Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Σόρος: Τα χειρότερα έπονται για την Ευρώπη

Άρθρο του George Soros στους FT (*)

Ο κατεξοχήν κερδοσκόπος Τζορτζ Σόρος, θεωρεί ότι η ελληνική κρίση θα είναι μόνο η αρχή για την ευρωζώνη αν η Γερμανία δεν βάλει το χέρι βαθιά στη τσέπη.  

Το Ευρώ σε αδιέξοδο και η Αγγέλα…πέρα βρέχει!

Όπως έγραφε την προηγούμενη εβδομάδα ένας από τους «πατέρες» του ευρώ, ο Ότμαρ Ίσινγκ, η ευρωζώνη είχε ως στόχο την νομισματική ένωση όχι την πολιτική. Οι χώρες μέλη, θέσπισαν μια κεντρική ευρωπαϊκή τράπεζα αλλά δεν απώλεσαν το εθνικό δικαίωμα να αποφασίζουν για τις εκάστοτε φορολογικές ρυθμίσεις. Ήταν μια από τις ρήτρες της Συνθήκης του Μάαστριχτ την οποία και έχει ακολουθήσει πιστά η γερμανική δικαιοσύνη. Η δημιουργία του ευρώ ήταν πρωτότυπη και μοναδική και αυτή τη στιγμή δοκιμάζεται.

Η δημιουργία του κοινού αυτού νομίσματος έχει δομικά προβλήματα. Μια ολοκληρωμένη νομισματική πολιτική προϋποθέτει κεντρική τράπεζα καθώς και ένα υπουργείο Οικονομικών. Η βασική αρμοδιότητα του υπουργείου δεν θα είναι αναγκαστικά η φορολόγηση των πολιτών. Όμως ένα υπουργείο είναι αναγκαίο για την αντιμετώπιση κρίσεων. Σε περίπτωση που το χρηματοπιστωτικό σύστημα καταρρεύσει, η κεντρική τράπεζα θα παρέχει ρευστότητα στην αγορά όμως μόνο ένα υπουργείο μπορεί να λύσει το πρόβλημα της πιστωτικής επιφάνειας (solvency). Αυτό είναι κάτι γνωστό το οποίο όλοι όσοι είχαν συμμετάσχει στη δημιουργία του ευρώ θα έπρεπε να το είχαν ξεκαθαρίσει. Ο κύριος Ίσινγκ παραδέχεται ότι ήταν από αυτούς που πίστευαν ότι «η δημιουργία μιας νομισματικής ένωσης χωρίς πολιτική ένωση ήταν σαν να βάζεις το κάρο πριν το άλογο.»

Η Eυρωπαϊκή Ένωση γεννήθηκε τοποθετώντας το κάρο πριν το άλογο: οι ιδρυτές της έθεσαν περιορισμένους αλλά πολιτικά εφικτούς στόχους και χρονοδιαγράμματα, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι αυτό δεν θα ήταν αρκετό και θα χρειαζόντουσαν να γίνουν και άλλα στην πορεία. Όμως για διαφόρους λόγους, η διαδικασία δεν προχώρησε. Η ΕΕ έχει παγώσει στην παρούσα μορφή και δεν προχωράει.

Το ίδιο ισχύει και για το ευρώ. Η κρίση του 2008 ανέδειξε τα ελαττώματα της δημιουργίας του όταν κάθε κράτος αναγκάστηκε να μεριμνήσει για τη διάσωση των τραπεζών του. Το πρόβλημα του ελληνικού χρέους κλιμάκωσε την κατάσταση. Αν τα κράτη μέλη δεν μπορούν να κάνουν τα επόμενα βήματα, το ευρώ μπορεί να καταρρεύσει.

Η αρχική δημιουργία του ευρώ, όριζε ότι τα κράτη μέλη θα σεβόντουσαν στα κριτήρια της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Όμως οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις σταθερά τα παραβίαζαν. Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, η οποία και εκλέχτηκε πανηγυρικά, αποκάλυψε ότι το έλλειμμα έφτασε στα 12.7% το 2009, σοκάροντας αγορές και Αρχές.

Οι Ευρωπαϊκές αρχές αποδέχτηκαν το ελληνικό πρόγραμμα λιτότητας το οποίο θα μειώσει σταδιακά το έλλειμμα αρχικά κατά 4% αλλά οι αγορές δεν έχουν καθησυχαστεί. Το επασφάλιστρο (risk premium) για τα ελληνικά κυβερνητικά ομόλογα βρίσκεται άνω του 3% οπότε η Ελλάδα δεν απολαμβάνει τα οφέλη της ευρωζώνης. Αν συνεχίσουν τα πράγματα έτσι, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να μη καταφέρει να βγει από το αδιέξοδο. Περισσότερες περικοπές θα επιφέρουν περαιτέρω ύφεση της οικονομίας της, μειώνοντας τις εισπράξεις από τους φόρους και θα αυξηθεί το χρέος σε σχέση με το ΑΕΠ. Δεδομένου αυτού του κινδύνου, αν δεν υπάρξει εξωτερική βοήθεια, το επασφάλιστρο δεν θα επανέλθει στα προηγούμενα επίπεδα.

Η κατάσταση γίνεται χειρότερη από την αγορά των credit default swaps, των ασφαλίστρων κινδύνου δηλαδή, που επηρεάζεται από τους κερδοσκόπους. Αυτού του είδους τα παιχνίδια που παίζονται με τα credit default swaps, μπορεί να ανεβάσουν περαιτέρω τα επασφάλιστρα.

Ως εκ τούτου, για πρώτη φορά το Ecofin, αναγνώρισε την ανάγκη να «εξασφαλίσει την οικονομική σταθερότητα της ευρωζώνης συνολικά». Όμως ακόμα δεν έχουν καταλήξει στον τρόπο δεδομένου ότι οι Συνθήκες δεν έχουν τις απαραίτητες ρήτρες για ένα τέτοιο ενδεχόμενο-αν και το Άρθρο 123 της Συνθήκης της Λισαβόνας θεσπίζει νομική βάση. Η πιο αποτελεσματική λύση θα ήταν να εκδώσουν ευρωομόλογα προκειμένου να αναχρηματοδοτήσουν το 75% πχ του χρέους, δεδομένου ότι η Ελλάδα θα ικανοποιήσει τους στόχους της και η Αθήνα να πρέπει να βρει τα υπόλοιπα χρήματα. Αυτό θα μείωνε σημαντικά το κόστος της χρηματοδότησης.

Κάτι τέτοιο όμως είναι πολιτικά αδύνατο αφού η Γερμανία αρνείται πεισματικά να βάλει το χέρι βαθιά στην τσέπη. Θα πρέπει λοιπόν η ευρωζώνη να αυτοσχεδιάσει.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι αποφασισμένη να διορθώσει τα λάθη του παρελθόντος και χαίρει μεγάλης κοινωνικής αποδοχής. Έχουν πραγματοποιηθεί μαζικές διαδηλώσεις και υπάρχει αντίσταση από το βαθύ ΠΑΣΟΚ, όμως ο κόσμος φαίνεται έτοιμος να δεχτεί τα μέτρα λιτότητας αρκεί να υπάρξει πρόοδος.

Μια αυτοσχέδια λύση θα πρέπει να είναι αρκετή αυτή τη στιγμή για την Ελλάδα όμως τι θα γίνει με την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία και την Ιρλανδία. Αυτές επίσης έχουν ανάγκη. Η Ελλάδα θα σωθεί, το πρόβλημα όμως θα παραμείνει: Ακόμα και αν αυτή η κρίση ξεπεραστεί τι θα γίνει με την επόμενη; Αυτό που χρειάζεται είναι ξεκάθαρο: στενή παρακολούθηση και θεσμικές αλλαγές για βοήθεια με προϋποθέσεις. Μια καλά οργανωμένη αγορά ευρωομολόγου είναι θεμιτή. Η ερώτηση είναι αν υπάρχει η πολιτική βούληση για να προχωρήσουν αυτά τα μέτρα.

(*) FINANCIAL TIMES - by News time

.

Advertisements

22/02/2010 - Posted by | News

1 σχόλιο »

  1. […] (*) FINANCIAL TIMES – by News time – Άλκιμος Archive […]

    Πίνγκμπακ από Σόρος: Τα χειρότερα έπονται για την Ευρώπη « Bananiagr Blog | 23/02/2010 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s