλήθεια θα φανεί!

Φωνάζει ο κόσμος στις πλατείες
Και άλλοι φτάνουν στη στροφή
Φουντώσανε οι φασαρίες
Συνθήματα πέφτουν βροχή…

Τι τρέχει? Τι συμβαίνει? Τι ‘ναι αυτό;
Έφερε τις κραυγές η κούφια ελπίδα
‘Η μήπως η οργή ήταν εδώ;

Ήταν εδώ.. Ήταν εκεί.. Ήταν πιο πέρα…
Ήτανε μέσα μας και βγήκε με ορμή
Γιατί δεν είμαστε φτιαγμένοι για φοβέρα
Είμαστε άνθρωποι και θέλουμε ζωή!

Ποιοι είναι αυτοί που αλυσοδένουν τους ανθρώπους
που τους μαντρώνουν σαν να είναι «ζωντανά»;
Δεν είναι σαν του σιταριού τους κόκκους
που τους αλέθουν κι η ζωή τους προσπερνά.

Τι τρέχει? Τι συμβαίνει? Τι’ ναι αυτό;
Η αγανάκτηση ξεχείλισε και τρέχει;
Ή μήπως η οργή ήταν εδώ;

Ήταν εδώ.. Ήταν εκεί.. Ήταν πιο πέρα…
Ήτανε μέσα μας και βγήκε με ορμή
Γιατί δεν είμαστε φτιαγμένοι για φοβέρα
Είμαστε άνθρωποι και θέλουμε ζωή!

Όσο κι αν πίστεψαν κάποιοι πως έχουν
τον έλεγχο πάνω στη Γη
θα ‘πρεπε μάλλον να προσέχουν
γιατί η αλήθεια θα φανεί.

Όπως ο Ήλιος το πρωί θα ξεπροβάλει
και το φεγγάρι σίγουρα θα βγει
έτσι κι η αλήθεια σύντομα θα βάλει
θεμέλιο για μια νέα Αρχή!

…Θα είσ’ εκεί;

.

– Αφιερωμένο σε όλους όσους αγαπούν την Αλήθεια την Ελευθερία και τη Δικαιοσύνη –

***

11/07/2011 Posted by | Κοινωνικά | , , , , , , , , , | Σχολιάστε