Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Ο Αόρατος Εχθρός (Μέρος Β’) – Κράτος και κοινωνία

 
(Προηγούμενο)

Αν θέλουμε να καταλάβουμε και όχι απλά «πάση θυσία» να δικαιωθούμε, τότε θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι και για …εκπλήξεις!

Διάβασα ένα άρθρο του βρετανικού Telegraph, που αναρτήθηκε στο antinews, και αφορά το χάσμα που δείχνει να αναπτύσσεται ανάμεσα στο κράτος και την κοινωνία.   Το ερώτημα που θέτει το άρθρο, είναι «Το κοινωνικό κράτος πεθαίνει;» και τονίζει μεταξύ άλλων τα εξής:

«Οι κυρίαρχες οικονομίες της Ευρώπης άρχισαν να αναθεωρούν τη μεταπολεμική φιλοσοφία που ήθελε το κράτος πηγή αγαθής και πλήρως παρεμβατικής κοινωνικής δικαιοσύνης. Και όλη αυτή η αναθεώρηση οφείλεται στην οικονομική κρίση και στα τεράστια χρέη που αυτή δημιούργησε. Οι κυβερνήσεις των πιο πλούσιων κρατών χρεοκόπησαν, και το πιο ενδιαφέρον είναι, πως δεν σχεδιάζουν να ξαναπλουτίσουν για να κάνουν και πάλι αυτά που έκαναν μέχρι σήμερα, αλλά να βρουν τρόπους ώστε να μη ξαναβρεθούν στην ίδια κατάσταση.

Στην Ευρώπη, υπάρχει πλέον η αντίληψη ότι η κοινωνική δημοκρατία δεν μπορεί να συντηρηθεί και πως έχει ξεφύγει από τους αρχικούς στόχους της σύλληψής της, βλάπτοντας σε ένα βαθμό το χαρακτήρα της κοινωνίας. Στην Αμερική, περιέργως, έχουμε μια χώρα που βρίσκεται 10 χρόνια πίσω, έχοντας εκλέξει μια σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση την ίδια ώρα που οι δυτικοευρωπαϊκές χώρες αισθάνονται απόγνωση, και προσπαθούν να απομακρυνθούν από αυτό το μοντέλο.»

Αν θέλουμε να καταλάβουμε την κατάσταση που επικρατεί σήμερα και να έχουμε μια αντικειμενική άποψη, τότε θα πρέπει να δούμε τα πράγματα κάπως σφαιρικά.

Όλοι είμαστε εκ των πραγμάτων μέρος της κοινωνίας και είναι αυτονόητο, όταν εξετάζονται οι σχέσεις Κοινωνίας-Κράτους, να τοποθετούμε τον εαυτό μας αυτομάτως στην πρώτη πλευρά. Έχει φτάσει να θεωρείται επίσης αυτονόητο το να έχουμε όλοι «απαιτήσεις» από το κράτος, αλλά σπάνια καταβάλει κάποιος προσπάθεια να εξετάσει τι εστί Κράτος.

Είναι έμφυτο στον άνθρωπο να μεταβιβάζει τις ευθύνες για την αρνητική του κατάσταση σε κάποιον άλλον και να προσπαθεί πάντα να δικαιώνει τον εαυτό του. Αυτό γίνεται σε προσωπικό καθώς και σε συλλογικό επίπεδο, γι αυτό βλέπουμε να συσπειρώνονται κάποιοι σε μικρότερες ή μεγαλύτερες ομάδες, μέσα από τις οποίες επιδιώκουν να διασφαλίσουν κάποια συμφέροντα ή να αποκομίσουν ένα αίσθημα ασφάλειας. Τέτοιες ομάδες είναι τα διάφορα κόμματα, οι διάφορες ιδεολογίες, και κατ’ επέκταση, για μερικούς (εθνικιστές), τα έθνη/κράτη, οι φυλές κ.λ.π.. Είναι έμφυτο άρα, το ένστικτο αυτοσυντήρησης να επεκτείνεται από το «άτομο» στην «ομάδα», και έτσι να έχουμε  το φαινόμενο του φανατισμού, που δεν είναι τίποτα άλλο παρά η έκφραση αυτού του ενστίκτου, δηλαδή αυτοάμυνα. Η άμυνα δεν εφαρμόζεται μόνο σε περίπτωση σωματικής επίθεσης, το ίδιο ισχύει και σε περίπτωση που βάλλεται η ηθική ή η κοινωνική μας υπόσταση. Κανείς δεν αφήνει θεληματικά τον εαυτό του εκτεθειμένο  στην αρνητική κριτική. Αντίθετα, μερικές φορές συμβαίνει να παρακάμπτεται η λογική και η δικαιοσύνη και να υποστηρίζει κάποιος τον εαυτό του ή την ομάδα/κόμμα/ιδεολογία/έθνος, με το αίσθημα ότι εκτελεί «ιερό καθήκον», ακόμη κι αν τα γεγονότα δείχνουν κάτι διαφορετικό.

Ο άνθρωπος που επιτρέπει την κριτική (και την αυτοκριτική), αυτός θεωρείται πολιτισμένος, θαρραλέος και ώριμος. Θεωρείται, αυτό που λέμε, άνθρωπος με κοινωνική συνείδηση. Και αυτό το είδος ανθρώπου είναι σήμερα δυστυχώς «είδος υπό εξαφάνιση».

Στα πλαίσια της σειράς των άρθρων «Ο αόρατος εχθρός», όπου επιχειρώ να αποκαλύψω «ποιος είναι αυτός που κάνει κουμάντο στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου», θα ήθελα να ξεδιαλύνουμε λίγο τα πράγματα.

Πρώτα θα πρέπει να κατανοηθεί τι εστί ΚΡΑΤΟΣ και ποια είναι η διαχρονική του εξέλιξη, και ακολούθως, από ποιους αποτελούταν η ΚΟΙΝΩΝΙΑ παλιά και από ποιους αποτελείται σήμερα, για να καταλήξουμε, στο ποιος παρασκηνιακά έχει τον έλεγχο της κατάστασης σε πράγματα που μας αφορούν άμεσα.

Η ποιο μεγάλη δύναμη

Πολλά λέγονται σχετικά με την «ιδανική κοινωνία» της αρχαίας Ελλάδας, και για το πρότυπο της Δημοκρατίας το οποίο μας κληροδότησε. Ποια είναι όμως η πραγματικότητα σε σύγκριση με τα σημερινά δεδομένα και πόσο ρεαλιστικό είναι να υπερηφανεύεται ο σύγχρονος έλληνας πολίτης γι αυτή την κληρονομιά;

Τα γεγονότα, στο φως της αλήθειας, ίσως μας φέρουν προ εκπλήξεως.

Αν επιδιώκουμε όμως ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ και όχι απλά «πάση θυσία» να δικαιωθούμε, τότε θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι και για …εκπλήξεις!

Βρισκόμαστε μπροστά σε κοσμογονικές εξελίξεις, όπου «τα ψέματα τελείωσαν», και μόνο όσοι έχουν αντικειμενική κατανόηση της κατάστασης θα μπορέσουν τελικά να σταθούν. Οι υπόλοιποι θα σύρονται απλά -όπως γινόταν πάντα με το πόπολο- πίσω από κάποιους δήθεν προστάτες (ήρωες), διαφωτιστές  (ιδεολόγους) ή ισχυρούς (φασισμός). Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ όμως δεν είναι φτιαγμένος για να σύρεται. Έχει την ικανότητα να ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, έστω κι αν είναι αδύναμος. Έχει την ικανότητα να κρίνει τα γεγονότα και να αξιολογεί τις καταστάσεις. Ακόμη και ως θύμα, μπορεί να είναι ανώτερος από τον θήτη, όταν ΓΝΩΡΙΖΕΙ, διότι τη ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ κανένα φυσικό όπλο δεν μπορεί να την βλάψει.

Η Συνείδηση, είναι η ποιο μεγάλη δύναμη του ανθρώπου, γι αυτό, αυτή είναι που έχει μπει στο στόχαστρο, αυτών που επιδιώκουν την περιφερειακή ή την Παγκόσμια Κυριαρχία.

Για να το πετύχουν αυτό, χρησιμοποιούν και φυσικές μεθόδους (φάρμακα, chemtrails, πρόκληση φυσικών καταστροφών, εναέριες και θαλάσσιες προκλήσεις στο Αιγαίο, κ.λ.π.) αλλά η ποιο αποτελεσματική μέθοδος είναι η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ.

Για τον σκοπό αυτό επιστρατεύονται τα ΜΜΕ, αλλά και κάποια ιδεολογικά «ρεύματα», όπως η θεωρία της «νέας ηθικής», ο λεγόμενος «εκσυγχρονισμός», η «παγκοσμιοποίηση»,  η λεγόμενη «περιβαλλοντική συνείδηση» (που δεν έχει στην πραγματικότητα τίποτα να κάνει με την πραγματική «αγάπη για το περιβάλλον», διότι η αγάπη για το περιβάλλον ξεκινά από την «αγάπη για τον άνθρωπο» και αυτό το στοιχείο λείπει εντελώς από αυτές τις κινήσεις) και άλλοι τέτοιοι βαρύγδουποι νεοτερισμοί. Μέσα σε αυτές τις κινήσεις περιλαμβάνονται και τα κόμματα, τα οποία λειτουργούν στην πραγματικότητα σαν μάντρες, μέσα στις οποίες πρέπει να συγκεντρωθούν τα …πρόβατα. Όλοι αυτοί δηλαδή που λειτουργούν μόνο βάση ενστίκτου και όχι από μια καλά εκπαιδευμένη ανθρώπινη συνείδηση.

Αυτά λοιπόν έχω σκοπό να ανοίξω μπροστά στα μάτια των φίλων αναγνωστών και κάθε συμβολή στην προσπάθεια αυτή είναι ευπρόσδεκτη, διότι δεν διεκδικώ το «αλάθητο», αλλά έχω επανειλημμένα δηλώσει πως βρίσκομαι κι εγώ «εν πορεία»!

(…συνεχίζεται!)

.

Advertisements

09/11/2010 - Posted by | Σειρά | , , , , , , , ,

10 Σχόλια »

  1. Ενδιαφέρον. Ανυπομονώ για την συνέχεια…

    Σχόλιο από Ιππολάριος | 09/11/2010 | Απάντηση

  2. άλκιμε, το αλάθητο δεν υπάρχει (εγώ κρύβομαι πίσω από υποθέσεις εργασίας) και πολλή η σύγχυση και από τις παραστάσεις που έχουμε ατομικά ή συλλογικά.

    Οι παραστάσεις όσων ήταν 20άρηδες το 45-49 είναι διαφορετικές από τους 20άρηδες του 70-75 και καμία σχέση με τους 20άρηδες του 2000-2005

    Αν είμαι 20άρης του 70-75, τους προηγούμενους τους ξέρω μέσα από ιστορίες και απόψεις, τους επόμενους δεν δίνω καν σημασία…τι λένε αυτοί;;

    Nομιζω ότι όσοι μεγάλωσαν με την χούντα και την μεταπολίτευση έχουν επηρεαστεί από την «αγάπη για την ελευθερία» που καλλιεργήθηκε σαν αντι-σοβιετική προπαγάνδα και σαν αριστερίζουσα, λίγο χίππικη λίγο επαναστατική ελευθερία που καλλιεργήθηκε από την άλλη πλευρά.

    Το κλειδί για μένα είναι «τι ακριβώς έγινε το 1990» που έπεσε το τείχος του Βερολίνου. Π.χ. Εξέλιπε η πολλή πρεμούρα για ελευθερία, γενικώς. Η μεταπολεμική γενιά άρχισε να γερνάει και εμφανίστηκαν οι πρώτες φούσκες. Ο αντιαμερικανισμός βρήκε νέους σπόνσορες (γιατί να πάει χαμένη τόση έτοιμη προπαγάνδα) και τα πράσινα έγιναν κάλυμμα για μπιγκ μπιζνες. Οι Αγγλοσάξωνες μεγιστοποίησαν την ηλεκτρονική τους τεχνολογία (πάντρεμα κομπιούτερς, τηλεφώνων, δορυφόρων) οι Ευρωπαίοι βρήκαν ανοιχτές πόρτες σε άλλες πτυχές της Αμερικής, και οι Ασιάτες έγιναν πιονια πότε του ενός πότε του άλλου με τους νέους παίκτες εκεί να δυναμώνουν.

    Η υπόθεση εργασίας μου είναι ότι το «κράτος-έθνος» από συνέχεια της πολυεθνικής αυτοκρατορίας που ήταν συνέχεια του φέουδου, έπαψε να είναι πολύ χρήσιμο και με την επανένωση των Γερμανιών, οι πολυεθνικές ενθεν και ένθεν ξανβρήκαν τον ρόλο που είχαν πριν το 1912. Έτσι μου κακοφαίνεται που καταρρέει το μοντέλο της «ελευθερίας» που τόσο μου άρεσε. Και πολλοί εθνικιστές, αλλά και «αριστεροί» θα έχουν παρόμοιες απογοητεύσεις.

    Όσο για το κοινωνικό κράτος. Το πρόβλημα είναι πάλι πρόβλημα προοπτικής και δημογραφικών. Οι σημερινοί 10άρηδες δεν θα έχουν τις ίδιες προσδοκίες με τους σημερινούς 60άρηδες… Και οι πιο απογοητευμένοι θα είναι όσοι είναι 50+/- (ή 60 και στον κόσμο τους)

    Για την Νέα Τάξη, η υπόθεση εργασίας δεν έχει καταρρεύσει ακόμα. Είναι η προσπάθεια της Ευρώπης να μην έχει και 3ο ή 13ο «εμφύλιο», με τους Αμερικάνους να είναι στην άσκηση μόνο γιατί ακόμα χρειάζονται την Μέση Ανατολή, τους Σλάβους στην ιστορική γωνία τους, και τους Κινέζους σε αναζήτηση αγορών για να μην ξαναπάνε πίσω πριν την ώρα τους. Η «ανεξήγητη» επίθεση στην Γιουγκοσλαβία εξηγείται μια χαρά αν δεις το άγχος των Αυστροούγγρων για κυκλωτικές κινήσεις Σλάβων σε βάρος τους. Η Γιουγκοσλαβία ήταν εν δυνάμει ενοχλητική σε πιθανές Σλαβικές βλέψεις

    Πολλά περίεργα εξηγούνται με την Ιστορία 1815-1915, ή γενικά την Ιστορία χωρίς την ΕΣΣΔ (αν υποθέσουμε ότι και αυτή δεν ήταν …γερμανικό δημιούργημα, αρχίζοντας από την Πρωσίδα Αικατερίνη. Και θα έδινα τουλάχιστον 1 ευρώ να μάθω τι ακριβώς συμφώνησε ο Κολ με τον Ρήγκαν (και ίσως τον Ρώσο) το 1990. Κάποια Γιάλτα είμαι σχεδόν βέβαιος, με κάθε ένα από τα μέλη έτοιμο για ιδιοτελείς ζαβολιές.

    Βέβαια, τσάμπα υποθέσεις είναι όλα αυτά, και είμαι προγραμματισμένος να μην δίνω πολύ σημασία στο τσάμπα…

    Σχόλιο από archaeopteryx | 09/11/2010 | Απάντηση

    • Θα συμφωνήσεις πιστεύω, στο ότι βρισκόμαστε σε μια εποχή όπου το παλιό πεθαίνει και κάτι καινούργιο αναδύεται. Η εποχή μας μοιάζει κάπως σαν τις αρχές του 20ου αιώνα, με μόνη τη διαφορά, ότι ο κόσμος τότε -σε μεγάλο ποσοστό- ήταν κάπως ποιο αγνός, ποιο ισορροπημένος. Έχω την εντύπωση, πως η Οκτωβριανή επανάσταση του ’17 είχε λειτουργήσει ως τροχοπέδη των διεθνών πολιτικών εξελίξεων, με αποτέλεσμα να συσπειρώσει τον δήθεν «ελεύθερο κόσμο», γύρω από τον αγγλοαμερικανικό πυρήνα.
      Η φυσική εξέλιξη φθοράς της σοσιαλιστικής ουτοπίας και η εξαφάνιση του κοινού εχθρού, μετέπειτα, που ήταν οι Σοβιετικοί, έφερε πάλι την ανθρωπότητα στην ίδια τροχιά που βρισκόταν πριν τον Οκτώβρη του 1917, με την διαφορά ότι ο κόσμος βρέθηκε να είναι τότε ποιο εκφυλισμένος, και το πόπολο ποιο επικίνδυνο, ως μάζα. Τα όσα βλέπουμε να διαδραματίζονται, φανερώνουν, πως επιχειρείται σήμερα να εφαρμοστεί ένα νέο μοντέλο εξουσίας, το οποίο πολύ θα απέχει από τα μέχρι τώρα γνωστά.
      Ότι κι αν γίνει πάντως, για ένα πράγμα είμαι βέβαιος, πως ο «καταστατικός χάρτης των ΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα» ή θα καταργηθεί ή –στην καλύτερη περίπτωση- θα τροποποιηθεί, εις βάρος της ελευθερίας!

      Σχόλιο από Alkimos | 09/11/2010 | Απάντηση

  3. Ενδιαφέρον άρθρο ΆΛκιμε, και η συνέχεια προμυνήεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα…
    Η Ελευθερία (κατ’ όνομα) θα ζει και θα βασιλεύει, αφού βέβαια έχει αλλάξει η σημασία της κατά το δοκούν (και αυτό γίνεται τώρα μέσω της προπαγάνδας, του κινδύνου της τρομοκρατίας, των επιδημιών κτλ)
    Ερώτηση – άσχετη – πραγματικά πιστεύεις ότι τα chemtrails είναι υπαρκτά? ή απλά δεν τα απορρίπτεις?

    Σχόλιο από Δημήτρης | 10/11/2010 | Απάντηση

    • Πριν από τρία περίπου χρόνια δεν είχα καν αντιληφτεί την διαφορά ανάμεσα στις μετεωρολογικές μετρήσεις και τα chemtails. Η επαφή μου με τα τελευταία έγινε, όταν ήμουν ξαπλωμένος ένα καλοκαίρι στην παραλία φορώντας πολύ σκούρα γυαλιά ηλίου και είδα ξαφνικά κάτι που με άφησε κατάπληκτο. Είδα να σχηματίζεται γύρω από τον φως του ήλιου ένα είδος ουράνιου τόξου, ένα πολύχρωμο δακτυλίδι δηλαδή, κάτι πανέμορφο μεν, αλλά εντούτοις αφύσικο. Έδωσα και στη γυναίκα μου τα γυαλιά, για να βεβαιωθώ ότι δεν ήταν αυταπάτη, και έμεινε και εκείνη έκπληκτη. Από εκεί και μετά , θέλοντας να καταλάβω περί τίνος πρόκειται, το έψαξα και έτσι έμαθα για τους αεροψεκασμούς και για τα μεταλλικά σωματίδια που διασκορπίζονται στον αέρα, ειδικά σε ημέρες όπου ο καιρός είναι αίθριος. Μέσα από την έρευνά μου διαπίστωσα, με μεγάλη έκπληξη, ότι η υπόθεση αυτή έχει προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις παγκόσμια, με τον γερμανικό πληθυσμό να βρίσκεται στη πρώτη γραμμή των λαϊκών κινητοποιήσεων.
      Η υπόθεση αυτή «μπάζει» φίλε μου από παντού… Αν θέλεις το τελικό μου συμπέρασμα, θα σου το πω με μια λέξη: ΑΝΤΙΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟΣ!!!

      Σχόλιο από Alkimos | 10/11/2010 | Απάντηση

      • Πριν μερικά χρόνια διάβασα για τα chemtrails; από ενδιαφέρον το έψαξα λίγο αλλά το θέμα δε με έπεισε – πιστεύω ότι «οι κάποιοι» προσπαθούν να κατευθύνουν τη μάζα, και το καταφέρνουν, αλλά οι χημικοί ψεκασμοί δε μου φαίνονται ότι γίνονται – πάλι όχι γιατί δεν το κάνουν «οι κάποιοι» αλλά γιατί είναι δύσκολο…
        να μη μιλήσω για τα επιχειρήματα περί κόστους, και το εξειδικευμένο προσωπικό που θα χρειάζεται -απλά θα σκέφτομαι το αποτέλεσμα –
        αν αεροπλάνο ψεκάσει πάνω από την κΚρήτη, στα 35000 πόδια, τι θα φτάσει κάτω στο επίπεδο που ζούμε? που θα φτάσει? στην Κρήτη ή στα Κύθηρα? αυτοί που ψεκάζουν κυκλοφορούν με μάσκες?
        στο πανεπιστήμιο εδω (NJ) αυτοί που εξετάζουν την ατμοσφαιρική μόλυνση (σωματίδια) έχουν πρόβλημα γιατί συλλέγουν και δείγματα από την Αφρική – πως ελέγχεις την κατεύθυνση των σωματιδίων αυτών?
        το ουράνιο τόξπ – κάθε σταγονίδιο στον αέρα, αν κοιταχτεί από την καταλληλη γωνία τότε δημιουργεί ουράνιο τόξο
        πιο πολύ ανησυχώ για την φθορίωση του νερού παρά τα chemtrails

        νομίζω ότι είναι μια ιστορία για να ασχολούνται μερικοί και να μην ασχολούνται με τα πραγματικά προβλήματα…
        μπορεί βέβαια και να είμαι και λάθος

        Σχόλιο από Δημήτρης | 11/11/2010 | Απάντηση

  4. Η στόχευση του άρθρου αποτελεί όχι μόνο ενδιαφέρουσα, αλλά ζωτικής σημασίας προσπάθεια. Χωρίς κατανόηση των γεωστρατηγικών σχεδίων των δυνάμεων της παγκοσμιοποίησης δεν θα μπορέσουμε να βρούμε άκρη ούτε στα επί μέρους προβλήματα.
    Σε ένα κόσμο που βρίσκεται σε συνθήκες γοργών αλλαγών, οι οποίες δεν αφορούν μόνο ποιότητες, αλλά ίσως επιχειρούν να τον επαναπροσδιορίσουν, το να βρισκόμαστε σε πορεία μόνιμης έρευνας και ετοιμότητας είναι πολύ σπουδαιότερο από την εξαγωγή γρήγορων συμπερασμάτων. Προφανώς – εάν πράγματι πρόκειται για επιχείρηση επαναπροσδιορισμού των παγκόσμιων σταθερών – μάλλον θα χρειαστεί να επαναπροσδιορίσουμε τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε και αναλύουμε τα σημαντικά πεπραγμένα και τεκτενόμενα.
    Νομίζω, ότι η συγκεκριμένη επιλογή του τίτλου ήδη τοποθετεί το θέμα σε δημιουργική βάση. Έστω κι αν αφορά το «αόρατο» στοιχείο του εχθρού – ή μάλλον ακριβώς γι’ αυτό – στοχεύει στον ουσιαστικό άξονα. Εκτός εάν υποθέσουμε ότι τα κέντρα και οι μηχανισμοί παγκοσμίου επιβολής χαρακτηρίζονται από την αφέλεια να μην κάνουν χρήση μυστικού επικαλύμματος των σχεδίων τους, να μην εφαρμόζουν τις τεχνικές της υποβολής και της παραπληροφόρησης και να μην αποβλέπουν στο τακτικό προτέρημα του αιφνιδιασμού.
    Καλή συνέχεια.

    Σχόλιο από Μποτίλια στο Πέλαγος | 10/11/2010 | Απάντηση

    • Ο εχθρός –εχθρός του απλού ανθρώπου- είναι φίλε μου σήμερα πολύ ύπουλος και πολυπλόκαμος, χρειάζεται η νηφάλια συμβολή όλων για να εντοπιστεί. Μια από τις ποιο αποτελεσματικές μεθόδους επίθεσης που χρησιμοποιεί, είναι ο κατακερματισμός, η διάσπαση. Η παλιά δηλαδή συνταγή του «διαίρει και βασίλευε»… Μια άλλη μέθοδος είναι ο καταναλωτισμός, μέσω του οποίου παράγονται «εθισμοί» και μια άλλη –από τις πολλές- η εξαγορά συνειδήσεων. Λερναία Ύδρα λοιπόν, και πηγή έμπνευσης η Οδύσσεια, που είναι σήμερα περισσότερο επίκαιρη από ποτέ!

      Σχόλιο από Alkimos | 10/11/2010 | Απάντηση

  5. […] εξελίξεις;rwm1Σκιαγραφώντας το νέο πρόσωπο του φασισμούΟ Αόρατος Εχθρός (Μέρος Β’) – Κράτος και κοινωνίαΤεράστια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου στην […]

    Πίνγκμπακ από Η «ατίθαση» Ελλάδα ξανά στο προσκήνιο « Alkimos archive | 23/11/2010 | Απάντηση

  6. […] εξελίξεις;rwm1Σκιαγραφώντας το νέο πρόσωπο του φασισμούΟ Αόρατος Εχθρός (Μέρος Β’) – Κράτος και κοινωνίαΤεράστια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου στην […]

    Πίνγκμπακ από Η «ατίθαση» Ελλάδα ξανά στο προσκήνιο « Alkimos archive | 23/11/2010 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s