Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Πόσο χριστιανικά είναι τα «Χριστούγεννα»;

Η δημοφιλής παγανιστική γιορτή που βαπτίστηκε χριστιανική.

.

.

Αν και υπάρχει πληθώρα βιβλιογραφίας (βλέπε εδώ) σχετικά με αυτό το θέμα, εδώ παρουσιάζουμε την εκδοχή ενός Έλληνα δασκάλου, του Γιώργου Δαμιανού, ο οποίος τολμά να απαντήσει στα εξής ερωτήματα:

  • Γιατί γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου;
  • Ποια είναι η Ιστορία του Χριστουγεννιάτικου δέντρου;
  • Πότε στολίστηκε το πρώτο δέντρο στην Ελλάδα;

Σήμερα, θεωρείται δεδομένο και αυτονόητο [από όλα τα δόγματα των λεγόμενων χριστιανών] ότι ο Χριστός γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου. Τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, όμως,  τα γενέθλια του Χριστού ήταν θέμα ατελείωτων συζητήσεων. Το ότι ο Χριστός γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου, αποφασίστηκε, τελικά, το 336 μ.Χ και ο λόγος ήταν ότι έπρεπε να αντικατασταθεί μια σημαντική γιορτή των Ελλήνων και των Λατίνων. Οι πιστοί της προηγούμενης θρησκείας, γιόρταζαν τις ημέρες εκείνες τη μεγάλη γιορτή της γέννησης του Ήλιου (Dies Solis Invectis Natalis). Κατά την αστρονομία, επίσης,  23–25 Δεκεμβρίου είναι οι μέρες του χειμερινού ηλιοστάσιου. Μέχρι τον 7ο – 8ο  αιώνα δεν έβρισκαν ησυχία σχετικά με τέτοια ζητήματα, για παράδειγμα:  ο Επιφάνιος (315-403) είχε προτείνει την 6η  Ιανουαρίου ως ημέρα γέννησης του Χριστού, ενώ ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς (ο σημαντικότερος θεολόγος του β΄αιωνα) είχε προτείνει τη 18η Νοεμβρίου. Αξιοσημείωτη λεπτομέρεια είναι ότι πρώτα προσδιορίστηκε η ημερομηνία της γέννησης του Χριστού (25 Δεκεμβρίου) και στη συνέχεια ορίστηκε η ημερομηνία της «γιορτής της σύλληψης του Θεανθρώπου», ακριβώς εννέα μήνες νωρίτερα (Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, 25 Μαρτίου).

Όταν ο χριστιανισμός θα διαδοθεί στους βόρειους λαούς της Ευρώπης, τότε, θα εμπλουτιστεί με νέα ήθη και έθιμα, όπως, για παράδειγμα το χριστουγεννιάτικο έλατο.

Το χριστουγεννιάτικο δένδρο καθιερώθηκε τον 8ο αιώνα από τον Άγιο Βονιφάτιο (672- 754), ο οποίος διαδίδοντας τον Χριστιανισμό στους Γερμανούς, έπρεπε να αντικαταστήσει τις δοξασίες των γηγενών πληθυσμών. Συγκεκριμένα, οι αρχαίοι Γερμανοί λάτρευαν τον ιερό δρυ (βελανιδιά) και ο Βονιφάτιος τους τον αντικατέστησε με το χριστουγεννιάτικο έλατο. Πολλούς αιώνες αργότερα (το 1539) ο Μαρτίνος Λούθηρος θα κρεμάσει πάνω στο έλατο φαγώσιμα ή είδη ρουχισμού. Αυτά τα χρήσιμα δώρα θα αντικατασταθούν, αργότερα, με τα σημερινά άχρηστα στολίδια (μπάλες, λαμπάκια κ.α.)

Το πρώτο Χριστουγεννιάτικο δένδρο στην Ελλάδα στολίστηκε το 1833 στο Ναύπλιο, έξω από το σπίτι του Όθωνα. Στη συνέχεια, όταν η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην Αθήνα, η οικία  του Όθωνα (ακόμα δεν υπήρχαν ανάκτορα) ήταν το μοναδικό στολισμένο σπίτι στην Αθήνα. Εμπρός στο σπίτι του βασιλιά, λοιπόν, έκαναν ουρά οι Αθηναίοι για να  θαυμάσουν το πρωτόγνωρο δέντρο. Το στολισμένο καραβάκι δεν το γνώριζαν στην Αθήνα παρά μόνο σε ορισμένα νησιά. Συνεπώς, το χριστουγεννιάτικο έλατο ήταν μία νέα μόδα και δεν περιόρισε κάποια προϋπάρχουσα συνήθεια των Αθηναίων (και των περισσοτέρων Ελλήνων). Τώρα, γιατί πρέπει να το στολίζουμε το δέντρο και τη φάτνη  με ψεύτικο χιόνι, αυτό δεν έχει να κάνει με τη Βηθλεέμ, αλλά με τη Γερμανική προέλευση του εθίμου.

Πάντως και στην Εσπερία το έθιμο με το στόλισμα του δέντρου διαδόθηκε την ίδια, περίπου, εποχή. O Λευκός Οίκος απέκτησε το πρώτο του στολισμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο το 1856, επί προεδρίας Φράνκλιν Πιρς, ενώ το παλάτι του Oυίδσορ στόλισε για πρώτη φορά χριστουγεννιάτικο δέντρο το 1834. Το έφερε στο παλάτι ο Πρίγκιπας Αλβέρτος, σύζυγος της Βασίλισσας Bικτόριας για χάρη της βασιλικής οικογένειας.

.
Βλέπε επίσης: Τα Χριστούγεννα στον ελληνικό παραδοσιακό πολιτισμό
.
.
Σχόλιο: Από τον σκοπό αυτού του ιστολογίου, να συμβάλει δηλαδή στην αποκάλυψη της αλήθειας, δεν είναι δυνατόν να μείνει ανέγγιχτος ο χώρος της θρησκείας. Αντίθετα μάλιστα, ίσως από εκεί θα πρέπει να ξεκινάει η κάθε έρευνα, διότι η ιστορία αποδεικνύει πως ο ρόλος της θρησκείας (γενικά) ήταν καθοριστικός στην επικράτηση της πνευματικής και διανοητικής σύγχυσης.

***

Advertisements

20/12/2011 - Posted by | Κοινωνικά | , , , , ,

7 Σχόλια »

  1. Για σχετικά σχόλια, βλέπε στην αναδημοσίευση, εδώ: olympia.gr

    Σχόλιο από Alkimos | 21/12/2011 | Απάντηση

  2. Την ποικιλία στις απόψεις, όπως φανερώνεται μέσα από τα σχόλια στο olymbia,gr, κάποιοι την ερμηνεύουν απλά ως «διαφορετική οπτική», όπως συμβαίνει σε πολλά πράγματα. Παραβλέπουν όμως, πως εδώ μιλάμε για την ποιο εξέχουσα θρησκευτική γιορτή, που αφορά την ίδια την υπόσταση της λεγόμενης χριστιανικής πίστης. Μπορεί κάποιος, διαβάζοντας και μόνο τα σχόλια αυτά, να διακρίνει ομοψυχία; Δεν είναι όλοι οι σχολιαστές Έλληνες και άρα, κατά το επίσημο ποσοστό, 98% Ορθόδοξοι; Πως γίνεται άρα να υπάρχουν τόσες διαφορετικές απόψεις; Δεν φανερώνει αυτό, τουλάχιστον, σύγχυση; Οι αποδείξεις ότι η γέννηση του θεμελιωτή της Χριστιανοσύνης δεν συνέβη στις 25 του Δεκέμβρη, είναι περισσότερο από αρκετές. Πως θα φαινόταν στα μάτια των πιστών, αν γινόταν επίσημα γνωστό, ότι η υποτιθέμενη ημερομηνία γέννησης μετατοπίστηκε, ώστε να συμπίπτει με μια δημοφιλή παγανιστική γιορτή; Δεν θα έμοιαζε αυτό με ΑΠΑΤΗ;

    Ένα απλό παράδειγμα:

    Μια γυναίκα χωρίζει από τον άνδρα της, από τον οποίο έχει δυο παιδιά, και παντρεύεται έναν άλλο, με τον οποίο κάνει επίσης δυο παιδιά. Στον προηγούμενο γάμο της η γιορτή των γενεθλίων του πατέρα ήταν μια πολύ ευχάριστη περίσταση, την οποία τα παιδιά την περίμεναν πάντα με πολύ μεγάλη χαρά. Μετά τον χωρισμό, τα παιδιά -από τον πρώτο γάμο- εξακολούθησαν να κρατούν αυτό το έθιμο, γιορτάζοντάς το όμως μόνο με τον πατέρα. Πως θα φαινόταν στη νέα της οικογένεια, αν η μητέρα -θέλοντας να κρατήσει τα παιδιά κοντά της- μετατόπιζε την ημέρα γενεθλίων του τωρινού της άντρα, στην ημέρα γενεθλίων του προηγούμενου; Η απάντηση πιστεύω πως είναι προφανής!

    Σχόλιο από Alkimos | 22/12/2011 | Απάντηση

  3. Πρώτα να σχολιάσω το σχόλιο σου – η θρησκεία σε καμιά περίπτωση δεν οδηγεί σε διανοητική σύγχυση – οι εκάστοτε εκκλησιό-πατέρες έχουν παίξει αρνητικό ρόλο (όπως συμβαίνει σε όλους τους τομείς που αφορούν ανθρώπινο παράγοντα) και αυτούς πρεπει να κατακρίνουμε –
    η θρησκεία είναι κατεξοχήν προσωπική αλήθεια και έτσι πρέπει να κρίνεται (εξού και η διαφοροποιήση των σχολίων – τα οποία δεν έχω διαβάσει)
    είναι σαν να λέμε ότι η δημοκρατία δεν είναι ικανό και δίκαιο πολίτευμα γιατί κρίνουμε την εφαρμογή του από την τελευταία διετία του ΓΑΠ…
    Ζω στο εξωτερικό όπως ξέρεις και όλο και περισσότερο ανακαλύπτω πόσο αληθινή και πραγματική είναι η ορθοδοξία σε σχέση με άλλες θρησκείες/δόγματα – και δεν έχει να κάνει με την εκλλησία
    Τελειώνοντας, η μεγαλύτερη γιορτή της ορθοδοξίας είναι η Ανάσταση, και όχι τα Χριστούγεννα…

    Σχόλιο από Dimitris | 22/12/2011 | Απάντηση

    • H ιστορία αποδεικνύει Δημήτρη, πως η θρησκεία* χρησιμοποιήθηκε με έναν εσφαλμένο τρόπο και τις περισσότερες φορές έγινε το μέσο για τη χειραγώγηση και εκμετάλλευση του απλού λαού.

      Αυτό που όμως επίσης αποδεικνύει η ιστορία, είναι, πως δεν εξαπατήθηκαν όλοι. Υπήρξαν όλες τις εποχές μεμονωμένοι άνθρωποι, με αποκορύφωμα τον Χριστό, που φανέρωσαν την απάτη και τη δολιότητα της ψεύτικης θρησκείας. Ακόμα και στις πιο σκοτεινές εποχές, όπως τονίζει ο πολυγραφότατος Melvyn Bragg, «πολλές υπέροχες ψυχές έκαναν το καλό όταν οι περισσότεροι γύρω τους ήταν ασεβείς». Αν πάρουμε τους αληθινούς ακολούθους του Χριστού [που σαφώς υπήρξαν διαχρονικά και τέτοιοι στο λαό μας, ακόμα και κληρικοί] οι γνήσιοι Χριστιανοί εξακολούθησαν να «λατρεύουν [τον Θεό] με πνεύμα και αλήθεια». (Ιωάννης 4:21-24) Αυτοί ξεχώριζαν από ένα παγκόσμιο θρησκευτικό σύστημα που είχε εκπορνευτεί ως «υποστηρικτής της στρατιωτικής ισχύος». Αρνήθηκαν να εμπλακούν σε μια σχέση συνεργασίας μεταξύ Εκκλησίας και Κράτους η οποία, όπως αποκαλύπτει η ιστορία, ήταν «συμφωνία που έκλεισε ο Σατανάς και όχι ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ».—Δύο Χιλιάδες Χρόνια—Η Δεύτερη Χιλιετία: Από το Μεσαιωνικό Χριστιανικό Κόσμο στην Παγκόσμια Χριστιανοσύνη (Two Thousand Years—The Second Millennium: From Medieval Christendom to Global Christianity).

      «Η θρησκεία είναι προσωπική αλήθεια», γράφεις, που σημαίνει, όπως εγώ το εκλαμβάνω, πως ο καθένας μόνος του καθορίζει το «τι είναι Θεός» και το τελετουργικό της λατρείας που θα εφαρμόσει. Αν είναι έτσι, τότε απορρίπτουμε τη Βίβλο, ως θρησκευτικό «καταστατικό χάρτη», που διεκδικεί αυτόν τον ρόλο, δηλαδή του καθορισμού του τι είναι καλό και τι κακό. Αυτή η εκδοχή μου φαντάζει πολύ …φιλελεύθερη και αγγίζει μάλλον τα όρια της αυταπάτης.

      Αυτή η αντίληψη μπορεί να δίνει ένα αίσθημα εσωτερικής ελευθερίας. Είναι όμως πράγματι ελευθερία ή μήπως οδηγεί στον ατομικισμό;

      ________
      * Η λέξη θρησκεία αναφέρεται στα Ομηρικά έπη, χρησιμοποιείται και από τον Ηρόδοτο για να δηλώσει την λατρεία και την τιμή που οφείλει να αποδίδει ο άνθρωπος στον Θεό. Ετυμολογικά η λέξη θρησκεία προέρχεται από το ‘θρώσκω’ και σημαίνει ‘αναβαίνω’, και επομένως με τον όρο θρησκεία νοείται η ανάβαση του ανθρώπου προς τον Θεό.

      Σχόλιο από Alkimos | 26/12/2011 | Απάντηση

      • Η βίβλος είναι ένα από τα οχήματα για τη πίστη (ή θρησκεία – η ετυμολογία σου μου φαίνεται σωστή αλλά πραγματικά δεν μπορώ να κρίνω) – απλά (λέω εγώ) ο οδηγός πρέπει να είσαι εσύ, και όχι ο επιβάτης….

        Σχόλιο από Dimitris | 13/01/2012 | Απάντηση

  4. Η θρησκεία και οι πιστοί της, μου θυμίζουν την πολιτική και τους πολιτικούς.
    Εκφράζεται με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους φροντίζοντας πάντα να έχει λόγο ύπαρξης.
    Ενώ αναιρεί τον εαυτό της με πολλές πράξεις των εκπροσώπων της και των πιστών της, συνεχίζει να κυριαρχεί, μέσα από τις αντιδικίες της με άλλες θρησκείες ή με τους αρνητές της.
    Οι λεγόμενοι «αγνοί» πιστοί της, στέκονται μόνο στην διδασκαλία του ιδρυτή της, χωρίς όμως να καταδικάζουν ή να ενεργούν όπως θα ενεργούσε ο ιδρυτής της, σε περιπτώσεις όπου βεβηλώνεται το ίδιο το πιστεύω τους.
    Με την πίστη τους, δέχονται το αναπόδεικτο, και προσπαθούν να το ερμηνεύσουν, ο κάθε ένας, με διαφορετική ερμηνεία και προσέγγιση των γραφών των πατέρων της εκκλησίας.

    Εάν το 98% των Ελλήνων είναι χριστιανοί, τότε το 90% του 98%, έχει πλήρη άγνοια των γραφών, των «μυστηρίων», των τελετουργιών, της πίστης τους, και παντελή απουσία από τον τρόπο ζωής που διδάσκει.
    Η θρησκεία λοιπόν πρέπει να εκσυγχρονιστεί, όπως και η πολιτική, για να μπορέσει να επιβιώσει.
    Πως εκσυγχρονίζεις την πίστη;

    Και πως, αλήθεια, είναι κάποιος ειλικρινής και αντικειμενικός, όταν λέει ότι ανακαλύπτει ότι αυτό που πιστεύει άρα αυτό που δεν χρειάζεται απόδειξη, είναι αληθινό και πραγματικό;
    Μήπως με βιωματικό τρόπο;
    Η ερώτηση απευθύνεται στον φίλο Δημήτρη.

    Θα συμφωνήσω λοιπόν Άλκιμε, ότι τα πολλά και διαφορετικά σχόλια, είναι φυσικό αποτέλεσμα της ημιμάθειας των σχολιαστών και που ως επακόλουθο φέρνει την σύγχυση, ακόμα και για ένα θέμα που αφορά την πίστη τους και αποτελεί και τρανή απόδειξη ότι όταν δέχεσαι αντίθετη ροή από τα πιστεύω σου, ή θα πρέπει να αλλάξεις λωρίδα διαφυλάττοντας την δύναμη της πίστης, ή να υποκύψεις στην διαδικασία των ελιγμών μαζί με όποιες συγκρούσεις αυτό μπορεί να φέρει.
    Ενώ όταν έχεις επιχειρήματα και λογική, τα αποτελέσματα της αντίθετης ροής τα υφίσταται αυτός που δεν έχει.

    Σχόλιο από ο νοών...νοείτω | 22/12/2011 | Απάντηση

    • Συμφωνώ με μέρος του σχολίου σου – ο παπάς της ενορίας μου δεν εκφραει αναγκαστικά την δικιά μου πίστη.
      Μαλλον θα έλεγα τον τρόπο βιωματικό’ ανακαλύπτεις τι πιστευεις μέσω των εμπειριών σου στη ζώή (συμπεριλαμβανομένου και της παιδείας) και δεν ψάχνεις να βρεις αυτό που σου μάθανε κάποιοι. ανοιχτό μυαλό και λογική μπορούν κανουν θαύματα…..

      Σχόλιο από Dimitris | 22/12/2011 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s