Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Η «ατίθαση» Ελλάδα ξανά στο προσκήνιο

.

Στη σειρά «Ο Αόρατος Εχθρός», καθώς κάνω μια προσπάθεια να φέρω στην επιφάνεια το «πρόσωπο» του κοινού μας εχθρού, δηλαδή αυτού –ή αυτών- που προφανώς ευθύνεται για την άθλια μοίρα μας (!), πρόκειται να ακολουθήσει άρθρο, το οποίο θα αναλύει το τι εννοούμε όταν λέμε ΚΡΑΤΟΣ.

Όλοι έχουμε λίγο πολύ ψιθυρίσει, βλέποντας τα κακώς κείμενα: «δεν υπάρχει κράτος»… Τι έχουμε όμως στο νου μας όταν αναφερόμαστε σ’ αυτό;

Τι είναι ΚΡΑΤΟΣ;

Και είναι όντως αλήθεια ότι «δεν υπάρχει», δηλαδή δεν λειτουργεί; Ή μήπως συμβαίνει κάτι άλλο, ίσως ποιο δραματικό;

Ακολούθως, όταν θα έχει ξεκαθαριστεί ή έννοια του Κράτους -και η λειτουργία του ή μη- θα ασχοληθούμε με το κομμάτι αυτό που λέγεται «Ξένα Συμφέροντα». Ένας επίσης γνωστός όρος, που είναι όμως επίσης κάπως νεφελώδης στη διάνοια πολλών.

Θα δούμε λοιπόν επίσης ποια είναι αυτά τα «Ξένα Συμφέροντα» και ποια σχέση έχουν με την εθνική μας πολιτική.

Στόχος μας είναι να καταλάβουμε αν είμαστε όντως θύματα ή μήπως απλά πάσχουμε από …σύνδρομο καταδίωξης και όλα αυτά περί «εχθρών» δεν είναι, παρά αποκύημα της φαντασίας μας. Πληροφοριακά μόνο να τονίσω, πως αυτοί που θέλουν να μας περάσουν το τελευταίο ως γεγονός, μάλλον θα δυσαρεστηθούν μετά την ολοκλήρωση των άρθρων αυτών και ίσως κάποιοι από αυτούς να χάσουν μάλιστα και τον ύπνο τους.

Όλα αυτά, σε προσεχή άρθρα!

***

Advertisements

23/11/2010 - Posted by | Κοινωνικά | , , , ,

7 Σχόλια »

  1. http://www.alfavita.gr/artro.php?id=4306

    δες και το άρθρο αυτό… Από το 1824 λέγαμε ψέματα για να φάμε κάτι από τα δάνεια, αφού είχαν φάει οι πολιτικοί μας αρχηγοί

    Σχόλιο από archaeopteryx | 24/11/2010 | Απάντηση

    • Από το άρθρο αυτό ξεχώρισα τα εξής σημεία:

      1. 1902-1914, Η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα και την υποχώρηση του κρατικού (σήμερα το λέμε «δημοσίου»). Την ίδια αυτή εποχή η Αθήνα αντιμετωπίζει τον Μακεδονικό αγώνα και από το 1912 τους Βαλκανικούς.
      2. Στον εξωτερικό δανεισμό υπάρχουν δύο μυστικά γερμανικά δάνεια, από 40 εκ. μάρκα έκαστο προς την κυβέρνηση Σκουλούδη το 1915 και 1916. Τα δάνεια κρατήθηκαν εντελώς μυστικά, ακόμα και από τη Βουλή και ουδαμού αναγραφόμενα. Η μυστικότητα αυτή θα αποτελέσει θέμα της ποινικής δικαιοσύνης το 1918. Στο ειδικό δικαστήριο ο Σκουλούδης θα υποστηρίξει ότι κρατήθηκε μυστικό για να μην εκλειφθεί ως ένδειξη γερμανοφιλίας.
      3. Με τη Μικρασιατική καταστροφή ο ελληνισμός θα βρεθεί σε αμηχανία και σύγχυση. Από το 1924 μέχρι το 1928 ο κοινοβουλευτισμός θα βρεθεί σε οξύτατη κρίση, με 12 κυβερνήσεις, δηλαδή κάθε 4,5 μήνες και άλλη κυβέρνηση και με αποκορύφωμα το παγκαλικό “Θόδωρος κερνά και Θόδωρος πίνει” (σήμερα: «…μαζί τα φάγαμε»).
      4. Δικτατορία, 1967-1974, Την περίοδο αυτή εμφανίζονται τα δάνεια σε συνάλλαγμα. Πρόκειται για δάνεια εργοληπτικών εταιρειών, τα οποία έπαιρναν από το εξωτερικό, υπό την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου. Στη συνέχεια τα παραχωρούσαν στο Ελληνικό Δημόσιο προς εκτέλεση δημοσιων εργων, με ανάδοχους τις εν λόγω εταιρείες. Συνολικά συνομολογήθηκαν 59 τέτοια δάνεια.

      Με την παραπομπή σ’ αυτό το άρθρο, δείχνει να έχεις καταλάβει μάλλον που το πάω με τον «Αόρατο Εχθρό»…

      Σχόλιο από Alkimos | 24/11/2010 | Απάντηση

  2. Για να προκαλέσω λίγο την περιέργεια αλλά και τη σκέψη των αναγνωστών, θα ήθελα να ρωτήσω:

    Από πότε απέκτησε ο Ελληνισμός –ως συλλογική έννοια ελεύθερου πνεύματος- έναν κοινό εχθρό; Είναι φαινόμενο μόνο της ποιο σύγχρονης ιστορίας μας ή μήπως έχει διαχρονική παρουσία; Ποιος ήταν ο κοινός εχθρός –των συμφερόντων του λαού- για παράδειγμα, την εποχή της τουρκοκρατίας; Ήταν ο …Σουλτάνος;

    Ποιοι προκάλεσαν την επανάσταση και ποια ήταν τα «ιδανικά» που τους υποκίνησαν;

    Ποιοι ωφελήθηκαν από το αποτέλεσμα και ποιοι ζημιώθηκαν;

    Τι απελευθέρωσε πραγματικά η επανάσταση, βλέποντας τα πράγματα από την σκοπιά του απλού πολίτη;

    Ας προσπαθήσει ο καθένας να δώσει τις δικές του απαντήσεις, λαμβάνοντας υπόψη και όσα περιλαμβάνονται στο άρθρο στο οποίο παραπέμπει ο φίλος μου Αρχαιοπτέρυγας παραπάνω.

    Σχόλιο από Alkimos | 24/11/2010 | Απάντηση

  3. Καλησπέρα Άλκιμε.
    Χρησιμότατη ανάρτηση, για διερεύνηση του τρόπου θέασης και σκέψης των πολιτών.

    Απελευθερωθήκαμε από έναν εχθρό ορατό, για να σκλαβωθούμε σε έναν άλλο εχθρό που δεν είναι αόρατος. Αρκεί να κοιτάξουμε τον εαυτό μας στον καθρέπτη, αλλά και τοποθετώντας την ίδια την Ιστορία απέναντι στην σκέψης μας και όχι περιμένοντας να μας την διαβάσουν σαν παραμύθι για να κοιμηθούμε.
    Ποτέ δεν απελευθερωθήκαμε γεωπολιτικά, ασχέτως εάν μετά το 1821, δεν έχουμε Σουλτάνο αλλά πολιτικά κόμματα και «ηγέτες» που απλά απεκατέστησαν κατά κάποιο τρόπο τον Ελλαδικό χώρο, για να τον διαφεντεύουν άλλοι καλύτερα.
    Το ότι αποκαλείται Ελληνικό κράτος αντί για Οθωμανική Αυτοκρατορία, είναι μία μικρή λεπτομέρεια που το εγχειρίδιο της παγκοσμιοποίησης, δεν δίνει και ιδιαίτερη σημασία, πέραν του συναισθηματικού και ψυχολογικού παράγοντα που παίζει για τους πολίτες.
    Όπως αναφέρει και το άρθρο που σημειώνει ο Αρχαίος, η ίδρυση του Ελληνικού κράτους συνοδεύτηκε ταυτόχρονα και με την υπογραφή της νέας, και από ότι φαίνεται μόνιμης, σκλαβιάς, της οικονομικής.
    Το ότι αναφερόμαστε στα γεγονότα ως εκ των υστέρων κριτές, δεν αλλάζει ουδόλως την ουσία.

    Σχόλιο από ο νοών...νοείτω | 25/11/2010 | Απάντηση

  4. Συνέχεια…
    Τα ξένα συμφέροντα υπήρχαν, υπάρχουν, και πάντα θα υπάρχουν.
    Από την στιγμή όμως που για να λάβουν σάρκα και οστά, χρειάζεται η εντόπια συμμαχία, τότε απλά γίνονται εντόπια συμφέροντα με ιδιοτελείς σκοπούς, που εξυπηρετούν ξένα συμφέροντα για ιδιοτελείς σκοπούς και πάλι.
    Εχθροί ενός κράτους, πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν.
    Είναι άλλο πράγμα όμως η μυθοποίησή τους και άλλο η ικανότητα αντίληψής τους.
    Είναι άλλο πράγμα η ισχύς τους και άλλο πράγμα η ισχύς του κράτους.
    Είναι άλλο πράγμα η υποταγή, και άλλο πράγμα η αντίσταση.
    Σήμερα λοιπόν έχουμε έναν συνδυασμό μυθοποίησης του όποιου εχθρού, και πλήρη απομυθοποίηση των ικανοτήτων και δυνατοτήτων των πολιτών και του κράτους.

    Το κράτος αποτελείται από πολίτες και αιρετούς διαχειριστές αυτών.
    Το κράτος θεσπίζει κανόνες λειτουργίας που πρέπει να υπακούουν στις ανάγκες ύπαρξής του, και να τηρούνται από τους πολίτες.
    Οι διαχειριστές πρέπει να συνεργάζονται με τους πολίτες, προκειμένου να αναδεικνύονται και να αναπροσαρμόζονται οι συνεχείς ανάγκες που προκύπτουν από, την μεγένθυση και ανανέωση του ανθρώπινου γηγενούς δυναμικού, τις νέες κοινωνικές και οικονομικές ανάγκες που εμφανίζονται, καθώς και όλων εκείνων των παραγόντων που διέπουν την λειτουργικότητα μίας κοινωνίας που προχωράει σε νέα μονοπάτια, που η ίδια ανακαλύπτει, όπως η τεχνολογία.
    Οι διαχειριστές πρέπει να τυγχάνουν της απαραίτητης μόρφωσης και των απαραίτητων ικανοτήτων που χρειάζονται, όχι μόνον για την χρηστή και κατά το βέλτιστον διαχείριση της υπάρχουσας κατάστασης, αλλά και της μελέτης και καταγραφής όλων των γεγονότων που επηρεάζουν ή θα επηρεάσουν στο άμεσο μέλλον, την ομαλή πορεία το κράτους.
    Για να μπορέσουν να αναδειχθούν ανάλογοι διαχειριστές, είναι απαραίτητο οι πολίτες να έχουν την στοιχειώδη μόρφωση, την στοιχειώδη αλληλεγγύη, τις στοιχειώδεις αξίες και την στοιχειώδη κρίση, λέξεις και έννοιες που εδώ εμφανίζονται λίγο γενικόλογες.

    Σχόλιο από ο νοών...νοείτω | 25/11/2010 | Απάντηση

  5. Νηφαλιότατη τη βρίσκω την τοποθέτησή σου φίλε μου και έχεις εν μέρει συνεισφέρει στην προσπάθεια προσδιορισμού της έννοιας του ΚΡΑΤΟΥΣ. Κρίνω όμως πως είναι σημαντικό να αφαιρεθεί επίσης το «κάλυμμα» που σκεπάζει την πραγματικότητα σχετικά με τη δημόσια ζωή του τόπου μας, και να ξεσκεπαστούν επίσης αυτοί, που εσκεμμένα κρατάνε τον λαό μας στο μαύρο σκοτάδι.
    Ναι! Ο Έλληνας είναι συνυπεύθυνος για την κακή του μοίρα, διότι είναι τεμπέλης όταν πρόκειται για σκέψη… Προτιμά τον εύκολο δρόμο, και έτσι πέφτει διαχρονικά στα δίχτυα των επιτήδειων!
    Πολλά έχουμε όμως σούρει στον Έλληνα, καιρός είναι τώρα να βγάλουμε την κουκούλα και από τους κατεργάρηδες, αυτούς που λυμαίνονται τον τόπο, γιατί αρκετά έχουν μείνει στο απυρόβλητο!

    Σχόλιο από Alkimos | 25/11/2010 | Απάντηση

  6. Συμφωνώ απόλυτα φίλε Άλκιμε, στην επισήμανσή σου. Και αυτό όμως, δικό μας καθήκον είναι.
    Όχι μόνον αυτογνωσία λοιπόν, αλλά και καταιγιστικός, πλέον, καταμερισμός ευθυνών και αποκάλυψη και καταδίκη των «κατεργάρηδων».

    Σχόλιο από ο νοών...νοείτω | 26/11/2010 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s