Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Τα επικίνδυνα παιχνίδια της Γερμανίας

Τα μυστικά σχέδια της Γερμανίας για να εμποδίσει δημοψήφισμα και στην Βρετανία.

Σημαντικά έγγραφα που διέρρευσαν και βρέθηκαν στην κατοχή της εφημερίδας «The Daily Telegraph» αποκαλύπτουν, ότι η Γερμανία έχει καταστρώσει μυστικά σχέδια για να αποτρέψει τη διεξαγωγή ενός βρετανικού δημοψηφίσματος για την αναδιάρθρωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εν μέσω ανησυχιών ότι μπορεί να βγάλει εκτός τροχιάς το πακέτο διάσωσης της ευρωζώνης.

Συγκεκριμένα, η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ αναμένεται να πει στον Βρετανό πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον ότι η Βρετανία δεν χρειάζεται δημοψήφισμα για τις αλλαγές στη συνθήκη της ΕΕ, παρά το αίτημα υψηλόβαθμων Βρετανών Συντηρητικών να επαναπατριστούν περισσότερες εξουσίες στη Βρετανία, αναφέρει το δημοσίευμα.

Το memo που διέρρευσε και το οποίο έχει εκπονηθεί από το γερμανικό Foreign Office, παρουσιάζει ριζοσπαστικά σχέδια για ένα παρεμβατικό, νέο ευρωπαϊκό σώμα, που θα είναι ικανό να αναλάβει τις οικονομίες των προβληματικών χωρών, τονίζει η Telegraph, αποκαλύπτοντας ότι η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή οικονομία προετοιμάζεται ακόμη και για το ενδεχόμενο και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που είναι πολύ μεγάλες για να διασωθούν, να κηρύξουν στάση πληρωμών, ουσιαστικά χρεοκοπώντας.

Ως εκ τούτου, εγείρονται ανησυχίες ότι τα γερμανικά σχέδια για την αντιμετώπιση της κρίσης στην ευρωζώνη, περιλαμβάνουν και μια απώλεια εθνικής κυριαρχίας που θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για ένα ευρωπαϊκό «υπέρ-κράτος», του οποίου οι φόροι και οι δαπάνες θα καθορίζονται στις Βρυξέλλες, καταλήγει η Telegraph.

.
Σχόλιο: Η Γερμανία θα αναγκαστεί σε λίγο πάλι να προσγειωθεί ανώμαλα, διότι για μια ακόμη φορά θα διαπιστώσει, πως με το σίδερο μπορείς να πελεκίσεις την πέτρα και να της δώσεις τη μορφή που θέλεις, την ανθρώπινη ψυχή όμως δεν μπορείς να την πελεκίσεις, και αυτή είναι που γράφει τελικά την Ιστορία!

***

18/11/2011 Posted by | News | , , , , , | 2 Σχόλια

Όλα δείχνουν ένα πρόσωπο ως τη μοιραία εξέλιξη!

Μια πιθανότητα, που ξεφεύγει από τα τετριμμένα και αν τελικά επαληθευτεί… αυτό ανοίγει τότε ένα τελείως καινούργιο κεφάλαιο, διότι η …προίκα εδώ είναι διαφορετική. Έχω λόγους να πιστεύω, πως η εξέλιξη αυτή έχει πολύ επιμελώς δρομολογηθεί και ίσως να αποτελεί και έναν από του λόγους της κρίσης.

Ίσως το συγκεκριμένο πρόσωπο να μην είναι οπωσδήποτε ο ηγέτης της μεταβατικής κυβέρνησης, αλλά δείχνει να επιδιώκεται να γίνει ο πυρήνας γύρω από τον οποίο θα σχηματιστεί ένα νέο πολιτικό σχήμα, το οποίο θα παίξει μάλλον ισχυρό ρόλο στη νέα Μεταπολίτευση.

***

08/11/2011 Posted by | Politic | , , , , , , , , | 2 Σχόλια

Μια σύντομη αποτίμηση της κατάστασης και μια πιθανή λύση στο πρόβλημα

Οι απλές λύσεις είναι λύσεις που ανταποκρίνονται καλύτερα στην πολυπλοκότητα των αντίστοιχων προβλημάτων.

Άκουσα και διάβασα διάφορα πριν καταλήξω στα δικά μου συμπεράσματα και ομολογώ πως δεν είναι όντως εύκολο να είναι κάποιος βέβαιος για όποια συμπεράσματα και αν βγάλει, όσο αντικειμενικός και να θέλει να είναι.

Προσωπικά πιστεύω πως το πρόβλημά στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι τα άθλια δημοσιονομικά ή η οικονομική κρίση. Το πρόβλημα έχει όνομα και επίθετο και λέγεται Γεώργιος Α. Παπανδρέου. Για να καταλήξω λοιπόν σε μια λύση σχετικά με αυτό το πρόβλημα, έλαβα υπόψη την συμβουλή:

«Μη περιπλέκεις τα πράγματα !… Φαντάσου τις απλούστερες λύσεις…»

Και αυτό ακριβώς έκανα…

Έλαβα λοιπόν υπόψη  όλα όσα είναι γνωστά για το συγκεκριμένο πρόσωπο, τις οικογενειακές του καταβολές, τις συνήθειές του και τις πολιτικές του πράξεις όλα αυτά τα χρόνια που είναι στα πράγματα. Χωρίς να έχω εξειδικευμένες γνώσεις στον τομέα της ψυχανάλυσης, με απλή ανθρώπινη αξιολόγηση, κατέληξα στο συμπέρασμα, πως ο συγκεκριμένος άνθρωπος, είναι ένα τραγικό άβουλο πλάσμα. Το μοντέλο του ανθρώπου που επιδιώκει να κατασκευάσει η Νέα Τάξη Πραγμάτων.

Αυτά είναι τα «προσόντα» που του επέτρεψαν να κατέχει την θέση του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς επί σειρά ετών και αυτά είναι επίσης που τον έκαναν να γίνει το …πρόσωπο της ημέρας, για μια ακόμη φορά, μετά την τελευταία εξαγγελία, περί δημοψηφίσματος.

Το να προσπαθεί κάποιος να βρει συμβατικές λύσεις στο πρόβλημα «ΓΑΠ»,  μοιάζει σαν το ακόλουθο παράδειγμα:

 Όταν η NASA άρχισε να στέλνει αστροναύτες στο διάστημα, ανακάλυψαν πως οι στιλογράφοι δεν δουλεύανε με βαρύτητα μηδέν, αφού η μελάνη δεν κατέβαινε για να γράψει.

Μετά 6 χρόνια ερευνών και με έξοδα που ανέρχονταν στα 12 εκατ. δολάρια, έφτιαξαν τελικά ένα στιλογράφο που δούλευε κάτω από μηδέν βαρύτητα, ανάποδα, μέσα στο νερό, σε οποιαδήποτε επιφάνεια και με θερμοκρασίες που κυμαίνονται από πολλούς βαθμούς υπό του μηδενός μέχρι τους 300 βαθμούς Κελσίου. Ένα αληθινά εντυπωσιακό επίτευγμα.

Αν είναι όμως να μπούμε και εμείς στη διαδικασία να λύσουμε το δικό μας –και όχι μόνο- πρόβλημα με αυτές τις μεθόδους, υπάρχει ο κίνδυνος να έχουμε γίνει στο μεταξύ …Ουγκάντα.

Ποια είναι όμως η λύση που έδωσαν οι Ρώσοι στο ανωτέρω διαστημικό πρόβλημα;

Αυτοί ακολούθησαν την ανωτέρω συμβουλή, αναζήτησαν δηλαδή μια απλούστερη λύση: Χρησιμοποίησαν μολύβια!

Ποια είναι άρα η λύση στην οποία θα πρέπει να ανατρέξει ο ελληνικός λαός, για να σώσει την χώρα αλλά και την ανθρωπότητα;

Είναι πολύ απλό:

Να ζητήσει να γίνει ένα τεστ νοημοσύνης στον πρωθυπουργό της χώρας!

Χωρίς πλάκα…

Έχουμε το δικαίωμα να αμφισβητήσουμε την νοητική ικανότητα του ανθρώπου αυτού να διαχειριστεί τα πράγματα που αφορούν την διακυβέρνηση της χώρας.

Μπορεί να αποτελέσει αυτό μια διεθνή πρωτοτυπία, αλλά θα είναι μια νέα πράξη ηρωισμού από πλευράς των Ελλήνων, διότι θα δείξει ότι δεν τρώμε κουτόχορτο και δεν είναι δυνατόν να δεχτούμε να μας κυβερνούν αχυράνθρωποι της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Αν οι Έλληνες τολμήσουν να προβούν μαζικά σε μια τέτοιου είδους πράξη, δηλαδή την αμφισβήτηση της ικανότητας του συγκεκριμένου ανθρώπου να κατέχει μια τέτοια θέση ευθύνης, τότε αυτό θα μπορούσε να ανατρέψει ό,τι μέχρι τώρα έχει υπογραφεί από αυτόν τον άνθρωπο και θα μπορέσει ίσως να οδηγήσει στην φυλακή και όλους αυτούς που τον χρησιμοποίησαν. Εντός και εκτός συνόρων.

Όσο έχουμε ακόμη καιρό, θα πρέπει να αποδείξουμε, πως δεν είναι ο ελληνικός λαός  ανίκανος να διαχειρίζεται τα του οίκου του, αλλά ότι βρισκόμαστε υπό την ομηρία μιας συμμορίας, η οποία χρησιμοποιεί ένα άβουλο άτομο, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί η χώρα ως όχημα απόκτησης αθέμιτου κέρδους.  Είναι προτιμότερο να  οδηγήσουμε ένα άτομο σε «ανάκληση αυτοδιάθεσης» (Entmündigung, στα γερμανικά) παρά να χάσει μια ολόκληρη χώρα τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Αυτό είναι λοιπόν το δικό μου συμπέρασμα, και το βάζω εδώ ως δίλημμα προς τους νηφάλιους αναγνώστες.

Ας έχουμε πάντως υπόψη, πως οι Γερμανοί καραδοκούν και τρίβουν τα χέρια τους, οι υπόλοιποι λαοί μας παρακολουθούν έκπληκτοι, ενώ Βρετανοί και Αμερικάνοι γελούν εις βάρος μας!

Η τύχη μας είναι τώρα στα χέρια μας.

***

02/11/2011 Posted by | Politic | , , , , , , , , , , , , , , , | 9 Σχόλια

Φωτιά στο Ευρωπαϊκό «Ράιχσταγκ» ετοιμάζεται να βάλει η Γερμανία

Τι απέγιναν οι ευρωπαϊκές ιδέες της ελευθερίας, της ειρήνης και της αλληλεγγύης;

Ο «εμπρησμός του Ράιχσταγκ», τη νύχτα της 27ης Φλεβάρη του 1933, θεωρείται από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις των μηχανισμών δρασης κατά του εργατικού κινήματος, που αντιπροσώπευε την εποχή εκείνη την λαϊκή αντίδραση στην καταπίεση και την εκμετάλλευση. Στην υπόθεση αυτή επιστρατεύτηκαν από το ναζιστικό κόμμα όλα τα μέσα: H πλαστογραφία, η παραχάραξη, η προβοκάτσια, το έγκλημα. Αυτό άνοιξε τον δρόμο για την ανάληψη της εξουσίας από τον Χίτλερ, ο οποίος βρήκε έτσι την ευκαιρία να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να αναστείλει τα πολιτικά δικαιώματα. Στόχος ήταν, η ενοχοποίηση του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος για να δικαιολογηθούν οι διώξεις εναντίον του και να προετοιμαστεί το έδαφος για το ξέσπασμα του Β` Παγκοσμίου Πολέμου.

Το σημερινό αντίστοιχο του τότε κομμουνιστικού κινήματος, για τους Γερμανούς, μετά από τη νέα κατάσταση που διαμόρφωσαν οι διεθνής οικονομικές εξελίξεις, φαίνεται να είναι η Ενωμένη Ευρώπη. Η «ένωση» αυτή έχει πάψει να αποτελεί πλέον για την Γερμανία την πλατφόρμα εξόρμησης και έχει αρχίσει να γίνεται μάλλον ο «Τιτανικός» που θα την συμπαρασύρει στον βυθό.

Ας μη ξεχνάμε, πως και ο Χίτλερ από την εργατική –άρα καταπιεζόμενη- μάζα είχε ξεκινήσει την «καριέρα» του, που σημαίνει πως είχε ταχθεί αρχικά υπέρ της κοινωνικής αλληλεγγύης και της ισότητας. Είχε αναπτύξει μια ιδεολογία συγγενή του κομμουνισμού, γι’ αυτό και το αρχικό κόμμα που ίδρυσε εξάλλου ονομάστηκε  Γερμανικό Εργατικό Κόμμα (Deutschen Arbeiter Partei – DAP) για να μετεξελιχθεί αργότερα σε Εθνικό Σοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα (Nationalsozialistischen Deutschen Arbeiterpartei – NSDAP). Η διαφορά βρίσκεται, στο ότι έκλεισε αργότερα τα σύνορα και περιόρισε τα ιδανικά της αλληλεγγύης και της κοινωνικής ισότητας μέσα σε αμιγώς εθνικά και φυλετικά πλαίσια.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο υπήρχε οικονομική ανάπτυξη, δηλαδή «ούριος άνεμος» μεταφορικά,  παρουσίαζε ένα πρόσωπο πολυπολιτισμικότητας. Ο κύκλος των 12 αστεριών στην σημαία της, συμβολίζει τα ιδανικά της τελειότητας, της πληρότητας και της ενότητας. Ο δε ύμνος που επιλέχτηκε, προέρχεται από την «Ενάτη Συμφωνία» του Μπετόβεν. Για το τελευταίο μέρος της συμφωνίας αυτής, ο Μπετόβεν μελοποίησε την «ωδή στη χαρά» που έγραψε το 1785 ο Φρίντριχ Φον Σίλερ. Το ποίημα αυτό εκφράζει το ιδεαλιστικό όραμα του Σίλερ για τη συναδέλφωση των ανθρώπων – όραμα που συμμεριζόταν και ο Μπετόβεν. Το 1972, το Συμβούλιο της Ευρώπης (που επινόησε και την ευρωπαϊκή σημαία) υιοθέτησε την «ωδή στη χαρά» του Μπετόβεν σαν δικό του ύμνο και ζητήθηκε από τον γνωστό (ελληνικής καταγωγής) διευθυντή ορχήστρας Χέρμπερτ φον Κάραγιαν, να γράψει τρεις μουσικές διασκευές – για σόλο πιάνο, για πνευστά και για συμφωνική ορχήστρα. Χωρίς λόγια, στην παγκόσμια γλώσσα της μουσικής, ο ύμνος αυτός εκφράζει τις ιδέες της ελευθερίας, της ειρήνης και της αλληλεγγύης που ενσαρκώνει η Ευρώπη.

Αυτή όμως ήταν η Ευρώπη πριν ξεσπάσει ο «τυφώνας» της οικονομικής κρίσης. Ήταν η Ευρώπη της ευημερίας και της ανάπτυξης. Τώρα τα δεδομένα έχουν αλλάξει και αυτοί που εγκαταλείπουν πάντα πρώτοι το πλοίο, ως γνωστό, είναι τα …τρωκτικά, και οι Λατίνοι έλεγαν, «mus uni non fidit antro», δηλαδή: «το ποντίκι δεν βασίζεται σε μια τρύπα μόνο». Τα «τρωκτικά», στην προκειμένη περίπτωση, αποδεικνύεται ότι είναι για μια ακόμη φορά: ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ.

Οι Γερμανοί του SPIEGEL, του FOCUS και της BILD…

Επειδή όμως ενεργούν πάντα μεθοδικά, ακόμα και στην διάπραξη ακραίων εγκλημάτων -όπως για παράδειγμα στο Άουσβιτς- έτσι και σήμερα, φαίνεται να επιδιώκουν την αποδόμηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρουσιάζοντας όμως ως υπαίτιους γι αυτό, τα ποιο αδύναμα κράτη μέλη, τα επονομαζόμενα PIIGS – κάτι δηλαδή σαν τους Χριστιανούς του Νέρωνα και τους Κομμουνιστές του Χίτλερ. Και όλο αυτό το σχέδιο άρχισε να εφαρμόζεται από τον ποιο αδύναμο κρίκο της Ευρώπης, την Ελλάδα. Την Ελλάδα, που την είχαν δεμένη χειροπόδαρα, μέσω της διαφθοράς που είχαν καταφέρει να επιφέρουν στους πολιτικούς της τα τελευταία τουλάχιστον 50 χρόνια.

Οι Γερμανοί ΕΧΟΥΝ ΦΥΓΕΙ ΗΔΗ από την Ε.Ε., βάζοντας πλώρη προς ανατολάς, και το μόνο που κάνουν αυτή τη στιγμή, είναι να ροκανίζουν αργά αλλά σταθερά τα θεμέλια του «παλαιού ευρωπαϊκού οικοδομήματος», καθώς και την «παλιά» αγγλοαμερικανική ιμπεριαλιστική κυριαρχία.

Αυτό που μένει να δούμε σε λίγο, είναι η αντίδραση της συμμαχίας, που ίσως αυτό να σημάνει όμως και την ανατροπή του χρηματοοικονομικού συστήματος όπως το ξέραμε μέχρι σήμερα.

Προσωπικά πιστεύω πως θα ακούσουμε σύντομα -αλλά και θα δούμε να εφαρμόζεται εκ νέου- το παλιό γνωστό μας ρητό: Ο,ΤΙ ΔΕΝ ΛΥΕΤΑΙ ΚΟΠΤΕΤΑΙ!

.

09/05/2011 Posted by | Politic | , , , , , , , , , , , , , , , | 5 Σχόλια

Ο Καντάφι ως καταλύτης για την αποκάλυψη των δυο πόλων της Νέας Τάξης

Οι αντιδράσεις στην απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ φανερώνουν, τις δυο αντιμαχόμενες παρατάξεις για τη διεθνή κυριαρχία.

Η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, σε ότι αφορά την επέμβαση στην Λιβύη, έδωσε την αφορμή να αποκαλυφτούν τα κομμάτια του παζλ, που συνθέτουν την εικόνα του σημερινού διεθνούς γεωπολιτικού σκηνικού.

Ο τυχοδιώκτης Καντάφι, εκμεταλλευόμενος την συγκυρία του Ψυχρού Πολέμου, πριν σαράντα χρόνια, κατάφερε να ακροβατήσει για σειρά ετών ανάμεσα στις αντίπαλες δυνάμεις και να ανοικοδομήσει την «αυτοκρατορία» του. Με το τείχος του Βερολίνου όμως, πριν είκοσι δύο χρόνια, έπεσαν και τα τείχη κάποιων παράδοξων συμμαχιών και ήταν πλέον θέμα χρόνου να προσαρμοστεί το διεθνές γεωπολιτικό τοπίο στα νέα δεδομένα.

Στην αρχή ήταν το Ιράκ και το Αφγανιστάν, μετά ήρθαν τα Βαλκάνια, και τώρα σειρά είχε η Βόρεια Αφρική και κάποια άλλα δορυφορικά κράτη, που είχαν παίξει παλαιότερα διπλό  ρόλο.

Στη περίπτωση της Τυνησίας και της Αιγύπτου τα πράγματα ήταν εύκολα, αλλά δεν ήταν το ίδιο και με τον σκληροτράχηλο κελεμπιοφόρο «επαναστάτη», που πριν από λίγους μήνες έκανε «παρέλαση» στη Ρώμη, προσκαλεσμένος του «Λατίνου εραστή» Μπερλουσκόνι.

Οι διεθνής συνθήκες άλλαξαν και οι κλόουν του «τσίρκου» της χθεσινής διεθνούς πολιτικής πρέπει να αποσυρθούν στα καμαρίνια τους. Στη σκηνή, αρχίζουν τώρα να εμφανίζονται ένας ένας, οι πρωταγωνιστές του θριαμβευτικού φινάλε της ανθρώπινης κυριαρχίας!

Σε προσεχή άρθρα θα ασχοληθούμε λεπτομερειακά με τα επί μέρους κομμάτια του πάζλ.

Στο μεταξύ, σαν κουίζ, προτρέπω τους αναγνώστες να εξετάσουν ποιοι συμφώνησαν με την απόφαση του ΣΑ του ΟΗΕ και ποιοι κράτησαν αποστάσεις, και ας γίνει μια προσπάθεια να γίνει κατανοητό, ποια είναι τα χαρακτηριστικά, που κάνουν αυτές τις δύο ομάδες να διαφέρουν στους στόχους και τις επιδιώξεις.

Η υπόθεση αυτή, καθώς  και η κατανόηση των διαφορών αυτών των δυο ομάδων, θα μας βοηθήσει πιστεύω, να ξεκαθαρίσουμε και την αλλοπρόσαλλη πολιτική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας.

Ας κρατήσουμε και ας συνυπολογίσουμε στην έρευνά μας και το τηλεφώνημα που έκανε σήμερα η ΓΓ του ΚΚΕ στον πρωθυπουργό, προτρέποντάς τον «να μην συμμετέχει και να μην εμπλακεί με κανένα τρόπο η χώρα μας στην ιμπεριαλιστική στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη».

.

19/03/2011 Posted by | Νέα Τάξη | , , , , , , , , , , , | 27 Σχόλια

Ζούμε το τέλος της παγκόσμιας κυριαρχίας της Δύσης;

Η Ασία είναι αυτή που οδηγεί πλέον την παγκόσμια οικονομική ανάκαμψη. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό;

Η οικονομική κυριαρχία της Δύσης ως κέντρου και ο διαχωρισμός του κόσμου σε κέντρο-περιφέρεια φαίνεται σήμερα να αμφισβητούνται. Με άλλα λόγια, το παγκόσμιο σύστημα, το οποίο εκφράζει και επιβάλλει τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά της Δύσης σε ολόκληρη την υφήλιο, είναι πιθανό να βρεθεί σε αμφισβήτηση. Το παγκόσμιο σύστημα που δημιούργησε ο δυτικός πολιτισμός είναι ο καπιταλισμός της παγκόσμιας αγοράς και του καταμερισμού της εργασίας. Το σύστημα αυτό διαχωρίζει τον κόσμο σε κέντρο και περιφέρεια, με άνιση ανταλλαγή των τεχνολογικών προϊόντων του κέντρου προς την εργασία και τις ακατέργαστες ή ημικατεργασμένες πρώτες ύλες της περιφέρειας. Η δημιουργία, η επιβίωση και η επέκταση του παγκόσμιου συστήματος απαιτούν την πολιτισμική μεταμόρφωση της περιφέρειας με οικονομικές και πολιτικές δράσεις, αλλά και με πολιτισμική επίδραση.

Ο διαχωρισμός του κόσμου σε Ανατολή – Δύση ανάγεται στην κλασική αρχαιότητα και διατηρείται από την επιλεκτική ανάγνωση της ιστορίας από μέρους των Δυτικών, κάτι που συνεχίζεται μέχρι σήμερα και διαιωνίζει την υπεροχή της Δύσης. Προσθετικά, η παγκόσμια επέκταση και η κυριαρχία των ευρωπαϊκών αποικιακών δυνάμεων κατά τον 19ο αιώνα είναι η αρχή της περαιτέρω διαίρεσης του κόσμου σε κέντρο-περιφέρεια και του διαχωρισμού του σε Βορρά-Νότο. Με μεγαλύτερο ιστορικό βάθος θα μπορούσαμε να πούμε ότι η ασίγαστη τάση της Δύσης για απεριόριστη επέκταση και παγκόσμια κυριαρχία εμφανίζεται σαφής με τις Σταυροφορίες και την κατάλυση και τον διαμοιρασμό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Για αιώνες μετά, εξερευνήσεις, εγκαταστάσεις αποίκων, κατακτήσεις, γενοκτονίες λαών και πολιτισμών και ανελέητη εκμετάλλευση θα αλλάξουν την όψη του κόσμου. Μία σημαντική καμπή αποτελεί η βιομηχανική επανάσταση. Η παρατήρηση του Σαίν Ζύστ «η ευτυχία είναι μια καινούργια ιδέα στην Ευρώπη», σηματοδοτεί την απαίτηση της νέας αστικής τάξης της Ευρώπης να απολαύσει τα αγαθά που μέχρι τότε αποτελούσαν προνόμιο των ευγενών. Αυτό σημαίνει την ανάγκη για εκμετάλλευση πόρων σε πλανητική κλίμακα…

(…η συνέχεια στο αρχείο)

.

Σχόλιο: Το άρθρο αυτό του Δημήτρη Μαυρίδη κάνει μια βαθιά τομή στις διεθνής γεωπολιτικές εξελίξεις και διεισδύει, χωρίς προκαταλήψεις, στην ουσία των πραγμάτων. Αν δεν καταφέρει όντως κάποιος να δει τα πράγματα από μια ουδέτερη σκοπιά, αξιολογώντας τα δρώμενα μέσα από το πρίσμα των ιστορικών εξελίξεων και των πραγματικών καταστάσεων, τότε ελλοχεύει ο κίνδυνος να παρεισφρήσει στην ανάλυση το επιθυμητό, επικαλύπτοντας το θεμιτό, που είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ!
Συμφωνώντας σε γενικές γραμμές με το πνεύμα του άρθρου, πιστεύω, πως το Σύστημα κυοφορεί την ανάδυση μιας νέας παγκόσμιας αυτοκρατορίας, η οποία θα επικρατήσει όχι δια των όπλων αλλά δια της ΚΟΙΝΗΣ ΣΥΝΕΝΕΣΗΣ και θα εδραιωθεί τελικά μια παγκόσμια κυβέρνηση, η οποία θα διοικήσει ένα πολυκεντρικό κόσμο. Το αν το μοντέλο αυτό καταφέρει όμως να φέρει την ποθούμενη παγκόσμια ισορροπία, αυτό είναι ένα άλλο ερώτημα, με το οποίο θα ασχοληθούμε σε κάποιο μελλοντικό άρθρο. 
Αισθάνομαι όμως στο σημείο αυτό, την ανάγκη, να παραθέσω τα λόγια ενός σύγχρονου στοχαστή, ο οποίος είπε: «Οι λαοί θα βυθίσουν τις γαλέρες της Νέας Τάξης γιατί η ίδια η ζωή, αργά η γρήγορα, θα διεκδικήσει τα δικαιώματά της: Έτσι γινόταν πάντα μέσα στην ανθρώπινη ιστορία, έτσι θα γίνει και τώρα…»

.

27/09/2010 Posted by | Νέα Τάξη | , , , , , | 1 σχόλιο

Η αντίστροφη μέτρηση άρχισε! Η Νέα Τάξη ξεπροβάλει…

Τα θηρία χτυπιούνται στην αρένα για τη διεκδίκηση του θηράματος.

Μια διεθνής προσωπικότητα, που είχε βρεθεί πριν από χρόνια στην Ελλάδα, είχε πει, αναφερόμενος στις διεθνής εξελίξεις: «Η μυτερή άκρη του διαβήτη είναι πάντα στην Ελλάδα». Τα γεγονότα έρχονται να τον επιβεβαιώσουν. Τις τελευταίες ημέρες ζούμε ιστορικές στιγμές. Όσοι ήταν νηφάλιοι όλον αυτόν τον καιρό θα το καταλαβαίνουν καλύτερα αυτό.

Ο Βρετανός Ευρωβουλευτής Farage ξεσκεπάζει τον μη δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο της Ε.Ε. Βαν Ρουμπόϊ:

.

Εδώ, ο Nigel Farage, εξιστορεί στον Alex Jones (του αμερικανικού «Infowars»), την επίθεση που εξαπέλυσε στον Πρόεδρο της ΕΕ. Περιγράφει την φασιστική κατάσταση στην ΕΕ, την μη υγιή σχέση Επιτρόπων με τις Πολυεθνικές, τη νομοθεσία που γίνεται στα κρυφά από ΜΗ εκλεγμένους γραφειοκράτες της ΕΕ και «περνάει» σε όλα τα κράτη-μέλη: Την απέκδυση της εθνικής κυριαρχίας των κρατών και άλλα πολλά ΠΟΥ ΔΕ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ …ΣΥΣΚΟΤΙΣΗΣ.  Αναφέρεται συγκεκριμένα και στην Ελλάδα:
.


.

 

Τα σχόλια (προς το παρών) περιττεύουν, μιας και έχουν γραφτεί τόσα πολλά, τα οποία από τους ειδήμονες της (παρα)πληροφόησης είχαν χαρακτηριστεί «συνομωσιολογίες» και «γραφικότητες». Ας αφήσουμε λοιπόν τις «συνομωσιολογίες» της σημερινής πραγματικότητας να εξελίσσονται και εδώ είμαστε πάλι για να σχολιάσουμε…

Ελπίζω να καταλαβαίνουν τώρα κάποιοι, πως… ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ!

.

06/03/2010 Posted by | News, Politic | , , , , , , , | 15 Σχόλια

Η προκλητικότητα των Financial Times κορυφώνεται!

«Μόνη διέξοδος από την κρίση για την Ελλάδα είναι να χρησιμοποιήσει τη σοφία των προγόνων της, όχι για να διδαχθεί από αυτήν, αλλά για να την πουλήσει.»

Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι ότι δανείστηκε περισσότερα από όσα μπορεί να ξεπληρώσει. Όμως, ως το λίκνο του δυτικού πολιτισμού, έχει ένα τεράστιο απόθεμα πλούτου, ίσως το μεγαλύτερο που έχει δει ποτέ ο πλανήτης. Το μόνο που χρειάζεται είναι να βρεθεί ο τρόπος για να κεφαλαιοποιηθούν αυτά τα περιουσιακά στοιχεία», εξηγεί ο αρθρογράφος των Financial Times Ed Crooks .

Βέβαια, όπως παραδέχεται ο Crooks, τα καλύτερα από τα χειροπιαστά κομμάτια της Αρχαίας Ελλάδας βρίσκονται ήδη στο εξωτερικό, αφού τα μάρμαρα του Παρθενώνα είναι στο Λονδίνο και η Αφροδίτη της Μήλου στο Παρίσι.

«Τα όσα έχουν απομείνει δεν είναι ιδιαίτερα διαθέσιμα προς πώληση. Η ενοικίαση του Παρθενώνα στη Γερμανία, για να χρησιμοποιηθεί ως αποθήκη πυρομαχικών, όπως έκαναν στα 1680 οι Τούρκοι, μάλλον θα εντείνει υπερβολικά τις ήδη τεταμένες σχέσεις των δύο χωρών», αστειεύεται.

Ούτε και η ιδέα της τιτλοποίησης των μελλοντικών πωλήσεων των εισιτηρίων για την Ακρόπολη δεν πρόκειται να ευδοκιμήσει, προσθέτει.

«Ευτυχώς, όμως, το απόθεμα πνευματικού κεφαλαίου της Ελλάδας είναι απέραντο και απλά περιμένει έναν αρκετά έξυπνο δικηγόρο που θα το εκμεταλλευτεί. Η Αρχαία Ελλάδα αποτελεί έναν θησαυρό ευρεσιτεχνιών και brands, από αθλητικά είδη μέχρι ταινίες», επισημαίνει ο Crooks.

Το μόνο που πρέπει να κάνει η Ελλάδα είναι να επιβάλει μία μικρή χρέωση για τα πνευματικά δικαιώματα σε κάθε κωμωδία και τραγωδία, σε κάθε Πυθαγόρειο τρίγωνο, σε κάθε κομμάτι ρητορικής και σοφιστείας, εξηγεί.
«Ο υπόλοιπος κόσμος έχει ζει για πολύ καιρό χωρίς να πληρώνει ενοίκιο για αυτές τις καινοτομίες των Αρχαίων Ελλήνων. Μας έδιναν δώρα εδώ και αιώνες, τώρα είναι η ώρα να δώσουμε κάτι πίσω», δηλώνει ο δημοσιογράφος.

Σύμφωνα με τη θεωρία του, η Ελλάδα θα μπορούσε να ζητήσει από τη Nike αποζημίωση για την κλοπή του ονόματος της θεάς Νίκης. Θα μπορούσε να αναγκάσει την εταιρεία να συμπεριλάβει εκπαιδευτικό υλικό σε κάθε κουτί με παπούτσια που πουλά, για να ενημερώσει τους αδαείς εφήβους γύρω από τα όσα χρωστούν στον ελληνικό πολιτισμό.

Ο Ed Crooks παραδέχεται ότι ένα τέτοιο σχέδιο θα είναι δύσκολο και πολύπλοκο.

«Όμως, αυτοί οι έξυπνοι άνθρωποι στην Goldman Sachs βοήθησαν πολύ βρίσκοντας επινοητικές οικονομικές λύσεις για την Ελλάδα, και χωρίς αμφιβολία, θα έχουν το τέλειο σχέδιο για να βγάλουν τη χώρα από το σημερινό μπέρδεμα»
, καταλήγει.

Σχόλιο:

Ο φλεγματικός βρετανός δημοσιογράφος, θα αισθάνθηκε σίγουρα μεγάλη ικανοποίηση, όταν θα πήρε το ελεύθερο από τον αρχισυντάκτη του να χρησιμοποιήσει αυτή την ειρωνική γλώσσα για την πατρίδα του δυτικού πολιτισμού. Ίσως να έζησε έτσι μερικές στιγμές ευδαιμονίας, ιππεύοντας κάποιο από τα λευκά σύννεφα της αυτοκρατορικής του ανωτερότητας. Θα εκπλαγεί ο ψυχαναλυτής του στην επόμενη συνεδρία…

Ας ακούσουμε όμως εμείς τι μας φωνάζει από το παρασκήνιο ο συμπατριώτης του Ed Crooks, ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ:

«Ευτυχισμένοι είναι αυτοί που μπορούν να ακούν τους επικριτές τους και μετά να κάθονται να διαλογίζονται.»

.

25/02/2010 Posted by | Οικονομία | , , , , , , | 1 σχόλιο