Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Υπεράνω Όλων το …ΕΥΡΩ

Εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας για το καλό του ευρώ! Υπάρχουν όμως όρια στην εκχώρηση αρμοδιοτήτων στις Βρυξέλλες;

Αλήθεια, μέχρι ποιό βαθμό μπορούν οι χώρες μέλη της ΕΕ να εκχωρούν αρμοδιότητες από τα εθνικά κοινοβούλια στις Βρυξέλλες; Και ποια είναι τα όρια της εθνική κυριαρχίας; Επειδή πολλά έχουν γραφτεί σχετικά στον εγχώριο τύπο και στα διάφορα μπλοκ, ας δούμε ποια είναι η εκτίμηση μιας γερμανίδας οικονομολόγου, της Ντανιέλα Σβάρτσερ, η οποία είναι ειδική σε θέματα ευρωπαϊκών υποθέσεων και γνωστή για τις αμερόληπτες θέσεις της (Η Ντανιέλα Σβάρτσερ έχει διατελέσει επίσης αρχισυντάκτρια και ανταποκρίτρια στους Financial Times Deutschland, για Αμβούργο, Βερολίνο, Παρίσι):

 «Το ζήτημα αυτό έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις από την εποχή της εισαγωγής του ευρώ. Κάθε κυβέρνηση και κάθε κοινοβούλιο προσπαθεί να υπερασπιστεί το δικαίωμά του για τη σύνταξη του προϋπολογισμού, την επιβολή φόρων και το σχεδιασμό των δαπανών. Με αφορμή την οικονομική κρίση όμως διαπιστώσαμε πόσο μεγάλη είναι η αλληλεξάρτηση των χωρών-μελών. Όταν κάτι πάει στραβά,  τότε οφείλουν να συνδράμουν οι υπόλοιποι, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας».

Πώς αξιολογεί όμως η ίδια την περίπτωση της Ελλάδας;

 Σβάρτσερ: «Εθνική κυριαρχία, σε ότι αφορά θέματα προϋπολογισμού και της οικονομικής πολιτικής, έχει περιορισθεί δραστικά, αλλά αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα έχει λάβει δάνεια από τις άλλες χώρες μέλη. Προϋπόθεση ήταν η συμφωνία σε ένα αναλυτικό πρόγραμμα (σσ. εξυγίανσης των δημοσιονομικών), το οποίο ουσιαστικά δεν αφήνει πολλά περιθώρια πολιτικών ελιγμών τα επόμενα τρία χρόνια. Το ερώτημα λοιπόν σήμερα είναι το εξής: θα πρέπει να υπάρξουν αυστηρότερες κυρώσεις; Όχι όμως για να περιορίζεται η εθνική κυριαρχία ορισμένων χωρών, αλλά για να μπορούν να αποφευχθούν ανάλογες περιπτώσεις στο μέλλον».

«Γεγονός είναι», σημειώνει η κα. Σβάρτσερ, «ότι αφενός μπορεί να γίνεται από ορισμένους λόγος για ένα νέο κύμα ευρωσκεπτικισμού, προστατευτισμού, ακόμη και ενός νέο-εθνικισμού, αφετέρου όμως η κρίση έφερε τους Ευρωπαίους πιο κοντά. Σε διαφορετική περίπτωση», όπως λέει, «δεν θα ήταν δυνατή η συμφωνία για τη διάσωση του ευρώ, ύψους 750 δις».

 «Η γαλλογερμανική πρωτοβουλία επικρίθηκε δικαίως»

Πώς σχολιάζει η ίδια τη γαλλογερμανική πρωτοβουλία για την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λισαβόνας, μια πρόταση που προκάλεσε τις έντονες αντιδράσεις, κυρίως των «μικρών» χωρών της Ένωσης;

 «Η γαλλογερμανική πρωτοβουλία επικρίθηκε δικαίως. Αυτό δεν το περίμενε κανείς στην ΕΕ, προκάλεσε σοκ και, κατά την άποψή μου, επικρίθηκε δικαίως το γεγονός ότι δεν υπήρξε προηγουμένως συνεννόηση με τις μικρότερες ή και τις άλλες μεγαλύτερες χώρες Έγινε δηλαδή στα πρότυπα της ξεπερασμένης λογικής του γαλλογερμανικού άξονα που λέει “ας προτείνουμε εμείς και οι άλλοι θα ακολουθήσουν”».

Θα μπορούσε να φανταστεί να εκχωρήσουν κάποια στιγμή χώρες όπως η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία τη φορολογική τους αρμοδιότητα στις Βρυξέλλες;

«Πιστεύω ότι καμία χώρα δεν θα ήταν διατεθειμένη να προχωρήσει σε κάτι τέτοιο. Θα πρέπει να σκεφτούμε όμως μέχρι ποιό βαθμό μπορεί να φτάσει η κοινή μας δράση για να διασφαλίσουμε τη βιωσιμότητα του ευρώ; Εντέλει όμως δεν μπορείς να εκχωρείς τα πάντα, κάθε πολιτική ευθύνη».

 

Από Deutsche Welle
.
.
Σχετικά άρθρα:
.
Η ώρα της αλήθειας έφτασε!
Για την κατανόηση της εθνικής κυριαρχίας σήμερα
.
Advertisements

05/11/2010 - Posted by | Οικονομία | , , , , ,

5 Σχόλια »

  1. Διαβαζα αποσπάσματα από την Ιστορία του Α ΠΠ και του Μεσοπολέμου στην Ευρώπη και την Γερμανία. Πολλά έχουν αλλάξει αλλά και τίποτα δεν έχει αλλάξει. Βέβαια, γραμμένα από αγγλοσαξωνική σκοπιά και ίσως και αυτή δεν έχει αλλάξει. Απίθανο ππως έχεις την ίδια αίσθηση ότι παίζουν διαφορετικοί παραγοντες μέσα στις ίδιες τις χώρες. Από τότε.

    Σχόλιο από archaeopteryx | 05/11/2010 | Απάντηση

    • Έτσι είναι, όντως! Σε πολλά σημεία η Γερμανία έχει κάποια κοινά με την Ελλάδα. Όχι με την Ελλάδα του μπάχαλου που «φαίνεται», αλλά την άλλη Ελλάδα, αυτή που έχει διαχρονικά διατηρηθεί και που κουβαλάει πάντα μέσα της αυτούς ακριβώς τους …«διαφορετικούς παράγοντες». Αυτοί εξάλλου είναι και η αιτία της κακοδαιμονίας μας!

      Σχόλιο από Alkimos | 05/11/2010 | Απάντηση

  2. Οι «διαφορετικοί αυτοί παράγοντες» είναι ιδιαίτερα αισθητοί στην αμερικανική πολιτική και αυτό που ζούμε εδώ μοιάζει να είναι απλά η προέκταση αυτής ακριβώς της πολιτικής. Ο Γιωργάκης εφαρμόζει πολιτική Ομπάμα και ο Αντώνης ακολουθεί τη γραμμή του …tea party!

    Σχόλιο από Alkimos | 06/11/2010 | Απάντηση

  3. tea party! tea party! tea party!
    κατάργηση ασυλίας σε βουλευτές
    πίσω στα χωράφια μας
    (να δεις συνθήματα που θα βγούνε…)

    Σχόλιο από archaeopteryx | 06/11/2010 | Απάντηση

  4. μια χαρά είναι τα tea parties.

    Σχόλιο από Me | 09/11/2010 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s