Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Ήρθε η ώρα για το διαζύγιο με την Ε.Ε.

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου *

«Ήρθε η στιγμή να πάρουμε τον δικό μας δρόμο σε αυτή την περιοχή του πλανήτη, με αυτόνομη πλέον περπατησιά στον κόσμο.»

Το σχόλιο αυτό είναι λιτό, ξερακιανό και δίχως πολλές εξηγήσεις πλέον. Έτσι όπως πρέπει να είναι η απόφαση για το διαζύγιο ενός αγαπημένου κατά το παρελθόν ζευγαριού. Διαδικτυακοί φίλοι, το μελέτησα, τα έβαλα κάτω, λογάριασα δεκάδες παραμέτρους και κατέληξα ότι η ΕΕ δεν αφήνει πλέον κανένα περιθώριο στην Ελλάδα να παραμείνει στην αγκαλιά της. Ήρθε η ώρα να χωρίσουμε. Ήρθε η στιγμή να πάρουμε τον δικό μας δρόμο σε αυτή την περιοχή του πλανήτη, με αυτόνομη πλέον περπατησιά στον κόσμο. Εύχομαι και επιθυμώ το διαζύγιο να είναι συναινετικό και να χωρίσουμε με αμοιβαία κατανόηση, αν και αντιλαμβάνομαι ότι δεν θα μπορέσουμε τελικά να αποφύγουμε τις τριβές και τις εντάσεις. Τα έχουν αυτά τέτοιου είδους χωρισμοί συνεταίρων, που νόμιζαν ότι δεν θα χωρίσουν ποτέ.

Ίσως κάποιοι να απορείτε για τούτη την στάση ενός ευρωπαϊστή, ενός ανθρώπου που ενδιαφέρθηκε για την καλλιέργεια του ευρωπαϊσμού όσο τίποτε άλλο στη ζωή του, αλλά προσπαθήστε να καταλάβετε ότι ο η ιδέα που υπηρέτησα δολοφονήθηκε στη σημερινή Ελλάδα από μια ευρωπαϊκή ελίτ, η οποία υπήρξε ανίκανη να αντιμετωπίσει την πρόκληση και απειλή από το χρηματοπιστωτικό λόμπυ, που εδρεύει και στις δύο άκρες του Ατλαντικού. Οι μικροί ηγέτες της ΕΕ, αποδείχθηκαν νάνοι μπροστά στους ανθρώπους του «έξυπνου χρήματος» του Αμερικανο-εβραϊκό λόμπυ. Δεν επέδειξαν θεσμική ευελιξία και ικανότητα διαχείρισης της πιστωτικής κρίσης που προκλήθηκε στο μαλακό υπογάστριο της ευρωζώνης, σε συνέχεια της κρίσης του 2008 που είχε ως πηγή τις ΗΠΑ. Καμία απολύτως πολιτική εφευρετικότητα δεν έδειξαν να διαθέτουν. Σφιγμένοι, μίζεροι και ανέμπνευστοι ηγέτες του ιδίου επιπέδου με τους διαπλεκόμενους δικούς μας, αποδείχθηκαν. Η ΕΕ φανέρωσε την πολιτική της γύμνια και δολοφόνησε τον ευρωπαϊσμό πακτωμένη σε μια μορφή νεοφιλελεύθερου οικονομισμού, από τον οποίο έδειξε ότι δεν σκοπεύει να μετακινηθεί ούτε σπιθαμή.

Αν, λοιπόν, όλα είναι νεοφιλελεύθερη οικονομία στην ΕΕ και εάν το πολιτικό συμφέρον της ευρωπαϊκής ελίτ υποτάσσεται στο συμφέρον του χρηματιστή, τότε, υπό τις συνθήκες που διαμορφώνονται, φαίνεται να υπάρχει σοβαρή διάσταση του ελληνικού συμφέροντος με το γενικότερο συμφέρον στην ΕΕ, έτσι όπως τουλάχιστον εκφράζεται από την γραφειοκρατία της και τις κυβερνήσεις στην Γερμανία και στην Γαλλία. Είναι κρίμα, αλλά από τη στιγμή που δεν πετύχαμε τόσα χρόνια να δομήσουμε μια ισχυρή κοινωνική θεωρία του ευρωπαϊσμού, βασισμένη στον διαρκή εκδημοκρατισμό που θα οδηγούσε στην πολιτική ενοποίηση ολόκληρης της Ευρώπης με σεβασμό στην διαφορετικότητα, ήταν εύλογο ότι κάποια στιγμή θα ερχόταν μια οικονομική κρίση που δεν θα μπορούσαμε να διαχειριστούμε πολιτικά. Έτσι και έγινε. Από τη στιγμή που χώρες της ευρωζώνης «μπορούν» να χρεοκοπούν – ή καλύτερα να οδηγούνται σε χρεοκοπία – τίθεται ένα μεγάλο ζήτημα πολιτικής ισχύος της ΕΕ και ασφαλώς εσωτερικής πολιτικής οργάνωσης.

Ασφαλώς και ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, διέπραξε τραγικά σφάλματα και ασφαλώς το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα απέτυχε να προσαρμόσει αρμονικά την χώρα στην ΟΝΕ, αλλά το πρόβλημα δεν ξεκινά από αυτούς. Είναι πρόβλημα θεσμικής οργάνωσης της Ένωσης και κυρίως ζήτημα κοινωνικής θεώρησης της σύγκλισης. Το έχω επισημάνει ξανά: η Ελλάδα με πολιτικούς όρους εντάχθηκε στην ευρωζώνη, μόνον με πολιτική απόφαση θα μπορούσε να παραμείνει σε αυτήν, δίχως φτωχοποίηση και εξευτελισμό της ελληνικής κοινωνίας. Δεν έπρεπε να ακολουθηθεί μια θεραπεία-σοκ, η οποία θα απορύθμιζε την ελληνική κοινωνία για καμιά δεκαπενταετία. Υπήρχαν και άλλες δυνατότητες που θα έδειχναν περισσότερο σεβασμό προς τον ελληνικό λαό. Θα μου πείτε, εδώ δεν τον σέβονται οι δικοί του πολιτικοί άρχοντες, ζητείς να μας σεβαστούν οι ξένοι; Ναι, αυτό ζητώ. Αυτή είναι η βαθύτερη αιτία του ευρωπαϊσμού μου! Δεν έπρεπε να μας αντιμετωπίζουν ως ξένους, ούτε καν ως «άλλους». Άλλο είναι η διακριτή εθνική και πολιτισμική ταυτότητα και διαφορετικό πράγμα να διακρίνεις τους Έλληνες στο κοινωνικό επίπεδο από τους υπόλοιπους της ισχυρής Ευρώπης. Από τη στιγμή που γίναμε «ο άλλος» στην ΕΕ, η σχέση δεν έχει μέλλον…

(…η συνέχεια εδώ)

.
__________________
(*) Διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία.
.
Advertisements

24/05/2011 - Posted by | Κοινωνικά | , , , , , , , , , , ,

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s