Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Τι συμβαίνει με την Ελλάδα; Μια αντικειμενική αναζήτηση της ρίζας του προβλήματος

Πρόσκληση για μια κοινή έρευνα, που θα μπορέσει ίσως να φέρει στην επιφάνεια την αλήθεια!

Πολλοί από εμάς που καταγράφουμε τις σκέψεις μας σε κάποιο ιστολόγιο και που έχουμε πάρει στο μεταξύ και τον χαρακτηρισμό blogger -έναν χαρακτηρισμό που θεωρείται «βρισιά» στον κύκλο των παραδοσιακών ΜΜΕ- έχουμε φανερώσει την ευαισθησία μας για τις παραδοσιακές αξίες, και την ανησυχία μας γι’ αυτόν τον τόπο. Έχουμε αποδείξει, πως αυτό που επιδιώκουμε δεν είναι κάποιο είδος καταξίωσης ή ότι επιτελούμε διατεταγμένη υπηρεσία εξυπηρέτησης αλλότριων συμφερόντων, αλλά ότι βρισκόμαστε σε μια πορεία αξιολόγησης της κατάστασης και αναζήτησης της αλήθειας. Και με τον όρο «αλήθεια» εννοούμε ΑΛΗΘΕΙΑ και όχι αληθοφάνεια. Όχι δηλαδή αυτό που ίσως θα μας άρεσε να είναι η αλήθεια, αλλά την πραγματικότητα. Έστω κι αν αυτό καταρρίψει βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις και πεποιθήσεις.

Ένα ομολογουμένως δύσκολο, ίσως ακόμη και επικίνδυνο εγχείρημα, διότι μας φέρνει αυτόματα αντιμέτωπους με κατώτερα ένστικτα, όπως ο φανατικός εθνικισμός, ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός και όλα γενικά τα «ισμός».

Αυτή η δράση, για να παραμείνει ειλικρινής, δεν είναι δυνατόν να επιδιώκει οπωσδήποτε την κοινή αποδοχή, την ευρύτερη αναγνώριση. Είναι αντίθετα καταδικασμένη, τις περισσότερες φορές, στην απομόνωση και ίσως ακόμη και στην περιθωριοποίηση. Έτσι συνέβαινε πάντα με την αλήθεια. Είναι εξάλλου γνωστή η λαϊκή ρήση, που λέει, πως «η αλήθεια είναι πικρή».

Όταν κάποιος είναι εξαρτημένος από την αποδοχή και την συμπάθεια της ευρύτερης μάζας, τότε θα πρέπει να εφευρίσκει και να διατυπώνει πράγματα που είναι ευχάριστα, που γαργαλούν τα αυτιά, που ικανοποιούν τη ματαιοδοξία. Η εξάρτηση όμως αυτή σε μετατρέπει τελικά σε …αρλεκίνο.

Πολλοί από τον χώρο του μπλόκινγκ έχουν πέσει σ’ αυτήν την παγίδα, αλλά υπάρχουν όμως ακόμη πολλοί, που επιμένουν να λένε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, με όποιο κόστος αυτό συνεπάγεται. Εξάλλου, όταν αγωνίζεται κάποιος να βγει στο φως δεν κοιτάζει πίσω του να δει πόσοι τον ακολουθούν… Το δικό του όφελος βρίσκεται μπροστά και  όσοι τον ακολουθούν, έχουν κι αυτοί το δικό τους προσωπικό όφελος από τη δική του προσπάθεια.

Στο σημείο αυτό έρχομαι να προσκαλέσω τους φίλους μπλόκερ που παρακολουθούν αυτό το site, καθώς και τους αναγνώστες, να συμβάλουν, ώστε να γίνει μια έρευνα σχετικά με το πραγματικό πρόβλημα του τόπου μας. Εγώ δίνω εδώ το στίγμα, διότι έχω σχηματίσει την άποψη πως έχει σχέση με αυτό το ζητούμενο:

.

Η Ελλάδα ως διελκυστίνδα, ανάμεσα στον ωφελιμιστικό ορθολογισμό και την ανθρωπιά.

.

Δίνω και μερικούς υπότιτλους, που μπορεί να λειτουργήσουν ίσως ως μονοπάτια σκέψης:

  • Ποιος υπήρξε διαχρονικά ο συνεκτικός παράγοντας του Ελληνισμού;
  • Τι είναι πατρίδα;
  • Ποιο είναι το στοιχείο που έκανε τους Έλληνες, σε καίριες στιγμές για το Έθνος, ήρωες;
  • Τι είναι αυτό που προκαλεί διαχρονικά τον εθνικό διχασμό;
  • Ποιος είναι ο παράγοντας που δημιουργεί «Εφιάλτες»;
  • Τι έκανε τους Έλληνες να γίνουν από πρωτοπόροι, ουραγοί; Τι φταίει;
  • Υπάρχει διέξοδος;
  • …κλπ, κλπ.

Προτείνω αυτή τη συλλογική έρευνα ώστε το αποτέλεσμα να είναι όσο γίνεται πιο αντικειμενικό και να μην αντιπροσωπεύει απλά τις ιδέες κάποιου μεμονωμένου ατόμου, αλλά να είναι απόσταγμα της σκέψης διαφόρων ανθρώπων, οι οποίοι μολονότι προέρχονται από τελείως διαφορετικούς χώρους έχουν εντούτοις έναν κοινό στόχο, κι αυτός είναι: Η ΑΛΗΘΕΙΑ (όσο είναι δυνατόν βέβαια να μπορέσουμε αυτήν να την εξιχνιάσουμε).

Για συμμετοχή στην έρευνα αυτή, προσκαλώ ιδιαίτερα, τους:

…καθώς και όποιον άλλον φίλο θα ήθελε να συμμετέχει.

Οι απόψεις θα μπορούσαν να σταλούν ως σχόλιο σε αυτήν εδώ την ανάρτηση ή στο email, το οποίο πιστεύω πως είναι σε όλους γνωστό.

Μετά από τη διαδικτυακή συζήτηση που θα μπορούμε να έχουμε, σχετικά με όσα διατυπωθούν, και την αποκρυστάλλωση των ιδεών, το τελικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να περιληφθεί κατόπιν σε ένα άρθρο, το οποίο θα αποσταλεί για δημοσίευση σε όλα τα γνωστά μπλοκς, ώστε να φτάσει σε όσο το δυνατόν περισσότερους αναγνώστες.

Αυτό θα δώσει πιστεύω την ευκαιρία για μια ωφέλιμη και παραγωγική ζύμωση ιδεών, που θα είναι απαλλαγμένη από οποιαδήποτε υστεροβουλία, προπαγανδιστικούς στόχους, ή σκοτεινά συμφέροντα, και ίσως λειτουργήσει ως δρόμος που θα μπορέσει να μας οδηγήσει στο φως!

Εύχομαι να υπάρξει μια ικανοποιητική ανταπόκριση.

***

Advertisements

12/12/2011 - Posted by | Blogging | , , , ,

26 Σχόλια »

  1. Καταρχην να σε συγχαρώ για την πρωτοβουλία σου Άλκιμε – η συζήτηση και υγιής αντιπαράθεση μόνο πλεονεκτήματα έχει να προσφέρει.
    Θα ήθελα να ξεκινήσω το διάλογο με μια προσωπική διαπίστωση (ή γνώμη, καλύτερα) – Έθνη (οι λαοί) φτάνουν σε υψηλό σημείο (πολιτισμού, επιστημών κτλ) και μεγαλουργούν, όταν βρίσκονται κάτω από πίεση -οι δε λαοί που ευημερούν (κατά τα εκάστοτε πρότυπα) ακολουθούν καθοδική πορεία- δες για παράδειγμα τους Εβραίους, Αρμενιους και μέχρι προ λίγων ετών και τους Έλληνες….. δύσκολη πορεία στη ζωή, που όμως τελικά βελτιώνει το άτομο και την κοινωνία…
    στην αντίπερα όχθη, δες τις χώρες της Δύσης….. (φυσικά μιλάω για κοινωνίες, και το μεγαλο ποσοστό, φωτεινές εξαιρέσεις υπάρχουν πάντα).

    Όσοι μεγαλώσαμε στην Ελλάδα, ξέρουμε τον Έλληνα -και αυτό μπορεί να φανερώσει γιατί οι διχασμοί επανέρχονται…. αλλά αυτό είναι θέμα μεγάλης συζήτησης….

    Τελειώνοντας, θα ήθελα μάλλον να ευχαριστήσω το γιωργάκι (κατα κανόνα χρησιμοποιώ τον χαρακτηρισμό Κύριο μόνο για οσους σέβομαι, έτσι μεγάλωσα) γιατί η ανικανότητα/ηλιθιότητα/δόλια συμπεριφορά, ίσως ξύπνησαν την κοινώνια που κοιμάται (λογω των τακτικών του πατέρα του)… ίσως να χρειαζόμαστε λίγο «ζόρι» για να πάρουμε ανοδική πορεία ξανά….

    Σχόλιο από Dimitris | 16/11/2011 | Απάντηση

    • Θα ήθελα τη γνώμη σου σε κάποια από τα σημεία που ακολουθούν ή έστω σε κάποιο από αυτά:

      • Ποιος υπήρξε διαχρονικά ο συνεκτικός παράγοντας του Ελληνισμού;
      • Τι είναι πατρίδα;
      • Ποιο είναι το στοιχείο που έκανε τους Έλληνες, σε καίριες στιγμές για το Έθνος, ήρωες;
      • Τι είναι αυτό που προκαλεί διαχρονικά τον εθνικό διχασμό;
      • Ποιος είναι ο παράγοντας που δημιουργεί «Εφιάλτες»;
      • Τι έκανε τους Έλληνες να γίνουν από πρωτοπόροι, ουραγοί; Τι φταίει;
      • Υπάρχει διέξοδος;

      Σχόλιο από Alkimos | 16/11/2011 | Απάντηση

      • Πατρίδα – αυτό είναι εύκολο – καταρχήν δεν μπορεί να εκφραστεί σε 2 προτάσεις, ή και σε βιβλίο απλά εκφράζεται (όπως και με την Ψυχή) – αν πιστεύεις στην Πατρίδα τότε αγγόγυστα θα έδινες και τη ζωή σου, και ειμαστε πολλοί που νιώθουμε έτσι…
        συμφώνω απόλυτα με τα λεγόμενα του Vpower για την Πατρίδα…
        όσοι, σαν και εμένα, ζησανε εξωτερικό ξέρουν καλά τι θα πει Πατρίδα…

        Λείπω από τη Ελλαδα 9 χρόνια, και οικογένεια έχω κάνει και δεν παραπονιέμαι και ευτυχισμένος είμαι, αλλά κάποιες μέρες (π.χ. Χριστούγεννα) ακόμη ξυπνάω το πρωί και νιώθω ένα πόνο, πόνο βαθύ που δεν περιγράφεται… αυτό είναι Πατρίδα..

        Συνεκτικός κρίκος – τους ανθρώπους τους συνδέεουν κοινές εμπειρίες και η πορεία στη ζωή – πόλεμοι, τέχνη, πολιτισμός, παιδεία – όταν βιώνουμε τέτοια γεγονότα μαζί, δημιουργούμε κοινές εμπειρίες, κοινή Ιστορία που μας συνδέει θέλοντας και μη; αυτή η πορεία δεν χρειάζεται να είναι και γεωγραφικά κοινή, η απόσταση είναι λεπτομέρεια… (απάντηση σε εξέλιξη…)

        Σχόλιο από Dimitris | 17/11/2011 | Απάντηση

        • Εγώ έζησα 30 χρόνια εκτός πατρίδας, και τα πρώτα δέκα μάλιστα ως φυγάς… χωρίς ελληνικό διαβατήριο! Είχα ζητήσει «άσυλο»… Πού λες; Στη Γερμανία! Ναι, στη Γερμανία… Ένα μεγάλο σχολείο για μένα, που μου δίδαξε πολλά. Το κυριότερο όμως από αυτά, είναι το να αντιστέκομαι… Να μη παραμυθιάζομαι… Να μη τρώω κουτόχορτο. Αυτά δεν τα διδάχτηκα όμως από γερμανούς δασκάλους, αυτά βγήκαν από μέσα μου, όταν είχα αρχίσει να συνειδητοποιώ πως ήμουν μπλεγμένος στα …δίχτυα της αράχνης.

          Σχόλιο από Alkimos | 18/11/2011 | Απάντηση

          • φυσικά Άλκιμε, ξέρεις πολύ καλά ότι παιδεία δεν είναι (μόνο) το σχολείο και οι δάσκαλοι, αλλά το σύνολο των εμπειριών σου….. όπως θα δεις και σε άλλο σχόλιο μου παρακάτω, δε μου αρέσει η ξενιτιά, αλλά τουλάχιστον ανόίγει τα μάτια και τους όρίζοντες…

            Σχόλιο από Dimitris | 21/11/2011 | Απάντηση

  2. -Ο Συνεκτικός παράγοντας του Ελληνισμού απλά…… δεν υπήρξε!
    Απόδειξη, οτι απο τα χρόνια του Χριστού μέχρι και την άλωση , η λέξη Έλλην ισοδυναμούσε με βρισιά!

    – Η πατρίδα είναι η καρδιά, είναι το μέρος που σε ανεβάζει ψυχολογικά, χωρίς εμφανή και λογικό λόγο.
    Όταν π.χ. ζούσα στο εξωτερικό, και μόνο που έλεπα την Κέρκυρα απο το φινιστρίνι του αεροπλάνου ένοιωθα μια ευτυχία, ενω σαφέστατα δεν υπήρχε κάποιος αντικειμενικά ικανός λόγος να μου το προκαλεί αυτό!

    – Οι Έλληνες , όπως κάθε λαός στην ιστορία του έγιναν ήρωες οταν δεν είχαν άλλη επιλογή επιβίωσης. Η πιο απλά είμαστε τόσο ήρωες ακριβώς όσο κάθε απελπισμένος.

    – Εθνικό διχασμό στη Χώρα μας ανέκαθεν προκαλούσε το συμφέρον. Η τελευταία ιδεολογική διαμάχη ήταν η εικονομαχία στο Βυζάντιο, κατα την οποία οι λίγοι πνευματικοί άνθρωποι, νικήθηκαν απο τον όχλο των απατεώνων κληρικών, και απο το καθοδηγούμενο και τυφλό αμόρφωτο πλήθος. Ήταν ο επιθανάτιος ρόγχος του έτσι κι αλλιώς ετοιμοθάνατου Ελληνισμού. Έκτοτε οι κάτοικοι αυτής της τρόπον τινά Χώρας, απλά διαλέγουν στρατόπεδα την ιδεολογία των οποίων ούτε καταλαβαίνουν ούτε επιθυμούν να εφαρμόσουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο εμφύλιος, στον οποίο δεν συγκρούονταν αντιλήψεις αλλά μονάχα συμφέροντα. Απόδειξη οτι παρά το γεγονός ότι οι κομουνιστές έχασαν, παρόλα αυτά παραμένουμε η τελευταία Σοβιετία του πλανήτη, και έχουμε μια οικονομία που είναι τα πάντα εκτός απο καπιταλιστικη και φιλελεύθερη..

    – Το συμφέρον φυσικά είναι εκείνος ο παράγων που δημιουργεί εφιάλτες, και το γεγονός οτι ο Λαός πιστεύει πως ζει σε ένα Κράτος – μόρφωμα των μεγάλων Δυνάμεων που δεν του ανήκει!

    – Οι σημερινοί κάτοικοι της Ελλάδος δεν΄υπήρξαν ποτέ τους πρωτοπόροι, όσον αφορά αυτούς που κατοικούσαν πριν 2000 χρόνια ναί ηταν πρωτοπόροι του πνέυματος, αλλά αν πιστεύετε οτι αυτό σημαίνει κάτι για μας πιστεύω είστε γελασμένοι. Κάθε γενιά πολιτών στη Χώρα μας πρέπει να δίδει τη δική της μάχη ανεξάρτητα απο τα επιτεύγματα της προηγουμένης. Αν επαναπαυόμαστε στις επιτυχίες των προηγουμένων , τότε κλωτσάμε κι απαρνιώμαστε τις δικές μας δυνατότητες.

    -Υπάρχει διέξοδος, πάντα ευτυχώς υπάρχει! Αν εντοπίσουμε τα λάθη μας, τις αδικίες και τους παραλογισμούς μας κι αποφασίσουμε επιτέλους οτι θα πορευτούμε με λίγους, απλούς και αυτηρότατους κανόνες καθολικής εφαρμογής χωρίς εξεραίσεις. τότε υπάρχει μόνο διέξοδος. Όσο λειτουργούμε κουτά νομίζοντας οτι ανοίγοντας ενα παράθυρο, θα εξαπατήσουμε τους συμπολίτες μας, τότε το μέλλον που θα μας αξίζει συνολικά θα είναι πολύ χειρρότερο απο το παρόν μας. Επίσης πρέπει να πάψει να πιστεύει ο Έλληνας οτι η τιμωρία αξίζει στον αδύνατο κρίκο, και να αρχίσει να πιστεύει οτι η τιμωρία αξίζει και πρέπει πάση θυσία να αποδοθεί στον ανήθικο κρίκο της κοινωνικής μας αλυσίδας.

    Σχόλιο από Vpower | 17/11/2011 | Απάντηση

    • Ενδιαφέρουσα η προσέγγιση, διότι βγάζει κάτι γλυκόπικρο… Κάτι ανάμεσα στην απογοήτευση και την αισιοδοξία. Μου θύμισες τα λόγια του -«αφορισμένου» από τους νεοταξίτες- Ίωνα Δραγούμη, που είχε γράψει κάποτε στο ημερολόγιό του: «Εκείνο που με συνδέει μ’ έναν τόπο δεν είναι το καλοκαίρι, είναι ο χειμώνας, και με τους ανθρώπους, οι λύπες της αγάπης».

      Σχόλιο από Alkimos | 18/11/2011 | Απάντηση

  3. Αγαπητέ Άλκιμε καλησπέρα.
    Πολύ ενδιαφέρουσα και σημαντική η πρόσκληση – πρόκληση που στέλνεις στον αχανή χώρο του διαδικτύου, σε γνωστούς και αγνώστους.
    Αν και η απογοήτευση για το σύνολο της πολιτικής αλλά και για την συμπεριφορά της πλειοψηφίας των κατ’ ευφημισμό πολιτών είναι μεγάλη, με χαρά και τιμή αποδέχομαι την πρόσκλησή σου.
    Θεωρώ πολύ σημαντική την πρωτοβουλία σου, αφού κινείται στην κατεύθυνση της ένωσης της σκέψης και της δύναμης της εκφοράς λόγου που δεν διακατέχεται από ιδιοτέλεια.
    Αφού σε συγχαρώ θερμά για την πρωτοβουλία σου, εύχομαι η προσπάθεια αυτή να ευοδώσει το μέγιστο δυνατόν.

    Σχόλιο από ο νοών...νοείτω | 17/11/2011 | Απάντηση

  4. Αγαπητέ Άλκιμε,

    εύγε, διότι έθεσες αυτό το θέμα, αλλά και γενικότερα για την ανήσυχη και ερευνητική των πραγμάτων διάθεση που σε διακρίνει. Η παρουσία σου εξ αρχής στο διαδίκτυο είχε χαρακτήρα να τεθούν τα μεγάλα ζητήματα που μας απασχολούν και όχι να δοθούν εύκολες απαντήσεις σε θέματα που φορτίζουν συναισθηματικά, κινούν την περιέργεια στην επιφάνεια, ή δημιουργούν αίσθηση μόνο για να βρισκόμαστε σε συζήτηση.
    Αυτή η ετοιμότητα σου κέρδισε εξ αρχής όχι μόνο την συμπάθεια, αλλά και το ενδιαφέρον μου.
    Επίσης σε ευχαριστώ θερμά για την ονομαστική πρόσκληση συμμετοχής, την οποία αποδέχομαι και στην οποία υπόσχομαι να ανταποκριθώ κατά το δυνατόν.
    Πριν προχωρήσουμε στην προσπάθεια να διαμορφωθούν απαντήσεις στα ζητήματα που έθεσες, θέλω να τοποθετηθώ αναφορικά με τον πυρήνα του εν λόγω εγχειρήματος:

    1. Τα ζητήματα αυτά είναι θεμελιακά, πριν από όλα – εδώ που έχουμε φθάσει – για την άμεσα μελλοντική μας επιβίωση ως έθνος και λαός. Εάν μπορέσουμε να τα απαντήσουμε επιτυχώς, αποκτούμε στέρεες βάσεις επί των οποίων δυνάμεθα να στηρίξουμε τον μελλοντικό μας αγώνα επιβιώσεως ως λαός. Εάν δεν το επιτύχουμε, συνεχίζουμε να πελαγοδρομούμε, σε φάση κατά την οποία το διακύβευμα αποκτά συνολικό χαρακτήρα, με αποτέλεσμα να τίθεται υπό αμφισβήτηση η βάση της επιβιώσεώς μας.

    2. Στα θεμελιακά ζητήματα που θέτεις, δεν έχει δοθεί ακόμη ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ απάντηση, άρα – ΔΥΣΤΥΧΩΣ – το ζητούμενο υφίσταται σε όλο του το εύρος. Οπωσδήποτε έχει προηγηθεί σημαντική προλείανση του εδάφους. Αλλά αυτή αποτελεί ψύλλο στα άχυρα. Για να την εντοπίσουμε απαιτείται η δημιουργική επεξεργασία ενός τεράστιου όγκου συγγραμμάτων και άλλων.

    3. Η αλήθεια έχει κρατηθεί σκοπίμως συγκαλυμμένη, διότι αφορά την φύση και ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ της εξουσίας. Γι αυτόν τον λόγο αναφέρομαι στο Μάτριξ. Το ζήτημα αποτελεί ένα κουβάρι. Εάν βρεθεί ο Μίτος ξεκινάει το δημιουργικό ξετύλιγμα. Γι αυτόν τον λόγο εντοπίζω την ανάγκη της λεγόμενης «ρωγμής». Επί του θέματος αυτού έχω προβεί σε κάποιες αναρτήσεις.

    4. Προχωρώ την προσωπική μου αναζήτηση εδώ και δεκαετίες. Πιστεύω, ότι χωρίς να έχω εντοπίσει ακόμη τον Μίτο, βρίσκομαι σε σωστή κατεύθυνση.

    5. Το ζήτημα της έρευνας – στην σημερινή ώριμη πλέον φάση – έχει συγκεκριμένες προϋποθέσεις, δύο των οποίων είναι:
    – Αρκετή προπαίδεια
    – Ανοικτό πνεύμα, αποδέσμευση από την ύπνωση της πολυμάθειας και της εγωιστικής εμμονής στα
    τετριμμένα

    6. Η συμμετοχή στο διαδίκτυο έχει από λίγους ερευνητικό χαρακτήρα, οι οποίοι αποτελούν την εξαίρεση. Αυτό δεν είναι από μόνο του αρνητικό. Ένα κίνημα χρειάζεται την ενημέρωση, την διάδοση ειδήσεων, τον καταγγελτικό λόγο επί των ζητημάτων επικαιρότητος, την λεγόμενη αγκιτάτσια, την προπαγάνδα, την διασκεδαστική εκφορά, το χιούμορ, την τέχνη και πολλά άλλα επί πλέον. ΟΜΩΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΕΠΙΛΥΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΩΘΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΗΣ.
    Οι περισσότεροι στο διαδίκτυο φρονούν, ότι μπορούν να διαφωτίσουν, ενώ στερούνται οι ίδιοι σε πλείστα όσα διαφωτήσεως. Αυτό δεν μειώνει την προσπάθειά τους, διότι το βασικό στοιχείο του διαδικτύου είναι ανοιχθούν δρόμοι στην διαδράση.
    Άλλο ένα μεγάλο πρόβλημα της έρευνας και της διαφώτισης είναι, ότι κάποιοι πολύ προικισμένοι ερευνηταί/διαφωτισταί απολυτοποιούν τον τομέα στον οποίον ανήκουν και επιχειρούν εξ αυτού να συνάγουν συμπεράσματα γενικότερης ισχύος.

    7. Ο συλλογικός διανοούμενος μπορεί μεν να συσταθεί μέσο των πληκτρολογίων, λόγω του ότι το διαδίκτυο μπορεί να φέρει σε δημιουργική επαφή ανθρώπους, που χωρίς αυτό πολύ δύσκολα θα μπορούσαν να γνωρισθούν. Όμως τα πληκτρολόγια δεν επαρκούν για να λειτουργήσει και να αποδώσει αποτέλεσμα ο συλλογικός διανοούμενος. Απαιτούνται επί πλέον το Skype, τα τηλέφωνα καθώς και οι προσωπικές συναντήσεις. Οι περισσότεροι όμως δεν έχουν ωριμάσει ακόμη για να πέσουν στο νερό.

    8. Ως ενδιάμεσο μέσο προτείνω να ιδρυθεί ένα chat από όσους συμφωνούμε, με βασικό διαχειριστή εσένα, που πήρες την πρωτοβουλία.
    Εάν και όταν ιδρυθεί το chat, έχω να κάνω συγκεκριμένες προτάσεις επ’ αυτού. Το chat είναι σκόπιμο να είναι ανοικτό σε όλους, ώστε ταυτοχρόνως και να επεξεργάζεται, αλλά και να διαδίδει προβληματισμό.

    Και πάλι συγχαρητήρια,
    μέχρι το επόμενο σχόλιο,

    Σχόλιο από botiliastopelagos@gmail.com | 17/11/2011 | Απάντηση

    • Καλησπέρα Μποτίλια.
      Προσωπικά με βρίσκει σύμφωνο η πρότασή σου και για το chat και για όλες τις άλλες μορφές επικοινωνίας.
      Θέλω να γράψω αλλά δεν μου βγαίνει εύκολα αυτές τις ημέρες.
      Κάτι ο φόρτος εργασίας, κάτι το βάρος των εξελίξεων….

      Άλκιμε, κράτα πάντα σε πρώτο πλάνο αυτήν την ανάρτηση.

      Σχόλιο από ο νοών...νοείτω | 18/11/2011 | Απάντηση

      • Η εισήγηση για «πρώτο πλάνο» ελήφθει και ήδη εφαρμόστηκε.

        Σχόλιο από Alkimos | 18/11/2011 | Απάντηση

    • Φίλε Μποτίλια σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και για την συμμετοχή σου. Οι προτάσεις σου είναι ενδιαφέρουσες, αλλά προτείνω κάποιος άλλος από την παρέα να αναλάβει τον συντονιστικό ρόλο, διότι εγώ -από πλευράς χρόνου- δεν θα μπορέσω να ανταποκριθώ. Με χαρά όμως θα μπορέσω να συμμετάσχω.

      Σχόλιο από Alkimos | 18/11/2011 | Απάντηση

  5. σκεέφτομαι, σκέφτομαι… Τι μπορώ να πώ σε 2-3 παραγράφους… Να ένα όφελος της διαδικτυακής έκφρασης.. Προσπάθεια λιτής έκφρασης

    Σχόλιο από archaeopteryx | 18/11/2011 | Απάντηση

  6. Aγαπητέ Άλκιμε σε ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση.
    Θα προσπαθήσω να απαντήσω σε μερικά από τα ερωτήματα που θέτεις.
    Κατ’ αρχήν στο κεντρικό ερώτημα «Τι συμβαίνει με την Ελλάδα».
    Αν δεν είχε παρουσιαστεί ο σύγχρονος Εφιάλτης, ο ψυχρότερος μισέλληνας που έχει πατήσει ποτέ το πόδι του στη γή, ο «Έλληνας απ΄επιλογή» η Ελλάδα θα είχε περάσει τον Κάβο χωρίς να βραχεί.
    Αυτό που συνέβη είναι ότι η Ελλάδα απλά «χαλάρωσε» και χρειάζεται να αποκτήσει πάλι την Αρχαία της Σκληρότητα.

    * Ποιος υπήρξε διαχρονικά ο συνεκτικός παράγοντας του Ελληνισμού;
    Η Μαχητικότητα (Σκληρότητα), η Γλώσσα, οι Θεοί της (το Μεταφυσικό στοιχείο εντονότατο στην Αρχαία Ελλάδα, που διαμεταβιβάστηκε ως σήμερα ανίκητο και μεταστοιχειώθηκε στο Χριστιανισμό), το Πατρώο της Έδαφος και ότι αυτό όριζε ή περίκλειε εκάστοτε (με τις αντίστοιχες Μνήμες Πατρώων Εδαφών που ορίζουν διαχρονικά Στόχους), και η Λογική.

    * Τι είναι πατρίδα; Ο πατρώος χώρος και οι ΜΝΗΜΕΣ που δημιούργησε, που εμπεριέχει και τον εμπεριέχουν. (άρα η Γλώσσα).

    * Ποιο είναι το στοιχείο που έκανε τους Έλληνες, σε καίριες στιγμές για το Έθνος, ήρωες;
    Το Ένστικτο (Μεταφυσικό στοιχείο (εμπεριέχει τις Μνήμες άρα τη Γλώσσα, άρα τα Πάτρια), ή αλλιώς Πίστη) και η Μαχητικότητα (Σκληρότητα), η Συσσωμάτωση, ο Ηγέτης ή οι Ηγέτες.

    * Τι είναι αυτό που προκαλεί διαχρονικά τον εθνικό διχασμό;
    Ο ΦΘΟΝΟΣ (αδυναμία χαρακτήρα) (η εμφύτευση αλλότριων προτύπων επίσης)

    * Ποιος είναι ο παράγοντας που δημιουργεί «Εφιάλτες»;
    ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ (απουσία Σκληρότητας)

    * Τι έκανε τους Έλληνες να γίνουν από πρωτοπόροι, ουραγοί; Τι φταίει;
    Δεν είμαστε ουραγοί, η κρίση είναι τεχνητή, υπάρχει μια φούσκα που της προσέδωσαν μεγαλύτερες διαστάσεις από ότι είχε, παραπέμπω στον ελπίζω όχι καταλυτικό ρόλο του σύγχρονου Εφιάλτη – Δοσίλογου – Μισέλληνα.
    Τα υπόλοιπα είναι ΤΕΧΝΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ για το ΠΩΣ θα φτιάξουμε την οικονομία.

    * Υπάρχει διέξοδος;
    Ναι, υπάρχει. ΣΑΦΕΙΣ ΣΤΟΧΟΙ. Ο ΧΑΡΤΗΣ. Η ΔΙΑΚΡΙΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ. ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΕΔΑΦΙΚΗΣ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ. Η ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ. ΠΟΛΙΤΕΣ ΟΠΛΙΤΕΣ. Η ΧΡΗΣΗ της ΠΑΙΔΕΙΑΣ και της ΛΟΓΙΚΗΣ.
    Η ΕΠΙΜΟΝΗ (Σκληρότητα Χαρακτήρα).

    Απάντησα με τρόπο που η κάθε απάντηση να εμπεριέχει τις προηγούμενες και τις επόμενες και όλες μαζί το πρόβλημα.

    Σχόλιο από αλλενάκι | 18/11/2011 | Απάντηση

  7. Ο Νοέμβρης 2011 δείχνει ξανά «Eπιστημονική» Xούντα !!!
    AYTO Σημαίνει Αντίσταση και … Eπιστημονική Αντίσταση !!! ΕΜΠΡΟΣ !!!
    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν – τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ’ έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!… Πότε θ’ αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ, 20 Oκτώβρη 1973

    Σχόλιο από Ο Νοέμβρης 2011 δείχνει ξανά "Eπιστημονική" Xούντα !!! | 18/11/2011 | Απάντηση

  8. Αγαπητοί φίλοι
    Τα ερωτήματα που τίθενται είναι και αυτά που ποτέ δεν απαντήθηκαν αξιόπιστα μια και οι πραγματικές απαντήσεις θέλουν ρήξεις και αλλαγές από όλους μας και αυτό δεν είναι εύκολο.
    Τι είναι πατρίδα λοιπόν. Για μένα πατρίδα είναι το μέρος που μέσα του ταιριάζω. Δεν είμαι ένας ευδιάκριτος ξένος. Ξέρω τι συμβαίνει και γιατί. Μπορώ και ερμηνεύω τα νεύματα και τις κρυμμένες φράσεις των άλλων. Από την άλλη όμως για μένα πατρίδα πρέπει να είναι και ένα μέρος που αγαπώ και γι’ αυτό φροντίζω να το κάνω καλύτερο. Ένα μέρος που με αφήνει να ζήσω και να δημιουργήσω και εγώ το ανταποδίδω μέχρι δεκάρας. Ένα μέρος που σέβομαι τους συμπατριώτες μου και απαιτώ στην συνέχεια να με σέβονται και αυτοί. Υπάρχει σήμερα πατρίδα με αυτά τα δεδομένα. Προφανώς όχι. Μπορεί να υπάρξει; Δύσκολο αν όχι ανέφικτο ως στόχος θα έλεγα πριν λίγο καιρό αλλά απ’ ότι φαίνεται η ιστορία αποφάσισε να μας δώσει μια ακόμη ευκαιρία. Μια γενικότερη αναζήτηση που βρίσκεται σε εξέλιξη πρέπει να φέρει αποτέλεσμα και εδώ θα ενέτασα και την προσπάθεια αυτή.
    Για να ευοδώσει όμως αυτή η προσπάθεια πρέπει να απαντηθούν τα υπόλοιπα ερωτήματα που κατατείνουν στο γιατί.
    Εδώ η απάντηση είναι ακόμη πιο εύκολη. Η άγνοια. Είμαστε δεσμώτες της ολικής άγνοιας. Είναι αδύνατον να υποδουλώσεις κάποιον αν δεν τον δεσμεύσεις πρώτα πνευματικά. Τώρα πια είναι άγνωστο το ποια είναι η αλήθεια και ποιο το ψέμμα. Άλλωστε ένα μακροχρόνιο ψέμμα είναι μια, για χρόνια, αποδεκτή αλήθεια. Το σημαντικότερο είναι ότι πάνω σε αυτό το ψέμμα χτίστηκαν καρριέρες και όχι μόνο.Οι περισσότεροι από εμάς αν όχι όλοι χτίσαμε τις δικές μας προσωπικές σταθερές πάνω σε κάποια ψέμματα που θεωρούμε ως αλήθειες. Αν λοιπόν με ευκολία μπορούμε να επιτεθούμε στους υπολοίπους δεν είναι το ίδιο εύκολο για τον εαυτό μας; Πόσο εύκολο είναι άραγε;
    Εδώ έρχεται ως απάντηση το ερώτημα και η απάντησή του βέβαια, του τι είναι αυτό που μας ένωσε κάποιες σημαντικές στιγμές της ιστορίας μας.
    Πιστεύω ότι τις στγμές αυτές, λόγω της δραματικότητας τους, κατάφεραν να συνειδητοποιήσουν πιο είναι το πραγματικό τους συμφέρον αφαιρώντας έστω και προσωρινά την παραπλανητική νεφέλη. Άλλωστε όταν η ανάγκη έπαψε επανήλθαμε στα ίδια.
    Ποιο λοιπόν θα ήταν το συμπέρασμα-απάντηση από τα παραπάνω; Να τους δείξουμε το πραγματικό συμφέρον τους. Πως; Δημιουργώντας πραγματικά παραδείγματα. Μόνο αυτό μπορεί να πείσει.
    Είναι δυνατόν να γίνει κάτι τέτοιο;
    Δύσκολο, μια και χρειάζονται πολλά περισσότερα από μια καλή διάθεση.Άλλωστε γι’ αυτό και ανάλογες προσπάθειες ονομάστηκαν Ουτοπίες

    Σχόλιο από Παυσανίας | 19/11/2011 | Απάντηση

  9. Σοφές κουβέντες Παυσανία – «για μένα πατρίδα πρέπει να είναι και ένα μέρος που αγαπώ και γι’ αυτό φροντίζω να το κάνω καλύτερο. Ένα μέρος που με αφήνει να ζήσω και να δημιουργήσω και εγώ το ανταποδίδω μέχρι δεκάρας. Ένα μέρος που σέβομαι τους συμπατριώτες μου και απαιτώ στην συνέχεια να με σέβονται και αυτοί» πολύ εύστοχο, και αν κλείσω τα μάτια μου 15 χρόνια πίσω, ήταν ακριβώς ότι ζούσα…

    Άγνοια – πολύ σωστό, έλλειψη παιδείας θα έλεγα… ως μαθητής γκρίνιαζα για τα δύσκολα μαθήματα, ως φοιτητής ήμουνα περήφανος για το επίπεδο του Ελληνικού πανιπιστημίου… ωριμάζοντας είδα ότι η παιδεια (σχολική) ήταν πολύ κατώτερη των προγενέστερων μου (πχ των γονιών μου) αν και τα σχολεία μας ήταν πιο «μοντέρνα», φεύγοντας στο εξωτερικό για περαιτέρω σπουδές είδα ότι το επίπεδο του Ελληνικού πανεπιστημίου δεν είναι ανώτερο…..
    και αν και μεπονάει η ξενιτιτά, μου άνοιξε τουλάχιστον τα μάτια… όπως και πολλούς άλλους…

    Σχόλιο από Dimitris | 21/11/2011 | Απάντηση

  10. Το σχόλιό μου αφορά τη σύγχρονη Ελλάδα, η αρχαία είναι πολύ μακριά μας. Η μεσολάβηση του χριστιανισμού αλλοίωσε τόσο τα χαρακτηριστικά εκείνου του λαού που μόνο κατ΄ ευφημισμό μπορούμε να θεωρούμαστε απόγονοί τους. Οι μόνοι συνδετικοί κρίκοι με το μακρινό παρελθόν είναι κυρίως το φυσικό περιβάλλον και δευτερευόντως η γλώσσα. Δεν θα έλεγα ότι αυτοί οι συνδετικοί κρίκοι είναι αρκετοί για τον «διαχρονικό Ελληνισμό».
    Κατά τη γνώμη μου η λέξη που μας χαρακτηρίζει κυρίως σαν έλληνες είναι φιλελεύθερος. Στην Ελλάδα κράτος, όπως αυτή ετεροκαθορίσθηκε γεωπολιτικά, καθοριστικοί παράγοντες γι’ αυτό το κύριο χαρακτηριστικό είναι το φυσικό περιβάλλον, και η ορθοδοξία, στοιχεία που καθόρισαν την παιδία μας.
    Μέσα σ’ αυτή τη λέξη μπορείς να βρεις και τα καλά και τα κακά αυτού του τόπου. Ο φιλελεύθερος μπορεί να γίνει ήρωας όταν αντιμετωπίζει ένα ξένο, αλλά και διχαστικός όταν αντιπαρατίθεται με ένα ντόπιο. Η συλογικότητα απαιτεί υποχωρήσεις και συμβιβασμούς για τις οποίες δεν είναι ώριμος ένας φιλελεύθερος. Εκεί πάσχει ο έλληνας, εκεί θα βρεις όλα τα λάθη μας, στην έλλειψη συλογικότητα.
    Με μια φράση θα έλεγα ότι σαν λαός θα πρέπει να περιορίσουμε τον φιλελευθερισμό μας και να αυξήσουμε την συλογικότητά μας.

    Σχόλιο από Dyer | 23/11/2011 | Απάντηση

  11. Χαιρετώ, αν και κάπως καθυστερημένα.

    Νομίζω πως η βασική αιτία των κακοδαιμονιών μας είναι η ανηθικότητά μας. Η ανηθικότητα -κατά την γνώμη μου- ξεκινάει την δράση της, πρώτον κατά του ίδιου του εαυτού μας.

    Όλοι γνωρίζουμε ποιό είναι το καλό, το έντιμο, το δίκαιο κλπ, όμως προτιμούμε να βιάσουμε τα συναισθήματά μας, να διαστρέψουμε την συνείδησή μας, να πουλήσουμε την ψυχή μας, προκειμένου να θρέψουμε τις σαπιοκοιλιές μας και την εικόνα μας. Το πρώτο θύμα της ανηθικότητάς μας είναι, λοιπόν, ο ίδιος μας ο εαυτός, τον οποίον εκπορνεύουμε όσο-όσο, ξεχνώντας πως τα σάβανα δεν έχουν τσέπες, ούτε κέντρα ηδονής.
    Όποιος έχει ήδη ξεπουλήση (και κακοποιήση) τον εαυτό του, δεν έχει πλέον αναστολές να ξεπουλήσει και τον διπλανό του και την πατρίδα του και τα παιδιά του κι όλη την ανθρωπότητα ακόμη, για λίγες στιγμές «ευτυχίας».

    Η αιτία που γινόμαστε ανήθικοι -κατά την γνώμη μου πάντα- είναι το ότι χάνουμε την αίσθηση της υπαρξιακής και χρονικής κλίμακος. Γινόμαστε κοντόφθαλμοι, αντιλαμβανόμαστε μόνον το εδώ και το τώρα, ό,τι είναι άμεσα απτό κι ορατό. Ως αποτέλεσμα αυτού, καταλήγουμε υλιστές και ηδονιστές, οπαδοί της «ιδεολογίας» του «ο,τι φάμε- ο,τι πιούμε- κι ο,τι αρπάξει ο απαυτός μας», σαν να μην υπάρχει αύριο.

    Αγνοούμε -και περιγελούμε- αυτό που υποστηρίζει ο Αριστοτέλης στα Ηθικά Νικομάχεια: Εφ όσον γνωρίζουμε εμπειρικά πως το σύμπαν είναι ακριβοδίκαιο, όταν δεν βλέπουμε την δικαιοσύνη ν’ αποδίδεται στον παρόντα χρόνο και τόπο, δεν μπορούμε παρά να συμπεράνουμε πως αυτή αποδίδεται σε άλλο χρόνο και τόπο. (σε ελεύθερη απόδοση του νοήματος)

    Συμφωνώ με το αλλενάκι, σχετικά με τον παράγοντα της «σκληρότητας- επιμονής -δύναμης χαρακτήρα». Όμως, όπως κι η ίδια αναφέρει, αυτή η ψυχική δύναμη εδραζόταν πάντα στην πίστη των Ελλήνων σε κάποια υπερβατική πραγματικότητα, ανώτερη και διαχρονικότερη της εδώ εφήμερης ύπαρξής μας. Πίστη η οποία λειτουργούσε ως κριτήριο επιλογής, είτε επρόκειτο για τα Ηλύσια Πεδία, είτε για τον Κόσμο των Ιδεών, είτε για την Βασιλεία των Ουρανών.

    Σήμερα, εν πολλοίς, πάθαμε αυτό που έγραφε ο Σεφέρης αναφερόμενος στους Κύπριους, πως οι Άγγλοι, δια του χρήματος, επιχειρούν να τους μετατρέψουν σε Σπαρτούς.
    Κοινώς, γουρουνοποιηθήκαμε. Αντί να βλέπουμε Ουρανό, βλέπουμε μόνο την λάσπη που μέσα της κυλιώμαστε.

    Παρακάτω, θα προσπαθήσω να διατυπώσω κάποιες σκέψεις και για τα επιμέρους ερωτήματα.

    Σχόλιο από mnk | 01/12/2011 | Απάντηση

  12. – Ποιος υπήρξε διαχρονικά ο συνεκτικός παράγοντας του Ελληνισμού;
    *Η διαχρονική πίστη στην Θεία Σοφία, την Θεία Δικαιοσύνη και το απαραβίαστον της Ανθρώπινης Ελευθερίας.

    – Τι είναι πατρίδα;
    *Το πατρικό μας σπίτι (κι ο,τι αυτό περιλαμβάνει, σε χώρο και χρόνο).
    *Η συνισταμένη (και η σύνοψη) των πατρικών σπιτιών της ευρύτερης οικογένειάς μας, δηλαδή όλων των αδερφοξάδερφων που αποκαλούμε συμπατριώτες και με τους οποίους μοιραζόμαστε το κοινό επώνυμο «Έλλην».
    *Η κοινή πατρώα κληρονομιά, την οποία παραλάβαμε απ’ τους προγόνους, της οποίας είμαστε προσωρινοί διαχειριστές και την οποία οφείλουμε ν’ αποδώσουμε στους απογόνους.

    – Ποιο είναι το στοιχείο που έκανε τους Έλληνες, σε καίριες στιγμές για το Έθνος, ήρωες;
    * Το «υπέρ βωμών και εστιών».
    * Το αυτοθυσιαστικόν πνεύμα.

    – Τι είναι αυτό που προκαλεί διαχρονικά τον εθνικό διχασμό;
    *Η κοινωνική αδικία, η ιδιοτέλεια και κυρίως η έπαρση. Στην Ελλάδα, ο διχασμός ενδημεί ακόμα και μέσα στις οικογένειες.

    – Ποιος είναι ο παράγοντας που δημιουργεί «Εφιάλτες»;
    * Μισανθρωπία που αναπτύσσεται σε θύματα κοινωνικής αδικίας.
    * Παρείσφρηση αλλογενών.

    – Τι έκανε τους Έλληνες να γίνουν από πρωτοπόροι, ουραγοί; Τι φταίει;
    *»Όλα είναι του μυαλού κι η παντρειά της τύχης» (παροιμία).
    Οι Έλληνες ουδόλως είναι ουραγοί. Απλώς αφέθηκαν να πεισθούν πως είναι ουραγοί κι έκτοτε δρουν αναλόγως.

    – Υπάρχει διέξοδος;
    * Αυτοκριτική.
    * Αυτογνωσία.
    * Παιδεία.

    Σχόλιο από mnk | 01/12/2011 | Απάντηση

  13. Διάβασα το ενδιαφέρον άρθρο από τη γαλλική figaro( http://greece-salonika.blogspot.com/2011/12/le-figaro-2500.html) και κατάλαβα ότι και εγώ έπεσα στη λούμπα` ναι είμαστε λαός με χαρίσματα, και ελατώματα (ίσως μεγαλύτερα!) αλλά είναι λάθος στη σημερινή κοινωνία να συγκρίνουμε μόνο μιά χώρα και να προσπαθούμε να βρούμε τη λύση..
    ‘Αλκιμε η ερώτηση μάλλον πρέπει να γίνει πιο γενική – τι έγινε στη σύγρονη (παγκόσμια) κοινωνία και έχουμε αναγάγει το χρήμα ως το ύψιστο αγαθό…. στην περίπτωση της Ελλάδας προτεραίοτητα φαίνεται όλοι να δίνουν στις τράπεζες και του χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς… σε τόσο μεγάλη παρακμή έχουμε πέσει όλοι ώστε το μονο ενδιαφέρον είναι το χρήμα και το κέρδος….
    Πολλά και μεγάλα τα λάθη μας, αλλά και υπόλοιποι δε βλέπω να είναι καλύτεροι, τουναντίων πολύ χειρότεροι φαίνονται….

    Σχόλιο από Dimitris | 05/12/2011 | Απάντηση

  14. Αγαπητέ φίλε καλησπέρα.
    Έχουν ήδη περάσει 20 ημέρες από την ανάρτηση, και ακόμα δεν έχω καταφέρει να συγκεντρωθώ επί του θέματος. Βρίσκομαι σε μία περίεργη φάση, όπως πολύς κόμος σίγουρα, που προσπαθώ να αποστασιοποιηθώ κάπως από την καθημερινότητα με σκοπό να δω λίγο πιο καθαρά τα πράγματα.
    Σκέφτομαι ότι ίσως το ερώτημα θα έπρεπε να είναι, ποιοι είναι οι Έλληνες σήμερα και πως μπορούν να «θυμηθούν» πως πρέπει της Ελλάδας να φερόμεθα.

    Έχουν περάσει 30 ημέρες από το, κατ’ εμέ, πολιτικό πραξικόπημα και η ζωή συνεχίζεται στα ίδια ακριβώς πλαίσα που έτρεχε και πριν.
    Παρατηρώ λοιπόν ότι αφομοιώνουμε τα τραγικά συμβάντα με τραγική ελαφρότητα, με αποτέλεσμα τα πειράματα να γίνονται καθεστώς με τον ελάχιστο χρόνο δοκιμής και προσαρμογής.

    Εάν συνυπολογίσεις και το γεγονός ότι επικαλούμεθα λόγους παλαιότερων λόγιων, συγγραφέων, ποιητών, φιλοσόφων, στοχαστών που εδώ και πάνω από εκατό χρόνια περιγράφουν με γλαφυρό τρόπο ανάλογες παθογένειες της Ελλάδας, εκφράζοντας την αγωνία τους και το παράπονό τους, τότε το πρόβλημα όσο περνάει ο χρόνος γιγαντώνεται αντί να υποχωρεί.

    Για να μπορέσουμε να φθάσουμε στο επίπεδο να δώσουμε έστω και υποτυπώδεις απαντήσεις στα καίρια ερωτήματα που θέτεις, άραγε αρκεί αυτό από μόνο του (;), θα πρέπει να απαντήσουμε ίσως πρώτα πόσοι πραγματικά μπορούν να σχηματίσουν στο μυαλό τους έννοιες όπως Πατρίδα, Έθνος, Ελληνισμός, ομογένεια, και τόσες άλλες, χωρίς να κουνήσουν ηλιθιωδώς αδιάφορα το κεφάλι τους.
    Πολλώ δε μάλλον τώρα που κυριαρχεί, όπως πάντα αλλά σήμερα από την αντίθετη πλευρά, το οικονομικό.
    Θεωρώ ότι η πλειοψηφία δεν έχει καν συνειδητοποιήσει τι έρχεται και όντας σε άγνοια, προχωρεί ως νεκροζώντανη σε μία καθημερινότητα συνεχούς μειούμενης ανάσας.

    Ένα βασικό ερώτημα λοιπόν θεωρώ ότι είναι, με ποιο τρόπο θα αφυπνισθεί ο κόσμος από τον λήθαργο της υπερπληροφόρησης αλλά και παραπληροφόρησης, που ενώ νομίζει ότι τον έχει ξυπνήσει, ουσιαστικά τον έχει σκλαβώσει ακόμα περισσότερο στον φόβο της μη αντίδρασης καθ’ ότι το πρωτόγνωρο της κατάστασης έχει επικρατήσει λόγω της υπερτριακονταετούς μαλθακότητας.
    Δηλαδή ενώ οι περισσότεροι έχουν μάθει πέντε βασικές αιτίες της κατάντιας τους, αδυνατούν να κατανοήσουν σε βάθος χρόνου τις οδυνηρές συνέπειες της συνέχισης της απραξίας τους.
    Είναι πολύ στενάχωρο να διαπιστώνω σε κουβέντες με τους γύρω μου, κόσμο τόσο πολύ πληροφορημένο και τόσο άβουλο και άτολμο ταυτόχρονα.
    Φοβάμαι ότι για πρώτη φορά η Ιστορία θα γράψει, ότι τέτοιο μέγεθος πληθυσμού σκλαβώθηκε ενώ ήταν τόσο πολύ πληροφορημένο.

    Ζούμε την εποχή, με το μεγαλύτερο έλλειμμα πολιτικής καθαρότητας και προσφοράς προς το κοινό καλό.
    Αυτό σε συνδυασμό με την πρωτοφανή επέμβαση που έχει συντελεστεί στο σκέπτεσθαι, στην πρόσληψη και επεξεργασία των πληροφοριών και στην διαστρέβλωση της ιστορίας, του πολιτισμού, και όχι μόνον, καθιστά Ηράκλεια την προσπάθεια αποκάλυψης της Αλήθειας που μπορεί να εισχωρήσει τόσο βαθιά μέσα μας, μέχρι το μεδούλι, ώστε να μας συγκλονίσει σε τέτοιο βαθμό που να υπάρξει αντίδραση ικανή να αντιστρέψει τους πόλους του καθεστώτος της παγκοσμιοποίησης.

    Υπάρχει κρίσιμη μάζα που και να θέλει και να το μπορεί;

    Σχόλιο από ο νοών...νοείτω | 09/12/2011 | Απάντηση

  15. Ποιος υπήρξε διαχρονικά ο συνεκτικός παράγοντας του Ελληνισμού;
    Ο πολιτισμός του.
    Τι είναι πατρίδα;
    Το κοσμοσύστημα στο οποίο μεγάλωσες. Ο Σαρρής προσδιόρισε αφαιρετικά την έννοια. Επέστρεψε στην Πόλη μετά από χρόνια και δεν είχε μείνει τίποτε που να τον κρατάει εκεί. Δεν είναι δηλ. μόνο ο τόπος αλλά οι δεσμοί με τόπο, οικογένεια, κοινωνία, εθνότητα κλπ.

    Ποιο είναι το στοιχείο που έκανε τους Έλληνες, σε καίριες στιγμές για το Έθνος, ήρωες;
    Η αυταπάρνηση.

    Τι είναι αυτό που προκαλεί διαχρονικά τον εθνικό διχασμό;
    Δεν υπάρχει εθνικός διχασμός. Μας προέκυψε ως φρούτο από όταν επανιδρυθήκαμε ως προτεκτοράτο το 1821.

    Τι έκανε τους Έλληνες να γίνουν από πρωτοπόροι, ουραγοί; Τι φταίει;
    Η άνοδος της δύσης. Η ισορροπία ύλης πνεύματος δεν υπάρχει πια. Σήμερα θεοποιείται μόνο η ύλη. Δεν κυβερνάει το δικό μας κοσμοσύστημα. Κυβερνάει το ακριβώς αντίστροφο. Εμείς χορεύουμε κατά πως μας βαράνε. Το σκοπό δε μπορούμε να τον αλλάξουμε κι επειδή δεν τον ξέρουμε είμαστε κακοί χορευτές.

    Υπάρχει διέξοδος;

    Παρακμή της δύσης και επανεκκίνηση του Ελληνισμού.

    Σχόλιο από Anonymous | 20/12/2011 | Απάντηση

  16. Ζώντας σε αυτήν την πόλη, μιλώντας καθημερινά με τους ανθρώπους της βλέπω την απογοήτευση, ίσως και την πικρία, για αυτό που η συγκυρία της επεφύλασσε. Ο δεύτερος μεγαλύτερος δήμος του νησιού και ένας εκ των αρχαιότερων στην Ελλάδα βιώνει μια πρωτοφανή συρρίκνωση ως αποτέλεσμα του τερατουργήματος που λέγεται Καλλικράτης. Οι υπηρεσίες που εξυπηρετούν τον πολίτη γίνονται όλο και λιγότερες με το, εκνευριστικό όσο και σαθρό πλέον, επιχείρημα ότι το απαιτεί η τρόικα ή με το πρόσχημα της δήθεν εξοικονόμησης πόρων. Ακόμη ωστόσο δεν έχω καταλάβει πως εξοικονομήθηκαν πόροι με την μεταφορά της εφορίας στην πρωτεύουσα του νησιού δεδομένου ότι και εκεί το κράτος εξακολουθεί να καταβάλει ενοίκιο. Και πραγματικά αισθάνομαι, στο μέτρο που μου αναλογεί , και εγώ την ευθύνη για αυτήν την «αθόρυβη» και χωρίς αντίδραση μεταφορά της. Η μεταφορά της εφορίας στο Αργοστόλι είναι ένα τεράστιο πλήγμα στην παροχή υπηρεσιών προς τους πολίτες. Θα έπρεπε να είχαμε όλοι αντιδράσει. Από τους αιρετούς άρχοντες μέχρι τους ίδιους τους επαγγελματίες, τους ίδιους τους πολίτες της Παλικής. Αντιλαμβάνομαι ωστόσο πως οι συνθήκες αλλά κυρίως η ψυχολογία του κόσμου είναι τέτοια που προφανώς δεν του αφήνει κανένα περιθώριο να αντιδράσει.

    Σχόλιο από Sugel | 31/12/2011 | Απάντηση

  17. Η ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ….Η ΑΔΟΛΗ ΑΓΑΠΗ….Η ΟΜΟΨΥΧΙΑ….Η ΑΛΛΗΛΟΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ….Η ΑΔΟΛΗ ΓΝΩΣΗ….ΠΑΙΔΕΙΑ……Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΤΙ ΩΦΕΛΙΜΟ …..Η ΑΔΟΛΗ ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ…..Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ….Σ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΨΟΥΣΑΝ ΣΤΗ ΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΤΟΥΣ…ΣΤΗ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΣΟΦΙΑΣ….ΣΤΗ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ… ΣΤΗ ΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΚΑΚΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ…….ΣΤΟ ΠΕΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΜΟΝΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΙΔΑΝΙΚΟ…..ΣΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΚΑΝΟΥΣ ΑΡΧΗΓΟΥΣ……………………………………………………………………………………………………….ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΙΧΑΖΕ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ…..ΝΟΜΙΖΩ…ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ….ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΤΑ ΞΕΝΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΟΤΑΝ ΑΥΤΑ ΕΠΕΙΘΑΝ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΚΟΜΠΛΕΞΙΚΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ …ΓΙΑ ΝΑ ΕΡΘΕΙ Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΟΜΠΛΕΞΙΚΟ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ…..ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΑ ΞΕΝΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ…….ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑΝ ΣΑΦΩΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΝΑ ΓΟΝΑΤΙΖΕΙ ….Η ΖΗΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΜΠΛΕΞΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΑ….ΓΙΝΕΤΕ ΙΣΧΥΡΗ….ΜΕ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΞΕΝΟΥ ΔΥΝΑΣΤΗ….ΓΙΑ ΜΕΝΑ Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ….ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ….ΘΑ ΕΡΘΟΥΝΕ ΟΙ ΗΡΩΕΣ…..ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΣΙΓΟΥΡΟ.

    Σχόλιο από barbara | 02/01/2012 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s