Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Επιστήμη και Θεός

Μπορεί να Αποδειχθεί η Ύπαρξη Ανώτερων Μορφών Ζωής Μέσω της Επιστήμης;

Επειδή πολύς λόγος έγινε τελευταία σχετικά με την ύπαρξη του Θεού ή μη, με αφορμή τις τελευταίες δηλώσεις του διάσημου βρετανού θεωρητικού φυσικού Στίβεν Χόκινγκ, και ειδικά στο φιλικό antinews (209 σχόλια), τώρα που κάθισε κάπως ο …κουρνιαχτός, θα ήθελα να καταθέσω κι εγώ κάποιες σκέψεις.

Για μια απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα, θα ήταν καλό να δούμε αρχικά τη γνώμη του καθηγητή θρησκειολογίας και φιλοσοφίας Huston Smith, έναν από τους πλέον διάσημους ερευνητές στο χώρο της έρευνας για το μεταίχμιο μεταξύ θρησκείας και επιστήμης. Σύμφωνα με τον εν λόγω καθηγητή (βλέπε εδώ), η επιστημονική προσέγγιση στο χώρο της πνευματικότητας δεν έχει ουσιαστική χρησιμότητα. Γιατί; Η επιστήμη στηρίζεται τόσο πολύ σε πειραματικές μεθόδους ώστε να μην γίνεται να αποδειχθεί μέσω αυτής η ύπαρξη ή όχι ανώτερων συνειδήσεων, διότι αν και εφόσον αυτές υπάρχουν (πράγμα το οποίο δεν έχουμε την δυνατότητα να αποκλείσουμε) δεν θα είμαστε σε θέση να τις αναγκάσουμε να συμμετάσχουν στα επιστημονικά μας πειράματα.

Αυτός όμως δεν είναι ο μοναδικός επιστημονικός τρόπος έρευνας γιατί αν ίσχυε κάτι τέτοιο, τότε θα έπρεπε να απορρίψουμε ολόκληρα επιστημονικά πεδία όπως π.χ. την αστρονομία!

Καμία συνηθισμένη μέθοδος πειραματισμού δεν έχει εφαρμοστεί ποτέ στην αστρονομία, γιατί πολύ απλά είναι επιστήμη της παρατήρησης (βλέπε εδώ) και όχι των πειραμάτων.

Δυστυχώς, σήμερα η κοινή γνώμη δίνει μεγαλύτερη έμφαση στις πειραματικές μεθόδους, ξεχνώντας ίσως ότι η επιστημονική επανάσταση ξεκίνησε από την αστρονομία. Και νομίζω ότι στην προσπάθεια μας να εντοπίσουμε ανώτερες συνειδήσεις στο σύμπαν (όπως αυτής του Θεού/Δημιουργού ή των αγγέλων, σύμφωνα με την Βίβλο) βρισκόμαστε στην ίδια σχεδόν θέση με την αστρονομία, μιας και δεν μπορούμε να πραγματοποιήσουμε πειράματα πάνω τους. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μάθουμε μέσα από τις θεωρούμενες παρεμβάσεις τους στα ανθρώπινα πράγματα. Αν απορρίψουμε την πληροφορία ύπαρξης αυτών των ανώτερων μορφών ζωής, όπως αυτή μας έχει δοθεί μέσω της Βίβλου, τότε αυτό θα ήταν άκρως αντιεπιστημονικό, διότι πληροφορίες πολύ ποιο αβάσιμες, όπως η θεωρία της εξέλιξης για παράδειγμα, έχουν τύχη ευνοϊκότερης μεταχείρισης. Υπάρχει το σοβαρό ενδεχόμενο να μην χρειαζόταν να κάνουμε αυτή τη συζήτηση σήμερα, αν είχε διατεθεί έστω το 1/10 του επιστημονικού χρόνου για να ΑΠΟΔΕΙΧΘΕΙ η ύπαρξη του Θεού απ’ ότι έχει διατεθεί για να βρεθούν αποδείξεις για το ακριβώς αντίθετο. Πράγμα το οποίο όμως ακόμα δεν έχει συμβεί, παρά τις προσπάθειες κάποιων να ερμηνεύσουν λανθασμένα τις επιστημονικές δηλώσεις ορισμένων έγκριτων επιστημόνων, όπως αυτήν την τελευταία του Χόκινγκ.

Ας μη ξεχνάμε, πως βα­σι­κή αρ­χή σε κά­θε ε­πι­στή­μη εί­ναι η ορ­θο­λο­γι­κή τα­ξι­νό­μη­ση του α­ντι­κει­μέ­νου που ε­ξε­τά­ζει και α­να­λύει. Ωστό­σο, προ­τάσ­σε­ται ο ε­ντο­πι­σμός του ε­πι­στη­μο­νι­κού α­ντι­κει­μέ­νου και η προ­ε­τοι­μα­σία του ε­ρευ­νη­τι­κού πε­δίου. Αμέ­σως με­τά έρ­χε­ται και παίρ­νει θέ­ση η τα­ξι­νό­μη­ση. Το ερώτημα όμως τώρα είναι: Πόσο εξοικειωμένοι είμαστε με το ερευνητικό «αντικείμενο» που λέγεται «ύπαρξη Δημιουργού»; Έχουμε λάβει υπόψη μας όλες τις σχετικές παραμέτρους που θα μας δώσουν τα στοιχεία που απαιτούνται για αυτήν την έρευνα; Έχει αξιολογηθεί με την ίδια ορθολογική διαδικασία και το μήνυμα που παρέχει η Βίβλος;

(…η συνέχεια στο αρχείο)

Advertisements

09/09/2010 - Posted by | Κοινωνικά | , , , ,

12 Σχόλια »

  1. Αυτό που γράφεις:

    «αν απορρίψουμε την πληροφορία ύπαρξης αυτών των ανώτερων μορφών ζωής, όπως αυτή μας έχει δοθεί μέσω της Βίβλου, τότε αυτό θα ήταν άκρως αντιεπιστημονικό…»
    » Υπάρχει το σοβαρό ενδεχόμενο να μην χρειαζόταν να κάνουμε αυτή τη συζήτηση σήμερα, αν είχε διατεθεί έστω το 1/10 του επιστημονικού χρόνου για να ΑΠΟΔΕΙΧΘΕΙ η ύπαρξη του Θεού απ’ ότι έχει διατεθεί για να βρεθούν αποδείξεις για το ακριβώς αντίθετο»

    είναι όλο το νόημα.

    Έχω διαπιστώσει ότι ΣΗΜΕΡΑ [διότι δεν θα ασχοληθώ με ιστορίες του περασμένου αιώνα και του μεσαίωνα] οι δογματικοί βρίσκονται από την πλευρά των «πανεπιστημόνων του ορθού λόγου» και όχι από την πλευρά των ένθεων.

    Η κακομεταχείριση που υφίσταται ο ορθός λόγος στις μέρες μας με το πρόσχημα μιας σαθρής αρχαιολατρείας θα εξανάγκαζε τον Αριστοτέλη να εκφραστεί με νοήματα Πυθίας για να προστατεύσει τη θεωρία του.
    Οποτε βρεις καιρο διάβασε και το σχόλιο του χρηχα που έχω αναρτήσει.

    Η αθεία είναι εύκολη, αβασάνιστη και διαχειρίσιμη.
    Τραβάς απλά μια μονοκοντυλιά και νομίζεις ότι καθάρισες.
    Αυτά φυσικά ώσπου να στρίψεις στη γωνία και να συναντήσεις το θάνατο.
    Αντίθετα η προσπάθεια διερεύνησης του θείου, είναι πολύ πιο δύσκολος δρόμος.
    Και νομίζω δεν είναι για όλους.
    Το ίδιο ισχύει και για το δίπολο διεθνισμού/πατριωτισμού.
    Εξ ου πάντρεμα κατά ζεύγη.

    Σχόλιο από αλλενάκι | 09/09/2010 | Απάντηση

    • Το διάβασα το σχόλιο και βρίσκω πως κάπως έτσι θα εκφράζονταν και εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι απ’ όλο τον πλανήτη… Αυτός ο προβληματισμός είναι ό,τι ποιο φυσιολογικό υπάρχει, και άκρη μπορεί να βρεθεί, αρκεί να μη χάσει ο άνθρωπος το μέτρο στην αναζήτησή του και να μη χάσει επίσης τον …δρόμο!

      Σκέψου πόσες ερωτήσεις είχαμε -για απλά πράγματα- όταν ήμασταν παιδιά και πόσες απαντήσεις πήραμε που μας έχουν κάνει σήμερα ισορροπημένους (ελπίζω) ενήλικους. Αν παραμείνουμε σε ισορροπία (μεγάλη υπόθεση) και έχουμε την ικανότητα να αξιολογούμε σωστά τις πηγές πληροφόρησης, τότε έχουμε να μάθουμε ακόμα ποιο σύνθετα και ποιο ενδιαφέροντα πράγματα. Απαραίτητη προϋπόθεση όμως είναι, το σωστό κίνητρο!

      Σχόλιο από Alkimos | 09/09/2010 | Απάντηση

      • H γενναιότερη κουβέντα που διάβασα αυτές τις μέρες ήταν από ένα εκ πεποιθήσεως άθεο και μάλλον μαρξιστικής σχολής σχολιαστή σε μια συζήτηση στο αντινιους.
        [οι απόψεις αγνωστικισμού, αθρησκείας και αθείας συνοδεύνται στο 90% των περιπτώσεων από άγονο μαρξισμό]
        Μίλησε για αναπηρία του και ότι νοιώθει κάποια ζήλεια για το έλλειμμά του σε πνευματική εμπειρία ή βίωμα, αυτού του είδους φυσικά.
        Δεν ειρωνευοταν, μάλλον ήταν ειλικρινής.
        Σπάνια περίπτωση.
        Δεν είμαι αγνωστικίστρια ούτε άθεη, αλλά δεν τον θεωρώ ανάπηρο.
        Απλά δεν έχει ανέβει ένα επίπεδο συνείδησης παραπάνω, ή το έχει ανέβει αλλά το έχει προσπεράσει.
        Οι λόγοι που μπορεί να το έχει προσπεράσει είναι πολλοί.
        Γνωρίζω να πω αρκετούς από αυτούς, όχι μόνο έναν ή δύο.

        Αυτός όμως γιατί θεωρεί ανάπηρο τον εαυτό του;
        Σε ένα χρονο από σήμερα θα λέει τα ίδια;
        Θα έχει μείνει στάσιμος; Θα ήταν ενδιαφέρον να μαθαίναμε.

        Όταν ψάχνουμε για τα κίνητρα έχουμε κιόλας αποδεχθεί την προϋπόθεση, ότι δλδ διερευνούμε κάτι υπαρκτό, με σκοπό να το ορίσουμε και να το μετρήσουμε.
        Διαφορετικά δε θα γινόταν αυτή η φασαρία χιλιάδες χρόνια τώρα.
        Η επιστήμη θέλει να μετρησει τη συνείδηση, το πνεύμα, την αντίληψη ή την ύπαρξη της ψυχής με τις γνωστές μονάδες μέτρησης.
        Εδώ έχουμε κιόλας ένα πρώτο έλλειμμα φαντασίας και εφευρετικότητας, άρα πνευματικότητας.

        Αν θα ήμαστε ικανοί να βρούμε την κατάλληλη μονάδα μέτρησης της πνευματικότητας θα είχαμε περισσότερες ελπίδες να την προσεγγίσουμε και να τη μορφοποιήσουμε.

        Σχόλιο από αλλενάκι | 10/09/2010 | Απάντηση

        • Γιατί να μη τολμήσουμε λοιπόν Αλλενάκι να χρησιμοποιήσουμε ως μονάδα μέτρησης την Βίβλο; Τι έχουμε να χάσουμε;
          Επειδή το έχω κάνει και την θεωρώ ως «κλειδί γνώσης και κατανόησης», γι αυτό την συνιστώ ανεπιφύλακτα. Επειδή όμως η δική μου προτροπή δεν έχει σίγουρα κάποια ιδιαίτερη βαρύτητα, γι αυτό παραπέμπω σε κάποια δήλωση του Βίκτωρ Ουγκώ:
          «Υπάρχει ένα βιβλίο που περιλαμβάνει όλη την σοφία των ανθρώπων, βιβλίο που φωτίζεται από την Θεία Διάνοια, που η ανθρωπότητα με σεβασμό αποκαλεί η Βίβλος. Να γνωρίζεται ότι το πιο φιλοσοφικό, το πιο λαϊκό, το μόνο αιώνιο βιβλίο είναι η Βίβλος».

          Σχόλιο από Alkimos | 10/09/2010 | Απάντηση

          • Συμφωνώ Άλκιμε.
            Βέβαια δεν είναι εύκολη η μελέτη της, προϋποθέτει απεμπλοκή απο στεγανά και κυρίως να πας προς τα εκεί όταν θα νοιώσεις έτοιμος, όχι κατόπιν δοτής εντολής ή βεβιασμένα [στην Καινή Διαθήκη αναφέρομαι].

            Σχόλιο από αλλενάκι | 11/09/2010 | Απάντηση

  2. Δύσκολο θέμα για να αναπτυχθεί μέσω μίας ανάρτησης και ανταλλαγής σχολίων.
    Πρόκληση και πρόσκληση όμως, που χαίρει της ευγενεστέρας προσέγγισης που έχω συναντήσει σε σχέση με παρόμοιες συζητήσεις αλλού.
    Όσα γράφεις είναι λογικά, αν και εμπεριέχουν αντιφάσεις, που είναι και το ζητούμενο σε έναν διάλογο.
    Δεδομένου του ότι η Βίβλος αποτελείται από κείμενα που προέρχονται κυρίως σε «εξ’ αποκαλύψεως» και αφηγηματικά δεδομένα, τα καθιστά ελεγχόμενα ως προς την «επιστημονική» τους αρτιότητα. Πράγμα που σημαίνει ότι θα έπρεπε διάφοροι κλάδοι της επιστήμης να αναμιχθούν, που αυτόματα θα προσέβαλε τους δημιουργούς της.
    Όσον αφορά το γιατί η επιστήμη δεν έχει ασχοληθεί έστω και στο 1/10 για να πειραματισθεί να αποδείξει την ύπαρξη του Θεού, απαντάται εύκολα από την ίδια την παρουσίαση της Βίβλου ως ο λόγος του Θεού.
    Θεωρείται κάτι δεδομένο και αιώνιο χωρίς να χρειάζεται απόδειξη και αναγορεύει ως προσβλητικό προς τον Θεό, την οποιαδήποτε προσπάθεια αντι-λόγου.
    Άρα δεν μπορεί η επιστήμη να χρησιμοποιήσει μία παραδοχή για να ξεκινήσει να ερευνά και να χτίσει έρευνα σε μία ύπαρξη ανωτάτης συνειδητότητας που την παρουσίασαν πρώτη φορά κάποιοι θνητοί άνθρωποι.
    Θα μου πεις πως κάνει το αντίθετο χρησιμοποιώντας την παραδοχή ότι δεν υπάρχει θεός. Μα μου φαίνεται ότι δεν ξεκινά από αυτό το σημείο, αλλά ερευνά την φύση ως οντότητα απτή και ερευνήσιμη προκειμένου να φθάσει, μέσα από την κοντόφθαλμη πολλές φορές προσέγγιση, κάποια στιγμή στην αιώνια απάντηση.
    Έχει τεράστια διαφορά η απλή ανάγνωση της Βίβλου, που θα πρέπει να μελετηθεί, από τον υποψήφιο κατακριτή, από την άνευ όρων αποδοχή της από τον πιστό.
    Δύο άκρα που θα παραμείνουν εσαεί εγκλωβισμένα στα ίδια αδιέξοδα ενώ νομίζουν ότι καλύφθηκαν από την αμετροέπειά τους.
    Ο άνθρωπος πάντα θα έχει ανάγκη να ανήκει κάπου πνευματικά διότι νομίζει ότι δεν μπορεί να σταθεί όρθιος μόνος του, ιδιαίτερα απέναντι στον θάνατο.
    Κάποιοι το κατάφεραν χωρίς μεταφυσική και θρησκείες.
    Δύσκολο πράγμα να τιθασεύσεις το μυαλό και την σκέψη, και μάλιστα σε έκτακτες συνθήκες.
    Οι επιλογές του ανθρώπου πάντα θα είναι μεταξύ των θρησκειών, της ελεύθερης σκέψης και στοχασμού αλλά δυστυχώς και της ανοησίας.
    Το να μην πιστεύει κάποιος στις θρησκείες δεν τον κάνει αυτόματα άθεο.
    Η απόπειρα επικοινωνίας με κάτι ανώτερο είναι προσωπικό βίωμα με διαφορετικές αφετηρίες, για αυτό και το τσουβάλιασμα, συνήθειά μας, είναι κατακριτέο.
    Εν τέλει, ο καθένας μπορεί να πιστεύει ή απλά να ψάχνει και να θεωρεί, αρκεί να μην εμποδίζει, κατακρίνει, ή προσπαθεί να πείσει τον άλλον με αφορισμούς και ματαιοδοξία.
    Τέλος, στο αρχικό ερώτημα-τίτλο της ανάρτησης, θεωρώ ότι δεν υπάρχει απάντηση, μέχρι να υπάρξει, μάλλον ποτέ.
    Όπως καταλαβαίνεις δεν είμαι επιστήμονας άρα και ελέγχεται και η αρτιότητα του λόγου μου όταν αναφέρομαι σε αυτήν.

    ΥΓ. Ένας βασικός παράγοντας που διέπει την όλη αναζήτηση είναι, και θα είναι πάντα, η ποιότητα και οι σκοποί των ερευνητών και των πιστών.

    Σχόλιο από ο νοών...νοείτω | 09/09/2010 | Απάντηση

    • Θεωρώ φίλε μου πως στο υστερόγραφό σου βρίσκεται όλη η ουσία της υπόθεσης: Στα ΚΙΝΗΤΡΑ!!!
      Δεν υπάρχει μεγαλύτερος εχθρός στην οποιαδήποτε έρευνα, από την ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗ. Ακολουθούν κατά πόδας η μεροληψία, και η σκοπιμότητα και κατόπιν έρχονται η ιδεοληψία και η …ανοησία.
      Πιστεύω πως οποιοσδήποτε εχέφρων άνθρωπος θα καταφέρει να καταλήξει σε πολύ συγκεκριμένα συμπεράσματα, σχετικά με τον κόσμο που μας περιβάλει και όλα τα θαυμάσια της φύσης, αρκεί να βάλει σε λειτουργία τις ικανότητες αυτές οι οποίες τον κάνουν να ξεχωρίζει από όλα τα άλλα ζωντανά πλάσματα. Κάνοντας όμως πάντα τις σωστές επιλογές σε ότι αφορά τις πηγές των πληροφοριών και μη αποκλείοντας σίγουρα από αυτές τις πηγές την Βίβλο, μόνο και μόνο επειδή ορισμένοι επιτήδειοι την έχουν απαξιώσει. Ποτέ δεν θα αγνοούσαμε πιστεύω το έγγραφο μιας διαθήκης, η οποία θα μας καθιστούσε κληρονόμους μιας μεγάλης περιουσίας, επειδή βρέθηκε κάποιος ο οποίος θέτει υπό αμφισβήτηση την φερεγγυότητα αυτού του εγγράφου. Θα κάναμε πιστεύω τα πάντα προκειμένου να μάθουμε την αλήθεια.
      Κανείς, ποτέ στην Ιστορία, δεν έθεσε το ζήτημα της ύπαρξης του Θεού υπό αμφισβήτηση. Από τη στιγμή όμως που το θέμα αυτό τέθηκε, τότε άρχισε αποδεδειγμένα η κατάρρευση και όχι η ανόρθωση του ανθρώπου. Αυτό που θα έπρεπε τώρα λογικά να τεθεί υπό εξέταση είναι, τα ΚΙΝΗΤΡΑ αυτών που έριξαν στο τραπέζι ένα τέτοιο θέμα. Θα εκπλαγούν όσοι τολμήσουν να ανασκαλέψουν το ζήτημα αυτό, διότι αυτό που θα βγει στην επιφάνεια είναι σίγουρα μια ιδιότητα: Η ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ!
      Ναι! Η σκοπιμότητα, διότι κατάφερε να προκαλέσει μεγάλες ρωγμές στον τομέα της ηθικής, της κατανόησης, της αντίληψης, στην ψυχοσύνθεση του ανθρώπου, και με μια ποιο γενική έννοια στην κοινή ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ των ανθρώπων. Αξίζει να σημειωθεί πως η ετυμολογία της λέξης συνείδηση, είναι: «Αντίληψη του έξω κόσμου σε σχέση με το εγώ». Από τη στιγμή λοιπόν που κάποια ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ κατάφεραν να προβάλουν το ενδεχόμενο μη ύπαρξης Δημιουργού, αυτό προκάλεσε την «διάσπαση της κοινής συνείδησης» των ανθρώπων. Ποια λέγεται ότι είναι η ποιο αποτελεσματική στρατηγική κυριαρχίας; Δεν είναι το «διαίρει και βασίλευε». Ε, αυτός λοιπόν ήταν ο ΣΚΟΠΟΣ.
      Ας ψάξει τώρα ο ειλικρινής και οξυδερκής ερευνητής να βρει ποιος ή ποιοι είναι οι ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΟΙ, και με συναίσθηση ευθύνης, πρώτα απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό, να αναζητήσει τον δρόμο (που του φράξανε) ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.
      Και ας μη ξεχνάμε αυτό που είχε πει κάποτε ο George Braque: «Η αλήθεια υπάρχει [και πάντα υπήρχε]. Το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί». Και στην προκειμένη περίπτωση το ψέμα έχει μάλλον εφευρεθεί και κάποιοι επιδιώκουν με κάθε μέσω να παρεμποδίσουν την έρευνα της Βίβλου, διότι προφανώς εκεί είναι η αλήθεια. Ας τολμήσουμε να εξετάσουμε και αυτό το ενδεχόμενο. Ας μη ξεχνάμε την …διαθήκη, που αναφέρθηκε στο παράδειγμα λίγο πριν.

      Σχόλιο από Alkimos | 09/09/2010 | Απάντηση

  3. δες εδω (στα γερμανικα) μια ενδιαφερουσα συζητηση με ενα φυσικο και εναν θεολογο για την δημιουργια του κοσμου…

    Σχόλιο από sawas | 10/09/2010 | Απάντηση

    • Πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση και όντως σπάνια, ανάλογα τα όσα έχουμε συνηθίσει να παρακολουθούμε στα ΜΜΕ. Το σημείο όμως που πρέπει να προσέξουμε είναι, το ποια θα πρέπει να θεωρήσουμε έγκυρη πηγή πληροφόρησης. Αν πάρουμε σαν δεδομένο ότι τα πανεπιστημιακά ιδρύματα είναι ικανά να βγάλουν αυθεντίες (θεολόγους ή φυσικούς) που θα μπορέσουν να δώσουν απαντήσεις σε θέματα που αφορούν ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, όπως είναι το: από πού ερχόμαστε, ποιοι είμαστε και που πάμε, τότε αυτό σημαίνει ότι παραβλέπουμε τον παράγοντα που λέγεται ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ και ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ. Η Ιστορία (ιδιαίτερα η σύγχρονη) έχει αποδείξει, πως ο γνώμονας αξιολόγησης θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη το γνωμικό, που λέει: «Ό,τι λάμπει δεν είναι πάντα χρυσός». Προσωπικά πιστεύω πως ο καλύτερος μπούσουλας είναι η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, η οποία είναι όμως διατηρημένη σε μια υγιή κατάσταση και δεν έχει υποστεί …μεταλλάξεις!

      Σχόλιο από Alkimos | 10/09/2010 | Απάντηση

  4. «Το σημείο όμως που πρέπει να προσέξουμε είναι, το ποια θα πρέπει να θεωρήσουμε έγκυρη πηγή πληροφόρησης»

    Συμφωνώ και συμπληρώνω
    Έγκυρη πηγή πληροφόρησης δεν υπάρχει. Η αν θέλεις, η πληροφορίες από όπου και αν προέρχονται είναι εξ ορισμού υποκειμενικές και όχι αντικειμενικές.
    Δηλαδή ακόμα και ο καλύτερος φυσικός, μαθηματικός, θεολόγος αν θέλει να προσεγγίσει αυτό το θέμα έχει έναν περιοριστικό παράγοντα που είναι το εύρος της γνώσης που διαθέτει.
    Πέρα από αυτό έρχονται και άλλοι παράγοντες όπως οι προσωπικές πεποιθήσεις και εμπειρίες όπου επηρεάζουν την κατεύθυνση της έρευνας η της αξιολόγησης των δεδομένων.
    Συν αυτό έρχονται και οι κατευθυνόμενες έρευνες η τα κατασκευασμένα αποτελέσματα τα οποία εξυπηρετούν την μια η την άλλη πλευρά, το ένα η το άλλο συμφέρον.

    Έτσι λοιπόν μένει σε μας μέσα από την πλειάδα των διαφορετικών απόψεων να φιλτράρουμε τις πληροφορίες και να διαλέξουμε αυτήν που μας ικανοποιεί σύμφωνα πάντα με τις δικές μας γνώσεις, εμπειρίες και «στόχους» που έχουμε.

    Πάντως θα συμφωνήσω με τα λεγόμενα του Harald Lesch

    H**p://www.welt.de/wissenschaft/weltraum/article3391503/Warum-Gott-auf-Bonsaigroesse-schrumpft.html

    “Die Theologen haben einen riesigen strategischen Fehler gemacht, als sie anfingen, die Naturwissenschaften auf ihre Wissenslücken hinzuweisen und dort Gott zu verorten. Das ist dumm, denn jeden Tag, wo ein bisschen mehr gewusst wird, schrumpft Gott so Stück für Stück auf Bonsaigröße zusammen.”

    «Οι θεολόγοι κάνανε ένα στρατηγικό λάθος όταν ξεκίνησαν να υποδεικνύουν στους επιστήμονες τα κενά σημεία στην γνώση τους και να τοποθετούν εκεί τον Θεό. Αυτό είναι ανόητο, επειδή κάθε μέρα όπου μαθαίνουμε και κάτι παραπάνω συρρικνώνεται ο Θεός σιγά σιγά σε μέγεθος Bonsai.

    Θυμήσου τις περιπέτειες του Κοπέρνικου και Γαλιλαίου…

    sawas

    Σχόλιο από sawas | 11/09/2010 | Απάντηση

    • Ο παράγοντας που κάνει τους ανθρώπους να έχουν τόσες αποκλείσεις στα συμπεράσματά τους, ακόμη και σήμερα, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, είναι πιστεύω το ότι έχει υποβαθμιστεί ο ρόλος της συνείδησης και έχει υποκατασταθεί από τον προσανατολισμό βάση διάφορων θεωριών ή στόχων. Αυτό όμως σημαίνει ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ, ή αλλιώς απόκλιση ή αλλοίωση. Ας φανταστούμε τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν η κλίση του άξονα της Γης, η οποία προκύπτει λόγω της έλξης της Σελήνης, άλλαζε κατά μόνο μερικές μοίρες, ή αν μεταβαλλόταν απειροελάχιστα η απόσταση της Γης από τον Ήλιο. Οι συνέπειες για την ζωή στη Γη θα ήταν καταστροφικές. Το ίδιο έχει προκύψει από την απόκλιση που έχει συμβεί στην ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ του ανθρώπου. Ο μόνος τρόπος (επιμένω) να επανέλθει στην σωστή της λειτουργία, είναι η μελέτη της Βίβλου και ο εντοπισμός του μηνύματος και των αρχών που περιέχει, ώστε να βοηθηθεί ο άνθρωπος να κάνει τις απαραίτητες αναπροσαρμογές. Κάτι δηλαδή, για να το πούμε απλά, σαν την ζυγοστάθμιση (από τον ειδικό) που κάνουμε στα λάστιχα του αυτοκινήτου μας όταν διαπιστώνουμε «τζόγο» στο τιμόνι.
      Μια διευκρίνιση όμως: Θα ήταν λάθος να συνδέουμε την Βίβλο με κάποιους οι οποίοι έχουν αυτοανακηρυχθεί «εκπρόσωποι του Θεού». Αυτοί έχουν τόση σχέση με τον Θεό όσοι το φώς με το σκοτάδι.
      Μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση στο θέμα που αφορά την αποδοχή της ύπαρξης του Θεού ή μη, έχει κάνει ο Paul C. Vitz, Καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης: Την ανάλυση αυτή θα την βρεις εδώ, στην αυθεντική απόδοση (αγγλικά) και εδώ είναι η απόδοση στα ελληνικά: Η Ψυχολογία του Αθεϊσμού.

      Σχόλιο από Alkimos | 11/09/2010 | Απάντηση

  5. Εξαιρετικό άρθρο Άλκιμε’από τα λίγα στο θέμα που δε φοβούνται να γράψουν τις καθαρές απόψεις. Συμφώνω απόλυτα με το σχόλια για το σκοπό – σίγουρα αυτή η διαμάχη, επιστήμης – θρησκείας, εξυπηρετεί κάποια συμφέροντα.
    Η θρησκεία δεν διδάσκεται, ουτε δωρίζεται – είναι προσωπικό ταξίδι του καθενός μας, μέσω εμπειριών και παιδείας.
    Όπως ξέρεις τα τελευταία χρόνια διαμένω στις ΗΠΑ και είμαι ερευνητής – εδώ υπάρχει μεγάλη διαμάχη για το θέμα (που γίνεται μεγαλύτερη με μερικές αστείες ενορίες που καταφεύγουν σε γελοιότητες) και ιδίως στον επαγγελματικό μου κύκλο είναι πολύ in να είσαι άθεος – να σου πω μόνο ότι ένας συνάδελφος, ωρυόμενος, μου φώναξε ‘ε αν πιστεύεις στο Θεό, τότε δεν είσαι επιστήμονας’!
    Κλείνοντας, ποιο σημαντική είναι η ερμηνεία της Βίβλου, και όχι τα γραφόμενα..στον προαναφερθεντα επιστήμονα του απάντησα σε ανάλογη ερώτηση – μελέτησε τη Γέννεση, και σύγκρινε την με την γεωλογική ιστορία του κόσμου – (μελέτησε, και όχι διάβασε)

    Σχόλιο από Δημήτρης | 17/09/2010 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s