Alkimos archive

…ας πούμε επιτέλους αλήθειες!

Δημοκρατία: Ο ανεπίτευκτος στόχος της Ελλάδας

Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς(*) (όχι εγώ… να εξηγούμαστε)

Οι Ευρωεκλογές 2009 επιβεβαίωσαν τη διαπίστωση ότι η ελλαδική κοινωνία δεν έχει τις προϋποθέσεις να ανακάμψει από την παρακμιακή αποσύνθεση.

Dangerous_Sheep[…] Δυστυχώς η περίπτωσή μας των Νεοελλήνων ενισχύει τον ισχυρισμό του διαβόητου Σάμιουελ Χάντινγκτον ότι κοινωνίες υπανάπτυκτες δεν έχουν τη δυνατότητα να προσλάβουν και αφομοιώσουν το δυτικό μοντέλο της (κοινοβουλευτικής) δημοκρατίας. Τα πολιτικά κόμματα στις κοινωνίες αυτές αλλοτριώνονται σε συντεχνίες συμφερόντων και σε καρκινώματα διαφθοράς, το δικαίωμα της ψήφου υπηρετεί ιδιοτελείς συναλλαγές, ο κομματικός φανατισμός συναγωνίζεται την αλογία της ποδοσφαιροφιλίας. 

Εκατόν σαράντα εννέα χρόνια, από το 1833 ως το 1974, η αδυναμία της μεταπρατικής ελλαδικής κοινωνίας να μιμηθεί αποτελεσματικά το δάνειο μοντέλο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας «επιτροπεύετο» από την εγκάθετη αλλοδαπή βασιλεία. Και όταν η στανική αυτή «επιτροπεία» διαπλεκόταν με τη φαυλότητα των πολιτικών και οδηγούσε σε τυπικά τριτοκοσμικά αδιέξοδα, επενέβαινε ο αυθαίρετος πατριωτισμός του στρατού: Τα στρατιωτικά πραξικοπήματα διαδέχονταν το ένα το άλλο, κάποτε και με απόσταση μηνών. Κατά κανόνα αναχαίτιζαν περιστασιακά τη φαυλότητα, αλλά καθυστερούσαν δραματικά τη θεσμική «ενηλικίωση» του κράτους. Σπάνια οι παρεμβάσεις στρατιωτικών υπήρξαν ευεργετικές – κίνημα στρατηγού Μακρυγιάννη 1843, συνταγματάρχη Νικόλαου Ζορμπά 1909, συνταγματάρχη Νικόλαου Πλαστήρα 1922. Ευεργετικές, επειδή δεν υποκατέστησαν την πολιτική εξουσία, απλώς έδωσαν στην κοινωνία την αδέσμευτη από κομματικές ιδιοτέλειες δυνατότητα να επαναδιατυπώσει, με Συντακτικές ή Αναθεωρητικές Εθνοσυνελεύσεις, φραγμούς στην αυθαιρεσία της εξουσίας. 

Μόνο τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια, από το 1974 ως σήμερα, η μίμηση του δυτικού κοινοβουλευτικού προτύπου προσπαθεί να λειτουργήσει χωρίς βασιλική επιτροπεία και χωρίς ενδεχόμενο επεμβάσεων στρατιωτικής παιδονομίας. Κάποιοι σπεύδουν να θριαμβολογήσουν ότι ο πολιτικός βίος στην Ελλάδα μπήκε σε φάση ενηλικίωσης, αλλά προφανέστατα απατώνται ή κατάφωρα ψεύδονται: Διότι ναι μεν η βασιλική επιτροπεία εξέλιπε και επεμβάσεις στρατιωτικών είναι εκ των πραγμάτων αδιανόητες, αλλά ο έλεγχος της φαυλότητας και της αυθαιρεσίας δεν κατοχυρώθηκε με θεσμούς και συνταγματικές διατάξεις δημοκρατικής λειτουργίας των κομμάτων, δραστικού ελέγχου, πειθαρχικού και αξιοκρατικού, τόσο των διαχειριστών της εξουσίας όσο και των κρατικών λειτουργών.

Η δημοκρατία (έστω και μεταπρατική, κοινοβουλευτική) παραμένει για την Ελλάδα ανεπίτευκτος στόχος. Από την παλατιανή αυθαιρεσία και το ανεξέλεγκτο του στρατιωτικού πατριωτισμού περάσαμε στον συνταγματικά κατοχυρωμένο απολυταρχισμό της κομματοκρατίας. Η εξουσία δεν πηγάζει από την υπεύθυνη κρίση και βούληση του λαού, πηγάζει από την πιο επιδέξια (πιο καλοπληρωμένη) πλύση εγκεφάλου των ψηφοφόρων. Ιλιγγιώδη ποσά κρατικού χρήματος και μαφιόζικης «διαπλοκής» διασπαθίζονται για την κομματική διαφημιστική προπαγάνδα που μεθοδικά εξανδραποδίζει τον λαό, χειραγωγεί τα δύο τρίτα των πολιτών να ψηφίζουν από ψυχαναγκαστικό εθισμό, χωρίς σκέψη και κρίση.

Πολίτες «ανεπαισθήτως» υπόδουλοι, λαός ανυποψίαστων ραγιάδων, σκλάβοι ντοπαρισμένοι με ψευδαισθήσεις ελευθερίας. Μας επιτρέπουν να ψηφίζουμε, αλλά με στημένους ακαταμάχητους μηχανισμούς υφαρπαγής της ψήφου μας. Μας παραμυθιάζουν με φαντασιώσεις ελευθερίας και δικαιωμάτων, με το να μας αφήνουν να «διαδηλώνουμε» αναμηρυκάζοντας συνθήματα που μας υπαγορεύουν κομματικοί εγκάθετοι με ντουντούκα. Ποτέ άλλοτε στην Ιστορία τόσοι πολλοί δεν υποτάχθηκαν με τόσο ζήλο στα επαγγελματικά συμφέροντα τόσο λίγων.

Τρεις οικογένειες μοιράζουν την τράπουλα, νέμονται διαδοχικά την εξουσία, συντηρούν και τις προσχηματικές αντιπολιτεύσεις: αγραβάτωτους μανιακούς της εξουσιαστικής (μηδενιστικής) ιδεολογίας, κομματικά απολιθώματα παλαιοημερολογιτικής ψυχοπαθολογίας. Και οι ραγιάδες όλα τα καταπίνουν, καταθέλγονται από τους γόνους της φεουδαλικής τριαρχίας, χοροπηδούν με κομματικές σημαιούλες κάτω από τα μπαλκόνια τους ό,τι και αν πουν, όποιοι και αν είναι: ευφυείς ή καθυστερημένοι, εύγλωττοι ή άγλωσσοι, ικανοί ή ατάλαντοι, πατριώτες ή απάτριδες. Η ποιότητα δεν λογαριάζεται, γυμνά ονόματα ψηφίζουμε, nomina nuda tenemus.

Η απορία είναι: καλά εμείς, η αδύναμη και ευεπηρέαστη πλεμπάγια. Αλλά ο κόσμος των επιχειρήσεων, οι χαρισματικοί της δημιουργίας, όσοι έχουν επενδύσει μόχθο και καρπούς του μόχθου τους σε αυτή τη χώρα, δεν αγωνιούν, δεν τρομάζουν από την κατακλυσμική δυναμική της παρακμής;

Το χρήμα, ναι, δεν έχει πατρίδα (γι’ αυτό και οι πιστοί του Ιστορικού Υλισμού εύκολα μεταλλάσσονται σε καριερίστες διεθνιστές). Αλλά ο άνθρωπος, έλεγε ο Σεφέρης, έχει ρίζες βιολογικές σε κάποια πατρίδα και όταν αυτές κοπούν, πονάει, πόνο σωματικό. Δεν είναι δυνατό να αφήνει αδιάφορο τον επιχειρηματία η πολιτικά ανυπεράσπιστη εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας του, η θεσμική και κοινωνική της διάλυση, δεν γίνεται να παρακάμπτει τον διεθνή εξευτελισμό του ελληνικού ονόματος. 

Έμποροι οργάνωσαν την Εθνεγερσία. Την ανατροπή της κομματικής τυραννικής απολυταρχίας ποιος θα την οργανώσει;

(*) «Ανεπαισθήτως “υπόδουλοι”» - Καθημερινή: 17.06.09
Advertisements

18/06/2009 - Posted by | Politic | , ,

7 Σχόλια »

  1. Ανεξαρτητως αν συμφωνω η οχι με τις θεσεις του δασκαλου,δεν αναφερομαι στο σημερινο αρθρο,του αναγνωριζω,και εκτιμω, την αποφαση του να εκτιθεται.
    Αυτες οι νυφιτσες τις Ακαδημιας Αθηνων θα ηθελα να ξερω σε πιο λαγουμι κρυβονται!..
    Γιατι δεν βγαινουν να μιλησουν?Τι φοβουνται,μηπως χασουν τον μισθο τους,η φοβουνται οτι δεν θα τους ψηφισει η κομματικη βαση?
    Η μηπως περιμενουν να μιλησουν σε λιγα χρονια σαν μελη του ινστιτουτου τεχνης και επιστημης της ισλαμικης δημοκρατιας του ελλαδισταν?
    Μορμολυκεια βγητε απο την φορμολη και μιληστε Επιτελους!!
    Μιληστε Σοφοι σε απλα ελληνικα να σας καταλαβουμε.
    Δεν μπορει εχετε καταπιει του κοσμου την γνωση.
    Βοηθηστε!!Δειξτε μας που πηγαινουμε σαν κοινωνια,φερτε παραδειγματα,ορμηνεψτε μας,ανοιξτε δρομους,διαρηξτε τα ιματια σας με την αφασια μας,βριστε μας,αλλα ξυπνηστε μας!!!!
    Οσφυοκαμπτες,διαφανοι,αορατοι,ισοβιοι φωτοδοτες,καντε παρεμβαση στον δημοσιο κατηφορο και φεξτε!
    Περιμενετε απο τους ανθρωπους του καθημερινου καματου να σηκωσουν αυτο το φορτιο? Και ποιος θα μας πιστεψει ωρε,ποιος θα μας ακολουθησει?Εσεις ειστε αλλιως δεν το νοιωθετε?
    Βιβλια και συγγραματα! Εδω σας θελουμε ,Τωρα!
    Αφηστε το αποστειρωμενο περιβαλλον σας και βγητε στην κοινωνια,σας δινεται ευκαιρια να γραψετε το ονομα σας στην αθανασια,»»οσο ενδεχεται»»συμφωνα με την ρηση Ενος του οποιου ειστε αντικαταστατες.Υποτιθεται….

    Σχόλιο από Observer | 19/06/2009 | Απάντηση

  2. Το σημερινό πρόβλημα είναι η έλλειψη καθοδηγητών, ατόμων που με το έργο και την προσφορά τους οδηγούν τη νεολαία, και την κοινωνία – η έλλειψη ινδαλμάτων και ιδανικών είναι το χαρακτηρηστικό γνώρισμα της σύγχρονης Δυτικής κοινωνίας (ελπίζω να συμφωνείτε ότι ηθοποιοί και τραγουδιστές δεν θεωρούνται ώς τα κατάλληλα είδωλα….) – η Ελληνική κοινωνία, όπως και η παγκόσμια, περνάει μια δύσκολη περίοδο – κανένας σύγχρονος της διανόησης και του πνεύματος δεν βγήκε όχι μόνο να πάρει θέση αλλά και να πεί την άποψη του…
    Από την άλλη πλευρά, τα τελευταία χρόνια ζω κυρίως Αμερική και Ευρώπη, έχω την αίσθηση ότι η Ελληνική κοινωνία «αντέχει» ακόμη – είναι η πιο υγιης (από όσες έχω ζήσει) γιατί έχει ακόμη φωνή – φωνή αδύναμη, τρεμάμενη αλλά ζεστή που την ακούνε πολλοί – και σιγά σιγά δυναμώνει.
    Η πολιτιστική και μορφωτική πενία είναι το μεγαλύτερο σύγρονο πρόβλημα, αλλά και αυτή η περίοδος που έχει θεοποιήσει το χρήμα και την εφήμερη δόξα (στο βωμό των οποίων θυσιάζονται τα πάντα) θα περάσει – στο χέρι μας είναι να περιορίσουμε τη διάρκεια της….

    Σχόλιο από Δημήτρης | 19/06/2009 | Απάντηση

  3. Κύριε Γιανναρά, δεν υπάρχουν επιχειρηματίες σήμερα στην Ελλάδα. Επιχειρηματίες της εμβέλειας των συναδέλφων τους των αναπτυγμένων οικονομιών. Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν φτωχοδιάβολοι οι οποίοι είτε αποκομίζουν οφέλη από το αλισβερίσι τους με το Ελληνικό Δημόσιο, είτε χαροπαλεύουν μεταξύ φοροδιαφυγής και περαίωσης. Η σημερινή Ελλάδα βρίθει από φάσης φύσεως αστούς. Αστοί όπως: γιατροί, καθηγητές πανεπιστημίου, νομικοί, διαχειριστές κεφαλαίων, τραπεζίτες, μεγαλοδημοσιογράφοι, υψηλόβαθμοι κρατικοί λειτουργοί και φυσικά οι δημόσιοι υπάλληλοι. Όλοι αυτοί από την στιγμή που καρπώνονται υπεραξία (σε απλά ελληνικά «κονόμα») δεν έχουν κανένα λόγο να πολεμήσουν. Τουναντίον, έχουν πολλούς λόγους ώστε να ΜΗΝ πολεμήσουν.

    Την καλησπέρα μου!

    Σχόλιο από ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΟ | 19/06/2009 | Απάντηση

    • Δεν γνωρίζω αν ο καθηγητής πάρει το μήνυμα σου (αν παρακολουθεί δηλαδή το συγκεκριμένο μπλοκ), εγώ όμως σου απαντώ, πως και σήμερα υπάρχουν Έλληνες επιχειρηματίες, μάλιστα τεράστιας εμβέλειας. Αυτό που δεν υπάρχει όμως, είναι ο Οθωμανός «βιαστής» της μάνας πατρίδας. Ο βιαστής σήμερα δεν είναι κάποιος βάρβαρος εχθρός, τα πράγματα άλλαξαν, σήμερα επικρατεί το οιδιπόδειο σύμπλεγμα και «βιαστής» είναι τα ίδια της τα παιδιά. Αυτά «ξεπουλούν» σήμερα αυτό που κάποτε αποτελούσε την πατρίδα, διότι πατρίδα τους έχουν κάνει σήμερα τις επενδύσεις τους.
      Ποιοί ευπατρίδες λοιπόν να σηκωθούν και να απλώσουν χέρι βοήθειας; Σε ποιόν;
      Αυτό που λέγεται ακόμα Ελλάδα είναι σήμερα ένα πολύπλοκο σύμπλεγμα Ιστορίας, Πολιτισμού, Συμφερόντων, Διαπλοκής και Διαφθοράς. Βάζουν τα δύο πρώτα ως προμετωπίδα, για να ακολουθήσουν από πίσω αδηφάγα τα άλλα τρία στοιχεία, τα οποία δεν αφήνουν τίποτα όρθιο.
      Ναι! Υπάρχουν όντως ευπατρίδες, κυρίως στο εξωτερικό, αλλά όταν αποφασίζουν να απλώσουν το χέρι προσφέροντας βοήθεια, νοιώθουν να τους αρπάζουν τα κοφτερά δόντια της Διαπλοκής, των Συμφερόντων και της Διαφθοράς και κάνουν πίσω. Τις περισσότερες φορές δίχως σχόλια, δίχως διαμαρτυρίες, δίχως αντιδράσεις παρά μόνο με ένα αίσθημα έκπληξης και πίκρας. Δεν μπορούν να καταλάβουν τι συμβαίνει… Δεν ξέρουν αν αυτό το τέρας με τα κοφτερά δόντια που έχουν απέναντί τους είναι τελικά η «πατρίδα» ή ο …κέρβερος που την φυλάει. Μα αν συμβαίνει το τελευταίο, τότε αυτό σημαίνει ότι η πατρίδα έχει πεθάνει!

      Σχόλιο από alkimosarchive | 19/06/2009 | Απάντηση

  4. Άλκιμε προφανώς αναφέρεσαι σε επιχειρηματίες διαφορετικής φύσεως από αυτούς που θα είχαν συμφέρον από μια ισχυρή Ελλάδα. Και όταν λέμε «ισχυρή» εννοούμε μια ευνομούμενη Ελλάδα, μια Ελλάδα όπου ο καθένας είτε «μεγάλος» είτε «μικρός» θα επιτελεί το έργο του και θα παίζει το ρόλο του.
    Και επιμένω ότι τέτοιοι επιχειρηματίες δεν υπάρχουν στην Ελλάδα. Όλοι έχουν θησαυρίσει υπογείως είτε λόγω απουσίας ελέγχων είτε λόγω «διορισμένων» μονοπωλίων. Παρόλα αυτά, ας μην επιμείνω άλλο μιας και το θέμα του κ. Γιανναρά εστιάζει αλλού και όχι σε αυτό που κουβεντιάζουμε.

    Σχόλιο από ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΟ | 19/06/2009 | Απάντηση

  5. ΔΙΑΦΘΟΡΑ Κ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ ΚΑΡΤΕΛ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΑΝΑΣΧΕΣΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ Κ ΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΟΣΟ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΘΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ

    Σχόλιο από THANASIS | 19/06/2009 | Απάντηση

  6. οι αλλαγες ερχονται απο το λαο που ειναι και η βαση οχι απο επιχειρηματιες και διανοουμενους

    Σχόλιο από mim | 19/06/2009 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s