Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Ο Jeffrey ανάμεσα στα μεγαλύτερα μυαλά της εποχής μας!

Είναι αλήθεια! Δεν πρόκειται για φάρσα… Αυτό τουλάχιστον δηλώνει το περιοδικό για την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.

Όλα δείχνουν πως οι αμερικανοί έχουν ξεκινήσει έναν αγώνα δρόμου, ώστε να προκαλέσουν στους Έλληνες –και όχι μόνο- μαζική σχιζοφρένεια. Δεν εξηγείται αλλιώς η νέα «πατάτα» του έγκριτου κατά τα άλλα περιοδικού Foreign Policy, που τοποθετεί τον Γιωργάκη ανάμεσα στα μεγαλύτερα μυαλά του 2010. Την είδηση μου έστειλε ο φίλος Δημήτρης από τις Ηνωμένες Πολιτείες, με την εξής υποσημείωση: «πραγματικά δεν ξέρω, να κλάψω ή να γελάσω……».

Εφόσον λοιπόν έχουμε την διαβεβαίωση πως δεν πρόκειται για φάρσα, αυτό δυο πράγματα μπορεί να σημαίνει: Πρώτον, πως από την σκοπιά των Αμερικανών δεν υπάρχουν στην εποχή μας άνθρωποι με μυαλό, ή το δεύτερο, πως η αξιολόγηση γίνεται με βάση την «πατριωτική» δράση υπέρ της Αμερικής.

Αν ισχύει το πρώτο, τότε πρέπει να παίρνουμε τα βουνά, αν ισχύει όμως το δεύτερο, τότε όλα εξηγούνται: «Έκανε το καλύτερο, στη χειρότερη χρονιά για την Ελλάδα», δηλώνει το περιοδικό. Τι μπορεί άρα να σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει, πως ίσως να μας είχαν κάνει …Γιουγκοσλαβία, αν δεν αναλάμβανε «θεραπευτική», για την νοοτροπία του Έλληνα, δράση ο Γιωργάκης.

Κάτω από αυτό το πρίσμα, να δείτε που θα μας ζητηθεί σε λίγο να του στήσουμε και ανδριάντα στο Σύνταγμα.

Το μη χείρον βέλτιστον ή αλλιώς …«και μη χειρότερα»!

.

30/11/2010 Posted by | News | , , , , , | 10 Σχόλια

Η «ατίθαση» Ελλάδα ξανά στο προσκήνιο

.

Στη σειρά «Ο Αόρατος Εχθρός», καθώς κάνω μια προσπάθεια να φέρω στην επιφάνεια το «πρόσωπο» του κοινού μας εχθρού, δηλαδή αυτού –ή αυτών- που προφανώς ευθύνεται για την άθλια μοίρα μας (!), πρόκειται να ακολουθήσει άρθρο, το οποίο θα αναλύει το τι εννοούμε όταν λέμε ΚΡΑΤΟΣ.

Όλοι έχουμε λίγο πολύ ψιθυρίσει, βλέποντας τα κακώς κείμενα: «δεν υπάρχει κράτος»… Τι έχουμε όμως στο νου μας όταν αναφερόμαστε σ’ αυτό;

Τι είναι ΚΡΑΤΟΣ;

Και είναι όντως αλήθεια ότι «δεν υπάρχει», δηλαδή δεν λειτουργεί; Ή μήπως συμβαίνει κάτι άλλο, ίσως ποιο δραματικό;

Ακολούθως, όταν θα έχει ξεκαθαριστεί ή έννοια του Κράτους -και η λειτουργία του ή μη- θα ασχοληθούμε με το κομμάτι αυτό που λέγεται «Ξένα Συμφέροντα». Ένας επίσης γνωστός όρος, που είναι όμως επίσης κάπως νεφελώδης στη διάνοια πολλών.

Θα δούμε λοιπόν επίσης ποια είναι αυτά τα «Ξένα Συμφέροντα» και ποια σχέση έχουν με την εθνική μας πολιτική.

Στόχος μας είναι να καταλάβουμε αν είμαστε όντως θύματα ή μήπως απλά πάσχουμε από …σύνδρομο καταδίωξης και όλα αυτά περί «εχθρών» δεν είναι, παρά αποκύημα της φαντασίας μας. Πληροφοριακά μόνο να τονίσω, πως αυτοί που θέλουν να μας περάσουν το τελευταίο ως γεγονός, μάλλον θα δυσαρεστηθούν μετά την ολοκλήρωση των άρθρων αυτών και ίσως κάποιοι από αυτούς να χάσουν μάλιστα και τον ύπνο τους.

Όλα αυτά, σε προσεχή άρθρα!

***

23/11/2010 Posted by | Κοινωνικά | , , , , | 7 Σχόλια

Το θέατρο σκιών της ελληνικής δημόσιας ζωής!

Που βρίσκεται ο Έλληνας πολίτης σε αυτό το θέατρο σκιών; Μπροστά ή πίσω από τον μπερντέ;

Θα ήταν πιστεύω κάπως αφυπνιστικό, να ρίχναμε μια ματιά στο παρελθόν και να αναρωτιόμασταν ειλικρινά αν έχει αλλάξει τίποτα σ’ αυτόν τον τόπο. Πριν εκατό και πλέον χρόνια, ο λεγόμενος σύγχρονος Αριστοφάνης, ο Γιώργος Σουρής, έγραφε για τον Ρωμιό:

Στὸν καφενὲ ἀπ᾿ ἔξω σὰν μπέης ξαπλωμένος,
τοῦ ἥλιου τὶς ἀκτῖνες ἀχόρταγα ρουφῶ,
καὶ στῶν ἐφημερίδων τὰ νέα βυθισμένος,
κανέναν δὲν κοιτάζω, κανέναν δὲν ψηφῶ.

Σὲ μία καρέκλα τὅνα ποδάρι μου τεντώνω,
τὸ ἄλλο σὲ μίαν ἄλλη, κι ὀλίγο παρεκεῖ
ἀφήνω τὸ καπέλο, καὶ ἀρχινῶ μὲ τόνο
τοὺς ὑπουργοὺς νὰ βρίζω καὶ τὴν πολιτική.

Ψυχή μου! τί λιακάδα! τί οὐρανὸς ! τί φύσις !
ἀχνίζει ἐμπροστά μου ὁ καϊμακλῆς καφές,
κι ἐγὼ κατεμπνευσμένος γιὰ ὅλα φέρνω κρίσεις,
καὶ μόνος μου τὶς βρίσκω μεγάλες καὶ σοφές.

Βρίζω Ἐγγλέζους, Ρώσους, καὶ ὅποιους ἄλλους θέλω,
καὶ στρίβω τὸ μουστάκι μ᾿ ἀγέρωχο πολύ,
καὶ μέσα στὸ θυμό μου κατὰ διαόλου στέλλω
τὸν ἴδιον ἑαυτό μου, καὶ γίνομαι σκυλί.

Φέρνω τὸν νοῦν στὸν Διάκο καὶ εἰς τὸν Καραΐσκο,
κατενθουσιασμένος τὰ γένια μου μαδῶ,
τὸν Ἕλληνα εἰς ὅλα ἀνώτερο τὸν βρίσκω,
κι ἀπάνω στὴν καρέκλα χαρούμενος πηδῶ.

Τὴν φίλη μας Εὐρώπη μὲ πέντε φασκελώνω,
ἀπάνω στὸ τραπέζι τὸν γρόθο μου κτυπῶ…
Ἐχύθη ὁ καφές μου, τὰ ροῦχα μου λερώνω,
κι ὅσες βλαστήμιες ξέρω ἀρχίζω νὰ τὶς πῶ.

Δεν μοιάζει η περιγραφή αυτή κάπως οικεία; Και όμως, η πλειονότητα αυτών που ζουν σήμερα στη χώρα που γέννησε την κριτική σκέψη, τη φιλοσοφία, ακόμα και την …πολιτική, δεν είναι παρά τα δισέγγονα, ίσως ακόμη και τα τρισέγγονα εκείνης της γενιάς που περιγράφει ο Σουρής, και εντούτοις: «Τα ίδια Παντελάκι μου… τα ίδια Παντελή μου» θα έλεγε αν ζούσε σήμερα…

Τι συμβαίνει τελικά; Πρόκειται για μια νοοτροπία που την έχουμε κληρονομήσει και την κουβαλάμε στο DNA μας (μαζί με τα γονίδια των …αρχαίων) ή μήπως έχει να κάνει με κάτι που ίσως μοιάζει …συνομωσιολογικό; Δηλαδή, ίσως κάποια συγκεκριμένη μέθοδο ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΗΣ; Γιατί δεν μπορεί όλοι οι άλλοι λαοί να έχουν «εκτοξευθεί» εκατό και πλέον χρόνια μπροστά και οι Έλληνες να βρίσκονται ακόμη στον ίδιο παρονομαστή… Σίγουρα κάτι άλλο συμβαίνει…

Δεν μπορεί, για την δολοφονία ενός 16χρονου -επί Καραμανλή- να καίγεται η Αθήνα και με την εν ψυχρώ δολοφονία τριών (συν ένα αγέννητο) ανθρώπων (Marfin) -επί καθεστώς ΠΑΣΟΚ- να μη …κουνιέται φύλλο.

Δεν μπορεί να κινητοποιούνται 1,5 εκατ. σχεδόν Έλληνες πριν 17 χρόνια για την υπόθεση του ονόματος «Μακεδονία» και τώρα να εκλέγεται Δήμαρχος στη Θεσσαλονίκη, που δεν του καίγεται καρφάκι για το πώς θα ονομαστούν τα Σκόπια.

Δεν μπορεί να κάνουν μουσουλμάνοι κατάληψη στα Προπύλαια, μια ημέρα πριν τις 17 Νοέμβρη (!), και να μην ακούγονται παρά μόνο κάποιες ασθενικές φωνές από τον κύκλο των «γνωστών άγνωστων» ιδεολόγων, που το μόνο βήμα που τους παρέχεται, είναι αυτό που υφάρπαξαν μόνοι τους, δηλαδή το διαδίκτυο.

Δεν μπορεί να έχουν στείλει κάποιοι έναν …αλλοδαπό στον πρωθυπουργικό θώκο, διότι τους υποσχέθηκε λεφτά, και όταν κατόπιν ανέλαβε τα καθήκοντα του αντί να δώσει, ζητάει και τα …ρέστα, που μας έμειναν στη τσέπη, και αυτοί οι κάποιοι να συνεχίζουν να …χάφτουν μύγες.

Δεν μπορεί να έχει καταλυθεί το Σύνταγμα έναντι κάποιου αμφιλεγόμενου «μνημονίου» και ο λαός να κάθεται αποσβολωμένος στους καναπέδες του, σαν να έχει γίνει νέα επέλαση των γερμανικών τανκς.

Κάτι συμβαίνει λοιπόν με αυτόν τον τόπο και με τους ανθρώπους που ζουν εδώ!

Η λογική εξήγηση που μπορεί να δώσει κάποιος είναι, πως ή μας ταΐζουν μεθοδικά κουτόχορτο ή πάσχουμε αθεράπευτα από τη χρόνια ασθένεια του …πέρα βρέχει.

Είτε συμβαίνει το ένα πάντως είτε το άλλο, αυτό που παραμένει γεγονός είναι, πως Ο ΝΕΟΕΛΛΗΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΡΟΙΔΟ!!!

Ναι! Είμαστε κορόιδα, διότι αυτά που ζούμε σήμερα δεν συμβαίνουν στο Μπουρούντι ή  στην …Λαπωνία. Συμβαίνουν εδώ, στο σπίτι μας… Δεν τα βλέπουμε στις ειδήσεις, αλλά στη …τσέπη μας, στους δρόμους έξω από το σπίτι μας, στις γειτονιές μας!

Και τι κάνουμε;

Ψυχή μου! τί λιακάδα! τί οὐρανὸς ! τί φύσις !
ἀχνίζει ἐμπροστά μου ὁ καϊμακλῆς καφές,
κι ἐγὼ κατεμπνευσμένος γιὰ ὅλα φέρνω κρίσεις,
καὶ μόνος μου τὶς βρίσκω μεγάλες καὶ σοφές.

Άρα δεν είναι ο Ρωμιός μπροστά από τον μπερντέ… είναι μάλλον πίσω… και μάλιστα σε ρόλο πρωταγωνιστή!

.

Σ.σ.
.
Για όσους έχουν αφήσει τον καναπέ και έχουν μπει στη διαδικασία να καταναλώσουν λίγη φαιά ουσία για σκέψη, εδώ (link) υπάρχουν κάποιες «άκρες». Το μόνο που χρειάζεται να κάνει κάποιος είναι απλά να …τις τραβήξει.
.
Ο Νοών…νοείτω!

***

22/11/2010 Posted by | Κοινωνικά | , , , , , , , , , | 7 Σχόλια

Επιλεκτική ιστορική μνήμη με τη βοήθεια της τεχνολογίας

Γίνονται σχέδια για την δημιουργία χωροχρονικού «μανδύα» που θα εξαφανίζει γεγονότα από την ιστορία.

Αν ο λεγόμενος «μανδύας αορατότητας», που κάνει τα πράγματα αόρατα και βρίσκεται ήδη στα σκαριά, φαντάζει ήδη εξωπραγματικός, τι πρέπει να πει κανείς για το σχέδιο των επιστημόνων, που πιστεύουν ότι ίσως είναι εφικτή η δημιουργία ενός χωροχρονικού μανδύα, μιας «τρύπας» ή ενός «τούνελ» στην πραγματικότητα, που θα εξαφανίζει ολόκληρα γεγονότα από την ιστορία;

Οι ερευνητές, υπό τον οπτικό φυσικό Μάρτιν ΜακΚολ του Imperial College του Λονδίνου, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό οπτικής «Journal of Optics», πιστεύουν ότι μια τέτοια συσκευή, αν ποτέ πράγματι κατασκευαστεί, θα μπορεί να «κρύβει», άρα να «σβήνει» πράξεις και περιστατικά της ιστορίας, σαν να μη συνέβησαν ποτέ. Στην πράξη, πάντως, αυτό σε πρώτη φάση θα μπορούσε να συμβεί μόνο στο ειδικό περιβάλλον μιας οπτικής ίνας.

Οι βρετανοί ερευνητές προτείνουν την επέκταση της χρήσης των «μετα-υλικών», που ωθούν το φως να κυλήσει γύρω από τα αντικείμενα, έτσι ώστε αυτά να γίνονται «αόρατα» στα μάτια των παρατηρητών, οι οποίοι δεν μπορούν να δουν το «κρυμμένο» από το φως αντικείμενο.

Με βάση την ίδια επιστημονική αρχή, όπως δήλωσε ο ΜακΚολ, «είναι πιθανώς δυνατό να χρησιμοποιηθούν μετα-υλικά για να ‘κάμψουν΄ τις ακτίνες του φωτός όχι μόνο στο χώρο, αλλά και στο χρόνο, άρα στο χωρόχρονο, πράγμα που θα οδηγούσε κυριολεκτικά στην προσθήκη μιας νέας διάστασης στον μανδύα αορατότητας».

Η ομάδα του ΜακΚολ οραματίζεται τη δημιουργία ενός «κενού» στο χωρόχρονο, που θα «έκρυβε» από τον θεατή-παρατηρητή οποιαδήποτε γεγονότα ή δράσεις μέσα σε αυτό. Όταν η κρυμμένη πράξη θα ολοκληρώνεται, ο μανδύας θα απενεργοποιείται και η πράξη θα είναι σαν μην έγινε ποτέ. Αυτό, για παράδειγμα, κατά τους ερευνητές, θα επέτρεπε σε ένα εγκληματία να τελέσει ανενόχλητος μια παρανομία. Σύμφωνα με τον ΜακΚολ, ένας ληστής θα μπορούσε να δημιουργεί ένα αόρατο διάδρομο που οδηγεί σε ένα χρηματοκιβώτιο, να το διαρρηγνύει με την ησυχία του και να το σκάει, χωρίς καμία κάμερα ασφαλείας να μπορεί να τον δει. Αντίθετα, ένας «απλός» μανδύας αορατότητας θα έκρυβε το χρηματοκιβώτιο από τα μάτια των επίδοξων ληστών, αλλά όχι από την κατάλληλη κάμερα ασφαλείας.

Πάντως, σύμφωνα με τους υπολογισμούς για το μετα-υλικό ενός χωροχρονικού μανδύα και τις αναγκαίες ιδιότητές του, φαίνεται πως υπάρχουν ακόμα θεμελιώδη προβλήματα που απαγορεύουν την κατασκευή του -προς το παρόν, τουλάχιστον. Για να δημιουργηθεί ένα χωροχρονικό κενό ακόμα και λίγων μόνο δευτερολέπτων, θα χρειαζόταν ένας μανδύας μεγαλύτερος από όλη τη Γη, ενώ το μετα-υλικό θα έπρεπε να επιταχύνει τις ακτίνες του φωτός πέρα από την ταχύτητα-όριο του τελευταίου.

Παρόλα αυτά, οι βρετανοί ερευνητές ήδη σχεδίασαν μια πιο «νερωμένη» έκδοση ενός χωροχρονικού μανδύα από οπτικές ίνες, που θα μπορεί να κρύβει τα γεγονότα μόνο από τους παρατηρητές που στέκονται ακριβώς μπροστά από τα εισερχόμενα κύματα φωτός. Ο ΜακΚόλ πιστεύει ότι μπορεί να κατασκευάσει μέσα στο 2011 ένα μανδύα οπτικών ινών, που θα δημιουργεί ένα χωροχρονικό κενό μήκους περίπου 30 εκατοστών, που θα κρύβει πράξεις διάρκειας μερικών νανο-δευτερολέπτων.

Άλλοι φυσικοί, όπως ο Ουλφ Λέοναρντ του πανεπιστημίου του Σεν Άντριους στη Σκωτία, αμφιβάλλουν, όμως, αν ακόμα και αυτός ο λιγότερο αποτελεσματικός χωροχρονικός μανδύας μπορεί να δημιουργηθεί με την υπάρχουσα τεχνολογία.

.

Σχόλιο: Φαντάζομαι πως  οι πολιτικοί μας σίγουρα θα έχουν κάνει ήδη τις παραγγελίες τους. Είναι η μόνη ελπίδα που τους μένει για να γλυτώσουν από την …Νέμεσι!
.

16/11/2010 Posted by | Science | , , | 1 σχόλιο

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

RICHARD FEYNMAN: Η επίδρασή του στη σύγχρονη Φυσική

Συνεχίζεται και φέτος ο κύκλος εκδηλώσεων με τίτλο «Τα Πρόσωπα της Επιστήμης», που πραγματοποιείται από το Κέντρο Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας ΝΟΗΣΙΣ, σε συνεργασία με την Ένωση Ελλήνων Φυσικών – Παράρτημα Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας.

 Η θεματολογία των εκδηλώσεων αυτών αφορά στους ανθρώπους που άνοιξαν νέους δρόμους στις επιστήμες, στη ζωή τους και στις άγνωστες πτυχές της προσωπικότητάς τους, σε ζητήματα φιλοσοφίας, δεοντολογίας, ηθικής, διδακτικής και γνωσιολογίας των επιστημών, καθώς και σε πρόσωπα της επιστήμης, που δραστηριοποιούνται στον παρόντα χρόνο, αναδεικνύοντας τη συμβολή τους στη διάδοσή της.

 Η επόμενη εκδήλωση πραγματοποιείται στις εγκαταστάσεις του Κέντρου την Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010, στις 11.00 το πρωί, με θέμα «RICHARD FEYNMAN: Η επίδρασή του στη σύγχρονη Φυσική» και ομιλητή το Θόδωρο Πιερράτο, Φυσικό (MSc), Καθηγητή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ο οποίος θα μας παρουσιάσει τη ζωή και το έργο ενός μεγάλου Φυσικού και ερευνητή των σύγχρονων τάσεων της Φυσικής Σκέψης.

 *

Διοργάνωση

Ένωση Ελλήνων Φυσικών – Παράρτημα Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας

 *

Κέντρο Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας ΝΟΗΣΙΣ

6ο χμ Θεσσαλονίκης – Θέρμης

τηλέφωνο: 2310 483000

e-mail: info@noesis.grwww.noesis.edu.gr

***

12/11/2010 Posted by | Science | , , | 3 Σχόλια

Από τις σκηνές του πολέμου στο Ιράκ στη …σκηνή του θεάτρου ΑΛΦΑ

Μια θεατρική παράσταση που σκιαγραφεί την  ανθρώπινη πλευρά της δημοσιογραφίας 

Ζουμ στις ψυχές των δημοσιογράφων, των ρεπόρτερ και των φωτορεπόρτερ κάνει με το έργο του «Στοπ καρέ» (πρωτότυπος τίτλος «Τime Stands Still») ο Ντόναλντ Μάργκιουλις. Με βασική ηρωίδα μια φωτογράφο, τη Σάρα, ο αμερικανός συγγραφέας αναφέρεται στον άνθρωπο ο οποίος, αν και καθορίζεται από την επαγγελματική του ταυτότητα, κρύβει πίσω του έναν ολόκληρο κόσμο γεμάτο ερωτήματα και προβληματισμούς.

Η Νικαίτη Κοντούρη που ανέλαβε να το σκηνοθετήσει κάνει λόγο για ένα σύγχρονο έργο που «αναρωτιέται και προβληματίζεται για όλα αυτά που ζούμε σήμερα, μέσα από τη ματιά των ρεπόρτερ. Μέσα από γεγονότα και στιγμές που ζουν οι ήρωες σε πολέμους και βομβαρδισμούς βλέπουν τις ζωές τους να αλλάζουν, να αλλοιώνονται. Και αναρωτιούνται για το μέλλον της ανθρωπότητας, νιώθουν ενοχή για την αδυναμία τους να προσφέρουν, ενώ την ίδια στιγμή μεταφέρουν με τον τρόπο τους τα νέα σε όλον τον κόσμο».

Περισσότερα στο:

 

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:

Υπάρχουν διαθέσιμες προσκλήσεις για διάφορες παραστάσεις!

.

12/11/2010 Posted by | Κοινωνικά | , , , | Σχολιάστε

“Να καταλυθεί το αναχρονιστικό κράτος”

Ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δημήτρης Δασκαλόπουλος ξαναχτυπά!

"L'État, c' est moi"

Πριν λίγους μήνες ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δημήτρης Δασκαλόπουλος είχε δηλώσει ότι η πολιτική δεν έχει να προσφέρει τίποτα στη χώρα, προκαλώντας την αντίδραση του υπουργού Δικαιοσύνης Χάρη Καστανίδη, ο οποίος δήλωσε κυνικά: «Χόρτασε η ψείρα και βγήκε στο γιλέκο». Λίγο αργότερα ο κ. Δασκαλόπουλος είχε κάνει λόγο για μια κρατική νομεκλατούρα που επιτίθεται στους επιχειρηματίες.

«Λέγοντας τα αυτονόητα, αντιμετωπίζουμε τη δυσπιστία και τις επιθέσεις μιας ορισμένης κομματικής και κρατικής νομενκλατούρας. Μας βομβαρδίζουν με αστειότητες: ‘θέλετε να κάνετε κόμμα επιχειρηματιών, θέλετε να μας υποκαταστήσετε, θέλετε να παρέμβετε στο πολιτικό σύστημα’. Εκείνο που δεν καταλαβαίνουν όσοι ανακυκλώνουν έτσι τους φόβους τους, είναι ότι το δικό μας κόμμα υπάρχει ήδη. Το συναποτελούν όλοι εκείνοι που σε καθημερινή βάση ρισκάρουν, μοχθούν, παράγουν, δημιουργούν, πάνε μπροστά», είπε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών μιλώντας στη γενική συνέλευση της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου.

Πρόσθεσε επίσης ότι «αν το κράτος δεν αλλάξει, ο τόπος μας θα βουλιάξει και αν τα κόμματα δεν κόψουν αυτοβούλως αυτό τον ομφάλιο λώρο με το κράτος, το πολιτικό σύστημα κινδυνεύει να βρεθεί σε ένα αδιέξοδο και νομίζω είναι δική του ευθύνη να υπερβεί τον εαυτό του».

Εχθές όμως (Πέμπτη 11/11), σε παρουσίαση βιβλίου, ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος «ξεσπάθωσε» κυριολεκτικά, κάνοντας κάποιες δηλώσεις, οι οποίες δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητες, διότι αγγίζουν την ουσία των πραγμάτων. «Σήμερα ζούμε, παγκόσμια, τις επιπτώσεις από την κατάρρευση της οικονομίας- καζίνο που έφερε η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα», τόνισε, προσθέτοντας « Η κρίση είναι ακόμη εδώ και θα παραμείνει μαζί μας για αρκετά χρόνια ακόμη -με άγνωστες μάλιστα συνέπειες στις γεωπολιτικές ισορροπίες και στην κοινωνική συνοχή».

Χωρίς να «μασάει» τα λόγια του, πέρασε σε ποιο καυστικές δηλώσεις, κάνοντας μια ιστορική αναδρομή:

« Στην Ελλάδα σήμερα πληρώνουμε το κόστος της ψεύτικης ευδαιμονίας. Το κόστος ενός αναξιόπιστου στα μάτια της κοινωνίας πολιτικού συστήματος, που εμφανίζεται ανίκανο να διαχειριστεί την κρίση -πολύ περισσότερο να προσφέρει όραμα.

Μίας παρασιτικής νοοτροπίας, που ξέρει μόνο να διεκδικεί και όχι να προσφέρει. Ενός κομματοκρατούμενου και παρεμβατικού Κράτους, που παρέδωσε τους πόρους στη νομή των συντεχνιών και των “ημετέρων”, που έπνιξε τη δημιουργικότητα και δαιμονοποίησε την επιχειρηματικότητα».

«Για όλα αυτά, σήμερα, κοιτάμε την εθνική πτώχευση στα μάτια. Για να την αποφύγουμε θα χρειαστεί πρώτα απ’ όλα αδιάλειπτη διάθεση να εγκαταλείψουμε το παρελθόν, σκληρή πειθαρχία, και σταθερή απόφαση να πληρώσουμε το κόστος της αλλαγής.

Διότι, στο σημείο που φτάσαμε, δεν υπάρχει έξοδος από την κρίση χωρίς επώδυνο κόστος. Το πελατειακό και αναχρονιστικό Κράτος πρέπει να καταλυθεί τώρα και ν’ αντικατασταθεί από μια νέα υποδομή στην υπηρεσία του πολίτη και της παραγωγικής οικονομίας”.

Και πρόσθεσε: “Αν δεν αλλάξει το Κράτος, δεν μπορεί να αλλάξει ο τόπος. Πρέπει, επιτέλους, να δώσουμε διέξοδο στις δημιουργικές, δυναμικές, πρωτοπόρες δυνάμεις αυτού του τόπου, που με κάθε μέσο υποβαθμίσαμε και υπονομεύσαμε όλα αυτά τα χρόνια.

Υπάρχουν και σήμερα, είναι οι μόνες που μπορούν να χαρίσουν ξανά ελπίδα και προοπτική. Πρέπει να ξαναβρούμε και να αγκαλιάσουμε τις αξίες που χάσαμε για να κερδίσουμε πάλι το μέλλον μας. Να βρούμε τον δρόμο για την ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας, δρόμος που υπάρχει μόνο με τις αξίες που ξεχάσαμε και που, τόσο άριστα άλλοτε, εκπροσώπησε η ΕΤΕΒΑ”.

Το «ξέσπασμα» αυτό του κ. Δασκαλόπουλου, δεν είναι στην πραγματικότητα τίποτα λιγότερο ή περισσότερο, από αυτό που θα ήθελε να πει ο κάθε Έλληνας πολίτης!

Το ότι τα λόγια αυτά ειπώθηκαν από έναν «εκπρόσωπο της πλουτοκρατίας», κατά τη συνήθη ρήση της Αλέκας Παπαρήγα, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ήταν και σωστά.

Ο Δασκαλόπουλος είπε σήμερα δυνατά αυτό που ψιθυρίζουμε όλοι:

«Αν δεν αλλάξει το Κράτος, δεν μπορεί να αλλάξει ο τόπος»!

Τι εννοούμε όμως όταν λέμε ΚΡΑΤΟΣ;

Μήπως αυτό που ζητάμε να αλλάξει είναι στη πραγματικότητα σε αφασία και αυτό που πρέπει μάλλον να συμβεί είναι να το στηρίξουμε για να αναλάβει δράση;

Μήπως αυτό που έχει μορφοποιηθεί στη συνείδησή μας ως «κράτος» είναι στη πραγματικότητα ο κύριος ΕΧΘΡΟΣ του νόμιμου ΚΡΑΤΟΥΣ;

Μήπως πολεμάμε τελικά τα ίδια μας τα συμφέροντα;

Με αυτά τα ερωτήματα θα ασχοληθούμε σε επόμενο άρθρο.

.

12/11/2010 Posted by | Κοινωνικά | , , , , , | 3 Σχόλια

ΕΜΠΡΟΣ – ΕΜΠΡΟΣ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΝΤΙΠΕΡΑ

Κάποτε μου είπε ένα παιδί
πως χρόνους
τέρμινα πολλά
τα περιστέρια ο Οδυσσέας εμελέτα.
«Μήν τρέχει ο λογισμός
στο αγνό λευκό μονάχα
στις ζυγισμένες τροχιές
στα δευτερόλεπτα
που ανοίγουνε και κλείνουν με μανία.
Χρόνους
και τέρμινα πολλά
το πετεινό ζητούσε
που τούχαν κόψει της ουράς του τα φτερά
σαν πέρασε αντίπερα
οι Συμπληγάδες».
Μονάχα εάν από την ουρά μας χωριστούμε
σε τούτο το ωραίο
το μέγα κάλεσμα να γίνουμε ανθρώποι
θα βγούμε αντίπερα
αδέλφια

Φίλε μικρέ
σ’ ευγνωμονώ που μού μαθες
πόσα αποθέματα ακριβά
ο τόπος
που πατούμε
έχει κρυμμένα
την ώρα που εμφανίστηκα
τον δάσκαλο να παίξω.

Πελαγοφίαλος
.

10/11/2010 Posted by | Κοινωνικά | , , , | 2 Σχόλια