Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Οι «σωτήρες» του Έθνους με …παντούφλες!

Αρκούν οι καλές προθέσεις και οι ευγενικές μορφές για να βγάλουν την χώρα από τον βούρκο;

Αν είχαμε σήμερα κάποιον Σακελάριο, κάποιον Τραϊφόρο, κάποιον Παπαδούκα στην πένα και κάποιον Λογοθετίδη στη σκηνή,  θα απολαμβάναμε στιγμές μοναδικές, γιατί τα θέματα είναι πολλά και αν δεν ήταν τόσο τραγικά, τότε σίγουρα θα ρίχναμε πολύ γέλιο.

Είναι τόσο αστείες οι πολιτικές φιγούρες σήμερα, που αρχίζει κανείς να σκέπτεται το ενδεχόμενο, κάποιοι να μας κάνουν …πλάκα.

Παρακολουθώ εδώ και καιρό κάποιους -ομολογουμένως έξυπνους ανθρώπους, που δεν έχω λόγους να αμφισβητήσω τα πατριωτικά τους αισθήματα- να επιδίδονται σε έναν φρενήρη αγώνα δρόμου, προκειμένου να παρουσιάσουν τον Αντώνη Σαμαρά ως τον …Μέγα Ηγέτη!

Θα μου ήταν κατανοητή μια οποιαδήποτε προσπάθεια, από ανθρώπους που νοιάζονται για τον τόπο, για συσπείρωση γύρω από έναν πολιτικό φορέα που υποτίθεται πως αντιπροσωπεύει την ανανέωση. Αλλά αποτελεί η Νέα Δημοκρατία όντως έναν τέτοιο φορέα; Ποιοι  χαράζουν τελικά την πολιτική; Θα ήταν αστείο να ισχυριστεί κάποιος ότι αυτό το κάνουν οι πολιτικοί αρχηγοί. Ποια είναι τα στελέχη αυτά της Νέα Δημοκρατίας, τα οποία θα μπορούσαν να πείσουν τον ταλαιπωρημένο λαό πως ΜΠΟΡΟΥΝ; Πως είναι δυνατόν άρα να παρουσιάζεται ένας μετριοπαθής, ευγενικός άνθρωπος, σαν τον Αντώνη Σαμαρά, ως να πρόκειται για τον …Τσε Γκεβάρα. Αυτό καταντάει από γελοίο έως ΥΠΟΠΤΟ!

Δεν χρειάζεται να έχει τελειώσει κάποιος πολιτικές επιστήμες στο Χάρβαρντ για να αντιληφθεί το άσχημο παιχνίδι που παίζει ο Jeffrey και ποιους εξυπηρετεί, αλλά το να ζεύουν ορισμένοι μια «γαζέλα» μπροστά από το αλέτρι της δήθεν ανατροπής, αυτό θα καταγραφεί στην Ιστορία ως κακόγουστη φάρσα. Το «μοντέλο Ομπάμα» δείχνει να έχει γίνει «τρέντυ», ιδίως στη χώρα μας, και κάθε κοπρώδες πολιτικό σύστημα σπρώχνει μπροστά κάποιες αστείες φιγούρες (αστείες από πολιτική άποψη, διότι μπορεί κατά τ’ άλλα να είναι εξαίρετοι άνθρωποι) με την ελπίδα να ρίξει στάχτη στα μάτια των αποσβολωμένων πια ψηφοφόρων, που αναζητούν σανίδα σωτηρίας για να πιαστούν.

Η πολιτική κατάσταση έχει ξεφύγει τελείως. Έχουν πέσει στο μεταξύ και τα τελευταία προσχήματα. Η κοροϊδία των ψηφοφόρων γίνεται σήμερα εν ψυχρώ.

Ο πνευματώδης Εμμανουήλ Ροΐδης έγραφε («Ασμοδαίος»), τον καιρό που το Ελληνικό Έθνος ήταν ακόμη στα σπάργανα:

«»Αλλαχού τα κόμματα γεννώνται διότι εκεί υπάρχουσι άνθρωποι διαφωνούντες και έκαστος άλλα θέλοντες. Εν Ελλάδι συμβαίνει ακριβώς το ανάπαλιν. Αιτία της γεννήσεως και της πάλης των κομμάτων είναι η θαυμαστή συμφωνία μεθ’ ης πάντες θέλουσι το αυτό πράγμα: να τρέφωνται δαπάνη του δημοσίου».

Τι συμβαίνει τελικά; Ήταν τα λόγια αυτά προφητικά; Ή μήπως φτάσαμε στον καιρό που έπεσαν πια οι μάσκες; Προσέξτε τα λόγια του καυστικού Ροΐδη: «…θαυμαστή συμφωνία μεθ’ ης πάντες θέλουσι το αυτό πράγμα». Δεν αποτελούν τα λόγια αυτά, την αλήθεια που όλοι διαισθανόμαστε σήμερα;

Την αλήθεια, πως δεν υπάρχουν ούτε «σωτήρες» ούτε «ήρωες», παρά μόνο κάποιοι μάνατζερ, που έχουν περάσει από τις ίδιες, λίγο πολύ, σχολές και έχουν πάρει τα ανάλογα χαρτοφυλάκια.

Τέτοιους μάνατζερ συναντάμε βέβαια και αλλού, δεν είναι αυτή η πρακτική μια ελληνική πατέντα. Μερικά ονόματα: Ομπάμα, Γκρουέφσκι, Σαακασβίλι, Μίρκο Τσβέτκοβιτς (πρωθυπουργός της Σερβίας, άνθρωπος της Παγκόσμιας Τράπεζας), Σαρκοζί, ακόμη και ο νεότατος Κάμερον και η λίστα …ουκ έχει τέλος!

Γιατί να εξαιρείται ο Αντώνης από αυτή την κάστα ανθρώπων, που έχουν γαλουχηθεί να υπακούουν σε συγκεκριμένα κέντρα εξουσίας;

Η στοιχειώδης λογική μας θυμίζει την λαϊκή παροιμία, που λέει: «Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς»

Συμπέρασμα: Η πολιτική -σε όλες τις εκφάνσεις της- είναι μια θεατρική παράσταση με ένα σενάριο και εναλλαγές σκηνικών. Οι ηθοποιοί μπορεί να αλλάζουν, αλλά το έργο είναι πάντα το ίδιο. Άρα η ψήφος είναι δήλωση συμμετοχής στα όπια εγκλήματα διαπράττονται!

Σε όποιον και αν ριχτεί η ψήφος, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο.

Τι χρειάζεται να δούμε ακόμη για να το χωνέψουμε;

Αφού δεν μπορούμε -ως άτομα- να αλλάξουμε λοιπόν τίποτα, ας απέχουμε τουλάχιστον από την συνενοχή!

.

Advertisements

02/11/2010 - Posted by | Politic, Video | , , , ,

6 Σχόλια »

  1. «Αφού δεν μπορούμε -ως άτομα- να αλλάξουμε λοιπόν τίποτα, ας απέχουμε τουλάχιστον από την συνενοχή!»
    Δεν κατάλαβα , την ίδια αντίδραση έχουν και τα πρόβατα και καλά κάνουν και τα σφάζουν…. Αν δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι σε αυτό το πολιτικό παιχνίδι ας αλλάξουμε το παιχνίδι… η αποχή έχει δύναμη μόνο αν μπορέσει να αλλάξει το παιχνίδι…η έστω αν προσπαθεί να αλλάξει κάτι και όχι αν απλά εκχωρεί το δικαίωμα της απόφασης…. Αλλιώς ας κατεβούμε να τα σπάσουμε όλα να το κάψουμε να έχουμε να λέμε, χαμένοι για χαμένοι… αυτό θες?

    Σχόλιο από skeptiki | 02/11/2010 | Απάντηση

    • Έχεις κάτι να προτείνεις;

      Εγώ ξέρω πως τα πρόβατα ακολουθούν πειθήνια τον εκάστοτε …τσομπάνη. Οι ελεύθεροι άνθρωποι ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ! Η αντίσταση δεν γίνεται πάντα με χρήση βίας. Αντίσταση είναι και η μη νομιμοποίηση της πολιτικής απάτης. Η νομιμοποίηση γίνεται με την ψήφο. Όποιος ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΑΤΟ μένει ουδέτερος, δηλαδή ρίχνει λευκό. Αν τώρα κάποιοι έχουν φροντίσει να αξιολογούν και το λευκό ως ψήφο, αυτό είναι δική τους υπόθεση. Όποιος δηλώνει όμως ουδετερότητα στην εκλογική διαδικασία, αυτός μπορεί να ισχυρίζεται ότι είναι αμέτοχος στις απάτες, στα εγκλήματα και στη διαφθορά αυτών που μέσω της ψήφου αποκτούν πρόσβαση στα κρατικά αξιώματα.

      Ρίξε μια ματιά στην πρόταση του Χρήστου Γιανναρά, εδώ: «Απίθανη, αλλά μόνη ελπίδα», για να δεις ότι δεν είμαι ο μόνος που έχει διακρίνει το αδιέξοδο…

      Σχόλιο από Alkimos | 03/11/2010 | Απάντηση

      • Άλκιμε δεν ψηφίζω από το 2000 και μετά όταν κατάλαβα ότι οι εκλογές είναι στημένες -κοινή συναινέσει- και έχουμε τετρα η πεντακομματική δικτατορία με ηλίθιους οπαδούς για πολίτες (καλά αυτό το ήξερα κι από πριν, την έκταση της σύμπραξης των κομμάτων δεν είχα καταλάβει) ….
        Πολλοί είχαν δεί το αδιέξοδο πολύ νωρίτερα κι από το 2000, και σαφώς νωρίτερα από ότι το βλέπουν οι διάφοροι διανοητές που έπρεπε να φτάσουμε στο παρα πέντε για να πάρουν χαμπάρι…. (Το Γιανναρά τον εκτιμώ σε κάποιες θέσεις αλλά στις παχιές αγελάδες μιλούσε με αφηρημένες θεωρίες…)

        Δεν είναι εκεί το θέμα, στο προσωπικό…. η πρόταση μην πάτε να ψηφίσετε δεκτή αν έχει μιά προοπτική (έστω το χάος για να αρχίσει κάτι από την αρχή)
        Αν θες τη γνώμη μου η μόνη πιθανή ελπίδα διαφυγής είναι να δημιουργήσουμε εμείς οι πολίτες το χάος που «φοβούνται οι ψηφοφόροι και συσπειρώνονται» αντί να εγκλωβιστούμε τελικά μετά τις «συντηρητικές επιλογές» στο χάος που μας οργανώνουν οι κυρίαρχοι αφού σιγουρευτούν ότι το ελέγχουν… Αν το δημιουργήσουμε εμείς και δεν το ελέγχουν απόλυτα έχουμε ελπίδες να βρούμε άκρη αλλιώς θα μας κλείσουν στο ελεγχόμενο δικό τους και θα πάρει πολύ καιρό και αίμα να απεγκλωβιστεί η κοινωνία (κάποια στιγμή θα γίνει κι αυτό πάντα γίνεται και μετά ο κύκλος από την αρχή) …
        Αλλά τόση ωριμότητα δεν υπάρχει, αν και ομολογώ πληθαίνουν εντυπωσιακά οι φωνές κι ίσως ο κόσμος από ένστικτο τώρα η αργότερα το κάνει… απογοητεύεσαι, αλλά σε σχέση με τους πολίτες άλλων ευρωπαικών κρατών σιωπηλά ο κόσμος εδώ εέχει καλύτερη επίγνωση είναι ζήτημα χρόνου η «κρισιμη μάζα»
        Για να σου φτιάξω τη διάθεση 🙂

        Σχόλιο από skeptiki | 03/11/2010 | Απάντηση

      • Το ουσιαστικό κεφάλαιο ενός κράτους είναι οι πολίτες του. Όταν αυτό γίνει συνείδηση σε μια υπολογίσιμη μάζα του πληθυσμού, τότε μόνο μπορεί κανείς να ελπίζει σε αλλαγές ή ανατροπές. Πιστεύεις όμως ότι υπάρχει αυτή η «υπολογίσιμη» μάζα στη χώρα μας; Πιστεύεις ότι υπάρχει (ή είναι δυνατόν να υπάρχει) η παιδεία που απαιτείται για να κινηθεί αυτός ο τόπος προς τη σωστή κατεύθυνση; Όλα δείχνουν πως μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό έχει τη γνώση, την υποδομή και «τα κότσια» να κινηθεί εκτός Συστήματος, και όπως σωστά επισημαίνεις, κάποιοι μπορεί να νομίζουν ότι λειτουργούν «επαναστατικά» ενώ στη πραγματικότητα γίνονται άθελά τους όργανα άλλων συμφερόντων, διότι το Σύστημα έχει πολλά πλοκάμια. Άρα πιστεύω πως έχει μεγάλη αξία η ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΣΥΝΕΝΟΧΗ.
        Ο πολίτης έχει ανάγκη να ξαναβρεί την χαμένη του αξιοπρέπεια. Να συνειδητοποιήσει τι κάνει παρέχοντας την ψήφο του σε κοινούς απατεώνες, σε πατριδοκάπηλους και προδότες. Να συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι άμοιρος ευθυνών όταν «κάνει» τον Jeffrey ή τον ΚΚ Β’ πρωθυπουργό της χώρας, ή όταν ψηφίζει ένα σταλινικό κόμμα (ΚΚΕ) ή κάποιο άλλο από τα λεγόμενα προοδευτικά, που έχουν ξεκάθαρα φανερώσει τα …«πατριωτικά» τους αισθήματα. Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΨΗΦΙΖΕΙ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ!!!

        Μόνο αν τους ρίξει (μαζικά) λευκό, θα συνειδητοποιήσουν ότι «κάτι τρέχει»… Μόνο τότε!

        Σχόλιο από Alkimos | 03/11/2010 | Απάντηση

        • Πάρα πάρα πάρα πολύς κόσμος και με κομματικές ταυτότητες ακόμα δεν θα πάει καν να ψηφίσει με τη λογική ότι οι ίδιες οι εκλογές είναι κοροιδία…. με έχει εντυπωσιάσει ο κόσμος που έχει αποφασίσει να απέχει… σε σιωπηλή αγανακτισμένη αποχή…. και όχι αδιαφορία…. κρίσιμη μάζα νομίζω δεν υπάρχει, αλλά το μέγεθός της αλλάζει με τις συγκυρίες και καμιά φορά αρκούν πολλοί λίγοι να μπουν μπροστά…
          Βιάζεστε όλοι…. μάλλον πιό ώριμος είναι ο κόσμος από ότι τον υπολογίζουν, δεν σπαταλιέται ακόμα σε διαδηλώσεις και φωνές, δεν σε προβληματίζει ότι έχει πάψει να πατρονάρεται? Ότι κανείς δεν βλέπει ειδήσεις και δεν τις πιστεύει? Α… και ο πολίτης το ψιλοξέρει ότι είναι υπεύθυνος για την κατάντια της χώρας, μπορεί να μην τα έφαγε μαζί τους αλλά αποδέχεται ευθύνη, θέλει χρόνο να τη διαχειριστεί….

          Σχόλιο από skeptiki | 03/11/2010 | Απάντηση

        • Χαίρομαι για την αισιοδοξία σου, και εύχομαι ειλικρινά να δικαιωθείς!

          Σχόλιο από Alkimos | 04/11/2010 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s