Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Τεχνητή μαύρη τρύπα «τσέπης»

Δημιουργήθηκε η πρώτη «φορητή» μίνι-μαύρη τρύπα πάνω στη Γη.

Black holeΓια πρώτη φορά στον κόσμο, κινέζοι επιστήμονες δημιούργησαν πάνω στη Γη(*) μια ηλεκτρομαγνητική «μαύρη τρύπα τσέπης», διαμέτρου μόλις 22 εκατοστών, η οποία ρουφά το γύρω της φως και το μετατρέπει σε θερμότητα.

Η συσκευή, που προς το παρόν λειτουργεί σε συχνότητες μικροκυμάτων, δηλαδή μόνο με αόρατο φως, μπορεί σύντομα να επεκταθεί έτσι ώστε να παγιδεύει και το ορατό φως, κάτι που θα οδηγούσε πιθανώς σε ένα νέο τρόπο αξιοποίησης της ηλιακής ενέργειας για την παραγωγή ηλεκτρισμού.

Οι «μαύρες τρύπες» στο σύμπαν είναι ασφαλώς γιγάντιες. Αυτή που βρίσκεται στο κέντρο του δικού μας γαλαξία έχει υπολογιστεί ότι έχει μάζα περίπου 3,6 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τη μάζα του ήλιου μας.

Η τεχνητή μαύρη τρύπα «τσέπης» μιμείται τις ιδιότητες της κοσμολογικής μαύρης τρύπας, η έντονη βαρύτητα της οποίας κάμπτει τον περιβάλλοντα χωροχρόνο «ρουφώντας» την πέριξ ύλη. Η αρχική ιδέα προτάθηκε φέτος από τους Εβγκένι Ναριμάνοφ και Αλεξάντερ Κιλντίσεφ του πανεπιστημίου Περντιού των ΗΠΑ. Οι δύο επιστήμονες υποστήριξαν ότι είναι δυνατό να κατασκευαστεί μια συσκευή που να καμπυλώνει το φως προς το κέντρο της, «ρουφώντας» το με παρόμοιο τρόπο.

Την ιδέα ανέλαβαν πολύ γρήγορα να υλοποιήσουν οι Τιε Τζουν Κούι και Τσιανγκ Τσινγκ του Νοτιοανατολικού Πανεπιστημίου του Ναντζίνγκ στην Κίνα. Η συσκευή που έφτιαξαν, αποτελεί μια «μαύρη τρύπα» για τις συχνότητες των μικροκυμάτων. Αποτελείται από 60 ομόκεντρες δακτυλιοειδείς λωρίδες «μετα-υλικών» (τα οποία έχουν στο παρελθόν χρησιμοποιηθεί για να δημιουργηθούν οι λεγόμενοι «μανδύες αορατότητας«) που αποτελούν ένα είδος μεταλλικών «ηλεκτρομαγνητικών αντηχείων».

Όταν ένα ηλεκτρομαγνητικό κύμα πέφτει στη συσκευή, παγιδεύεται, όχι από τη βαρύτητά της, όπως συμβαίνει στις κοσμολογικές μαύρες τρύπες, αλλά από τα ηλεκτρομαγνητικά αντηχεία που επηρεάζουν τα ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία του κύματος. Έτσι το κύμα καθοδηγείται προς τον πυρήνα της «μαύρης τρύπας», απ’ όπου και απορροφάται. Το κύμα δεν ξαναβγαίνει ποτέ από τη «μαύρη τρύπα», καθώς το αόρατο φως που απορροφάται, μετατρέπεται σε θερμότητα. «Εντυπωσιασμένος» δήλωσε ο διάσημος φυσικός Τζον Πέντρι του Ιμπίριαλ Κόλετζ (Imperial College) του Λονδίνου, ο οποίος υπήρξε πρωτοπόρος στη χρήση μετα-υλικών ως μανδυών αορατότητας.

Η επέκταση της συσκευής, ώστε να απορροφά και το ορατό φως, θα είναι πιο δύσκολη, καθώς τα μήκη κύματος του ορατού φωτός είναι πολύ μικρότερα απ’ αυτά των μικροκυμάτων, με συνέπεια να πρέπει και η συσκευή να γίνει πολύ πιο μικρή. Οι κινέζοι επιστήμονες πάντως, δήλωσαν αισιόδοξοι ότι μπορούν να το κάνουν, ίσως μάλιστα μέχρι το τέλος του 2009.

Μια τέτοια συσκευή, αν όντως κατασκευαστεί, μεταξύ άλλων, θα μπορούσε να συλλέγει την ηλιακή ενέργεια σε μέρη όπου η ηλιακή ακτινοβολία είναι πολύ διάχυτη για να εστιαστεί σε μια ηλιακή κυψέλη. Μια οπτική «μαύρη τρύπα» θα ρουφούσε τις ηλιακές ακτίνες και θα τις κατεύθυνε σε μια ηλιακή κυψέλη εγκατεστημένη στον πυρήνα της «μαύρης τρύπας».

Η ανακάλυψη παρουσιάστηκε στο περιοδικό εφαρμοσμένης φυσικής «Applied Physics Letters», σύμφωνα με τo «New Scientist» και το «Nature».

———

(*) Πηγή:“Express.gr” / Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία, βλέπε εδώ: http://arxiv.org/abs/0910.2159v1

***

Σχόλιο:

Η ενέργεια είναι ένα ουσιαστικό μέρος της καθημερινής μας ζωής. Τίποτα δεν θα γινόταν αναμφίβολα χωρίς ενέργεια. Εξαρτόμαστε, καθημερινά, από τις εκατοντάδες των διαφορετικών τρόπων με τους οποίους κάνει αισθητή την παρουσία της. Ταυτόχρονα, πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα σχετίζονται με την εξασφάλιση, διατήρηση και έλεγχο της ενέργειας. Το παράδοξο όμως είναι, πως μολονότι υπάρχει διάχυτη στο σύμπαν, εντούτοις, η επιστήμη δεν έχει καταφέρει ακόμα να βρει τον τρόπο να απορροφήσει, ή αλλιώς αξιοποιήσει, τα αποθέματα αυτής της τεράστιας δεξαμενής, σε έναν ικανοποιητικό βαθμό. Ο άνθρωπος, από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, στρέφεται για τις ανάγκες του αποκλειστικά στα αποθέματα της γης. Οι κάποιες προσπάθειες αξιοποίησης του ηλιακού φωτός, δεν δίνουν, παρά μόνο ένα σχετικά ελάχιστο ποσοστό από αυτό που συνολικά απαιτείται για να καλυφτούν οι ανάγκες μας. «Στρέψου στον ήλιο και θα αφήσεις τις σκιές πίσω σου», λέει εντούτοις μια κινέζικη (και όχι γερμανική όπως εσφαλμένα διατυπώνεται από μερικούς) παροιμία. Μήπως η παραπάνω εφαρμογή σπάει επιτέλους το φράγμα για μια δυναμική στροφή προς τα ανεξάντλητα αυτά αποθέματα; Είναι γνωστό, πως αν η επιστημονική έρευνα γινόταν με σκοπό το κοινό όφελος και όχι από ιδιοτέλεια ή τις όποιες σκοπιμότητες, η ζωή μας θα ήταν σήμερα πολύ διαφορετική.

.

19/10/2009 Posted by | Science | , | 5 Σχόλια

Ο «μπούλης» και ο Καραμανλισμός – Η επαλήθευση μιας πρόβλεψης

Το άρθρο αυτό είναι ένα από αυτά που είχαν διαγραφεί από την Google, στο αρχικό Alkimos archive. Είχε δημοσιευθεί πέρυσι των Σεπτέμβριο, λίγο μετά την Έκθεση της Θεσσαλονίκης.

Στη Θεσσαλονίκη έγινε η αποκαθήλωση του ονόματος Καραμανλή.

Μadame tussaudΗ ΔΕΘ απέδειξε αυτό πού όλοι λίγο πολύ υποψιαζόμασταν: Το Μαξίμου έχει «καταληφθεί» από μια παρέα σοβαροφανών κακομαθημένων «μπούληδων», που η απόσταση που τους χωρίζει από την κοινωνία και την πραγματικότητα είναι μεγαλύτερη από την απόσταση που χωρίζει τη γη απ’ τη σελήνη. Εφαρμόζουν την πολιτική λες και παίζουν «play station» και έχουν πλαισιωθεί από όλους τους λιγούρηδες εξουσιομανής που διέθετε το κόμμα της ΝΔ.

Δεν υπάρχει ουσιαστικά πρωθυπουργός! (Με την έννοια που είχε ο όρος μέχρι πρόσφατα, τουλάχιστον).

Διάλεξαν μόνο οι εν λόγω (τότε) «νεαρούληδες» το ποιο βαρύγδουπο όνομα ανάμεσά τους και τον «βάπτισαν» πρόεδρο του κόμματος, για να ελκύσουν όλους τους ταλαιπωρημένους που άφησε πίσω της η λεηλασία του ΠΑΣΟΚ.

Τα πράγματα όμως δείχνουν τώρα ότι το όνειρο της εξουσίας για την «παρέα» όλο και ξεθωριάζει, γιατί ο «μπούλης» με το …«όνομα» κοντεύει να το βουλιάξει το «σκάφος». Εκεί που τους χάλασε το γλυκό είναι στην κοινωνία, η οποία δεν κοιμάται, όπως αυτοί νομίζουν, αλλά τους έχει πάρει στο μεταξύ χαμπάρι και βλέπω σύντομα να γίνεται το «ντου»

Ας όψονται όμως οι σοβαροί και ικανοί άνθρωποι σ’ αυτό το τόπο, που κάθονται δυστυχώς ανενεργοί και αμέριμνοι στους καναπέδες τους και αφήνουν τους «νταβατζήδες» και τους αεριτζήδες να λυμαίνονται τον τόπο!

***

Σημερινό σχόλιο:

Στο ίδιο «έργο» γινόμαστε πάλι θεατές, με διαφορετικούς όμως τώρα πρωταγωνιστές. Ο καιρός της αποκαθήλωσης της οικογενειοκρατίας έχει έρθει.

Ο δεύτερος «μπούλης», ο Γιωργάκης, με την «παρέα» του, θα το παίξουν κι αυτοί εξουσία, μέχρι να φάνε τα μούτρα τους μπροστά στον πρώτο «σκόπελο» και θα έρθει κατόπιν η σειρά της …«μπούλας». Τα καραγκιοζιλίκια των τριών οικογενειών που πίστεψαν ότι θα διαδεχθούν τους Γκλύξμπουργκ στο «θρόνο»,  θα ολοκληρωθούν, μάλλον, με την …«Κλεοπάτρα» εκ Χανίων (όπως είχε γίνει και με τον οίκο των …Πτολεμαίων).

Η Ελλάδα θα αναγκαστεί τελικά (οικιοθελώς ή με κάποια …εξωτερική βοήθεια) να προσαρμοστεί στη διεθνή πραγματικότητα. Ο καιρός της ανεμελιάς και της αφέλειας έχει τελειώσει οριστικά.

Ο «πασάς» που είχε κακομάθει τα ελληνικά γιουσουφάκια με τα παράνομα χαϊδολογήματα, απειλείται τώρα με καθαίρεση από τον …ποιμαντορικό ΘΡΟΝΟ (!). Ο νέος αφέντης δεν ξέρει από τέτοια… Το σύνθημα τώρα θα είναι: “Arbeit macht frei”.

Η σκληρή πραγματικότητα ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ!

.

13/10/2009 Posted by | Politic | , , , , , | Σχολιάστε

Τι πήγε στραβά με την παγκόσμια οικονομία;

Από άρθρο του Paul Krugman(*)

«Οι οικονομολόγοι σαν σύνολο μπέρδεψαν την ομορφιά των φαινομενικά εντυπωσιακών μαθηματικών με την αλήθεια.»

How Did Economists Get It So Wrong?Είναι δύσκολο να το πιστέψουμε σήμερα, αλλά δεν πάει πολύς καιρός που οι οικονομολόγοι έδιναν συγχαρητήρια ο ένας τον άλλον για τις επιτυχίες του κλάδου. Οι επιτυχίες αυτές – ή έτσι νόμιζαν – αφορούσαν τόσο τη θεωρία όσο και την πρακτική και είχαν ανοίξει μια χρυσή εποχή για το επάγγελμα. Σε ό,τι αφορούσε τη θεωρία, πίστευαν ότι είχαν επιλύσει τις εσωτερικές τους διαμάχες.
.
Έτσι, σε άρθρο του 2008, με τίτλο «Η κατάσταση των Μάκρο» (δηλαδή των μακροοικονομικών, της μελέτης των ζητημάτων που έχουν να κάνουν με τις γενικές εικόνες της οικονομίας, όπως είναι οι υφέσεις), ο Olivier Blanchard του ΜΙΤ, σήμερα επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, δήλωνε ότι «η κατάσταση των μακροοικονομικών είναι καλή». Οι διαμάχες του χτες, προσέθετε, έχουν πάρει τέλος και υπάρχει «ευρεία σύγκλιση οπτικών».

Και σε ό,τι αφορούσε τον πραγματικό κόσμο, οι οικονομολόγοι πίστευαν ότι είχαν τον έλεγχο των πραγμάτων: το «κεντρικό πρόβλημα της αποτροπής των υφέσεων έχει επιλυθεί», διακήρυσσε ο Robert Lucas του Πανεπιστημίου του Σικάγο στην ομιλία του ως πρόεδρος της Αμερικανικής Οικονομικής Ένωσης στο συνέδριο του 2003. Ενώ το 2004, ο Μπεν Μπερνάνκι, πρώην καθηγητής του Πρίνστον, και σήμερα πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας πανηγύριζε για τη ‘Μεγάλη Μετριοπάθεια’ σε ό,τι αφορούσε την εξέλιξη της οικονομίας κατά τις δύο προηγούμενες δεκαετίες, την οποία και απέδιδε εν μέρει σε βελτιώσεις της εφαρμοζόμενης οικονομικής πολιτικής.

(Το πλήρες άρθρο του Paul Krugman, μεταφρασμένο
από τους New York Times, στο αρχείο)
.

08/10/2009 Posted by | Οικονομία | , , , , , | 1 σχόλιο

Τι οδήγησε στη συντριπτική ήττα του Κώστα Καραμανλή;

Η υπόθεση Καραμανλή φανερώνει τα τρωτά σημεία του «συστήματος».

Τα είκοσι χρόνια διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ οδήγησαν την χώρα στην απόλυτη διαφθορά καθώς ανοίχτηκε ο ασκός του Αιόλου, που είναι, τα κατώτερα ένστικτα του νεοέλληνα. Η σήψη είχε φτάσει να είναι ορατή σε όλες τις βαθμίδες της κοινωνίας. Ο δήθεν «εκσυγχρονισμός» αποδείχθηκε τελικά μάστιγα για την κοινωνική, πολιτισμική και εθνική συνοχή. Ο φιλότιμος και υπερήφανος Έλληνας έφτασε να αποτελεί  ένα κακέκτυπο της δυτικής υποκουλτούρας, ανακατεμένο με  ανατολίτικα κατάλοιπα  και οι όμορφες μελαχρινές Ελληνίδες μάνες άρχισαν να εξαφανίζονται, δίνοντας τη θέση τους σε κάποιες …ξανθιές καρικατούρες (τίποτα ενάντια στις γνήσιες ξανθιές, αλλά πιστεύω, πως ό,τι είναι πλασματικό αποτελεί καρικατούρα και όταν γίνεται μάλιστα μαζικά τότε φανερώνει ψύχωση).  Ο χώρος της επιστήμης και της τέχνης ισοπεδώθηκε από τον οδοστρωτήρα της αισχροκέρδειας και της μετριότητας. Η Ελλάδα, από κοιτίδα αξιοπρέπειας, πολιτισμού και λεβεντιάς, έφτασε να αποτελεί το χαμαιτυπείο της Ευρώπης, αφού οι περισσότεροι στο εξωτερικό έχουν ξεχάσει την Ακρόπολη και την Ολυμπία και έχουν κάνει προορισμό τους την Μύκονο και τα …Μάλια της Κρήτης. Η λεβεντομάνα Κρήτη έφτασε να γίνει μάλιστα γνωστή στην Ευρώπη και για έναν άλλο λόγο, για την εξαγωγή μυρωδάτης …φούντας!

Ποιος εχθρός θα κατάφερνε να φέρει μια ποιο αποτελεσματική παρακμή, άρα πτώση του ηθικού φρονήματος, που ήταν πάντα το ποιο ισχυρό οχυρό του Ελληνισμού;

Τα «παλικάρια», που οικειοποιήθηκαν την Εθνική Αντίσταση και την υπόθεση του Πολυτεχνείου, αντί να συμβάλουν στην βελτίωση της Ευρώπης, άνοιξαν αντίθετα την κερκόπορτα στο οχυρό του Ελληνισμού, αφήνοντας τη χώρα εκτεθειμένη στην εισβολή της μολυσματικής παρακμής της Δύσης.

Σ’ αυτή την κατάσταση παρέλαβε την χώρα ο …ρομαντικός πατριώτης Κώστας Καραμανλής. Την ώρα που η κοινωνική εξέγερση ήταν προ των πυλών. Ναι, κοινωνική εξέγερση, διότι η επίδραση από  το «μεθυστικό ποτό» του εκσυγχρονισμού είχε αρχίσει να περνάει στους ποιο σοβαρούς Έλληνες, οι οποίοι είχαν αρχίσει να αντιλαμβάνονται το πλιάτσικο και ήταν έτοιμοι τώρα να λυντσάρουν τους κλέφτες του Χρηματιστηρίου. Είχαν αρχίσει να καταλαβαίνουν ότι κάτι δεν πάει καλά με τα Δημόσια Έργα και τις επιδοτήσεις της Ε.Ε. και κάπου είχαν κουραστεί με τα …τσιφτετέλια  στην παραλιακή, καθώς διαπίστωναν ότι η «ευημερία» τους ήταν μάλλον εικονική, ενώ κάποιοι πρώην ξυπόλυτοι έγιναν πολιτικοί και τώρα τρώνε με χρυσά κουτάλια.

Αυτή ήταν μια έκρυθμη και επικίνδυνη κατάσταση, και οι σειρήνες του συστήματος είχαν πάρει φωτιά… κάτι έπρεπε να γίνει και μάλιστα ΑΜΕΣΑ!

Την λύση έδωσε ο φρέσκος αέρας του «σεμνά και ταπεινά», του ρομαντικού Κώστα Καραμανλή, ο οποίος εξάγγειλε τότε «μηδενική ανοχή και πάταξη της διαφθοράς». Το «σύστημα» είδε σ’ αυτόν, τον «πυροσβεστήρα», με τον οποίο θα έσβηνε –προσωρινά- την φωτιά της ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗΣ.

Ποτέ δεν παραδίδεται όμως το σκήπτρο της εξουσίας εν λευκώ. Οι απαραίτητες συμφωνίες είχαν κλειστεί στο παρασκήνιο, οι εκατέρωθεν υποσχέσεις και δεσμεύσεις είχαν επίσης δοθεί και τα ανάλογα άτομα έπρεπε να καταλάβουν θέσεις κλειδιά, όπως και έγινε. Τα μέτρα ασφαλείας όμως του «συστήματος» επιβάλουν πέραν των θεμιτών και κάποια αθέμιτα μέτρα και αυτά είναι η μυστική παρακολούθηση των «οργάνων», ώστε να υπάρχει έλεγχος. ‘Όλα είχαν μελετηθεί και εφαρμοστεί …καλά. Τίποτα δεν φανέρωνε τότε αυτό που θα επακολουθούσε.

Ο έλεγχος της «εύρυθμης» κατάστασης του νέου κυβερνητικού σχήματος φράκαρε, έναν χρόνο περίπου μετά τις εκλογές του 2004, σε κάποιο πρόσωπο που λεγόταν Γιώργος Κορωνιάς.

Σας προκαλεί έκπληξη, έτσι δεν είναι;

Είναι γεγονός πως το όνομα του συγκεκριμένου ανθρώπου είχε συνδεθεί από τα ΜΜΕ και την αντιπολίτευση, με τον αντίστροφο ακριβώς ρόλο, και εντούτοις. Ο άνθρωπος αυτός –χωρίς να επιχειρώ εδώ να τον ηρωοποιήσω- τολμά να εμφανιστεί τον Φεβρουάριο του 2005 στο Μέγαρο Μαξίμου (ίσως από υπέρμετρη ματαιοδοξία, διότι πίστευε πως είχε πέσει ένας άσσος στα χέρια του) και φανερώνει στον Γιάννη Αγγέλου και τον Γιώργο Βουλγαράκη την «ανακάλυψή» του, που αφορούσε την υπόθεση των υποκλοπών…

Αυτή η συνάντηση απέβη μοιραία για τον τόπο, για τον Κώστα Καραμανλή και για την Νέα Δημοκρατία, και έφερε στην επιφάνεια την πραγματικότητα, που όλοι λίγο πολύ υποψιαζόμασταν: την χειραγώγηση της πολιτικής.

Το τι συνέβη μετά, είναι σε όλους γνωστό. Τα τσακάλια στο περιβάλλον του Κώστα Καραμανλή «ξεσάλωσαν», μιας και είχαν απαλλαχτεί τώρα από την παρακολούθηση του Μεγάλου Αδερφού. Τα μυαλά του ίδιου του Κώστα Καραμανλή πήραν αέρα και άρχισε να βλέπει τον εαυτό του κάτι μεταξύ …Μέγα Αλέξανδρου και Ελευθέριου Βενιζέλου, ενώ οι επιτήδειοι που ήταν κοντά του, άρχισαν να φτιάχνουν …κομπόδεμα. Η ανικανότητα, η μετριότητα και η διαφθορά των λεγόμενων πολιτικών, έγινε τότε φανερή σε όλο της το μεγαλείο.

Στο παρασκήνιο όμως, τα «γεράκια», πέραν του Ατλαντικού, που είχαν χάσει στο μεταξύ τον έλεγχο, δεν άφησαν τα πράγματα έτσι, δεν παραιτήθηκαν. Ξεκίνησαν συστηματικά την αποδόμηση του «σωτήρα».

Όλα σχεδιάστηκαν καλά και …αποτελεσματικά. Τα έντεχνα σχεδιασμένα σκάνδαλα διαδέχτηκαν το ένα το άλλο, το Σκοπιανό πρόβλημα φούντωσε,  οι «παρενοχλήσεις» των Τούρκων στο Αιγαίο εντάθηκαν, ο Ομπάμα αναβαθμίζει τον ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή και η Ελλάδα περιθωριοποιείται διεθνώς. Στην κυβέρνηση Καραμανλή επικρατεί ξαφνικά πανωλεθρία και ο ίδιος αρχίζει να βλέπει με λαχτάρα την πόρτα εξόδου. Από την άλλη, η εσωτερική προπαγάνδα των ΜΜΕ δίνει και παίρνει, ώστε να πειστεί ο λαός ότι …κινδυνεύει. Σε τέτοιο σημείο είναι μάλιστα αποτελεσματικοί, που κάνουν το 44% περίπου των Ελλήνων να ζητωκραυγάζει  σήμερα, ως νέο «σωτήρα», τον χθεσινό …Γιωργάκη.

Ίσως τα ανωτέρω να φαίνονται σε κάποιους ως παρατραβηγμένο «σενάριο», αλλά σας πληροφορώ, ότι δεν απέχουν  πολύ από την αλήθεια. Το μόνο που χρειάζεται για να το διαπιστώσει κανείς αυτό, είναι να αντιμετωπίσει την «πληροφόρηση» με σκεπτικισμό και να διασταυρώνει τις πληροφορίες, χωρίς να διστάζει να έρθει αντιμέτωπος ακόμα και με αυτά που κάποιοι χαρακτηρίζουν …συνομωσιολογίες. Ας μη ξεχνάμε, πως είναι δυνατόν να ανακαλύψει κάποιος θησαυρούς, ακόμα και ανάμεσα στα …σκουπίδια.

 Η σημερινή πραγματικότητα όμως δεν μπορεί να παραβλεφθεί: Οι χθεσινοί διαφθορείς της ελληνικής κοινωνίας είναι πάλι εδώ, με «νωπή λαϊκή εντολή», ώστε να λεηλατήσουν ό,τι απέμεινε.

Οι πιθανότητες να δει η χώρα αυτή «άσπρη μέρα», είναι τώρα ποιο ελάχιστες απ΄ότι ποτέ.

Αν η ελπίδα που έκανε ο Ομπάμα να αναδυθεί στις καρδιές των ανθρώπων -όλου του πλανήτη- φτάνει να εξανεμίζεται πριν περάσει καν ένας χρόνος, η ελπίδα αυτών που πίστεψαν στον νέο «σωτήρα», στον τόπο μας, πολύ φοβάμαι, ότι θα εξανεμιστεί πριν ολοκληρωθούν καν οι περιβόητες «εκατό ημέρες».

ΣυμπέρασμαΗ πολιτική πνέει τα λοίσθια! Έχει αποτύχει παταγωδώς σε διεθνές επίπεδο και τα σχέδια της «Νέας Τάξης» έχουν πλέον ξεσκεπαστεί. Μολονότι όμως οι λαοί σήμερα λογικά ξέρουν, η διαφθορά έχει γίνει τρόπος ζωής, καθώς προσπαθούν με νύχια και με δόντια να ικανοποιήσουν τα όνειρα που τους ενέπνευσε το δυτικό μοντέλο «ευημερίας», μιας και βλέπουν να απομακρύνεται με βήμα ταχύ η πραγμάτωσή τους… Ο Έλληνας, στη μεγαλύτερη πλειοψηφία του, με κυρίαρχη τάση την επιδίωξη του εφήμερου κέρδους, δεν διστάζει να δώσει «ψήφο εμπιστοσύνης» στον πρώτο τυχόντα που θα του υποσχεθεί έναν -ουτοπικό- παράδεισο. Το «Τέλος της Ιστορίας» του Φράνσις Φουκουγιάμα είναι εδώ, όχι όμως με τον τρόπο που αυτός το είδε μετά την πτώση του ανατολικού μπλοκ, αλλά λόγω φθοράς της κάθε υγιούς ιδεολογίας και μετάλλαξής τους σε…κυνήγι του ανέμου!

***

Σχετικά άρθρα:
Ακμή και παρακμή του εκσυγχρονισμού
Στις υπηρεσίες των ΗΠΑ
Κύκλωμα υποκλοπών σε κινητά πολιτικών
Ο πόλεμος των υποκλοπών και το ελληνικό ECHELON
Από τον Μπερλινγκουέρ στον Γκίντενς

.

06/10/2009 Posted by | Politic | , , , , , | 26 Σχόλια

Γιατί διευκολύνει ο Καραμανλής τον Παπανδρέου;

«Στρώνουν χαλί;»

…όμως ,«πεπρωμένο φυγείν αδύνατον» έλεγαν οι αρχαίοι.Με όλες τις «διαψεύσεις» και «εξηγήσεις» που δίνονται από το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης αναφορικά με το ύψος του (επίσημου και «κρυφού») δανεισμού, τη διαμόρφωση μέχρι το τέλος του έτους του χρέους, αλλά και το ολοένα… «ανεπαισθήτως» αυξανόμενο έλλειμμα, ως ποσοστό του ΑΕΠ (μέχρι και 8% δεν αποκλείει να φτάσει τον Δεκέμβρη ο κ. Παπαθανασίου, ίσως και πάνω από 10% εκτιμούν άλλοι…), αυτό που καταλαβαίνει σε γενικές γραμμές ο ψηφοφόρος της ερχόμενης Κυριακής είναι πως τα πράγματα είναι χειρότερα από όσο άσχημα τα περιέγραψε και τα περιγράφει ο κ. Καραμανλής.

Το… περίεργο είναι πως όταν η αντιπολίτευση περιέγραφε πριν από μήνες κάπως έτσι (αλλά… καλύτερα από ό,τι το κάνει τώρα η κυβέρνηση!) τα πράγματα, είδε στην προεκλογική εκστρατεία για τις ευρωεκλογές να λοιδορείται ως «πράσινα παπαγαλάκια»! Ολοι θυμούνται την όχι και τόσο πειστική και εύστοχη διαφημιστική εκείνη εκστρατεία της Ν.Δ. και δεν μπορεί παρά να απορούν πώς εκείνα που καταγγέλλονταν ως «ψεύδη» που διέδιδαν τα «πράσινα παπαγαλάκια», μετατρέπονται τώρα σε λόγο δικαιολόγησης της απόφασης του πρωθυπουργού να πάμε σε πρόωρες εκλογές. Από τον… γαλάζιο πρωθυπουργό…

Είναι δυνατόν μέσα σε τρεις μήνες η κατάσταση να άλλαξε τόσο δραματικά – για να μην πούμε πώς μπορεί να άλλαξε σε λιγότερο από ένα εξάμηνο απ’ όταν ο υπουργός Οικονομίας «προέβλεπε» το έλλειμμα να φθάσει «το πολύ» το 3,5% του ΑΕΠ; Από τότε που εκτινάσσοντας τον φετινό δανεισμό από το αρχικώς προϋπολογισθέν κοντά στα 40 δισ., πάνω από τα 50 και αργότερα τα 55 («για να ’χουμε ένα μαξιλάρι ασφαλείας…»), πώς στην ευχή μέχρι να πεις κύμινο φθάσαμε κοντά στα 60 δισ.; Και αυτά δεν τα λένε τίποτε «πράσινα παπαγαλάκια», τα λένε και τα παραδέχονται (με διάφορες «ερμηνείες») οι ίδιοι και αποδεικνύονται από τα επίσημα στοιχεία…

Θα ’λεγε κανείς πως προεκλογικά η Ν.Δ. διά των προεκλογικών θέσεών της κάνει… ό,τι της περνάει από το χέρι για να «διευκολύνει» τον πιθανό αυριανό πρωθυπουργό Παπανδρέου στο να καταφύγει στο πασίγνωστό μας «παραλάβαμε καμένη γη» και μάλιστα να το πράξει με την ασφάλεια πως αυτό δεν το λέει ο ίδιος, το… ομολογούσε η απερχόμενη κυβέρνηση από την προεκλογική ακόμη περίοδο! Λες και θέλει να του στρώσει το χαλί, για να… υπαναχωρήσει από τις προεκλογικές σχετικά αισιόδοξες προοπτικές που ήθελε να δημιουργήσει!

Περίεργα πράγματα.

(…περισσότερα επ’αυτού στο “news time”)

.

01/10/2009 Posted by | Politic | , , , , , | 2 Σχόλια