Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

To «Κίνημα των Γιασεμιών» φτάνει στην Κύπρο

Νέα επεισόδια ξέσπασαν ανάμεσα σε διαδηλωτές που φώναζαν συνθήματα κατά της «κατοχικής Τουρκίας».

Ήταν θέμα χρόνου να ξεσηκωθούν και οι μουσουλμάνοι της Κύπρου, μετά το ντόμινο των εξελίξεων στη Βόρειο Αφρική και στην ευρύτερη περιοχή του αραβικού κόσμου. Οι συνθήκες τις οποίες βιώνουν οι Τουρκοκύπριοι, σε σύγκριση με τους Ελληνοκύπριους, είναι τραγικές και όσο και να προσπαθεί το καθεστώς να προωθεί τον θρησκευτικό ίσως και εθνικιστικό φανατισμό, αυτό δεν αλλάζει και πολύ τα δεδομένα. Ο τυφλός φανατισμός δεν μπορεί να αποκρύψει την δυσμενή θέση στην οποία έχει περιέλθει ο ντόπιος πληθυσμός.

Οι σχέσεις της Άγκυρας με τους γηγενείς Τουρκοκυπρίους περνούν μία πρωτόγνωρη πολιτική κρίση, με τους τελευταίους, που είναι στραγγαλισμένοι οικονομικά και κοινωνικά από τις δυνάμεις κατοχής και τους εποίκους, να επιχειρούν να αποτινάξουν τα δεσμά από τη «μητέρα πατρίδα», επικεντρώνοντας στο αίτημα της άμεσης αποχώρησης των εποίκων από το νησί.

Κυρίαρχο αίτημα στο «Κίνημα των Γιασεμιών», το οποίο εξελίσσεται στα Κατεχόμενα (βλέπε εδώ), προκαλώντας την οργή αλλά και τον προβληματισμό στην Τουρκία, είναι η διενέργεια άμεσης απογραφής του πληθυσμού, ώστε να καταγραφεί ο ακριβής αριθμός εποίκων που ζουν στο νησί και έχουν λάβει την τουρκοκυπριακή υπηκοότητα.

Τα τουρκοκυπριακά συνδικάτα, που δεν έπαψαν ποτέ να διατηρούν σχέσεις με τον κύριο πολιτικό φορέα που τα ίδρυσε, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κύπρου (ΑΚΕΛ), το οποίο και ηγείται της σημερινής κυβέρνησης στη Λευκωσία, πρωτοστατούν σε αυτό το Κίνημα.

Στόχο τους αποτελεί η οικονομική απαγκίστρωση των Κατεχομένων από την Άγκυρα, η επανένταξη της οικονομικής δραστηριότητας σε ένα συνολικό κυπριακό πλαίσιο και η πολιτική επίλυση του Κυπριακού εντός μιας ενιαίας Κύπρου διζωνικού και δικοινοτικού χαρακτήρα, όπως καθορίζουν, άλλωστε, και οι διακοινοτικές συνομιλίες, οι οποίες αυτόν τον καιρό βρίσκονται σε εξέλιξη.

Στην ερώτηση: Ποια είναι τα κύρια αιτήματα των Τουρκοκυπρίων; Ο γνωστός Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος και ακτιβιστής Σενέρ Λεβέντ, δήλωσε (βλέπε εδώ):

«Οι ηγέτες των «συντεχνιών» και των κομμάτων που λαμβάνουν μέρος στα συλλαλητήρια υποστηρίζουν ότι τα αιτήματα μας είναι οικονομικά και δεν στρέφονται κατά της Τουρκίας. Είμαι σίγουρος ότι η πλειονότητα των Τουρκοκυπρίων αντιλαμβάνεται και συμμετέχει στις κινητοποιήσεις αυτές, όχι με βάση το περιεχόμενο, που δίδουν σε αυτές οι ηγεσίες, αλλά διαμαρτύρονται εναντίον της ολοένα και μεγαλύτερης εξάρτησης του βορείου τμήματος της Κύπρου από την Τουρκία. Το γεγονός ότι τίθενται ζητήματα για την αυξανόμενη εισροή εποίκων από την Τουρκία, το γεγονός ότι διατυπώθηκαν συνθήματα για αυτοκυβέρνηση, αυτά είναι ζητήματα πολιτικά. Μετά το ’74 οι Ελληνοκύπριοι χάσανε τη γη τους. Οι Τουρκοκύπριοι όμως χάσαμε τα πάντα! Προπάντων την ταυτότητα μας. Η Τουρκία μας εξαφανίζει.»

Η προσωπική μου αντίληψη είναι, παίρνοντας υπόψη τα όσα βλέπουμε να διαδραματίζονται τελευταία με όλα αυτά τα σκηνοθετημένα «κινήματα» των …ζαρζαβατικών, ότι το Κυπριακό πρόβλημα προχωράει σε μια λύση, η οποία θα μοιάζει σαν τις λύσεις που επιχειρούνται στις χώρες της Βόρειας Αφρικής: Η λύση, της απαλλαγής από δεσποτικά ανεξέλεγκτα κυβερνητικά σχήματα!

.

08/04/2011 Posted by | Γεωπολιτικά | , , , , , , | Σχολιάστε

Ένας σύγχρονος έλληνας διανοητής λέει … την αλήθεια!

Πόσες πιθανότητες υπάρχουν να προκύψει υπερκομματική συνεννόηση για ορθολογική ανασυγκρότηση της χώρας;

Το δίλλημα: Μια ενοχλητική αλήθεια ή ένα καθησυχαστικό ψέμα;

Πολλές φορές έχουμε αναρωτηθεί, όλοι μας, τι έχουν απογίνει οι άνθρωποι του πνεύματος στον τόπο μας; Γιατί αυτή η «άκρα του τάφου σιωπή»; Έχουν μήπως αφομοιωθεί από το Σύστημα και έχουν λουφάξει στα λαγούμια της ιδιοτέλειας ή μήπως τελικά έχουν τελείως εκλείψει; Την απάντηση έρχεται να δώσει για μια ακόμη φορά ο Χρήστος Γιανναράς… Ίσως ένας από τους ποιο τολμηρούς αυτής της «συνομοταξίας». Ένας από τους ανθρώπους του πνεύματος που δεν διστάζει να εκφέρει γνώμη, έστω και αν δυσαρεστήσει κάποιους από αυτούς που διαχειρίζονται τους κρουνούς του κεφαλαίου, τους σύγχρονους «τσιφλικάδες», «κομιτατζήδες». Γι αυτό τον χαρακτηρίζω «τολμηρό»… Κάποιοι άλλοι, που έχουν σίγουρα ανάλογη αντίληψη και ικανότητα αξιολόγησης, σαν τον Γιανναρά, φαίνεται να έχουν διαλέξει την …ασφαλή οδό της σιωπής. Δεν ξέρω όμως πως τα βγάζουν πέρα με τη συνείδησή τους. Αν κοιμούνται δηλαδή ήσυχα τα βράδια…

Ας είναι… Οι μπλόκερ, όπως και να ’χει το πράγμα, αγρυπνούν και φαίνεται πως είναι αυτοί που φυλάνε σήμερα Θερμοπύλες!

Αν και την πρόσφατη παρέμβαση του διάλεξε ο Χρήστος Γιανναράς να την κάνει πάλι μέσα από το συστημικό συγκρότημα Αλαφούζου (Καθημερινή), εντούτοις το διαδίκτυο είναι αυτό που την αναδεικνύει. Έτσι έφτασε και σε εμένα, μέσω του filologos10.wordpress.com.

Ακολουθούν κάποια αποσπάσματα από την πολύ ενδιαφέρουσα, αν και κάπως πεσιμιστική,  τοποθέτηση του, αναφορικά με τις πιθανότητες που έχει η χώρα μας να ανακάμψει:

“Δεν νομίζω ότι υπάρχει Έλληνας που να διαφωνεί με αυτήν την εισήγηση [Να έρθουν σε συνεννόηση οι διάσπαρτες σε όλα τα κόμματα πολιτικές δυνάμεις που συμφωνούν με τον τρίπτυχο στόχο: εξορθολογισμός, εξευρωπαϊσμός, εκσυγχρονισμός του ελλαδικού κράτους. Να προκύψει από τη συνεννόηση μια μελετημένη συνολική πρόταση για την ανασυγκρότηση της χώρας. Και να τεθεί η πρόταση σε δημοψήφισμα για έγκριση από τον λαό]. Κάθε Έλληνας θα ήθελε να δει την πατρίδα του να οργανώνεται ορθολογικά, να προσαρμόζεται δημιουργικά σε καινούργιες απαιτήσεις και στοχεύσεις, να αποκτά την ποιότητα υπηρεσιών που είναι αυτονόητη για τον Ελβετό ή τον Φιλανδό. Να γίνει η Ελλάδα μια «Δανία του Νότου», θα το ήθελαν όλοι οι πολίτες της – με εξαίρεση βέβαια τους ψυχοπαθολογικά αεροβάμονες νοσταλγούς του σταλινισμού.

Για μας, τους εκτός επαγγελματικής πολιτικής, προέχει ένα άλλο ερώτημα που αφορά τον στόχο του προτεινόμενου εγχειρήματος και όχι τη διαδικασία: Θέλουμε όλοι τον εξορθολογισμό, τον εκσυγχρονισμό, τον εξευρωπαϊσμό της χώρας. Τον προσπαθούμε, ωστόσο, εκατόν ογδόντα χρόνια και δεν τον καταφέρνουμε. Γιατί; Ακόμα και στις καλύτερες στιγμές μας, το περισσότερο που πετυχαίνουμε είναι η μίμηση, με αποτυπωμένη στο επίτευγμα την επαρχιώτικη κακομοιριά, την αναφομοίωτη και σταυροφορημένη προσαρμογή, την κακογουστιά – τελικά την αποτυχία. Και οι πιο ειλικρινείς προσπάθειες εξορθολογισμού, εκσυγχρονισμού, εξευρωπαϊσμού θεσμών και λειτουργιών έχουν μεταπρατικό χαρακτήρα, είναι «δεύτερο χέρι», υπεραναπλήρωση μειονεξίας (overcompensation ο ψυχαναλυτικός όρος).

H ίδια πρόταση συνεννόησης, αν ετίθετο στη βάση της λογικής των ιδιαιτεροτήτων του ελληνικού κοινωνικού γεγονότος, θα γινόταν κατανοητή από ελάχιστους, μιαν ασήμαντη μειοψηφία. H συντριπτική σήμερα πλειονότητα του ελλαδικού πληθυσμού δεν θα καταλάβαινε ούτε τα σημαινόμενα ούτε και τα γλωσσικά σημαίνοντα.”

.

(Ολόκληρο το άρθρο θα το βρείτε στον Φιλόλογο)

.

08/04/2011 Posted by | Κοινωνικά | , , , , | 2 Σχόλια