Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

ΗΠΑ: Γιατί δεν αγγίζει ο Ομπάμα τις τράπεζες;

“Υπερβολικά μεγάλες για να καταρρεύσουν”

fat-capitalistΟι ΗΠΑ απέτυχαν να διορθώσουν τα προβλήματα στο τραπεζικό σύστημα μετά την πιστωτική κρίση και την κατάρρευση της Leheman Brothers σύμφωνα με τον βραβευμένο με Νόμπελ οικονομολόγο Τζόζεφ Στίγκλιτζ.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε χθες στο Bloomberg, ο κ. Στίγκλιτζ τόνισε ότι «στις ΗΠΑ και σε πολλές άλλες χώρες, οι “υπερβολικά μεγάλες για να καταρρεύσουν” τράπεζες έχουν γίνει ακόμα μεγαλύτερες». «Τα προβλήματα επιδεινώθηκαν σε σχέση με το 2007, πριν ξεσπάσει η κρίση», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον δρα Στίγκλιτζ, η αμερικανική κυβέρνηση εμφανίζεται διστακτική να προκαλέσει τη χρηματοοικονομική βιομηχανία γιατί αυτό είναι δύσκολο από πολιτικής άποψης. Ο Αμερικανός οικονομολόγος εξέφρασε, μάλιστα, την ελπίδα του ότι τα μέλη του G20, τα οποία συνεδριάζουν στις 23 του μηνός στο Πίτσμπουργκ, θα καταφέρουν να πείσουν τις ΗΠΑ να λάβουν δραστικότερα μέτρα.

Οι απόψεις του Τζόζεφ Στίγκλιτζ απηχούν εκείνες του πρώην προέδρου της Φέντεραλ Ριζέρβ, Πολ Βόλκερ, ο οποίος συμβούλεψε τον Μπαράκ Ομπάμα να μειώσει το μέγεθος των τραπεζών, αλλά και του διοικητή της Τράπεζας του Ισραήλ, Στάνλεϊ Φίσερ, ο οποίος πρότεινε στις κυβερνήσεις να αποθαρρύνουν τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα από την υπερβολική ανάπτυξη.

Ενδεικτικό είναι ότι ένα χρόνο μετά την κατάρρευση της Lehman και τη διοχέτευση δισεκατομμυρίων δολαρίων για τη στήριξη του χρηματοοικονομικού συστήματος, τα στοιχεία ενεργητικού της Bank of America έχουν αυξηθεί, ενώ η Citygroup έχει μείνει ανέπαφη.

Πηγή

Σχόλιο:

Για να γίνει κατανοητή η αδυναμία του διεθνούς πολιτικού συστήματος να επιβληθεί στο τραπεζικό τερατούργημα, που είναι ο κύριος υπεύθυνος της σημερινής οικονομικής κρίσης, θα πρέπει να ανατρέξουμε σε όσα είχαν γραφτεί τον Απρίλιο μετά την τελευταία συνάντηση των G20 στο Λονδίνο. Στο άρθρο, το οποίο θα βρείτε ολόκληρο εδώ,  είχε καταγραφεί μεταξύ άλλων και το σχόλιο του γνωστού αμερικανού οικονομικού αναλυτή και δημοσιογράφου Edward Jay Epstein, ο οποίος, σε άρθρο του περιοδικού Harper το 1983 με τίτλο «Κυριαρχώντας στον Κόσμο του Χρήματος«, έγραψε, ότι οι πραγματικές επιχειρηματικές μπίζνες γίνονται σε «ένα είδος εσωτερικού-κλαμπ που αποτελείται από τη μισή δωδεκάδα περίπου ισχυρούς κεντρικούς τραπεζίτες, που βρίσκονται περισσότερο ή λιγότερο στο ίδιο μονεταριστικό καράβι » -αυτών που προέρχονται από τη Γερμανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ελβετία, την Ιταλία, την Ιαπωνία και την Αγγλία. Ο Epstein δήλωνε επίσης:

«Η κύρια αξία, η οποία φαίνεται να διαχωρίζει το εσωτερικό του συλλόγου από τα υπόλοιπα μέλη της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS), είναι η εταιρική πίστη πως οι κεντρικές τράπεζες θα πρέπει να ενεργούν ανεξάρτητα από τις κυβερνήσεις τους. . . . Μία δεύτερη -και στενά συνδεδεμένη με τον εσωτερικό κύκλο της λέσχης- πίστη, είναι, ότι οι πολιτικοί δεν θα πρέπει να τυγχάνουν εμπιστοσύνης σε αποφάσεις που αφορούν την τύχη του διεθνούς νομισματικού συστήματος .

.

Advertisements

15/09/2009 - Posted by | Οικονομία | , , , , ,

8 Σχόλια »

  1. Θα το λέω μέχρι να γίνω βαρετός. Ναι, τα μεγάλα ιδρύματα γίνονται μονοπωλιακά και βλαπτικά για την ελευθερη αγορά. Αλλά είλικρινά απορώ που μόνο ελάχιστες αμερικανικές πηγές αναφέρουν σαν πηγή του προβλήματος την ανάληψη του ρίσκου της επενδυτικής τραπεζικής από τις εμπορικές τράπεζες. Η κατάργηση του Glass Steagall. De facto δεν ίσχυε στις Ευρωαγορές (οι Γερμανοί είναι οι κατεξοχήν τραπεζίτες πιστωτές που είναι και ιδιοκτήτες επιχειρηματίες) και οι Αμερικάνοι το έβλεπαν σαν νομοτελειακή ανάγκη. Ωστόσο ευνόησε την Citbank και κυρίως αυτήν, και τις επενδυτικές τράπεζες που εξαγόρασε. Η σωτηρία της Citibank είναι απαράιτητη, όπως, με το στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα, ήταν λάθος που αφέθηκε η Lehman στην τύχη της. Αλλά «σωτηρία» χωρίς την συνειδητοποίηση ότι το πρόβλημα είναι το αυξημένο συστημικό ρίσκο, είναι ασπιρίνη και όχι θεραπεία. Περίεργοι καιροί και αβέβαιο μέλλον, άλκιμε.

    Σχόλιο από ammodytes vipera meridionalis | 15/09/2009 | Απάντηση

  2. Όταν χάνεται το μέτρο, σύμφωνα με την φυσική, τότε μοιραία έρχεται η εντροπία. Το χθεσινό μήνυμα του Ομπάμα από το βήμα του Federal Hall (το πρώτο Καπιτώλιο των ΗΠΑ) είναι χαρακτηριστικό: «Δεν θα επιστρέψουμε στις ημέρες της απερίσκεπτης συμπεριφοράς, όταν πάρα πολλοί είχαν μοναδικό κίνητρο την όρεξη για γρήγορα και υπερβολικά κέρδη».
    Ωραία τα λέει ο Ομπάμα στους αμερικανούς συμπατριώτες του, το ερώτημα όμως είναι, υπάρχει ακόμα δυνατότητα επιστροφής στην ομαλότητα ή μήπως έχουμε χάσει το…τρένο;

    Σχόλιο από alkimosarchive | 15/09/2009 | Απάντηση

  3. αγνωστο (σε μένα) το μέλλον. Εικάζω ότι τα πράγματα θα χειροτερεύσουν πριν βελτιωθούν, δηλαδή πιστέυω ότι η κρίση είναι μάλλον μπροστά μας, και όσο ήξεραν οι φουκαράδες το 1930 για το τί θα γινόταν το 35 ή το 40, άλλο τόσο ξέρω και εγώ.

    Σχόλιο από ammodytes vipera meridionalis | 15/09/2009 | Απάντηση

  4. Οι ανησυχίες σου είναι δικαιολογημένες… Κάποιος από τους ειδικούς, ο γνωστός αρθρογράφος/αναλυτής του MarketWatch, Paul B. Farrell προβλέπει ότι το απόλυτο οικονομικό και κοινωνικό κραχ θα επέλθει σε τρία χρόνια. Σε παραπέμπω στο σχετικό άρθρο, εδώ: https://alkimosarchive.wordpress.com/2009/08/15/titanic/

    Σχόλιο από alkimosarchive | 15/09/2009 | Απάντηση

  5. Υπάρχει όμως ένα σημείο αγαπητοί που πρέπει να συμφωνήσετε με τους τραπεζίτες…. Αυτό που λέει στο τέλος ότι δεν πρέπει να εμπιστεύονται τους πολιτικούς…. Είναι το πιό ανησυχητικό σημείο γιατί ουσιαστικά έχουν δίκιο…. που σημαίνει ότι δεν μπορούν να εμπιστεύονται την ψήφο του κόσμου που δεν είναι πολίτης αλλά όχλος…. Αυτό αν άλλαζε όλα θα άλλαζαν

    Σχόλιο από marta | 16/09/2009 | Απάντηση

    • Συμφωνώ μαζί σου. Αυτό είναι όμως που κάνει την διαφορά και έτσι οι τραπεζίτες είναι «τραπεζίτες» και ο όχλος είναι «όχλος»… Οι πρώτοι ξέρουν το συμφέρον τους ενώ οι δεύτεροι ακολουθούν τα ένστικτα και γίνονται έτσι μοιραία το θήραμα των εκάστοτε αρπακτικών.

      Σχόλιο από alkimosarchive | 16/09/2009 | Απάντηση

  6. […] Δημοσιεύθηκε από olympiada στο Σεπτεμβρίου 16, 2009 […]

    Πίνγκμπακ από ΗΠΑ: Γιατί δεν αγγίζει ο Ομπάμα τις τράπεζες; « www.olympia.gr | 16/09/2009 | Απάντηση

  7. Οι τράπεζες κάποτε ήταν εκδηλωθείσα ανάγκη, διότι κάποιοι έπρεπε να διαχειρίζονται το κυκλοφορούν χρήμα.
    Στην πορεία όμως όπως πολύ σωστά λέει ο αμμοδύτης αποφάσισαν να γίνουν και διανομείς επενδυτικών προϊόντων.
    Έτσι η ανάγκη του χθες έγινε αναγκαίο κακό σήμερα.
    Δεν πιστεύω ότι υπάρχει πολιτικός που μπορεί να επαναφέρει την σχετική ομαλότητα στο τραπεζικό σύστημα.

    Οι διαπραγματεύσεις που γίνονται σκοπό έχουν μόνο την διαχείρηση της νέας εικόνας που θα παρουσιάσουν.
    Οι δεκαρικοί που βγάζουν οι πολιτικοί χρησιμεύουν μόνο στο να κατευνάσουν τους καταναλωτές.
    Το πλέγμα που χρειάστηκε χρόνια για να περιφράξει την κυριαρχία των τραπεζών είναι γερό.
    Μόνο σε ατομικό επίπεδο μπορεί να γλυτώσει κάποιος.

    Μιλάνε για 2,3 δις ακάλυπτες επιταγές για το 8μηνο.
    Μπορείται να υπολογίσετε με τις παρούσες πολιτικές εξελίξεις το νούμερο στο 10μηνο και 12μηνο;
    Ξεκαθάρισμα γίνεται διότι απέκτησαν πολλοί, πρόσβαση στο χρήμα και στην επιχειρηματικότητα.

    Σχόλιο από ο νοών...νοείτω | 16/09/2009 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s