Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Ηλιακή καταιγίδα απειλεί τη Γη

Γιγάντια ηλιακή κηλίδα εγείρει φόβους για τηλεπικοινωνίες και ηλεκτρικά δίκτυα

.

.

Είναι γνωστό ότι η δραστηριότητα των σκοτεινών σημείων του Ήλιου, των λεγόμενων ηλιακών κηλίδων, αποτελεί εν δυνάμει απειλή για τη Γη αφού η ακτινοβολία που εκτοξεύεται από αυτά τα σημεία όταν τελικά φτάνει στη Γη προκαλεί προβλήματα στη λειτουργία των τηλεπικοινωνιακών δορυφόρων αλλά και των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας. Πριν λίγα 24ωρα μια τέτοια κηλίδα, η 1302, άρχισε να δραστηριοποιείται με μεγάλη ένταση και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να προκληθούν προβλήματα στη Γη όταν η κηλίδα κατά την κίνηση του Ήλιου ευθυγραμμιστεί με τον πλανήτη μας.

Οι ηλιακές καταιγίδες είναι κάτι σύνηθες για τη γη και συμβαίνουν κάθε έντεκα χρόνια. Για ποιο λόγο όμως ανησυχούν τώρα ιδιαίτερα οι επιστήμονες;

Λόγω της υπερβολικής αδράνειας του ήλιου τα τελευταία χρόνια, όπου οι εκρήξεις στην επιφάνειά του είναι εξαιρετικά λιγότερες έως και ανύπαρκτες σε σύγκριση με αυτές που υπήρχαν πριν από τις προγενέστερες ηλιακές καταιγίδες.

Η δράση των κηλίδων προκαλεί το φαινόμενο των «ηλιακών καταιγίδων», της εκτόξευσης τεράστιων ποσοτήτων φορτισμένων σωματιδίων που με την βοήθεια των ηλιακών ανέμων πλησιάζουν τη Γη και προκαλούν προβλήματα στις τηλεπικοινωνίες και τα ηλεκτρικά δίκτυα.

Τα τελευταία 24ωρα μια κηλίδα έκτασης 170 χιλιάδων χιλιομέτρων την οποία οι επιστήμονες έχουν ονομάσει «Ενεργή Περιοχή 1302» δραστηριοποιείται πολύ έντονα. Μέχρι τώρα η δραστηριότητα της έχει προκαλέσει μόνο ορισμένα εντυπωσιακά οπτικά φαινόμενα (όπως το σέλας) καθώς τα φορτισμένα σωματίδια εισέρχονται στην ατμόσφαιρα.

Σύμφωνα με τους ειδικούς που παρακολουθούν την δραστηριότητα της 1302 τα επόμενα 24ωρα είναι πολύ πιθανό να δημιουργηθεί ξανά σέλας εξαιτίας της, ενώ μόλις υπάρξει ευθυγράμμιση της κηλίδας με τη Γη οι πιθανότητες να «χτυπηθούν» δορυφόροι και ηλεκτρικά δίκτυα είναι πολύ αυξημένες.

Αναμένεται μεγάλη ηλιακή καταιγίδα

Από την NASA έχει κυκλοφορήσει στο μεταξύ μία ανακοίνωση που έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις στους κόλπους της επιστημονικής κοινότητας σχετικά με το πώς θα αντιμετωπιστεί: «Αναμένεται ηλιακή καταιγίδα που θα συμβεί στις 22 Σεπτεμβρίου 2012 και που όμοια της δεν θα έχει ξαναζήσει ο πλανήτης μας».

Ποιες είναι όμως οι τρεις άμεσες συνέπειες από την ηλιακή καταιγίδα που προβλέπεται να συμβεί στις 22 Σεπτεμβρίου του 2012 και που ενδεχομένως θα μπορέσουμε να τις αντιληφθούμε όλοι μας;

• Καταστροφή των δικτύων διανομής ρεύματος
• Έλλειψη νερού
• Διακοπή όλων των τηλεπικοινωνιών

Ένας από τους πρώτους επιστήμονες διεθνούς κύρους που μίλησε ανοιχτά στο κοινό για την επερχόμενη ηλιακή καταιγίδα και πώς θα πρέπει να προετοιμαστούμε για την αντιμετώπισή της, είναι ο θεωρητικός φυσικός Michio Kaku, καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, που προχώρησε στις ακόλουθες δηλώσεις:

«Κάθε 11 χρόνια ο ήλιος απελευθερώνει ενέργεια, ένα τσουνάμι ραδιενέργειας που μπορεί να διακόψει τις επικοινωνίες, τους δορυφόρους, οτιδήποτε υπάρχει εκεί έξω στο διάστημα. Το ίντερνετ, η τηλεόραση, κ.ά, θα μπορούσαν να διακοπούν οι λειτουργίες τους στις 22 Σεπτεμβρίου οπότε και έχουμε το κορύφωμα του φαινομένου. Δηλαδή μεταβάλλεται το μαγνητικό πεδίο του ήλιου, αλλάζουν ο βόρειος και ο νότιος πόλος του ήλιου απελευθερώνοντας τεράστια ποσά ραδιενέργειας που λίγα λεπτά αργότερα θα φτάσουν στη γη με αποτέλεσμα να διακοπούν όλες οι δορυφορικές επικοινωνίες μας

Γιατί δεν γνωρίζαμε όμως σχεδόν τίποτα για το συγκεκριμένο θέμα, ενώ είναι τόσο σοβαρό; Ο Michio Kaku αναφέρει χαρακτηριστικά: «Νομίζαμε ότι ο επόμενος κύκλος θα ήταν ήρεμος. Δεν χρησιμοποιήσαμε σωστά τα δεδομένα μας. Και γι’ αυτό τώρα μιλάμε για συναγερμό. Κάναμε ένα λάθος. Ο επόμενος κύκλος που το κορύφωμά του θα είναι το 2012 θα είναι πολύ πιο σοβαρός απ’ ό,τι νομίζαμε αρχικά

Ο ίδιος ο καθηγητής όμως θεωρεί ότι έχουμε αρκετό χρόνο στη διάθεσή μας για να αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο. Εκτιμά ότι με την κατασκευή των σωστών συστημάτων και την ενδυνάμωση των δορυφόρων θα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε εκ των προτέρων ποιες θα είναι ακριβώς οι συνέπειες από την ηλιακή καταιγίδα, και ότι έχουμε αρκετό χρόνο στη διάθεσή μας για να τις καταπολεμήσουμε.

Αποτελούν όλα αυτά σενάρια επιστημονικής φαντασίας; Πως γίνεται το Χόλιγουντ να έχει πάλι προηγηθεί, όπως στην περίπτωση της πετρελαιοκηλίδας της ΒΡ στον Κόλπο του Μεξικού (Knowing/2009);

Οι χρόνοι που προσδιορίζονται δεν είναι και τόσο μακρινοί, οπότε «Κυριακή κοντή γιορτή»!

***

30/09/2011 Posted by | Science | , , , , , | 3 Σχόλια

Η «Νέα Τάξη Πραγμάτων» ξεπροβάλλει – Θα διαρκέσει; – (Μέρος Γ’)

(Συνέχεια από το προηγούμενο)

Τα γεγονότα αποκαλύπτουν πως ο λαός μας έχει πέσει θύμα καιροσκόπων, τυχοδιωκτών, και υπερφίαλων «στοχαστών».

Αν και είναι σοφό να παραμένει κανείς προσγειωμένος και να κοιτάζει απλά τη δουλειά του φροντίζοντας να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις του σαν άνθρωπος και σαν πολίτης, χωρίς περιττές φιλοσοφικές περιπλανήσεις που δεν οδηγούν πουθενά, οι περιστάσεις κάνουν εντούτοις και τον πιο συνετό άνθρωπο κάποτε να παραφρονεί. Όταν χαθεί η εμπιστοσύνη στους θεσμούς, τότε λογικό είναι να επιχειρήσει ο κάθε νοικοκύρης να πάρει τα πράγματα στα χέρια του. Να κάνει και να ασχοληθεί με πράγματα που κάτω από διαφορετικές συνθήκες ούτε που θα τα άγγιζε… Αυτό έχει συμβεί και σήμερα. Η ανασφάλεια, που ενεργοπιεί τα φυσικά αντανακλαστικά αυτοσυντήρησης, μας κάνει όλους να αναζητούμε διεξόδους. Αυτό δεν είναι τυχαίο…

Όλα δείχνουν πως κάτι συμβαίνει γύρω μας και ο καθένας έχει την υποχρέωση, πρωτίστως απέναντι στον εαυτό του και στη σφαίρα επιρροής και ευθύνης του, να καταλάβει τι συμβαίνει και να λάβει τα μέτρα του. Αυτό συμβαίνει κυρίως διότι έχει αποδειχτεί, δυστυχώς, πως οι θεσμικοί «φύλακες» έχουν εγκαταλείψει τα πόστα τους και επιδίδονται με περισσό ζήλο στο …πλιάτσικο. Άρα δεν μας μένει παρά να ανασκουμπωθούμε και να δούμε ο καθένας τι θα κάνουμε.

Δεν είναι λογικό όμως, προτού αρχίσουμε να …τρέχουμε,  να κάνουμε πρώτα μια αξιολόγηση της κατάστασης;

Στη σειρά αυτών των άρθρων επιχειρώ να παρουσιάσω τα δεδομένα, που φανερώνουν, πως η προοπτική της “Εθνικής Ανεξαρτησίας – Λαϊκής Κυριαρχίας και Κοινωνικής Απελευθέρωσης” που έγινε σημαία της Μεταπολίτευσης, δεν ήταν παρά μια αυταπάτη. Τα γεγονότα αποκαλύπτουν, πως ο λαός μας έχει πέσει θύμα καιροσκόπων, τυχοδιωκτών, και υπερφίαλων «στοχαστών».

Αυτό που θεωρήθηκε αρχικά προοδευτισμός κατέληξε να γίνει τελικά μια καταστροφική δίνη, που βλέπουμε αυτές τις ημέρες να ολοκληρώνεται με μια ολική απαλλοτρίωση.

Επειδή αναζητούμε όμως διέξοδο, και είμαστε στη διαδικασία αξιολόγησης της κατάστασης, πρέπει να επιχειρήσουμε να δούμε τα πράγματα πιο σφαιρικά. Θα ήταν λάθος, εφόσον ζούμε σήμερα μέσα σε μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία, να περιορίσουμε το οπτικό μας πεδίο μέσα στα ελληνικά σύνορα. Αυτό θα οδηγούσε σίγουρα σε λάθος συμπεράσματα.

Τι φανερώνει το γενικό πλαίσιο; Δεν δείχνει πως τα προβλήματα είναι σχεδόν κοινά, όσο κι αν κάποιοι καταφέρνουν να καμουφλάρουν την πραγματική εικόνα, όπως λ.χ. η Αμερική, η Γερμανία, η Αγγλία και η Γαλλία, με το τεράστιο εξωτερικό χρέος;

Αν τα προβλήματα είναι άρα κοινά, τότε θα πρέπει να υπάρχουν και κοινές αιτίες που οδήγησαν σε αυτά. Και από την άλλη, θα πρέπει να αναζητηθούν και κοινές λύσεις.

Σχετικά με το πρώτο, έχουν γίνει αναλύσεις επί αναλύσεων και οι αιτίες των κοινών προβλημάτων είναι λίγο πολύ γνωστές. Το φλέγον ζήτημα όμως είναι, οι κοινές λύσεις!

Είναι όμως ρεαλιστικό να πιστεύουμε ότι μπορεί να υπάρξει διεθνής συνεργασία για να εξευρεθούν κοινές λύσεις;

Εδώ οι χρηματιστηριακοί κερδοσκόποι έχουν καταφέρει να κρατούν το παγκόσμιο πολιτικοοικονομικό σύστημα σε έναν σφιχτό κλοιό (βλέπε εδώ), και κανείς δεν μπορεί (φαινομενικά) να τους αντισταθεί, πως μπορούμε να περιμένουμε άρα διέξοδο; Και από ποιους; Από τις εθνικές κυβερνήσεις; Από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Ή μήπως από την Κίνα με την τεράστια φούσκα των ακινήτων που ετοιμάζεται επίσης να εκραγεί; Και είναι τα προβλήματα μόνο οικονομικά;

Ας ξεκινήσουμε την έρευνά μας από την Ελλάδα.

Οι Παπανδρέου και οι Έλληνες

Για την γενιά του Πολυτεχνείου, που συσπειρώθηκε γύρω από έναν πυρήνα ανανέωσης και αλλαγής του πολιτικού σκηνικού, μετά την πτώση της χούντας, ο σύγχρονος Έλληνας φιλόσοφος Στέλιος Ράμφος λέει τα εξής: «Με την υπεροψία ενός νικητή που δεν ενδιαφέρθηκε να σκεφτεί τη νίκη του, εξαργύρωσε βιαστικά το επίτευγμα, με τα σύμβολα και τα προνόμια της εξουσίας. Χωρίς στοιχειώδη εφόδια η γενιά τούτη η οποία κυβερνά ως σήμερα, ακολούθησε με ασύνειδη μακαριότητα το δρόμο του λαϊκισμού, υποδαύλισε ένα πνεύμα εμφυλίου πολέμου και οδήγησε τον τόπο στη σημερινή κατάντια. Ήταν ίσως το μόνο που μπορούσε να κάνει με μια σκέψη βγαλμένη από την ιδεολογική παράνοια.»

Στο προηγούμενο άρθρο έγινε αναφορά στο πρόσωπο του Ανδρέα Παπανδρέου και στο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ) το οποίο ίδρυσε, εισβάλλοντας ως «μεταρρυθμιστής» μέσα στο πολιτικό «κατεστημένο», όπως αυτός το είχε ονομάσει.

Πολλοί έχουν ασχοληθεί με το πρόσωπο «Ανδρέας Παπανδρέου» και τον χαρισματικό ηγέτη, κανείς όμως δεν τόλμησε να αγγίξει την «προίκα» που αυτός έφερε μαζί του από την δεύτερη πατρίδα του την Αμερική, την οποία πιστά υπηρέτησε -μάλιστα ως εθελοντής- στον Β’ ΠΠ.

Το όνομα «Παπανδρέου» έμελε να παίξει σημαντικό διαχρονικό ρόλο στις πολιτικοοικονομικές εξελίξεις στον τόπο μας. «Παιχνίδια της Ιστορίας» τα χαρακτηρίζει ο πρώην βουλευτής, ευρωβουλευτής και υπουργός Γιώργος Ρωμαίος σε άρθρο του στο ΒΗΜΑ, στο οποίο αναφέρει επίσης τα εξής:

Τον Ιούλιο του 1944, στο ξενοδοχείο «MountWashi– ngton» του Νιου Χαµσάιρ, συγκεντρώθηκαν 700 αντιπρόσωποι από 44 χώρες του αντιχιτλερικού συνασπισμού µε σκοπό να διαμορφώσουν νομισματικούς κανόνες για τον μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο κόσμο. Στις 22 Ιουλίου υπογράφηκε η ιστορική συμφωνία, γνωστή ως Συμφωνία του Μπρέτον Γουντς.

Με τη συμφωνία εκείνη «ανακηρύχθηκε» το δολάριο παγκόσμιο νόμισμα και ιδρύθηκαν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και η Παγκόσμια Τράπεζα µε σκοπό «να παίξουν αποφασιστικό ρόλο στη διεθνή οικονομία μετά την αποκατάσταση των εκ του πολέμου ζημιών και την επάνοδο του κόσμου στην ομαλότητα».[…]

Το επείγον πρόβλημα μετά την απελευθέρωση, δεν θα ήταν η νομισματική σταθεροποίηση και ο τρόπος μελλοντικού δανεισμού, αλλά τα είδη πρώτης ανάγκης… Σήμερα, το πρόβλημά  µας είναι πρόβλημα δανεισμού και η τύχη της χώρας «παίζεται» στην Ευρώπη, αλλά και στο ∆ΝΤ, το οποίο ιδρύθηκε µε την υπογραφή του Γεωργίου Παπανδρέου, παππού. Και όχι μόνον… Ο Ανδρέας Παπανδρέου μετείχε στη διάσκεψη ως εμπειρογνώμων της ελληνικής αντιπροσωπείας!

Σε ηλικία 26 ετών τότε, ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν βοηθός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και υπηρετούσε ως εθελοντής στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ.”

Άρα αρκετά νωρίς μπήκε «στα πράγματα» ο μετέπειτα χαρισματικός ηγέτης του Σοσιαλιστικού Κινήματος, ο «σωτήρας» των αδικημένων της χώρας.

Είχαν να κάνουν όμως πράγματι τα σχέδιά του με τα συμφέροντα του τόπου; Ήταν πατριωτικοί οι στόχοι και τα κίνητρά του που τον ωθούσαν να παλέψει για την Ελλάδα και του Έλληνες; Όπως κι αν έχουν τα πράγματα, ο τρόπος με τον οποίο έγινε δεκτός στην Ελλάδα έδειξε, πως η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων είχε πιστέψει πως είχε βρει επιτέλους τον γνήσιο εκφραστή της. Τον ηγέτη της!

Τι ήταν όμως αυτό το οποίο πράγματι αντιπροσώπευε;

Προτού αναζητήσουμε την απάντηση σε αυτό το ερώτημα, καλό θα ήταν να ρίξουμε μια ματιά και σε ένα άλλο, σημαντικό, πρόσωπο της οικογένειας, στη δεύτερη σύζυγο του Ανδρέα (παντρεύτηκαν το 1951), την Μαργαρίτα Παπανδρέου, διότι μια παροιμία λέει «Πίσω από κάθε επιτυχημένο άνδρα υπάρχει πάντα μια έξυπνη γυναίκα». Οπότε, θα ήταν έλλειψη στην έρευνά μας να μη λάβουμε υπόψη και αυτόν τον παράγοντα. Εξάλλου είναι γνωστή η επιρροή που ασκεί η Μαργαρίτα στον σημερινό πρωθυπουργό, πράγμα το οποίο σημαίνει, οτι έχει ενεργό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις.

Πόσοι γνωρίζουν πως η Μαργαρίτα ως πρόεδρος της Ένωσης Γυναικών πέτυχε, ως λέγεται, τη βελτίωση του νομικού και κοινωνικού κατεστημένου των Ελληνίδων; Ας σημειωθεί, πως πρόσφατες μεταρρυθμίσεις περιλαμβάνουν τη νομιμοποίηση των εκτρώσεων, τη θέσπιση του πολιτικού γάμου, τη νομιμοποίηση διαζυγίων με αμοιβαία συναίνεση, τη δυνατότητα διατήρησης του επώνυμου των γυναικών μετά το γάμο τους και την απόκτηση ίσων δικαιωμάτων με το σύζυγο στα παιδιά τους.

Το επίσημο site της ΜΚΟ (ΚΕΔΕ) στο οποίο είναι ακόμη σήμερα επίτιμος πρόεδρος, αναφέρει για την ίδια: “Ακτιβίστρια της ειρήνης και των γυναικείων δικαιωμάτων, συντονίστρια του παγκόσμιου δικτύου Women for Mutual Security, επίτιμη Πρόεδρος του Κέντρου Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη (ΚΕΔΕ), συντονίστρια της Ειρηνευτικής Πρωτοβουλίας Γυναικών Ελλάδας-Τουρκίας (WINPEACE) και ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας (ΕΓΕ). Επισκέπτρια Διδάκτωρ στις Ειρηνευτικές Σπουδές (Πανεπιστήμιο Oregon) και συγγραφέας των βιβλίων «Εφιάλτης στην Αθήνα» και «Επειδή Είμαστε Γυναίκες».”

Η οικογένεια Παπανδρέου δεν έχει γίνει σημείο αναφοράς μόνο για εμάς τους Έλληνες.  Οι New York Times σε εκτενές άρθρο τους για την ελληνική κρίση την οποία προσπαθούν να ερμηνεύσουν μέσα από ένα συγκριτικό «ψυχογράφημα» Γιώργου και Ανδρέα Παπανδρέου, αναφέρουν χαρακτηριστικά: «Η ιστορία της οικογένειας Παπανδρέου θα μπορούσε να έχει γραφεί από τον Σοφοκλή».

Πιστεύω πως θα ήταν χρήσιμο, να επιχειρήσει κάποιος να κάνει ορισμένους συσχετισμούς και να βρει τον κοινό παρονομαστή στη δράση και τα ενδιαφέροντα του Ανδρέα, της Μαργαρίτας και του Γιώργου Παπανδρέου, του σημερινού πρωθυπουργού, διότι αυτός ο κοινός παρονομαστής είναι που θα μας χρησιμεύσει ως «μίτος», για να βρούμε διέξοδο από τον λαβύρινθο στον οποίο μας έχει οδηγήσει αυτή η οικογένεια.

(…συνεχίζεται )
(Στο επόμενο: «Μια παγκόσμια οργάνωση με κοινωνικό πρόσωπο»)

***

29/09/2011 Posted by | Νέα Τάξη | , , , , , , , , , , , , , , | 2 Σχόλια

Η «Νέα Τάξη Πραγμάτων» ξεπροβάλλει – Θα διαρκέσει; (Μέρος Β’)

(Συνέχεια από το προηγούμενο)

«Οι μόνοι ζωντανοί οργανισμοί σε αυτό τον πλανήτη που δεν μπορούν να υπερηφανεύονται για το παρών τους, είναι οι άνθρωποι.»

Πρόσφατα πληροφορηθήκαμε, πως τα πουλιά μαθαίνουν μέσα από την εμπειρία τους την τέχνη της κατασκευής φωλιών και δεν καταφεύγουν μόνο στο εκ γενετής ένστικτό τους. Αυτή η ανακάλυψη, που προέκυψε από μια νέα σκωτσέζικη επιστημονική έρευνα, έρχεται να προσθέσει ένα ακόμα «συν» στις ικανότητες άλλων πλασμάτων πέρα από τον άνθρωπο, ενώ ανατρέπει την καθιερωμένη αντίληψη μεταξύ των επιστημόνων ότι η κατασκευή φωλιάς είναι αποκλειστικά μια έμφυτη ικανότητα. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Πάτρικ Γουόλς του πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό ζωολογίας «Behavioural Processes», σύμφωνα με το BBC, βιντεοσκόπησαν και μελέτησαν, στην Μποτσουάνα της Αφρικής, τη συμπεριφορά ενός είδους πολύχρωμης «υφάντρας», που διακρίνεται για την κατασκευή πολλών και πολύπλοκων φωλιών, δεκάδων μέσα σε μία μόνο χρονιά.

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι η μελέτη αποκάλυψε «ένα ξεκάθαρο ρόλο για την εμπειρία». Κάθε ξεχωριστό πουλί χρησιμοποιούσε ελαφρώς διαφοροποιημένη τεχνική από την μία φωλιά στην επόμενη, ανάλογα με την εμπειρία που είχε αποκομίσει στο μεταξύ. Άλλες φορές ξεκινούσε από δεξιά προς τα αριστερά και άλλες αντίστροφα, ενώ όσο περνούσε ο χρόνος και συσσωρευόταν η «οικοδομική» μάθηση, τα πουλιά έριχναν στο έδαφος όλο και λιγότερα «οικοδομικά υλικά» (π.χ. χορταράκια). «Αν τα πουλιά ακολουθούσαν κάποια γενετική προδιαγραφή για το χτίσιμο των φωλιών τους, τότε θα ανέμενε κανείς ότι όλα θα έχτιζαν τη φωλιά τους πάντα με τον ίδιο τρόπο. Όμως αυτό δεν συμβαίνει», δήλωσε ο δρ Γουόλς.

«Ακόμα και για τα πουλιά, η πρακτική τελειοποιεί την τεχνική τους», πρόσθεσε.

Είναι θλιβερό να σκέπτεται κανείς, πως οι μόνοι ζωντανοί οργανισμοί σε αυτό τον πλανήτη που δεν μπορούν να υπερηφανεύονται για το παρών τους, είναι οι άνθρωποι. Τα πάντα γύρω μας φωνάζουν πως ο άνθρωπος απέτυχε!

Όχι μόνο δεν έμαθε από το παρελθόν, αλλά αντίθετα κοντεύει να διαλύσει τα πάντα. Αντί για εξέλιξη και βελτίωση βλέπουμε να επικρατεί, γενικά, μια κατάσταση «εντροπίας», δηλαδή παρακμής… σε όλους τους τομείς.

Και δεν χρειάζεται να πάμε μακριά, αρκεί να κοιτάξουμε γύρω μας. Τι έχει συμβεί με την πατρίδα μας; Το λίκνο των επιστημών και της τέχνης; Το λίκνο της δημοκρατίας, της ισότητας, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας;

Μπορούμε οι σημερινοί Έλληνες να είμαστε υπερήφανοι για τα σύγχρονα επιτεύγματά μας;

Τι συνέβη; Τι πήγε στραβά και αντί ο άνθρωπος να βελτιώσει την ζωή του την έχει μετατρέψει αντίθετα σε κόλαση, αναφερόμενοι πάντα στη μεγάλη πλειονότητα;

Η απάντηση ίσως βρίσκεται σε μια αρχαία δήλωση, η οποία έλεγε: «…άνθρωπος εξουσιάζει άνθρωπον προς βλάβην αυτού».

Θα ήταν μήπως λάθος να αποδώσουμε την ευθύνη για την κατάντια αυτή στους κυβερνώντες;

Ας ανατρέξουμε πάλι σε μια αρχαία ρήση (εφόσον υποτίθεται πως πρέπει να μαθαίνουμε από την πείρα του παρελθόντος): «…η καταδυναστεία παραλογίζει τον σοφόν».

Μια διαχρονική αλήθεια!

Πως είναι δυνατόν κάποιος να βελτιωθεί κάτω από συνθήκες καταδυνάστευσης, τυραννίας, εκμετάλλευσης; Και πως είναι επίσης δυνατόν να βελτιωθεί ο δυνάστης, ο τύραννος ο εκμεταλλευτής; Δεν οδηγεί αυτό σε έναν φαύλο κύκλο;

Δεν προκαλούν οι συνθήκες αυτές μια εκατέρωθεν παρακμιακή κατάσταση;

Εμφανίζεται ο …σωτήρας

Σε μια εποχή, όπου η πολιτική ζωή στη χώρα μας είχε κυριολεκτικά εκτραπεί, όπου ο λαός προσπαθούσε ακόμη να συνέλθει από τις συνέπειες ενός πολέμου, μιας σκληρής κατοχής και ενός καταστροφικού εμφυλίου, στα τέλη του 60’, τότε εμφανίστηκε ένας «σωτήρας».

Αυτός ήταν ο διαπρεπής καθηγητής του Μπέρκλεϊ και δηµόσιος διανοούµενος, o συγγραφέας του «Πατερναλιστικού καπιταλισµού», ο επαναπατρισθείς πρόεδρος του Κέντρου Οικονομικών Ερευνών, ο αναπληρωτής υπουργός Συντονισµού της Κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου, αλλά και ο δις φυλακισθείς και διωχθείς επί δικτατορίας Μεταξά και συνταγματαρχών. Το όνομά αυτού, Ανδρέας Γ. Παπανδρέου.

Ήταν αυτός που ίδρυσε το ΠΑΚ το 1968 και επέστρεψε στην Ελλάδα µε την αποκατάσταση της Δημοκρατίας το 1974, κάνοντας το απολύτως µη αναμενόμενο.

Αρνούμενος την ευθεία αποδοχή της κληρονομιάς της Ένωσης Κέντρου, προχώρησε στην ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, ενός πολιτικού σχηματισμού µε πολύσηµο, ακριβέστερα πολυτροπικό, παρελθόν. Τα βασικά του στελέχη είχαν αναδειχθεί στη διάρκεια του «Ανενδότου», του 114(*) και του αντιδικτατορικού αγώνα, ενώ δεν έλειπαν και τα στελέχη της Ένωσης Κέντρου.

«Επαγγέλθηκε την ανατροπή των απότοκων της «αρχής της µη εναλλαγής» του μετεμφυλιακού κράτους σε πρόταση εξουσίας µε πρόταγµα την κοινωνική δικαιοσύνη, την ενσωμάτωση των αποκλεισμένων και την οικοδόμηση του κοινωνικού κράτους«. Όπως το διατυπώνει ο αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης Νίκος Παπαδάκης.

Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε, πως ο συγκεκριμένος «σωτήρας», με τους ευγενείς αυτούς στόχους, είχε πολλούς διακεκριμένους υποστηρικτές σε Ευρώπη και Αμερική. Όταν για παράδειγμα είχε συλληφθεί και φυλακιστεί από τη Χούντα των συνταγματαρχών, εμφανίστηκε στην έγκριτη «Ουάσιγκτον Ποστ» µια δήλωση διαμαρτυρίας, υπογεγραμμένη από περίπου 500 αμερικανούς καθηγητές.

Στον κύκλο των φίλων του στην Αμερική περιλαμβάνονταν ισχυρές φυσιογνωμίες του κατεστημένου του Δημοκρατικού Κόμματος, όπως ο Καρλ Κέισεν, ο πρώην ειδικός βοηθός του προέδρου Κένεντι στην Ουάσινγκτον σε θέματα εθνικής ασφαλείας, ο οποίος, ως νέος οικονοµολόγος, είχε βοηθήσει τον Ανδρέα να αναπτύξει την πρότασή του για τη δημιουργία του Κέντρου Οικονομικών Ερευνών (αργότερα ΚΕΠΕ)· ο Εντµουντ Μπράουν, ο δημοφιλής πρώην κυβερνήτης της Καλιφόρνιας, του οποίου ο Ανδρέας ήταν οικονομικός σύμβουλος όταν ήταν πρόεδρος του Οικονομικού Τμήματος του Πανεπιστημίου του Μπέρκλεϊ· ο Ουόλτερ Χέλερ, µε τον οποίο ο Ανδρέας μοιραζόταν το γραφείο του στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότας και ο οποίος είχε ηγηθεί του ισχυρού Συμβουλίου Οικονομικών Συμβούλων υπό τον Κένεντι· και ο Τζον Κένεθ Γκαλµπρέιθ, ο μέντορας του Ανδρέα στο Χάρβαρντ, ο οποίος είχε υπηρετήσει ως πρεσβευτής του Κένεντι στην Ινδία και μόλις είχε εκλεγεί πρόεδρος της ισχυρής προοδευτικής «δεξαμενής σκέψης» και οργάνωσης λόµπι: «Αμερικανοί για Δημοκρατική Δράση».

Λίγο αργότερα, ο τότε πρόεδρος της Αμερικής Τζόνσον ειρωνεύτηκε πως η ασφάλεια του Ανδρέα ήταν «το πρώτο ζήτημα στην ιστορία της δημοκρατίας, στο οποίο φαινόταν να συμφωνούν όλοι οι αμερικανοί οικονομολόγοι».

Στην Ευρώπη, η υποστήριξη στον Ανδρέα προήρχετο κυρίως από ισχυρούς πολιτικούς των Σκανδιναβικών χωρών.

Πως έγινε δεκτός ο Ανδρέας στην Ελλάδα και ποιο είναι το έργο το οποίο επιτέλεσε το ΠΑΣΟΚ σε μια μακρά περίοδο διακυβέρνησης;

Κατάφερε να φέρει στην Ελλάδα την κοινωνική δικαιοσύνη, την ενσωμάτωση των αποκλεισμένων με την οικοδόμηση του κοινωνικού κράτους, να κάνει δηλαδή την Ελλάδα …«Σκανδιναβία»;

Αν όχι, τι και ποιος τους εμπόδισε;

Μπορεί να κοιτάξει το «κοινωνικό» ΠΑΣΟΚ πίσω σήμερα και να ισχυριστεί ότι βελτίωσε την Ελλάδα, πως διδάχτηκε από το παρελθόν, όπως το έκανε αυτό η «υφάντρα» της Μποτσουάνας;

Πως βλέπουν οι …«σωσμένοι» Έλληνες σήμερα τα πράγματα;

Κάπου διάβαζα σήμερα, πως «η χθεσινή ψηφοφορία [για την έκτακτη εισφορά στα ακίνητα) δείχνει πόσο ξένο είναι πλέον το ΠΑΣΟΚ προς την κοινωνία έχοντας μετατραπεί σε μια άλλη έκδοση των κουκουλοφόρων της κατοχής που εκτελούσαν άοκνα τις Γερμανικές εντολές».

Τα γεγονότα άρα φανερώνουν πως άλλα ήταν αυτά που επιδιώχθηκαν, από την αρχή, που καμιά σχέση δεν είχαν με την ευημερία του ντόπιου πληθυσμού. Τα σχέδια αυτά αποδεικνύονται διεθνιστικά και βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη.

Από την σκοπιά βέβαια των σχεδιαστών, θα μπορούσε κάποιος να πει, πως ναι! Τα σχέδια εξελίχτηκαν με επιτυχία, και τώρα βαίνουν μάλιστα προς ένα αποκορύφωμα. Προς την ολοκλήρωσή τους!

Ποιοι είναι όμως οι σχεδιαστές και ποιοι θα είναι οι ωφελημένοι με βάση αυτά τα σχέδια; Θα είναι ο λαός ή μήπως κάποια ολιγαρχία; Υπάρχει υγιής βάση που να μας κάνει να πιστεύουμε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια διεθνή μεταρρύθμιση με επίκεντρο τα ανθρώπινα δικαιώματα και την κοινωνική δικαιοσύνη;

Με τις απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα θα ασχοληθούμε στο επόμενο άρθρο. Αλλά ας κρατήσουμε (και ας κάνουμε τους ανάλογους συσχετισμούς) τι έλεγε ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο ιδρυτής του ΠΑνελλήνιου ΣΟσιαλιστικού Κινήματος, το Νοέμβρη του 1969: «Οι “… ισμοί” πέθαναν πια ούτε ο καπιταλισμός ούτε ο σοσιαλισμός αποτελούν πια ελκυστικά οράματα για τη νέα γενεά. Το καινούργιο όραμα είναι ανθρωπιστικό κι επιζητεί μια πολιτική τάξη, στην οποία το κράτος να είναι περισσότερο ο υπηρέτης παρά ο κύριος».

Ποιος να περίμενε από το ΠΑΣΟΚ του 1974 με σημαία το τρίπτυχο «Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση» να φτάσουμε στο ΠΑΣΟΚ του 2011 που υποθηκεύει την Εθνική Ανεξαρτησία «εν χορδαίς και οργάνω» και η ηγεσία του με πανηγυρικούς λόγους αγιογραφεί την εξάρτηση και τα νέα δάνεια και βάρη τα βαφτίζει «νέο πακέτο διάσωσης»; Ποιος θα περίμενε, κορυφαίο στέλεχος του κόμματος της «αλλαγής» να δηλώνει από το βήμα της βουλής πως «η Ελλάδα είναι τυχερή που βρίσκεται υπό διεθνή εποπτεία»;

Οι αντιθέσεις και οι κύκλοι της Ιστορίας ξεπερνούν πολλές φορές κάθε φαντασία, αλλά αργά ή γρήγορα οι αλήθειες έρχονται στην επιφάνεια.

(συνεχίζεται )

_________
(*) Άρθρο 114 του Συντάγματος (Σημερινό Σύνταγμα: Άρθρο 120 παράγραφος 4)
«Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»

***

27/09/2011 Posted by | Νέα Τάξη | , , , , , , , , , , , | 9 Σχόλια

Η «Νέα Τάξη Πραγμάτων» ξεπροβάλλει – Θα διαρκέσει; (Μέρος Α’)

Μια καλά σχεδιασμένη πορεία η οποία δείχνει να φτάνει στην ολοκλήρωσή της.

Αν κάνει κάποιος μια σχετικά γρήγορη έρευνα –πράγμα πολύ εύκολο σήμερα- θα διαπιστώσει, πως από άκρο σε άκρο στον πλανήτη όλοι μιλούν για την Νέα Τάξη Πραγμάτων, που είναι ίσως πιο γνωστή με τους αγγλικούς όρους: New Order.

Πως γίνεται αυτό που κάποτε προκαλούσε το ειρωνικό μειδίαμα σε ορισμένους να αποτελεί σήμερα κεντρικό θέμα συζητήσεων σε όλους σχεδόν τους κύκλους, παγκόσμια;

Η εξήγηση είναι απλή: Διότι αποτελεί μια πραγματικότητα!

Μια εφιαλτική πραγματικότητα που συλλήφθηκε σαν ιδέα σε κάποια αρρωστημένα μυαλά μεταξύ των ναζιστών του Γ’ Ράιχ,  και κατέληξε να γίνει στόχος της σημερινής ελίτ.

Έχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί τόσα πολλά γύρω από αυτό το θέμα, που θα ήταν σίγουρα βαρετό να επαναλάβω εδώ κάποιο σχετικό ιστορικό και τις λεπτομέρειες που σχετίζονται με την γέννηση και την εξάπλωση αυτής της ιδέας. Αυτό που σίγουρα θα ενδιαφέρει τους αναγνώστες θα είναι μάλλον το δια ταύτα. Το τι περιλαμβάνει δηλαδή αυτή η Νέα Τάξη και σε ποιο βαθμό μπορεί να μας αφορά.

Θα μπορούσα να περιγράψω αυτό το δια ταύτα ως εξής:

Εγκαθίδρυση μιας Διεθνούς Διακυβέρνησης, δηλαδή συγκέντρωση Εξουσίας στα χέρια μιας μικρής ολιγαρχίας που θα κυβερνάει όλο τον Κόσμο. Αυτό σημαίνει:

  • Κατάργηση της Εθνικής Κυριαρχίας Λαών, Εθνών και Κρατών και τη μεταβίβαση της στη «Διεθνή Διακυβέρνηση» (World Government). Αυτό σημαίνει την κατάργηση της Δημοκρατίας μέσα από την κατάργηση της ουσιαστικής έννοιας του Κυρίαρχου Λαού.
  • Κατάργηση της οντολογικής υπόστασης του ανθρώπου που προσδιορίζεται από την ελευθερία βούλησης και την μετατροπή του σε άτομο που προσδιορίζεται από «πολιτική ορθότητα», από στερεότυπα που κατασκευάζει και προωθεί δηλαδή η Διεθνής ολιγαρχική Εξουσία.

Επειδή κανένας λαός και κανένας άνθρωπος δεν θα αυτοχειριαζόταν, επιλέχτηκε για την επιτυχή εφαρμογή αυτού του σχεδίου η παλιά μέθοδος της Δημαγωγίας και της Σοφιστίας, με εφαρμογές που επιτρέπει η σύγχρονη τεχνολογία.

Τελικός στόχος: Η μεταφορά του Κρατικού Πλούτου και η Δήμευση μέρους του Ιδιωτικού, για μεταφορά του σε ξένα κέντρα αποφάσεων (γιατί άραγε αυτή η ξαφνική στροφή προς τον χρυσό;).

Τα μέσα:

  1. Κατάργηση του κυριαρχικού δικαιώματος των Κρατών να Δημιουργούν (τυπώνουν) Χρήμα, με συνέπεια τα κράτη να δανείζονται και να χρωστούν αυτά που θα τύπωναν τσάμπα χωρίς να τα χρωστούν σε κανένα. Για τον σκοπό αυτό απαιτούνται οι κατάλληλοι άνθρωποι στις κατάλληλες θέσεις. Αν αυτό δεν μπορεί να γίνει με ειρηνικά μέσα, τότε ενεργοποιείται το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και το ΝΑΤΟ και επιβάλλεται δια της βίας.
  2. ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΙ ΣΟΦΙΣΤΙΑ, ΜΕ ΥΦΟΣ ΣΟΒΑΡΟΦΑΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΗΤΑΣ που δήθεν δεν επιδέχεται αντιρρήσεις,  προς ένα Λαό που δεν μπορεί να έχει –στο σύνολο- ως γνωστικό αντικείμενο την Γεωπολιτική και την Οικονομία, που θα αναγγέλλουν, ότι αυτά που γίνονται είναι …η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ. Για τον σκοπό αυτό έχουν ενεργοποιηθεί τα ΜΜΕ, το Χόλιγουντ, καθώς και διάφοροι …«στοχαστές».

Μήπως όλα αυτά ακούγονται κάπως γνωστά σ’ εμάς που ζούμε σ’ αυτή τη γωνιά του πλανήτη; Μήπως περιγράφουν λίγο πολύ αυτά που βιώνουμε τα τελευταία –τουλάχιστον- δύο χρόνια; Είναι μήπως σύμπτωση; (Βλέπε εδώ)

Αν κάποιοι εξακολουθούν να έχουν ερωτηματικά και αμφιβολίες, ας ρίξουν μια ματιά σε αυτά που έγραφε ο ΔΟΛ στο «έγκριτο» ΒΗΜΑ τον Απρίλιο του 2009:

« Οι ΗΠΑ του Ομπάμα, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ του Μπους, αλλάζουν πολιτική: αντιμετωπίζουν ήδη πρακτικές παγκόσμιας διακυβέρνησης. Με τους άλλους. Σίγουρα, τόσο για το περιβάλλον όσο και για τις φυσικές καταστροφές, την αντιμετώπιση πάντα πιθανών πανδημιών, καθώς και για μια αποδεκτή ανάπτυξη, σαφές είναι ότι επιβάλλεται η ατομική συμβολή κάθε πολίτη και κάθε χώρας. Αλλά χωρίς παγκόσμιες λύσεις δεν θα υπάρξει σωτηρία.

Η παγκοσμιοποίηση έχει συντελεστεί.

Δεν είναι μόνο κάτι το απαράδεκτο, κι ας περιλαμβάνει και τα απαράδεκτα που ζούμε με την κρίση. Γιατί είναι συνάμα ο μονόδρομος (μάλιστα!) της επιβίωσης όλων. Η παγκοσμιοποίηση δεν είναι μία, δεξιά και καταδικαστέα. Μπορεί, αν το θελήσουμε, να είναι πολυπολιτισμική, προοδευτική και συνεπώς θετική και σωτήρια με τους όρους μιας δημοκρατικής παγκόσμιας συλλογικής διακυβέρνησης για ό,τι είναι αναγκαίο.

Οι εθνικές λύσεις είναι κίνδυνος. Τις προπαγανδίζουν οι εξίσου καθυστερημένες αριστερά και δεξιά. Όμως, οδηγούν στα χειρότερα. Κυρίως όλους εμάς τους μικρούς που δεν έχουμε καν πειστικούς “συνοριοφύλακες”!»

Και για τους ποιο δύσπιστους, ας δούμε κάποιες σκέψεις από την προεκλογική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ:

«Αποβλέπουμε στη διαμόρφωση ενός πολυμερούς συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης, δημοκρατικά νομιμοποιημένου, με κέντρο έναν αναβαθμισμένο Ο.Η.Ε. Οι μονομερείς επεμβάσεις διαιωνίζουν το πρόβλημα, τροφοδοτούν τη βία, υπονομεύουν την ειρηνική συνύπαρξη των πολιτισμών.» (Βλέπε εδώ περίπου στη μέση, κάτω από τον υπότιτλο: «Η Ελλάδα στο διεθνές στερέωμα»)

Ήταν αυτή μια πρόσφατη στροφή στους πολιτικούς στόχους του ΠΑΣΟΚ; Τα πράγματα δείχνουν πως όχι.

Ένας από τους τομείς του Κινήματος από το 2005, ήταν Η «Επιτροπή Παγκόσμιας Προοδευτικής Διακυβέρνησης & Διεθνούς Αλληλεγγύης», με συντονιστή τον επίτιμο διδάκτορα του ΑΠΘ Σωτήρη Μουσούρη, ο οποίος είχε διατελέσει επίσης αναπληρωτής Γ.Γ. του ΟΗΕ (βλέπε εδώ).

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Μήπως δεν φανερώνουν μια καλά σχεδιασμένη πορεία η οποία δείχνει να φτάνει στην ολοκλήρωσή της;

Υπάρχει κάποιος που εξακολουθεί να έχει αμφιβολίες;

Τότε ας παρακολουθήσει με προσοχή τα όσα έχει να μας πει ένας από τους κορυφαίους παράγοντες της παγκόσμιας ελίτ:

.

.

(…συνεχίζεται )

***

23/09/2011 Posted by | Νέα Τάξη | , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 19 Σχόλια

Εύρημα με μεγάλη εννοιολογική σημασία στο CERN

Απροσδόκητο εύρημα στο CERN θέτει τη θεωρία της σχετικότητας υπό αμφισβήτηση.

Οι ειδικοί λένε ότι έχουν καταγραφεί υποατομικά σωματίδια (νετρίνο) που ταξιδεύουν ταχύτερα από το φως, πράγμα το οποίο έρχεται σε αντίθεση με έναν από τους θεμελιώδεις νόμους του Αϊνστάιν για το σύμπαν. Το ζήτημα αυτό είναι πολύ σοβαρό, διότι αν  επιβεβαιωθεί -προς το παρόν υπάρχουν επιφυλάξεις- η ανακάλυψη θα μπορούσε να υπονομεύσει τη θεωρία της ειδικής σχετικότητας, που λέει ότι η ταχύτητα του φωτός είναι μια «κοσμική σταθερά» και ότι τίποτε στο σύμπαν δεν μπορεί να ταξιδέψει πιο γρήγορα.

Τα νετρίνο είναι ηλεκτρικά ουδέτερα, σπανίως αλληλεπιδρούν με την κοινή ύλη (περνάνε μέσα από τοίχους και πλανήτες) κι έχουν πολύ μικρή μάζα, αλλά υπάρχουν ολόγυρά μας, καθώς αποτελούν υποπροϊόν των πυρηνικών αντιδράσεων στο εσωτερικό του ήλιου. Δισεκατομμύρια τέτοια υποατομικά σωματίδια περνάνε κάθε δευτερόλεπτο μπροστά από τα μάτια μας, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε.

Μετρήσεις που έγιναν σε διάστημα τριών ετών στον υπόγειο ανιχνευτή νετρίνων στο Gran Sasso της κεντρικής Ιταλίας, έδειξαν νετρίνα του μιονίου να διανύουν την απόσταση από το σημείο παραγωγής τους στο CERN μέχρι τον υπόγειο ανιχνευτή στην Ιταλία με ταχύτητα κατά 60 νανοδεπτερολέπτων μεγαλύτερης της ταχύτητας του φωτός.

 Ο Δρ Αντόνιο Ereditato, εκπρόσωπος των ερευνητών, δήλωσε: «Έχουμε μεγάλη εμπιστοσύνη στα αποτελέσματά μας. Έχουμε κάνει ελέγχους με μεγάλη προσοχή και είμαστε έτσι βέβαιοι ότι δεν υπήρξε κάτι που θα μπορούσε να έχει προκαλέσει στρέβλωση στις μετρήσεις μας.»

Και πρόσθεσε: «Προσκαλούμε τώρα τους συναδέλφους να το ελέγξουν ανεξάρτητα.»

Η θεωρία του Αϊνστάιν, η οποία έχει αντέξει τον έλεγχο περισσότερο από έναν αιώνα, είναι ένα από τα βασικά στοιχεία του λεγόμενου «τυποποιημένου μοντέλου» της Φυσικής, που επιχειρεί να περιγράψει τον τρόπο που δουλεύει το σύμπαν και τα πάντα σε αυτό.

Το εντελώς απροσδόκητο εύρημα προέκυψε από την έρευνα των φυσικών που εργάζονται για ένα πείραμα που ονομάστηκε Όπερα (Oscillation Project with Emulsion-tRacking Apparatus), το οποίο διοργανώνεται από κοινού μεταξύ του ερευνητικού κέντρου σωματιδίων CERN κοντά στη Γενεύη και του εργαστηρίου Gran Sasso στην κεντρική Ιταλία.

Ένα σύνολο από 5.000 δέσμες νετρίνων εκτοξεύτηκαν κατά τη διάρκεια μιας περιόδου τριών ετών από το CERN προς το Gran Sasso, 732 χιλ. μακριά, όπου εντοπίζονταν από γιγαντιαίους ανιχνευτές. Το φως θα είχε καλύψει την απόσταση σε περίπου 2,4 χιλιοστά του δευτερολέπτου, αλλά τα νετρίνο φθάνουν 60 νανοδευτερόλεπτα πιο γρήγορα από ό,τι θα επέτρεπε η ταχύτητα του φωτός (δηλαδή κινούνται με ταχύτητα περίπου 0,0025% ταχύτερη από το φως)..

«Είναι μια σχετικά ελάχιστη διαφορά, αλλά εννοιολογικά είναι εξαιρετικά σημαντική. Η διαπίστωση είναι τόσο εντυπωσιακή ώστε, προς το παρόν, όλοι θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί», δήλωσε ο Δρ Ereditato, ο οποίος εργάζεται επίσης στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης στην Ελβετία.

Ο Δρ Ereditato αρνήθηκε να κάνει εικασίες για το τι μπορεί να σημαίνει αυτό, αλλά άλλοι φυσικοί, οι οποίοι ενημερώθηκαν επίσημα για την ανακάλυψη σε μια συνάντηση στο CERN την Παρασκευή, διαπίστωσαν ότι οι μετρήσεις της Opera ήταν σωστές.

 Μεγάλο μέρος της λογοτεχνίας επιστημονικής φαντασίας βασίζεται στην ιδέα, ότι αν το εμπόδιο της ταχύτητας του φωτός μπορεί να ξεπεραστεί, τότε το ταξίδι στο χρόνο θα μπορούσε θεωρητικά να γίνει δυνατό, αλλά η ομάδα δεν θέλει να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες σχετικά με τις δυνατότητες της ανακάλυψης.

«Απλά δεν θέλω να σκέφτομαι τις επιπτώσεις», δήλωσε ο Δρ Ereditato.

«Είμαστε επιστήμονες και εργαζόμαστε μόνο με βάση τα όσα γνωρίζουμε.»

Πηγή: Channel4news

Σχετικά με τα τελευταία νέα, βλέπε εδώ.

23/09/2011 Posted by | Science | , | 6 Σχόλια

Η «Νέα Τάξη Πραγμάτων» ξεπροβάλλει…

Καθώς τα σχέδια για την Παγκόσμια Διακυβέρνηση προχωρούν προς την ολοκλήρωση, ο εχθρός αρχίζει να αποκαλύπτεται!

Σε μια σειρά από άρθρα (βλέπε εδώ) έχω κάνει αναφορά σε κάποια μυστικά σχέδια για Παγκόσμια Διακυβέρνηση, τα οποία όμως στο μεταξύ έχουν πάψει να είναι τόσο μυστικά. Καιρός είναι όμως να βάλουμε τα κομμάτια του παζλ στη σειρά ώστε να δούμε ποια θα είναι η τελική εικόνα των πραγμάτων…Τι είναι αυτό δηλαδή που μας περιμένει.

Στο επόμενο άρθρο θα παρουσιάσω, σε συνοπτική μορφή, το τελικό σχέδιο, το οποίο δεν θα είναι όμως σκηνοθετημένο από τους (συμπαθείς κατά τ’ άλλα) Δημοσθένη Λιακόπουλο, και Κώστα Χαρδαβέλα, αλλά θα αποτελεί την ομολογία της ίδιας της ΕΛΙΤ.

Το σημείο μηδέν έχει φτάσει και όλα βγαίνουν τώρα στο φως!

Παραμείνετε συντονισμένοι!!!

(…συνεχίζεται)

***

22/09/2011 Posted by | Politic | , , , , , , , | 6 Σχόλια

Συμπεράσματα για το ελληνικό πρόβλημα

Αναζητώντας μια εξήγηση με αντικειμενικά κριτήρια χωρίς προκαταλήψεις και δογματικές αγκυλώσεις.

Πολλοί σοβαροί άνθρωποι έχουν πέσει στην μελέτη και στις αναλύσεις, προκειμένου να κατανοήσουν σε βάθος το ελληνικό πρόβλημα ή αλλιώς, το πρόβλημα που αρχίζει και διογκώνεται με αφετηρία την Ελλάδα. Η εύκολη αρχική διάγνωση της υποτιθέμενης ελληνικής αφερεγγυότητας και της διαφθοράς αρχίζει να αποδεικνύεται κάπως βιαστική και ίσως ακόμη και επιπόλαιη, διότι αντίστοιχες συνθήκες επικρατούν και σε άλλες χώρες. Η υπόθεση της Ελλάδας και οι αλυσιδωτές αρνητικές εξελίξεις εντός της Ευρωζώνης αλλά και διεθνώς, έχουν αναγκάσει διακεκριμένες προσωπικότητες να πάρουν θέση. Ποιο είναι το τελικό συμπέρασμα το οποίο αντικειμενικά εξάγεται;

Ας δούμε πρώτα επιγραμματικά τι γράφει ο διεθνής τύπος:

Financial Times: «Ελληνική διάσωση: Μια προσπάθεια σε κίνδυνο».

Wall Street Journal: «Οι προσπάθειες της Ελλάδας να καθησυχάσει αποτυγχάνουν»

Los AngelesTimes: «Η Ευρώπη φοβάται ότι η Ελλάδα οδηγείται σταθερά στη χρεοκοπία»

Reuters: «Η φορολόγηση ελληνικών ακινήτων είναι επίδεσμος και όχι μακροπρόθεσμη θεραπεία»

Bild: «Συζήτηση για την ελληνική χρεοκοπία . Η καγκελάριος επέπληξε τον Ρέτσλερ: Ο καθένας πρέπει να ζυγίζει τα λόγια του»

Spiegel on line: «Ελληνική κρίση: Κίνδυνος 350 δισ. ευρώ απειλεί να τινάξει την ευρωζώνη».

Irish Times: «Οι Ευρωπαίοι ηγέτες προσπαθούν να υποβαθμίσουν την απειλή της ελληνικής χρεοκοπίας».

Daily Mail: «Σε χάος οι αγορές καθώς η Ελλάδα παραπαίει κοντά στην άβυσσο».

Ακολουθούν κάποιες δηλώσεις προσωπικοτήτων:

Κ. Μίχαλος, πρόεδρος του ΕΒΕΑ: «Δυστυχώς η Ελλάδα ταλαιπωρείται από την ανεπάρκεια των πολιτικών που την κυβερνούν. Σύρεται με μια θηλιά στο λαιμό ένας ολόκληρος λαός και οδηγείται στα όρια της χρεοκοπίας… Ας καταλάβει επιτέλους η κυβέρνηση ότι απαιτείται η υιοθέτηση και προώθηση μιας διαφορετικής πολιτικής που θα στοχεύει στην ανάπτυξη σε περιόδους οικονομικής κρίσης η πολιτικές σκληρής λιτότητας οδηγούν σε ύφεση.»

Δ.Τσαμπούλας, καθηγητής του ΕΜΠ στον Τομέα Μεταφορών και Συγκοινωνιακής Υποδομής: «Τα μέτρα αυτά δεν οδηγούν πουθενά δεν έχουν αγγίξει, γυρίζουμε γύρω γύρω αλλά δεν έχουμε αγγίξει το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ότι όσες θυσίες και να υποστούμε, εμείς οι έλληνες θα βρεθούμε στην ίδια κατάσταση…. Η έκκληση μου ως ακαδημαϊκός είναι ότι θα πρέπει όλες οι δυνάμεις της χώρας να συσπειρωθούν, μυαλά η Ελλάδα έχει αλλά δεν τα χρησιμοποιεί».

Στρός Κάν, πρώην πρόεδρος του ΔΝΤ: «Πρέπει να γίνει σημαντικό “κούρεμα” στο χρέος της Ελλάδος, το οποίο δεν είναι πλέον βιώσιμο και δεν υπάρχει άλλη λύση».

Άξελ Βέμπερ, πρώην μέλος του ΔΣ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και πρώην επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας (Bundesbank): «30 χρόνια θα απαιτηθούν για να λυθεί το ελληνικό πρόβλημα χρέους…Η απάντηση της Ευρώπης στην ελληνική κρίση έχει μέχρι σήμερα εστιασθεί στις άμεσες ανάγκες χρηματοδότησης και δεν προσφέρει στη χώρα μια αξιόπιστη, μακροχρόνια λύση αντιμετώπισης του αυξανόμενου χρέους».

Μπαράκ Ομπάμα, Αμερικανός πρόεδρος: «Η Ελλάδα είναι προφανώς το μεγάλο άμεσο πρόβλημα. Οι Ευρωπαίοι κάνουν κάποια βήματα για να επιβραδύνουν την κρίση, αλλά όχι για να άρουν την κρίση. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι τι θα συμβεί με την Ισπανία και την Ιταλία εάν οι αγορές συνεχίσουν να ασκούν πιέσεις σε αυτές τις πολύ μεγάλες χώρες».

Με αυτά τα λίγα και ίσως με πολύ περισσότερα από αυτά που έχουν πέσει στην αντίληψη του καθενός που ασχολείται με τα δρώμενα, μπορεί κανείς να βγάλει το εξής συμπέρασμα:

Η Ελλάδα δεν είναι μια μοναδική περίπτωση από πλευράς διαφθοράς ή από πλευράς μη παραγωγικότητας. Εξάλλου και οι χώρες με πολύ υψηλό «λούστρο» -όπως η Ιρλανδία- ή φουτουριστικές περιοχές άγριας ανάπτυξης, όπως το Ντουμπάι, βρέθηκαν σε σημείο κατάρρευσης.

Υπό την έννοια άρα μιας συγκριτικής παρουσίασης, μπορούμε να στραφούμε στον εαυτό μας από κάθε άποψη. Δεν είμαστε μοναδικοί στην αυτοπροδοτικότητα, στην διαφθορά και στην αλληλοεξόντωση στο εσωτερικό μας. Δεν έχουμε ακριβώς ιδιαίτερα …προνόμια. Αυτό που μας φέρνει στην επιφάνεια μέσα από την κρίση, είναι ότι δεν έχουμε εφεδρείες για να μπορέσουμε να σηκώσουμε την πίεση αυτών των δύσκολων καιρών. Σε αυτήν την εποχή που είναι πια ανταγωνιστικές οι αγορές των κρατικών ομολόγων, που ακριβαίνει το χρήμα, που μεγαλώνουν τα επιτόκια, σε μας εύλογα εμφανίστηκαν πιο έντονα τα προβλήματά μας.

Θα ήταν βέβαια λάθος να υπερβάλλουμε στην αυτοκριτική μας καθώς και το να χάσουμε την αυτοκριτική μας και να προβάλουμε «εικόνες εχθρού» την ώρα που μερικά πράγματα έχουν μια φυσιολογική εξήγηση έστω και αν μια φυσιολογική εξήγηση αποκαλύπτει μια παραπλάνηση ενός λαού ή άλλων παραγόντων.

Σίγουρα ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος δημιουργείται από την ίδια την διεθνή οικονομική κερδοσκοπική διαφθορά και το αντίστοιχο των στρατηγικών της, όπου βέβαια για μερικούς η Ελλάδα είναι απλώς ένα επεισόδιο σε ένα ευρύτερο πόλεμο συμφερόντων.

Από την άλλη, θα πρέπει να είμαστε αντικειμενικά ενήμεροι για την απόλυτη ανεπάρκεια του πολιτικού προσωπικού της χώρας. Όταν ο Υπουργός μας των Οικονομικών, ο οποίος είναι ταυτόχρονα καθηγητής συνταγματικού δικαίου, που υποδεικνύει λογικά μια συγκροτημένη προσωπικότητα, τολμά να δηλώσει ενώπιον της Βουλής πως «αν δεν υπήρχε η τρόικα θα είχαμε και πάλι εξοκείλει δημοσιονομικά», αυτό φανερώνει ΑΚΥΒΕΡΝΗΣΙΑ.

Όσο και να ακούγεται αυτό ακραίο, εντούτοις όλα δείχνουν πως αυτή είναι η θλιβερή πραγματικότητα: Η ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ που να διαχειρίζεται τα πράγματα με γνώμονα τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Τα όσα είδαμε να συμβαίνουν τα τελευταία τουλάχιστον δύο χρόνια, έχουν αποκαλύψει, πως οι άνθρωποι που αποτελούν την κυβέρνηση δεν είναι παρά απλοί μάνατζερ, που διαχειρίζονται ξένα χαρτοφυλάκια.

Αυτό δεν είναι ένα συνομοσιωλογικό σενάριο, είναι μάλλον το γενικό συμπέρασμα που εξάγεται μέσα από όλα αυτά που έχουν στο μεταξύ αποκαλυφτεί.

Πως είναι όμως δυνατόν να συνεχίζει να βρίσκεται το πηδάλιο της χώρας σε τέτοια χέρια; Θα ρωτήσει κάποιος εύλογα.

Η απάντηση είναι αρκετά δυσάρεστη:

Αυτό συμβαίνει διότι δεν φαίνεται στον ορίζοντα κάποια εναλλακτική λύση!

Τελικό συμπέρασμα: Η χώρα είναι παραδομένη στη διαχείριση ξένων συμφερόντων και αποτελεί πεδίο ξέφρενων ανταγωνισμών. Το μόνο που μας συγκρατεί ακόμα από την απόλυτη κατάρρευση είναι τα προσδοκώμενα οφέλη γι αυτά τα συγκρουόμενα συμφέροντα!

***

22/09/2011 Posted by | Οικονομία | , , , , , , , | 2 Σχόλια

Τα πράγματα είναι σοβαρά!

Δεν είναι δυνατόν να φανταζόμαστε πως η τουρκική ηγεσία έχει αποφασίσει ξαφνικά να …αυτοκτονήσει.

Τα όσα βλέπουμε να διαδραματίζονται αυτές τις ημέρες στο Αιγαίο μας φανερώνουν πως οι προβλέψεις αρχίζουν να γίνονται σιγά-σιγά πραγματικότητα. Όσα διαβλέπαμε στον ορίζοντα να πλησιάζουν (βλέπε εδώ) αρχίζουμε να τα νιώθουμε τώρα στη ραχοκοκαλιά μας…

Το ερώτημα όμως που εύλογα ανακύπτει είναι, αν έχουμε να κάνουμε με εξελίξεις βάσει σχεδίου ή μήπως πρόκειται για …έκτατα περιστατικά. Διότι η ιστορία δεν έχει γραφτεί βάσει σχεδιασμών επί χάρτου αλλά μάλλον από κάποιους καθοριστικούς ελιγμούς της τελευταίας στιγμής.

Άλλο είναι όμως να διαβάζεις ιστορία και άλλο να την ζεις, διότι όλα δείχνουν πως στις ημέρες αυτές γράφονται νέες, πολύ σημαντικές, σελίδες στην παγκόσμια ιστορία.

Το άλλο παράδοξο επίσης είναι, πως οι μεγάλες ιστορικές στιγμές δεν είχαν δώσει τον χρόνο και την ευκαιρία να γίνουν οι επιλογές των πρωταγωνιστών. Πολλές φορές μάλιστα, αυτοί που «κατόπιν εορτής» χαρακτηρίστηκαν ήρωες ή Εφιάλτες ίσως να μην είχαν καν επιλεγεί για οποιεσδήποτε θέσεις ευθύνης ή να είχαν κεντρίσει ιδιαίτερα την προσοχή, αλλά οι περιστάσεις και οι στιγμές τελικά τους ανέδειξαν..

Οι τελευταίες διεθνείς εξελίξεις καθώς τα όσα είδαμε να δρομολογούνται αναφορικά με τη χώρα μας, τα τελευταία τουλάχιστον τρία χρόνια, δείχνουν, πως βρισκόμαστε για μια ακόμη φορά στο επίκεντρο. Δεν γνωρίζω αν αυτό είναι τυχαίο ή αν υπάρχει κάποιος άλλος συγκεκριμένος λόγος, αλλά γεγονός είναι πως καλούμαστε για μια ακόμη φορά να ανέβουμε στη διεθνή σκηνή και μάλιστα με πρωταγωνιστικό ρόλο.

Το ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει αναλάβει τα καθήκοντά της με συγκεκριμένη αποστολή αυτό έχει γίνει πλέον πασιφανές, χάρη στον ερασιτεχνισμό και τα χονδροειδή λάθη των συμμετεχόντων στην «αποστολή». Έχω λόγους όμως να πιστεύω πως έχουν προκύψει τροποποιήσεις στον αρχικό σχεδιασμό της «αποστολής», κι αυτό λόγω του ότι υπάρχουν –όπως πάντα υπήρχαν- και ορισμένοι οι οποίοι κινούνται εκτός σχεδιασμού και προέρχονται μάλιστα όχι από το εχθρικό στρατόπεδο, αλλά από τους θεωρούμενους «συμμάχους». Εδώ αναφέρομαι για μια ακόμη φορά στους Γερμανούς, οι οποίοι έχουν θέσει ως φαίνεται σε δράση ένα σχέδιο Β, μέσω του οποίου επιχειρούν να ανατρέψουν τα δεδομένα και να επωφεληθούν από την κρίση.

Ίσως κάποιοι να θεωρήσουν τους ισχυρισμούς αυτούς υπερβολικούς και άτοπους, αλλά επισημαίνω, πως και ο Καίσαρας αιφνιδιάστηκε όταν είδε ανάμεσα στους συνωμότες τον …Βρούτο.

Η Τουρκία, η οποία έχει αποδείξει ότι κινείται πολύ μεθοδικά και έχει δώσει αποδείξεις άριστης εξωτερικής πολιτικής, είναι βέβαιο ότι έχει εξασφαλισμένα τα νότα της. Δεν είναι δυνατόν να φανταζόμαστε πως η τουρκική ηγεσία έχει αποφασίσει ξαφνικά να …αυτοκτονήσει. Δεν είναι δυνατόν να φανταζόμαστε ότι είναι δυνατόν να θέσει σε τόσο μεγάλο κίνδυνο τα όσα με τόσο κόπο κατάφερε να πετύχει τα τελευταία δέκα χρόνια. Εξάλλου, οι τελευταίες κινήσεις τους δεν αποτελούν κάτι παράδοξο. Είναι απλά η συνέχεια μιας πολιτικής που ακολουθείται εδώ και χρόνια.

Αυτό που πυροδότησε τις τελευταίες ακραίες κινήσεις, είναι ο στρατηγικός ελιγμός του Ισραήλ, δηλαδή η συμμαχία με Κύπρο και Ελλάδα και η απόφαση συνεκμετάλλευσης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην ανατολική Μεσόγειο.

Η Τουρκία είχε δώσει το στίγμα της εδώ και καιρό. Άρα δεν έχει αιφνιδιάσει κανέναν. Το μόνο σημάδι αιφνιδιασμού είναι Η ΤΟΛΜΗ ΤΗΣ.

Έχω την εντύπωση πως κάποιοι είχαν αμφιβολίες για το αν θα τολμήσει τελικά να κάνει αυτό που έδειχνε ότι επιδιώκει. Τι είναι όμως αυτό που επέτρεψε στην Τουρκία να προχωρήσει χωρίς δισταγμό; Πως είναι δυνατόν να τα βάζει με όλους και με όλα, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων της τις διεθνείς συμβάσεις, το ΝΑΤΟ και τον ΟΗΕ;

Χωρίς πολλές περιστροφές, χωρίς περίτεχνες αναλύσεις και χωρίς δισταγμό, έρχομαι να κρούσω για μια ακόμη φορά τον κώδωνα του κινδύνου, και να δείξω τον σύγχρονο ΒΡΟΥΤΟ που είναι η Γερμανία.

Υπάρχουν αποδείξεις που δείχνουν, πως η Γερμανία είναι η πλάτη της Τουρκίας όπως είναι και του Ιράν. Δεν προκαλεί εντύπωση η ξαφνική ηρεμία του νευρωτικού Αχμαντινεζάντ;

Άρα, θα ήταν πιστεύω συνετό να είμαστε άγρυπνοι, ώστε να μη φτάσουμε να πούμε και εμείς σε κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον: «Κι εσύ τέκνον Βρούτε»;

***

16/09/2011 Posted by | Γεωπολιτικά | , , , , , , , , | 9 Σχόλια