Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Τι συμβαίνει με την Ελλάδα; Μια αντικειμενική αναζήτηση της ρίζας του προβλήματος

Πρόσκληση για μια κοινή έρευνα, που θα μπορέσει ίσως να φέρει στην επιφάνεια την αλήθεια!

Πολλοί από εμάς που καταγράφουμε τις σκέψεις μας σε κάποιο ιστολόγιο και που έχουμε πάρει στο μεταξύ και τον χαρακτηρισμό blogger -έναν χαρακτηρισμό που θεωρείται «βρισιά» στον κύκλο των παραδοσιακών ΜΜΕ- έχουμε φανερώσει την ευαισθησία μας για τις παραδοσιακές αξίες, και την ανησυχία μας γι’ αυτόν τον τόπο. Έχουμε αποδείξει, πως αυτό που επιδιώκουμε δεν είναι κάποιο είδος καταξίωσης ή ότι επιτελούμε διατεταγμένη υπηρεσία εξυπηρέτησης αλλότριων συμφερόντων, αλλά ότι βρισκόμαστε σε μια πορεία αξιολόγησης της κατάστασης και αναζήτησης της αλήθειας. Και με τον όρο «αλήθεια» εννοούμε ΑΛΗΘΕΙΑ και όχι αληθοφάνεια. Όχι δηλαδή αυτό που ίσως θα μας άρεσε να είναι η αλήθεια, αλλά την πραγματικότητα. Έστω κι αν αυτό καταρρίψει βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις και πεποιθήσεις.

Ένα ομολογουμένως δύσκολο, ίσως ακόμη και επικίνδυνο εγχείρημα, διότι μας φέρνει αυτόματα αντιμέτωπους με κατώτερα ένστικτα, όπως ο φανατικός εθνικισμός, ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός και όλα γενικά τα «ισμός».

Αυτή η δράση, για να παραμείνει ειλικρινής, δεν είναι δυνατόν να επιδιώκει οπωσδήποτε την κοινή αποδοχή, την ευρύτερη αναγνώριση. Είναι αντίθετα καταδικασμένη, τις περισσότερες φορές, στην απομόνωση και ίσως ακόμη και στην περιθωριοποίηση. Έτσι συνέβαινε πάντα με την αλήθεια. Είναι εξάλλου γνωστή η λαϊκή ρήση, που λέει, πως «η αλήθεια είναι πικρή».

Όταν κάποιος είναι εξαρτημένος από την αποδοχή και την συμπάθεια της ευρύτερης μάζας, τότε θα πρέπει να εφευρίσκει και να διατυπώνει πράγματα που είναι ευχάριστα, που γαργαλούν τα αυτιά, που ικανοποιούν τη ματαιοδοξία. Η εξάρτηση όμως αυτή σε μετατρέπει τελικά σε …αρλεκίνο.

Πολλοί από τον χώρο του μπλόκινγκ έχουν πέσει σ’ αυτήν την παγίδα, αλλά υπάρχουν όμως ακόμη πολλοί, που επιμένουν να λένε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, με όποιο κόστος αυτό συνεπάγεται. Εξάλλου, όταν αγωνίζεται κάποιος να βγει στο φως δεν κοιτάζει πίσω του να δει πόσοι τον ακολουθούν… Το δικό του όφελος βρίσκεται μπροστά και  όσοι τον ακολουθούν, έχουν κι αυτοί το δικό τους προσωπικό όφελος από τη δική του προσπάθεια.

Στο σημείο αυτό έρχομαι να προσκαλέσω τους φίλους μπλόκερ που παρακολουθούν αυτό το site, καθώς και τους αναγνώστες, να συμβάλουν, ώστε να γίνει μια έρευνα σχετικά με το πραγματικό πρόβλημα του τόπου μας. Εγώ δίνω εδώ το στίγμα, διότι έχω σχηματίσει την άποψη πως έχει σχέση με αυτό το ζητούμενο:

.

Η Ελλάδα ως διελκυστίνδα, ανάμεσα στον ωφελιμιστικό ορθολογισμό και την ανθρωπιά.

.

Δίνω και μερικούς υπότιτλους, που μπορεί να λειτουργήσουν ίσως ως μονοπάτια σκέψης:

  • Ποιος υπήρξε διαχρονικά ο συνεκτικός παράγοντας του Ελληνισμού;
  • Τι είναι πατρίδα;
  • Ποιο είναι το στοιχείο που έκανε τους Έλληνες, σε καίριες στιγμές για το Έθνος, ήρωες;
  • Τι είναι αυτό που προκαλεί διαχρονικά τον εθνικό διχασμό;
  • Ποιος είναι ο παράγοντας που δημιουργεί «Εφιάλτες»;
  • Τι έκανε τους Έλληνες να γίνουν από πρωτοπόροι, ουραγοί; Τι φταίει;
  • Υπάρχει διέξοδος;
  • …κλπ, κλπ.

Προτείνω αυτή τη συλλογική έρευνα ώστε το αποτέλεσμα να είναι όσο γίνεται πιο αντικειμενικό και να μην αντιπροσωπεύει απλά τις ιδέες κάποιου μεμονωμένου ατόμου, αλλά να είναι απόσταγμα της σκέψης διαφόρων ανθρώπων, οι οποίοι μολονότι προέρχονται από τελείως διαφορετικούς χώρους έχουν εντούτοις έναν κοινό στόχο, κι αυτός είναι: Η ΑΛΗΘΕΙΑ (όσο είναι δυνατόν βέβαια να μπορέσουμε αυτήν να την εξιχνιάσουμε).

Για συμμετοχή στην έρευνα αυτή, προσκαλώ ιδιαίτερα, τους:

…καθώς και όποιον άλλον φίλο θα ήθελε να συμμετέχει.

Οι απόψεις θα μπορούσαν να σταλούν ως σχόλιο σε αυτήν εδώ την ανάρτηση ή στο email, το οποίο πιστεύω πως είναι σε όλους γνωστό.

Μετά από τη διαδικτυακή συζήτηση που θα μπορούμε να έχουμε, σχετικά με όσα διατυπωθούν, και την αποκρυστάλλωση των ιδεών, το τελικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να περιληφθεί κατόπιν σε ένα άρθρο, το οποίο θα αποσταλεί για δημοσίευση σε όλα τα γνωστά μπλοκς, ώστε να φτάσει σε όσο το δυνατόν περισσότερους αναγνώστες.

Αυτό θα δώσει πιστεύω την ευκαιρία για μια ωφέλιμη και παραγωγική ζύμωση ιδεών, που θα είναι απαλλαγμένη από οποιαδήποτε υστεροβουλία, προπαγανδιστικούς στόχους, ή σκοτεινά συμφέροντα, και ίσως λειτουργήσει ως δρόμος που θα μπορέσει να μας οδηγήσει στο φως!

Εύχομαι να υπάρξει μια ικανοποιητική ανταπόκριση.

***

12/12/2011 Posted by | Blogging | , , , , | 26 Σχόλια

Το blogging ξανά στην επικαιρότητα – Οι φόβοι της παραδοσιακής δημοσιογραφίας

Μεγάλοι διεθνής κολοσσοί, όπως ο Guardian  και οι Financial Times, αρχίζουν να ανησυχούν, βλέποντας να αυξάνει συνεχώς η δημοτικότητα του blogging.

Το live blogging αναδείχθηκε φέτος -εν μέσω εξεγέρσεων στον αραβικό κόσμο- στην κυρίαρχη μορφή μετάδοσης ζωντανών ειδήσεων, στην υπηρεσία κάθε μεγάλου ειδησεογραφικού οργανισμού. Ακόμη και οι Financial Times αναγκάστηκαν να στρατολογήσουν το ταλέντο του Γκιντόν Ράχμαν και του μπλογκ του, για να μη μείνουν πίσω.

Τα οφέλη των μπλογκ για τα μεγάλα δίκτυα και έντυπα, υπήρξε η μεγάλη αύξηση των επισκέψεων στις ιστοσελίδες τους. Παρόλα αυτά, πολλές φωνές διαμαρτυρίας υψώθηκαν, με αναγνώστες να χαρακτηρίζουν τα μπλογκ ως το «θάνατο της δημοσιογραφίας».

Στα ταχέως εξελισσόμενα θέματα, τα μπλογκ και τα κοινωνικά δίκτυα (facebook, Twitter κ.α.) έχουν το πλεονέκτημα της άμεσης δημοσίευσης θεμάτων και εξελίξεων, ενώ επιτρέπουν επίσης τη διασύνδεση των χρηστών (linking) με άλλες ιστοσελίδες ή ενδιαφέροντα άρθρα, μέχρι και την ενσωμάτωση εικόνων, βίντεο ή τη δυνατότητα σχολιασμού των γεγονότων από τους αναγνώστες. Ο διευθυντής της ηλεκτρονικής Wall Street Journal Νιλ Μάκιντος, εξηγεί: «Τα ειδησεογραφικά μπλογκ αποτελούν μία χαριτωμένη άποψη της δημοσιογραφίας, χάρη στην αμεσότητά τους. Στην καλύτερη εκδοχή τους, τα μπλογκ είναι εντελώς απαλλαγμένα από κάθε συγγραφική έξη και επιτρέπουν στο συντάκτη τους να διηγηθεί απλά τί ακριβώς συνέβη».

Τα μπλογκ έχουν, όμως, και σημαντικά μειονεκτήματα. Σε θέματα χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, όπως οι εξεγέρσεις της Αραβικής Άνοιξης, τα μπλογκ μπορούν να γίνουν πληκτικά ή υπερβολικά μακροσκελή. Ο μπλόγκερ των New York Times, Ρόμπερτ Μάκι, προειδοποιεί: «Αυτό που κάνουν οι μπλόγκερ είναι να προσφέρουν πρωτογενές υλικό στον αναγνώστη. Η πίεση των γεγονότων και η ταχύτητα μετάδοσής τους μέσω του μπλογκ δεν αφήνει χρόνο για ανάλυση».

Παρά τα προβλήματα αυτά, όμως, η πίστη στο μέσο αυτό παραμένει ισχυρή. Ο μπλόγκερ, Μάρτιν Μπέλαμ, που συνεργάζεται με τον Guardian, λέει: «Πρόκειται για ένα είδος δημοσιογραφίας, που γεννήθηκε μέσα στο Διαδίκτυο και εμφανίζει έτσι τις ιδιαιτερότητες του χώρου αυτού». Ο σύμβουλος ηλεκτρονικών ΜΜΕ, Κέβιν Αντερσον, λέει ότι οι ειδησεογραφικοί οργανισμοί πρέπει να γίνουν πιο προσεκτικοί στη χρήση μπλογκ. «Ορισμένα live blogs δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα συνονθύλευμα αποσπασμάτων του Twitter, χωρίς καμία συνοχή και χωρίς την παραμικρή πληροφορία που θα συνέδεε τα στοιχεία αυτά με το κεντρικό θέμα», λέει ο κ. Αντερσον.

.
Πηγή: Guardian

.

01/04/2011 Posted by | Blogging | , , | 1 σχόλιο

Η δραστηριότητα των μπλόγκερ αρχίζει να κερδίζει έδαφος

Δημοσιογραφικό βραβείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε μπλόγκερ.

Ο James Clive-Matthews από τη Μεγάλη Βρετανία κέρδισε το βραβείο στην κατηγορία του διαδικτύου για το άρθρο του «EUtopia – Τι ποσοστό της νομοθεσίας προέρχεται από την ΕΕ», που αναρτήθηκε σε ιστολόγιο (blog). Σύμφωνα με την κριτική επιτροπή, ο δημοσιογράφος έχει κάνει μία «εκπληκτική ερευνητική δουλειά» και το άρθρο του είναι όχι μόνο «κατατοπιστικό και ενδιαφέρον», αλλά και πολύ «κατανοητό, πειστικό και με μία δόση χιούμορ». Ο δημοσιογράφος, ο οποίος είναι «ένας από τους λίγους »μπλόγκερς» που ασχολούνται σοβαρά με την κάλυψη θεμάτων της ΕΕ», έκανε μία πολύ σοβαρή στατιστική και συγκριτική εργασία, η οποία όμως παράλληλα «διαβάζεται πολύ ευχάριστα».

Απονέμοντας το βραβείο, ο Πρόεδρος του ΕΚ Jerzy Buzek, δήλωσε: «Το ΕΚ, με την απόφαση του να δημιουργήσει αυτό το βραβείο, θέλει να προωθήσει την κριτική και αμερόληπτη δημοσιογραφία. Γνωρίζω πόσο δύσκολο είναι να προσπαθεί κανείς να εξηγήσει τί κάνει η Ευρώπη, τις πολιτικές και τις αποφάσεις της. Εντούτοις, αυτό είναι ζωτικής σημασίας».

«Προέρχομαι από μία χώρα όπου για περίπου πενήντα χρόνια οι δημοσιογράφοι δεν είχαν το δικαίωμα να δημοσιοποιήσουν αυτά που έβλεπαν, να γράψουν αυτά που σκέφτονταν και να μιλήσουν ανοικτά για αυτά που ένιωθαν. Γνωρίζω πόσο πολύτιμες είναι αυτές οι αξίες• αυτές οι κοινές ευρωπαϊκές αξίες. Πιστεύω ότι είναι ακόμη πιο σημαντικό να ακούμε αυτούς που εκφράζονται με κριτικό τρόπο, γιατί αυτοί πραγματοποιούν ένα είδος ελέγχου και μας αναγκάζουν να εξηγήσουμε τις πολιτικές μας καλύτερα και ορισμένες φορές βοηθούν στο να αναγνωριστούν κάποια λάθη που ίσως να έχουμε κάνει».

Το Βραβείο Δημοσιογραφίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απονεμήθηκε την Τετάρτη (13.10.10) το πρωί σε δημοσιογράφους από την Πολωνία, τη Σουηδία, την Ουγγαρία και τη ΜΒ στις τέσσερις κατηγορίες γραπτού Τύπου, ραδιοφώνου, τηλεόρασης και διαδικτύου. Ο νικητής σε κάθε κατηγορία βραβεύθηκε με €5000.

Πηγή

.
Σχόλιο:
.
Οι διακρίσεις για τους μπλόγκερ έχουν ξεκινήσει βέβαια από καιρό, βλέπε για παράδειγμα εδώ:
Μεγάλο βραβείο του Τύπου στους Ιρανούς μπλόγκερ
Γιοάνι Σάντσες: η διάσημη μπλόγκερ που πολεμά τον Κάστρο
Το αξιόλογο όμως με την τελευταία είναι, ότι προέρχεται από τον χώρο από τον οποίο αντιμετώπιζε το μπλόκινγκ τελευταία απειλές χειραγώγησης. Γεγονός είναι βέβαια ότι ένα βραβείο (ή ίσως και περισσότερα στο μέλλον) μπορεί να αποτελεί και ένα είδος πολύ ύπουλης στρατηγικής, που αποσκοπεί στο ίδιο αλλά δια της τεθλασμένης…
.
Άρα χρειάζεται μεγάλη προσοχή και όχι υπερβολική ευφορία.

.

19/10/2010 Posted by | Blogging | , , | Σχολιάστε

Όταν η γάτα φοβάται τα ποντίκια

Αυτό που σχεδιάστηκε αρχικά για να λειτουργήσει ως μέσο μαζικής προπαγάνδας, γίνεται τελικά μπούμερανγκ.

cat_miceΗ επίδειξη δύναμης του συστήματος εξουσίας, με το κλείσιμο του «τρωκτικού», φανέρωσε την απειλή που αισθάνεται από την αυξανόμενη δυναμική, της (ακόμα) αδέσμευτης φωνής των μπλόκερ. Φανέρωσε το τρωτό του σημείο, που είναι, η μη χειραγωγημένη πληροφόρηση.

Κανείς σίγουρα δεν συμφωνεί με την πρακτική της λασπολογίας και της μεταφοράς της πεζοδρομιακής συμπεριφοράς σε ένα δημόσιο μέσο, ούτε με την ανεύθυνη διασπορά ψευδών ή μη διασταυρωμένων «ειδήσεων». Μολονότι θα το ήθελα, εντούτοις δεν μπορώ να επαινέσω τα «τρωκτικά» για την «ποιότητα» των αναρτήσεών τους, διότι δεν μου αφήνουν δυστυχώς περιθώριο, οι πολλές ασυναρτησίες, χυδαιότητες και τα παιδιαρίσματα με την αντιπαράθεσή τους με τον Ταρζάν. Ό,τι είναι άξιο επαίνου δυστυχώς παραγκωνίζεται από τον ανεξέλεγκτο χείμαρρο αναρτήσεων, πολλές από τις οποίες θα έπρεπε να κατέληγαν κανονικά στον κάλαθο των αχρήστων.

Εντούτοις, κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει, ότι πίσω από τα λάθη βρίσκεται απλά ένας νεανικός παρορμητισμός και τίποτα περισσότερο. Ούτε σκοπιμότητες, ούτε διατεταγμένη υπηρεσία, ούτε διαστροφική κακεντρέχεια. Μόνο νεανικός ενθουσιασμός, διότι τα άλλα απαιτούν επαγγελματικό σχεδιασμό, μεθοδολογία, στρατηγική, και αυτά δεν υπάρχουν εδώ.

Όταν λοιπόν το σύστημα προχωράει στη δίωξη και ακολούθως στην επίδειξη δύναμης (για εκφοβισμό) σε μια σχετικά αθώα ροή πληροφόρησης, τότε δείχνει το σκληρό του πρόσωπο, πίσω από τη μάσκα του ανθρωπισμού και της …εικονικής δημοκρατίας. Δείχνει τις αυταρχικές διαθέσεις και προθέσεις του, που είναι Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ!

Δεν είναι διατεθειμένοι να επιτρέψουν σε κανέναν, ούτε ακόμα και στα «τρωκτικά», να περάσουν στη σφαίρα επιρροής τους, στη οποία ανήκει και η πληροφόρηση. Τα κριτήρια καταστολής δεν είναι η εφαρμογή των νόμων του κράτους, αλλά η συντεχνιακή ΟΜΕΡΤΑ. Όταν κάποιος τολμήσει να περάσει τα «συρματοπλέγματα», μικρός ή μεγάλος, αλίμονό του, αμέσως λύνονται τα … «ντόμπερμαν» και όποιον πάρει ο χάρος.

Πάντα υπήρχε ο αιρετικός και επαναστατικός λόγος. Η παγκόσμια λογοτεχνία βρίθει από ελεύθερες φωνές, που κατακεραύνωσαν κατά διαστήματα την καταπίεση και την αυταρχική εξουσία. Η νέα αυτή κατάσταση όμως είναι κάτι διαφορετικό. Είναι άμεση, καυστική. Δεν αφήνει περιθώριο ανασύνταξης των δυνάμεων του εχθρού. Οι ελεύθερες φωνές παλαιότερα έπρεπε να λειτουργούν παρασκηνιακά, κάτω από την επιφάνεια. Σπάνια έφταναν στην ευρύτερη μάζα του κόσμου. Η δολιοφθορά, οι αντιπερισπασμοί και οι βίαιοι διωγμοί, συχνά εμπόδιζαν την αλήθεια να φτάσει στου τελικούς της αποδέκτες, που ήταν ο λαός. Σήμερα, όμως, η είδηση φτάνει σε χρόνο μηδέν από το ένα άκρο του κόσμου μέχρι το άλλο.

Αυτό που σχεδιάστηκε αρχικά για να λειτουργήσει ως μέσω μαζικής προπαγάνδας γίνεται τελικά μπούμερανγκ, και έφτασε να δώσει την ευκαιρία για τη δημιουργία ενός φάρου μέσα στο πέλαγος της παραπληροφόρησης. Ο φάρος αυτός είναι η διεθνής κίνηση των μπλόκερ.

Είμαι περίεργος να δω πως θα εξελιχθεί αυτό το σύγχρονο κυνήγι, που θυμίζει τη γάτα με τα ποντίκια.

Διότι έτσι ακριβώς βλέπει το σύστημα τους απανταχού μπλόκερ. Ως «τρωκτικά».

.

Βλέπε επίσης σχετικό άρθρο, στο ΒΗΜΑ:
«Βlogs: τόποι ενημέρωσης ή επιρροής;»

.

07/08/2009 Posted by | Blogging | , , , , , | 10 Σχόλια

Πρoστατευμένο: Η οδυνηρή πραγματικότητα

Αυτό το περιεχόμενο είναι προστατευμένο με κωδικό. Για να το δείτε εισάγετε τον κωδικό σας παρακάτω:

18/06/2009 Posted by | Blogging | , , , | Πληκτρολογήστε το συνθηματικό σας για να δείτε τα σχόλια.

To Alkimos archive με νέο look στη …«νέα αγωνιστική περίοδο»

«Νυν ευπλόηκα, ότε εναυάγησα»

Ship_by_VLACΤην παραπάνω έκφραση δανείστηκα από τον Ζήνωνα, ο οποίος καταγόταν από την πόλη Κίτιο της αγαπημένης μας και αλησμόνητης Κύπρου, απ` όπου έλαβε και την προσωνυμία «Κιτιεύς», είναι δε ο ιδρυτής και αρχηγός της Στωικής Σχολής των Ελλήνων φιλοσόφων.

Αρχικά ήταν έμπορος, αλλά το καράβι με το οποίο μετέφερε τα εμπορεύματά του καθοδόν ναυάγησε, με αποτέλεσμα να χάσει όλη την περιουσία του και να καταλήξει στην Αθήνα, όπου και άρχισε αργότερα να καταγίνεται με τη φιλοσοφία. Όταν ένιωσε τη σημασία της τελευταίας αυτής, τότε είπε το περίφημο: «Νυν ευπλόηκα, ότε εναυάγησα», που σημαίνει: «Πήγε καλά το ταξίδι μου από τότε που ναυάγησα ».

Στη δική μου περίπτωση εγώ θα έπρεπε να πω: «Νυν ευπλόηκα, ότε με …εναυάγησαν», διότι η δολιοφθορά είναι κάτι περισσότερο από εμφανής. Μπορεί φαινομενικά να έχασα όλα αυτά επάνω στα οποία έχω δουλέψει, εδώ και ενάμιση χρόνο, και δεν πρόκειται εδώ βέβαια για «εμπόρευμα» -κάθε άλλο- αλλά για πνευματική εργασία, δική μου και όλων αυτών που με τίμησαν με τα σχόλιά τους(*). Ας είναι όμως… διότι αυτό που κέρδισα είναι πολύ μεγαλύτερης αξίας, διότι με γεμίζει κουράγιο για να συνεχίσω να αγωνίζομαι υπέρ της αλήθειας και της ελευθερίας. Αυτό ήταν η διαπίστωση, ότι στον τόπο αυτό υπάρχουν ακόμα ΑΝΘΡΩΠΟΙ που ξέρουν να λειτουργούν συντροφικά, κάποιες καθαρές ψυχές, γεμάτες αλτρουισμό και φιλότιμο. Πρόκειται για τους αμέτρητους φίλους μπλόκερ, που έσπευσαν να μου συμπαρασταθούν και να με εμψυχώσουν για να συνεχίσω.

Τους ευχαριστώ λοιπόν και τους διαβεβαιώνω ότι θα είμαι εδώ, μαζί τους. Άγρυπνος και δραστήριος -από τις επάλξεις όμως τώρα των «σαλονιών» της Word Press.

 ***

 (*) Το «Alkimos archive 1» ήταν ένα από τα πρώτα μπλοκ στο οποίο ασκήθηκε όχι απλά «λογοκρισία», από την Google, αλλά πρωτοφανής δολιοφθορά. Όταν ανέστειλαν την λειτουργία του μπλόκ, εμφανίζοντας την ανήκουστη δήλωση για «κακόβουλο περιεχόμενο», διαμαρτυρήθηκα έντονα, με αποτέλεσμα να αφαιρέσουν το προειδοποιητικό σήμα ύστερα από λίγες ώρες, αλλά να καταργήσουν τελείως το μπλοκ μετά από μερικές μέρες. Τότε αναγκάστηκα να το «ψάξω» για να διαπιστώσω με έκπληξη, ότι για αρκετό διάστημα διέγραφαν κρυφά κάποια ιδιαίτερα καυστικά άρθρα. Και όχι μόνο από το δικό μου μπλοκ αλλά και από όλα τα άλλα στα οποία είχαν αυτά τα άρθρα αναδημοσιευθεί.

Ποιος άλλος μπορούσε να το κάνει αυτό εκτός από την ίδια την Google; Πιστεύω πως αυτό θα μπορούσε να το κάνει μόνο το ελληνικό παρακράτος, το οποίο δουλεύει συστηματικά, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα προκειμένου να θέσει υπό έλεγχο κάθε ελεύθερη φωνή.

Όσο προσεκτικός και αν είναι κάποιος και όσο κι αν κινείται μέσα στα πλαίσια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των εθνικών και διεθνών νόμων, αυτοί που επιχειρούν την φίμωση δεν αναγνωρίζουν κανέναν άλλο νόμο, εκτός από τον νόμο της ζούγκλας. Της επικράτησης του ισχυρότερου δηλαδή.

Επισήμανση: Υπάρχει κάποιο ενδεχόμενο να επαναφέρει η Google το μπλοκ σε λίγες εβδομάδες, και τότε ή θα διατηρηθεί ως αρχειακός χώρος ή θα μεταφερθούν όλα τα κείμενα εδώ… Θα δούμε… Όπως και να έχει όμως, διαβεβαιώνω όλους εσάς τους αναγνώστες, ότι τίποτα απ’ότι αγαπήσατε και το οποίο λειτούργησε θετικά δεν πρόκειται να πάει χαμένο. Θα φροντίσω αργά η γρήγορα να επαναφερθούν όλα ή να ξαναγραφτούν, αν και έτσι όπως τρέχει η επικαιρότητα βλέπω πως θα πρέπει να ασχοληθούμε μάλλον με νέα, «καυτά» θέματα.

06/06/2009 Posted by | Blogging | 19 Σχόλια